Chapter 15 - THE FIRST DATE

MIRAJANE POV

It’s already 7 pm, nandito ako ngayon sa loob ng kotse ni Lilia cause she insisted na ihatid ako. We stopped at the parking lot of this place where you can already see how mesmerizing the beauty of this place is.

Kinakabahan ako. Maganda naman ako pero bigla akong na conscious sa itsura ko ngayon. Ganito ba talaga kapag in-love??

"Ayos ka lang?" Lili asks.

Napansin niya siguro na kanina pa ako balisa at hindi mapakali dito sa upuan ko.

"Kinakabahan ako" pag-amin ko sa kanya.

Tumawa naman si lilia ng malakas na akala mo ay wala ng bukas kaya hinampas ko siya na siyang na kapag pa tigil sa pag tawa niya.

"Hindi ka nakaka tulong" masungit kong sabi.

"Sorry. But it was just a date, Mira" she said.

Alam ko naman 'yon pero ewan ko ba parang akong natatae ngayon na hindi mo malaman dahil sa kaba.

"Maganda ka, Mira" dugtong pa ni Lilia.

"Sige na, Akyat na ako sa venue" sambit ko.

Inalis ko iyong seatbelt at humalik sa pisngi niya bago bumaba ng sasakyan. I wave my hand.

"Ingat sa pag-drive" paalala ko.

She waved her hand back at me.

"Call me kapag pauwi ka na" sambit niya.

Tumango ako at ngumiti. Siya pa rin kasi ang susundo sa akin mamaya dahil nag-promise raw siya kay mommy kanina na ihahatid ako pag-uwi.

Hinintay ko na makaalis ng tuluyan ang sasakyan niya bago sumakay sa elevator pa akyat sa venue. Pinindot ko ang "Golder Floor" para marating ang lugar na inihanda ni Felix.

Pag-tunog ng elevator hudyat na nasa huling palapag na ako o ang golden door ay nag-umpisa na naman akong kabahan. The elevator doors open, it reveals to me a beautiful place. Lights are everywhere, chandelier, bar counter. Tables are looking expensive sabayan pa ng candles nito sa ibabaw. Ang tahimik rin ng lugar, at parang lahat ng nandito ay walang problema.

Everyone is enjoying the night sky.

"Good day, Madam. Tienes reservas?" sambit bigla ng isang lalaking sa tingin ko ay crew rito.

TRANSLATION : Good day, Madam. Do you have a reservation?

Ngumiti ako, hindi expect na spanish restaurant pala ito, or siguro spanish ang may-ari?

"Estoy buscando al Sr. Félix de Vera" I respond.

TRANSLATION : I'm looking for, Mr. Felix De Vera

Ngumiti naman ang lalaki at chineck ang list niya pagkatapos ay sinabing na sa private room ito may hinihintay na kasama.

"¿Es usted, Sra. Mira" tanong nito muli.

TRANSLATION : Are you, Ms. Mira?

"Yes, It's me." sagot ko.

Ngumiti muli ito at sinabing igu-guide ako papunta sa private room kung na saan si, Felix. Pumasok kami sa isang pasilyo at huminto sa room na mayroong silver door.

"Señor. Félix, Sra. Mira ha llegado" sambit nito after kumatok.

TRANSLATION : Mr. Felix, Ms. Mira has arrived.

Mabilis naman na bumukas ang pinto at bumangad ang napaka gwapong nilalang sa mata ko. Felix is wearing a toxido, that makes his masculine body reveal as it fits to him very well.

Pumasok ako at ngumiti sa kanya, sinirado naman agad ng crew ang pinto at umalis.

"Ang ganda mo" Felix muttered.

Namula naman agad ang pisngi ko dahil sa papuri niya. It feels different kapag sa kanya nag mula.

"Ang gwapo mo rin" I chuckled.

"Bakit hindi mo ako tinawagan na nasa labas ka na?" He asks.

"Hindi ko na naisip, masyado yata akong na hibang makipag usap in Spanish" sagot ko.

Namilog naman ang mata niya, hindi siguro inaakala na marunong ako magsalita sa lenggwaheng spanish.

"So, you knew how to speak Spanish" sambit niya.

Tumango naman ako at ngumiti.

"Ikaw rin? I guess so. Since spanish place pala itong pinili mong venue sa date natin" tanong ko.

"Noong umalis kami ni mommy, sa spain kami tumira sa side niya. Naroon kasi ang lola ko at uncle that time nakatira" he respond.

