Chapter 33

'THEY SAID a love story should always have a happy ending like in the fairytale. But its not a fantasy, its the reality and you need to face it. You need to face the thruth, that the man you love will never be yours.'

I sighed when remember my Mom's letter. Limang buwan pa lg ako non sa Hong Kong. Sinusubukan ko pang mag adjust nang ibigay sa akin ni Dad ang isang sulat na galing daw kay Mama. Ang sulat na pinaka ingat ingatan ko at ang aking paborito. Mom's right. Its not a fairytale its the reality. And i need to face it.

Tatlong oras na simula ng maganap ang mga kaganapan kanina sa opisina ni Luca. Nandito na kami ngayon sa dining, and guess what? Napaka awkward ng atmosphere beh. Parang gusto ko na lg matulog at bukas na ng umaga kumain. Hndi ako mapatingin kay Giya dahil nahuli ako nito kaninang nakatingin sa kanya, bigla ba naman akong ngisihan na parang may ginawa akong masama. Tsk! Syempre hndi din ako makatingin kay Luca. Aba! Napaka awkward na nga ng ginawa namin kanina tapos titingin pa ako sa kanya? Hell no, sobrang kahihiyan na 'yon.

"Ehem." napatingin kaming lahat sa dalawang matanda ng sabay itong nagpeke ng ubo.

"Do you have something to say? C'mom Mom, Dad, Giya, Akira why so quite? Kahit multo ramdam ang init ng tensyon dito sa hapag ih. Ano bang problema niyo?" ani ni Luca na siguro'y hndi na din makatiis sa sobrang katahimikan at ka-awkward-dan dito sa dining.

"I have something to say Daddy Guezzo, but i can't say a word because all of you are quite so i still being quite." para na namang tinusok nang libo libong karayom ang dibdib ko ng marinig ang salitang binigkas ni Camia. 'Daddy Guezzo'

"What is it princess?" nakangiting tanong naman ni Luca. Napaiwas na lg ako ng tingin dahil hndi ko kayang makita ang mga malalapad na ngiti niya sa anak nila ni Giya.

Kay Luvi niya lg dapat ipakita 'yon ih. Kay Luvi lg dapat kase si Luvi naman ang tunay niyang anak. Nagmumukha pa tuloy na si Luvi ang anak sa labas. Gusto kong maiyak dahil sa nararamdaman ko ngayon pero pinanatili kong matatag ang sarili ko. Hndi ko dapat hayaang makita nilang mahina ako. No, never.

"Miss Santos said, we have a family day next monday. And we have a lot of activities!" masiglang pagbalita ni Camia sa kanyang ama.

Damn it! Hndi ako dapat nasasaktan ih. Hndi dapat.

I fake a cough before saying.

"Excuse me, i just need to go to the bathroom." pagdadahilan ko at hndi na sila hinintay na magsalita at nilisan na ang dining.

Hndi naman talaga ako naiihi o natatae ih, hndi naman talaga ako gagamit ng CR. Ayoko lg talaga makitang masaya silang nag uusap doon, ayoko lg makita ang mag amang masayang nagkekwentuhan. Dahil parang pinatay ko na din ang sarili ko non. May anak ako, may anak kami. Pero sa ibang bata siya may atensyon. Sa ibang bata ang buo niyang atensyon. Sabagay he don't know. He don't know that he have a child with me. Bunga lg naman kase 'yon ng pang bababoy niya sa'kin noon ih. Hndi naman 'yon bunga ng pagmamahalan namin.

Hndi niya naman na siguro kailangan ng isa pang anak. Hndi niya naman na siguro kailangan si Luvi kaya mas mabuti pang hndi na lg magtagpo ang landas nilang dalawa.

Luca

"I think she's jealous. Obviously Luca, she really have a feelings for you. Ramdam kong mahal ka pa din niya. Just give it more time, just wait and you'll see." ani Giya pagkatapos magpaalam ni Akira na mag C-CR mona.

"I know, i feel it too when she hug me back." nakangisi kong ani kaya napairap si Giya.

"Ipo ipo ayan na naman."

"What?"

"Nothing. But wait, what about your child to her? Paano natin kukunin ang anak niyo sa lintik niyang ama? I doubt she will cooperate when you said it to her."

"I have a plan. For now, all we need to do is to make sure that Akira is safe and she will be forever with us. Next thing is of course we'll make sure that my daughter is safe. I'm sure hndi naman pababayaan ng ama niya ang anak namin."

"Oo nga't hndi niya pababayaan ang anak niyo. Pero paano kung gamitin niya ito laban sa inyo? Napakabobo mo naman kase noon ih. Why do you need to hurt her and torture her because you want her to hate you? Pwde ka namang gumawa ng ibang bagay ng hndi mo siya nasasaktan physically. Aki is a emotional person, madali lg siyang masaktan kahit emotionally mo siya tirahin. Heh! Ewan ko sayo nang gigil ako Luca." kaysa magalit dahil sa mga pinagsasabi ni Giya ay tumawa na lg ako.

Yes Giya know my plan about her best friend. Even at the first place she already know. Kasama din sa plano namin na hayaan siyang makatakas noon gamit ang koneksyon kuno nina Giya. Ang kaso lg ay naunahan niya na kami at ng ama niya. I bet she already read her mother's letter that time that's why hndi umayon sa plano namin ang kaganapan noon. But now, i'll make sure na sa plano na namin aayon ang lahat.

