Chapter 32 Sperm Donor
"Nandiyan na naman sa labas ang admirer mo."
Napapikit ako ng mariin bago hinilot ang aking noo ng bahagya. Pang-ilang araw na ba niya 'tong balik sa labas ng unit namin? Ano pa bang gusto niya?
I sighed.
Hindi na dapat ako nagtanong pa. Of course, it's Indira that he wants. He wants to spend time with her or... does he want me to introduce him as Indira's father?
I chuckled mentally. No. Never. That won't happen. Asa naman siyang gagawin ko 'yon? That easy? Hindi ko siya ipapakilala sa anak ko hangga't hindi niya napapatunayan ang sarili niyang karapatdapat nga siyang makilala ng anak ko. I won't make it easy for him. Hell, I won't. Anak ko na ang pinag-uusapan namin dito e.
"Paalisin mo ulit, Raf. I don't have time for his shit." I said coldly. Mabuti nalang at wala ngayon ang anak ko. Isinama siya ni Miya sa pagbisita sa pamilya niya. Ayaw ko mang malayo sa akin ang anak ko ay hinayaan ko na lalo na't gustong gusto niya talagang sumama.
"Kakausapin mo lang naman ng ilang minuto, Trin. Harapin mo muna 'yong tao para hindi na magpabalik-balik pa dito." I slightly glared at Raf. Akala niya siguro hindi ko napapansin ang low-key pagkakampi sa lalaking 'yon? Pansin na pansin ko talaga at halatang halata.
"I don't want to Raf. Kung gusto mo ay ikaw ang kumausap sa kaniya and you both could fuck for all I care," I said nonchalantly.
I saw how Raf's mouth went ajar at what I said. Maya-maya at napangiwi ito at napailing.
"If only I could, Trin. Pero mukha namang hindi siya pumapatol sa mga kagaya niyang may mahabang biyas e. If you know what I mean?" He playfully raised both of his brows at me. "Mas mukha siyang nangangain ng pepe, beh. Mukha ngang gigil na gigil nang lamutakin ka e," I throw him the pillow on my side. He only chuckled.
"Pero seryoso, you should be very careful, Trin. Kapag 'yan nakahanap ng tiyempo, naku... Baka hindi ka na makalakad kinabukasan."
Napapikit ako ng mariin at naiinis na tumayo mula sa pagkakaupo sa sofa. Humalakhak si Raf ng makita akong papalabas na ng unit.
"Sa kwarto lang ako ah? Papasukin mo 'yan dito at huwag kayong gumawa ng milagro sa pasilyo. May cctv, mahirap na."
"Shut up, Rafael!" galit kong sigaw na sinagot niya lang ng nakakairita niyang tawa. Iyong parang naiipit na ang boses niya dahil nga, pinipilit niyang lumiit ang boses kahit tunog kargador naman.
Marahas kong binuksan ang pintuan at tama nga si Raf. Nadatnan ko nga ang lalaki na nakapamulsang nakatayo malapit sa pintuan ng unit namin. Iyon nga lang, may kausap siyang lalaki na nasa hamba naman ng pintuang kaharap lang namin.
My forehead creased before looking at him. He raised his brow as he looked at me coldly na para bang may nagawa ako sa kaniyang kasalanan. Wow. The nerve.
I crossed my arms. "Makakaalis ka na." I told him. He only sighed before shaking his head.
"Come out for awhile, baby..." I heard him said. His voice was soft pero hindi nakawala sa aking pandinig na para bang nagpipigil siyang sumigaw. He's angry huh? And what does it have to do with me?
Tiningnan ko ang lalaking kausap niya. He was looking at the both of us with his amused eyes. Wait... he's quite familiar to me. Parang may kamukha siya e.
Nakaramdam siguro siya na may tumitingin sa kaniya kaya nilingon niya ako.
"Hi. Beatriz?"
"Fucking D'angelo." I heard Monteserio cussed the man in front of me.
My jaw dropped. The nerve. I don't like this guy.
I rolled my eyes at him and yes, he saw that causing his eyes to grew wide.
"Beautrin. Oleya Beautrin. A San Diego back then, but things happened and so I changed my last name into Silverio. Again, I'm Oleya Beautrin. Don't ever mistake me for my twin because I... am different." I said coldly. Magkamukha man kami ni Beatriz, but there are things that make us both different. And, I am way prettier, tch.
His lips formed an 'o' shape. He blinks multiple times before coughing awkwardly.
"Right, sorry. I'm Ythan Carziel D'angelo. Yshien's brother." Yeah. That is why he's quite familiar dahil kapatid naman pala niya si Yshien.
Napatango lang ako. I don't like him na. Nawalan na ako ng gana. Kahit ang bait ni Yshien ay hindi ko pa rin kayang patawarin ang kapatid niya ngayon. How dare he mistake me for my twin. That goody two shoes twin of mine. Or I don't know if she's still a goody. She seems completely changed.
"Get the fuck out." napataas ang kilay ko ng bigla nalang hinawakan ni Monteserio ang aking pulsuhan at mabilis na itinulak palabas ng kaniyang unit si Ythan.
"Bro, what the fuck? I paid that unit, damn you!"
"I'll pay you fucking thrice! Just let me have it for an hour!"
"Gago ka! Gagawin mo pang motel 'yan! Papalinis ako pagkatapos for sure dahil baka mangamoy zonrox ang loob! Tangina naman! Lagot na naman ako kay Sai nito." Iyon ang huling narinig ko sa sinabi ni Ythan bago tuluyang sinara ni Monteserio ang pintuan.
I don't like us to be alone, but it's slightly good to be here. Para naman masabi ko na ang lahat ng dapat kong sabihin na walang ibang nakakarinig kundi siya. I don't want to have a scandal lalo na dito. Some people here are too close-minded pa naman at ayaw kong maapektuhan ang anak ko kung sakali.
"Ano?" panimula ko. Umikot ako para makaupo sa sofa ng living room ni Ythan. Hmm... It's good that he's so clean towards his place. Wala akong nakikitang dumi sa paligid. May girlfriend kaya siya?
"He has a girlfriend, Trin so you're not allowed to fantasize about him. And no, he didn't clean his place. He's a dirty fucker. His girlfriend cleans his place." I narrowed my eyes at him when he walked towards me and sat just fucking beside... me?!
"Maraming upuan, Monteserio so you don't have to sit beside me too." I raised my brow.
He only smirked at sumandal pa sa inuupuan. He then, slowly stretched his arms sa sandalan ng sofa. I gritted my teeth.
"And I choose to sit beside you, Missus. My decision will stay firm not unless you decide to sit on me."
How dare----this freaking sperm donor!