Ooohh. I didn't expect that he had a well know family since before.

"Mag-order na tayo?" tanong niya ulit.

"Oo, gutom na ako" I chuckled after saying that.

Pinindot niya 'yong bell, way of asking for a crew i guess para mag-order. 1 minute later, a man wearing a toxido entered our room.

Hindi siya muhkang crew, muhka siyang boss? Tumingin ako kay Felix at nakita kong sapo na niya ang kanyang noo.

"Finally! Nice to meet you, Ms. Mira" sambit nito.

Nagtaka naman ako dahil kilala niya ako e. hindi ko nga siya kilala.

"You are?" I asks.

"How do you know me?" dugtong ko pa.

"Ooh. Felix is always telling stories about you" naka ngiti niyang tugon.

Bumalik ang tingin ko kay felix, hinihintay ang sagot niya sa kung sino ang lalaki sa harap namin ngayon.

"Let me introduce you my uncle" Felix said.

Umangat ang kilay ko at ngumiti sa lalaking ka harap ko ngayon. Tinitigan ko ito at na pansin nga ang pagkaka hawig nila lalo na sa mata.

"This is, Uncle Mertine and one of the

owner of this place" He said again.

Tumayo ako at nakipag shake hands sa tito niya. I guess ito rin iyong tito niya sa spain as this place is exclusive for spanish.

"Nice to meet you po" magalang kong bati.

"Kaya pala, maganda ka" sambit nito.

Kaya ano raw?

"Kaya po?" tanong ko.

"Kaya hindi ka maalis sa sistema nitong pamangkin ko at lagi kang kinu-kwento sa mom niya" sagot nito.

Inakbayan naman siya ni Felix at binulungan. Hindi ko na narinig dahil medyo lumayo sila sa akin. After talking ay nag-taas ng kamay ang tito ni felix at tumatawang tumango sa kanya.

I wonder what he said?

Lumapit ulit sila banda sa akin.

"I think i need to go. Felix doesn't want me here" He chuckled.

"No problem po. It was nice meeting you" I said.

"Ipapadala ko na lang ang pagkain niyo" sambit nito pagkatapos ay tinapik sa balikat si felix at tuluyan ng lumabas sa room namin.

Bumalik na si felix sa upuan niya at ngumiti sa akin na para bang nahihiya siya sa uncle niya.

"Sorry for that" He said.

"Don't be. He's nice" I respond.

A minute after ay dumating na ang pagkain namin kaya tumahimik kaming dalawa. Parehas na kaming gutom hahaha.

I simp on my wine and felix did the same thing and start a conversation with me. We are about to finish our food.

"Hindi ko na tanong kanina, paano ka natuto magsalita ng spanish?" He asks.

"May dad was a british. I never had a chance to know him tho, kaya na hiligan ko ang mag-aral ng iba't ibang language." panimula ko.

"Really? Kaya pala blue ang mata mo" Amazed niyang sabi.

"Ano pa ang ibang language na alam mong salitain? For me i knew, Korean" He said.

Ngumiti naman. I was a kpop fan before high school days, puno nga nag kwarto ko noon ng mga merchandise at posters.

"I studied korean language also." I respond.

"Let's have a conversation in korean language" Hamon niya sa akin tumataas-taas pa ang kilay habang natatawa.

"Sure" pag tanggap ko sa hamon niya.

"케이팝 좋아하세요?" He asks.

[keipab joh-ahaseyo]

TRANSLATION : Do you like k-pop?

Hindi ko pinahalata na medyo na amaze ako sa way niya mag pronounce cause he sounds so good. Hindi mo aakalain na Filipino siya kung magkataon na makausap siya ng isang korean citizen.

Uminom muna ako sa tubig ko at tumikhim. Hindi ako p'wede matalo sa kanya. Ilaban ang bander! Jk!

"네, 저는 고등학교 때부터" I respond.

[ne, jeoneun godeunghaggyo ttaebuteo]

TRANSLATION : Yes, i do since i was in high school.

Tumaas naman ang kilay niya at sinubo muna ang huling steak na nasa fork niya pagtapos ay uminom ng wine.

"뭔가 보여드릴까요?" He asks.

[mwonga boyeodeulilkkayo]

TRANSLATION : Can i show you something?

Nagtataka man ay tumango ako at ngumiti bilang tugon sa sinabi niya.

"1부터 3까지 세고 난 뒤 발코니를 봐" utos niya.