"I have my mens that taking care of it Giya. Marami din akong pinadala sa HK para bantayan ang anak ko at ang kilos ni Mr. Nyxon."

Una pa lg alam ko ng sa Hong Kong ang padpad ni Akira. Bago niya pa man mabasa ang mga sulat ng ina niya ay nabasa ko na ito. Pero nanatili akong nagkunyareng walang alam. Mama Glaiza know that i am hurting her daughter but she didn't utter any word. Alam niya naman ang plano namin dahil siya mismo ang gumawa non. At the first place she already know kung gaano ka gago ang asawa niya. At una pa lg din ay alam na nito kung ano ang plano nito sa anak nila. Kay Akira.

Nang malaman kong nakatungtong na sila sa airport at handa ng lumipad patungong Hong Kong ay sinunod ko ang planong kunyare ay habolin sila, kahit na para lg silang uto uto at hndi alam na pinapaikot na pala namin sila sa palad namin. Parte lg ang planong kunyareng habolin si Akira at hndi palalabasin ng bansa.

When Akira arrived in Hong Kong. Pinadala ko na agad ang iba ko pang mga tauhan para bantayan siya. Months passed and i didn't expect the good news, hndi ko inaasahan ang ibinalita sa akin ng tauhan ko na buntis daw si Akira. And i didn't doubt to that. When i always ravish her, sinisigurado kong pinuputok ko lahat sa loob. That's the part of my plan too, para kapag bumalik siya ng pilipinas wala na siyang kawala sa akin. We have a daughter at kasal na lg ang kulang. How smart i am right?

"And how's the organization going?" biglang tanong ni Giya habang nginunguya ang steak na kinakain nito.

"Nothing to worry about. Ang aalahanin mo ay 'yang family day na sinasabi ng anak mo."

"Aba! Kung makaanak ka parang wala kang pinangako kay Blue na ikaw ang magiging tatayong tatay nito ah. Hala sige ka't mumultohin ka non."

"Did i say any word? I just said na asikasohin mo ang family day. Aatend naman ako h'wag kang OA." natatawa kong ani. Makareact kase akala mo tatakbuhan ko ih.

"Bakit ba kase ang tanga nong kaibigan mo? Saluhin ba naman ang bala na para sana sayo. Ang sarap patayin ih." gigil na gigil nitong ani kaya mas natawa pa ako.

"'Yon 'yong patunay niya na tunay siyang kaibigan at mapagkakatiwalaan."

"Kahit na 'yon 'yong rason para malagutan siya ng hininga? Aba! Ang swerte mo naman ata Luca. Tinulungan na nga kita para diyan sa soon to be wife mo tapos feel na feel mo pa ang pagsalo ni Blue ng bala sayo?"

"Sinisisi mo na ba ako ngayon babae? It's not my fault kung nagpaka hero ang asawa mo."

"Whatever. Hndi ka man lg marunong magpasalamat! Bwesit ka!"

Tawang tawa ako dahil ang sarap inisin ni Giya.

Napabuntong hininga na lg ako ng maalala si Blue. Well, Gun's wife is taking care of it and Giya don't know about it. Hndi niya alam na hndi pa talaga tuluyang patay si Blue. Inoobserbahan pa ito at patuloy na ginagamot ng asawa ni Gun. Ziara is the most the best doctor and the whole Asia. Mapa international man she's the best. And we are all trust her capabilities. We all know that she can heal and treat Blue. We all know na mabubuhay pa si Blue.

And i'm happy for Giya and Camia if that day will come. Yes, Camia is not my daughter. She's just calling me Daddy because i said so, and besides i'm her godfather. What's wrong with that right? Alam naman niya at kilala naman niya ang totoo niyang tatay. She's 7 years old when that accident happen. And i promised Blue that i will take care of his wife and daughter. When Akira went to Hong Kong tatlong buwan ang nakalipas at nagpakasal sina Blue at Giya at biniyayan din sila ng anak. And its Camia. She's a jolly type kind of a child. Masayahin, she's cheerful. Manang mana sa tatay niya. May pagka alog din ang utak na minana niya talaga sa tatay niya. Tsk, tsk, tsk.

"Anak, wala ka ba talagang planong sabihin kay Yvvone ang totoo?" mahinang tanong sa akin ni Mommy kaya nabaling ang tingin ko sa kanya.

"I have Mom, naghahanap lg ako ng tamang timing."

"That's good, but if i were you. Sabihin mo na sakanya habang maaga pa. Para naman aware siya sa mga nangyayare, sa mga mangyayare at para aware siya na niloloko lg siya ng tatay niya."

"Mom i know what i am doing. Promise me na hinding hndi niyo pangungunahan ang plano ko. We make it for 10 years. Please promise me that you won't tear it apart Mom. Promise me na hinding hindi mo sasabihin kay Akira ang mga nalalaman mo. I just need some time Mom."

Mahirap magpadalos dalos ng desisyon that's why i'm giving it some time.

"Hayss, may magagawa pa ba ako anak? Wala naman na diba? Oo na't hndi ito makakarating sa kanya."

"Thanks Mom." i sincerely said and kiss her on cheeks.

"Anyway, i have some business to do in my office so please excuse me." saad ko kay Mommy at tumayo na upang pumunta sa aking opisina at tapusin ang mga dapat tapusin.

Habang naglalakad sa hagdan ay naiisip ko na ang ginagawa kong plano. I hope it will be succesfull... i hope... i really hope so.