Chapter 19

"HAY nakakaboring, nakakainip dito sa hospital. Pakiramdam ko ang bagal tumakbo ng oras. At mabuti na lang kasama natin si sir Alex, siya ang nag-aasikaso sa kailangan natin dito, Lyn."

"Oo, nga eh. Ana, okay na ba talaga ang pakiramdam mo?"

"Okay na ako Lyn, wala ng masakit sa akin."

"Ana, salamat talaga ha, isa kang mabuti kaibigan."

Ngumiti si Ana kay Lyn."Siyempre, what friends are for, napakabuti mo rin sa akin dapat lang na suklian ko ito."

"Pero para sa akin, Ana. Ayaw ko nang ginawa mo, hindi sa ganon paraan."

"Nagawa ko na, Lyn. Huwag ka nga sa akin magpasalamat kay sir Alex din, di ba sabi mo nakuha ka sana ng mga lalaking iyun kung hindi dumating si sir Alex? Sigurado pagnakuha ka nila sirang-sira kana."

'Kung alam mo lang Ana, na higit pa sa pasasalamat ang naibigay ko sa kanya'

"Hoy! Lyn, bakit natahimik ka bigla, ha?"

"Ha? Ano kasi may naalala lang ako."

Mapanuring tingin ang iginawad ni Ana sa kaibigan mula kasi ng dumating ito kasama si Alex iba na ang naging kilos nito.

"Ana, pahinga kana!"

"Oo, si sir Alex, saan siya nagpunta?"

"Baka nasa labas lang, Ana."

Tamang pumasok si Alex."Oh, are you still awake; it's already midnight?"

"Englisero talaga ano?" bulong ni Ana kay Lyn.

"Sa America nga nakatira di ba?" bulong din na tugon ni Lyn kay Ana.

"Sabagay," bulong muli ni Ana.

Nakatingin lang naman si Alex sa dalawa.

"Hindi kasi kami makatulog, Alex."

Napakunot ng noo si Ana dalawang beses na niyang narinig na Alex lang ang tawag ni Lyn dito.

Napatango si Alex."Oh, okay."

"Oo, kaya nagkukuwentuhan muna kami, ikaw kung ina-antok kana puwede kanang maidlip kung gusto mo."

"Yes, I'm so sleepy already," tinungo na ni Alex ang bankante na kama.

"Ah, Sir, sandali lang," ni Ana.

"Yes?"

"Gusto ko lang magpasalamat sa iyo, Sir, kasi pati ikaw na abala ka pa namin."

"That's okay, Ana. After all, I'm here. And the two of you are my wife's childhood friends."

"Sir, Alex. Bakit hindi kana lang sa hotel muna mag stay, kasi rito mahihirapan kang matulog baka hindi ka sanay ba."

"I'm fine, Ana. After all, we'll go home tomorrow, and I'm used to being in the hospital. "Lyn looked at Alex because he said he had a fatal accident before.

"Sige, Sir, matulog kana pasensiya ulit sa abala."

Don't think about that, Ana. I just did what I should have done because you were the daughter of my wife's father's staff. "

Sa muling pagbigkas ni Alex sa salitang asawa ko ramdam ni Lyn na may tumusok sa puso niya.

"Oh ikaw, Lyn. Inaantok kana rin ba? Halika na matulog narin tayo," anyaya na ni Ana.

"Sige," sa tabi ni Ana nahiga si Lyn. Habang nakahiga siya pasulyap-sulyap siya kay Alex.

"Ano kabang puso ka bakit ba ang likot mo, kanina kapa ah, ano ba ang gusto mong gawin tumabi sa kanya?" saad ni Lyn sa sarili dahil hindi siya makatulog hinihila siya ng isip at puso na lapitan si Alex. Tinignan muna niya si Ana kung tulog na ito. Sa tingin niya tulog na tulog na dahil may mumunting hilik siyang naririnig.

Dahan-dahan siyang bumangon pagkatayo tumingin muli siya sa kaibigan bago lumapit sa matutulog na si Alex.

Banayad niyang nilapitan si Alex na mahimbing narin pinagmasdan niya ito.