[1buteo 3kkaji sego nan dwi balkonileul bwa]

"Okay!" excited kong sagot.

"Hana"

He started counting down.

"Dul"

"Set!"

The lights from our room turn off and fireworks from the balcony started to pop up. The beauty of it reflects in my eyes, as you can also see in my eyes how amaze i'am.

I can't believe that my first date will be this precious that i'm willing to do everything to experience this again in the future.

This is one of a kind and priceless indeed.

Sa last part ng fireworks ay na ka sulat na ang pangalan ko "Mira" maybe pala tandaan na it was intended for me.

"This is so unreal" I muttered.

Humarap ako kay Felix at niyakap siya. Niyakap naman din niya ako pabalik.

"Thank you for this" sambit ko.

"I'm not yet done" He said.

Nagtataka ko naman siyang tinignan. Umalis siya sa pagkaka yakap sa akin at may kinuha sa bag na nasa ilalim ng mesa namin. Hindi ko man lang na pansin na naroon pala iyon.

Lumapit siya sa akin habang hawak ang isang box. A color of shiny gray box.

"For you" abot niya sa akin.

Gulat ko naman na tinanggap at binuksan ito. A beautiful silver necklace revealed. May maliit itong pendat ng buwan..

"Para saan?" tanong ko sa kanya.

"Kailangan ba may rason para magbigay ng regalo sa isang tao, Hmm?" He asks.

I chuckled. Out of words.

"Hindi naman" nahihiya kong sagot.

"I gave it to you, cause i want to" sambit niya.

Ngumiti ako sa kanya at kinuha iyong necklace sa loob ng box. I wonder why moon?

"Buwan?" I asks.

"Yeah. Moon reminds me of you" He respond.

"Why??" tanong ko ulit.

"Alone sometimes when stars ain't there to be with you but always shine." sagot niya.

"But moon don't shine. It gives light" sambit ko.

"It is. And gaya ng buwan liwanag rin ang dala mo sa akin tuwing madilim ang buhay ko" sagot niya.

"Aaaaahhh" I pouted.

"Mahal kita, Mira" He sincerely said.

"Mahal rin kita, Felix" I respond.

Finally, Nagkaroon din ako ng lakas ng loob sabihin sa kanya na mahal ko siya.

He hug me tight and looks at my lips after it. He slowly lean towards my face and kiss me passionately.

Between our kisses my phone rang. So, we both stopped and chuckled a little bit.

I checked my phone and answered it immediately ng makita na si Lilia ang tumatawag.

"I need to see you" bungad niya.

Ramdam ko ang nginig sa boses ni Lilia habang sinasabi ang mga salita na iyon.

"Anong nangyari? Where are you?" kinakabahan kong tanong.

"Nandito ako sa Airport. I need to fly out this night" sagot niya.

Nanghina naman ako bigla at napa kapit sa lamesa. Bakit ang bilis naman yata?

"Don't go anywhere. Pupunta ako diyan" mariin kong sabi bago pinatay ang tawag.

I get all of my things. Tulala naman si felix habang nagliligpit ako, confused sa kung ano ang nangyayari.

"Mira-" He was about to speak but i cut him off.

"Sorry but i'm in a hurry. I need to go" mabilis kong sabi sa kanya.

"Ihahatid na kita. Where are you going?" He asks.

"Sa Airport" sagot ko.

Hinila niya ako sa kamay at sabay kaming lumabas sa building na iyon pa tungon sa parking lot kung na saan ang sasakyan niya.

He drove as fast as he can. Mabuti na lang at wala na masyadong traffic dahil 11pm na rin. I tried calling Lilia again but her phone is turn off.

I can't reach her out.

"Lilia pls-" I keep on murmuring.

Ilang beses ko pa sinubukan na tawagan siya pero hindi ko na talaga ma contact ang phone niya.

"P'wede mo pa ba bilisan ng konti?" tanong ko kay felix.

Lumingon naman siya sa akin at mas binilisan ang pagmamaneho. After 30 minutes ay nakarating rin kami sa Airport.

Nauna na akong pumasok dahil kailangan pa ni Felix na i-park ang kotse niya. Hindi ko alam kung na saan si Lilia ngayon pero isa lang ang na sa isip ko ngayon na possibility.

I immediately ran to Thailand Station. Sa bansang iyon lang naman kasi p'wede magpunta si Lilia and there i saw her seating in a bench.

And crying endlessly.