"Kahit pala tulog na napakaguwapo mo mahal ko, alam mo bang ikaw ang lalaki sa panaginip ko hindi ko akalain na totoo pala ang mukhang binuo ko sa akin isipan at puso. Pero sayang dahil hindi kana malaya, ang suwerte ni Micah, sa iyo hindi ka lang guwapo ang bait mo pa. Hanggang sa panaginip lang talaga kita, pero okay na sa akin kasi sa bawat pagtulog ko dinadalaw mo ako at nakakasama kita at doon nalang tayo bubuo ng isang masayang pamilya, masaya narin ako dahil minsan naging totoo ka." Hindi na namamalayan ni Lyn hinahaplos na pala niya ang mukha nito.

Naalimpungatan si Alex. He feel something so warm to his face. agad siyang nagmulat at ang mukha ng dalaga ang nakita niya.

"Lyn?"

Lyn was surprised and immediately removed her hand from his face, but Alex did not let it go. He immediately grabbed her hand. just like when they first touched their skin. Lyn could feel the one hundred watts of voltage running inside her body. "A... Alex..."?

"Lyn, why are you still awake?" he got up.

"Ha? Wala!"

"No? "Are you sure? Tell me, don't lie, Lyn."

"Ti... tinitignan lang kita kung ano ang itsura mo pagtulog ka!"

"So, what did you see?"

"Guwapo kapa rin kahit tulog ka."

"Is that all? I think there's another reason."

"Wa... wala na, ha."

"I thought you missed me, because I miss you, especially your sweet lips."

Biglang nag init ang mukha ni Lyn sa tinuran ni Alex.

"Come here next to me," Alex pulled into Lyn's hand.

"Alex, huwag na baka magising si Ana, makita pa niya tayo."

"I only want to feel you for a moment, Lyn, I promise."

Hindi rin napigilan ni Lyn ang sarili dahil gusto rin niyang madama muli ang mainit nitong yakap.

Napapikit si Lyn ng nadarama niya ang mainit ng bisig nito."Alex, nagkakasala na tayo sa asawa mo pati narin sa, Dios."

"I know, I'm sorry, Lyn." I know it's wrong, but I'm happy being with you. " He was wondering why he felt this way about Lyn. He knows he loves her, but why does he feel this way about her? As he said, he was happy with it. His heart is beating so fast right now. Strangely, unlike his wife, now he feels even more excited about being with Lyn.

"Alex, mahal kita!" hindi napigilan ni Lyn ang sarili na sabihin ito. Totoo naman sa kanyang panaginip mahal na mahal niya ito at mahal rin siya.

Nailayo ni Alex ang dalaga sa kanyang katawan dahil sa sinabi nito.

"Lyn, say that you're just kidding."

Gusto bawiin ni Lyn ang sinabi dahil hindi dapat pero nasabi na niya eh kaya paniningdigang na."Alex, totoo ang sinabi ko mahal kita."

"I don't know how I feel about you right now, Lyn. But it's just that I'm sure I'm as happy as I am now in your arms, like I don't want you to be away from me anymore. " He hugged her again, who also responded with a hug.

"I feel different when I hug you like this, Lyn. I feel that you belong to me."

"Yes, Alex. You and me are belong in my dreams forever doon lang kita makakapiling."

Lalong yumakap si Lyn dito ngayon lang naman ito pagbalik nila sa hacienda hindi na nila kilala ang isat-isa.

"I love you, Alex. Alam kung hindi dapat na sabihin ko ito sa iyo pero ito ang nararamdaman ko."

"Lyn, I cannot answer you now."

"Hindi mo kailangan sagutin, Alex, dahil alam kung mahal mo ang asawa mo, hayaan mo na lang na mahalin kita sa paraan alam ko at hindi ko hihilingin sa iyo namahalin mo ako, sapat na sa akin na minsan madama ko ang mainit na yakap at halik mo."

"Thank you, Lyn!" Hindi napigilan ni Alex ang sarili siniik niya ng halik ang labi nito.

Lyn, response dahil ito ang sinisigaw ng kanyang puso.

While they are kissing, they are both surprised when someone enters the ward where they are.