Chapter 31

NAGISING ako ng may marahang yumogyog sa akin.

"The fuck!" sigaw ko sa sobrang gulat. Damn it! It was a dream. No, it was a fucking nightmare.

"Pasensya na ho ma'am. Nagulat ko ho kayo, hndi ko ho iyon sinasadya." nakayukong paghinge ng tawad ng isang matandang babae na sa hula ko ay nasa mid 50's. Kaya napalingon ako sa kanya. Taka ko itong tiningnan, she's a bit familiar and she's not the girl i see in Dads phone. She's not the girl on the photo.

"Excuse me madame. Where the hell i am? May i know who you are? Who do you work with? And what time is it?" sunod sunod na tanong ko dito kaya napangiwi ito.

"Pasensya na Ma'am pero hndi po ako masyadong nakakaintindi ng inglis kaya kung maaari—"

"Okay i get it. Nasaan ako? Sino kayo? Sino ang amo mo? At anong oras na? Ilang oras akong nakatulog?"

"Nasa mansion ho kayo ni Sir Guezzo, ako ho si Paning, pwde niyo ho akong tawagin na Pani o Paning at alas nyebe na ho ng gabi. Tatlong oras ho kayong nakatulog." sagot nito sa bawat mga tanong ko.

"Guezzo? Who's Guezzo? And you are Pani or Paning. I prefer Pani. Okay Manang Pani can you take me downstairs?"

"Pwde naman ho Ma'am. Kung tutuusin nga ho ay kaya ko kayo ginising dahil maghahapunan na daw kayo sabi ni Sir kasama ang kanyang mga magulang." mas nagtaka ako dahil sa kanyang sinabi. Kilala ko ba itong Guezzo'ng ito? Why i have this weird feeling that i know this man.

"Okay?" patanong kong ani at nagdadalawang isip na lg na sumama sa kanya sa baba.

Habang pababa sa isang mahabang hagdan na mukhang pamilyar sa akin ay hndi mapagpano ang kaba sa aking dibdib. Pakiramdam ko ay tumakbo ako ng 10 kilometers dahil sa sobrang bilis ng pintig nito. Pakiramdam ko ay maya maya lamang ay lalabas na itong aking puso.

The house... The chandeliers... The furnitures... All the things inside this house are all familiar to me.

"Where did i see this house? This furnitures? This chandeliers? And all this? Where the hell—" i uttered to my self.

"Ma'am?" pukaw sa akin ni Manang Pani kaya nabaling ang atensyon ko dito.

"Yes? What is it Manang?"

"Nandito na ho tayo." bumalik ang aking kaba dahil sa kanyang sinabi.

What the hell is happening to me?

"Oh my god!" tili ko ng magulat dahil sa paghila ng isang maliit na bata sa dulo ng tube top ko.

"Ahihi, did i startled you tita?" hagikhik na ani nito. At ano daw? Tita?

"Yes sweetie you did. Anyway, what's your name little girl?" tanong ko sa kanya ng makabawi sa pagkagulat.

"I'm Camia Reddish, 10 years old. How about you tita?"

"You can call me Tita Yra little girl." i remembered Luvi, hayss how is she?

"Okay Tita Yra. You must be the visitor Daddy Guezzo said?" okay nalilito na talaga ako. Anak ito ng Guezzo na sinasabi ni Manang Pani. Nakakahilo, geez.

"Yes it's me—"

"Camia, kanina ka pa hinahanap ng mommy mo. Tara na." nabaling kami sa isang babaeng mukhang kaedadan ko lg.

"Yaya, your so rude. I'm talking to Daddy's visitor." pagtataray ni Camia sa kanyang Yaya.

Napabuntong hininga ang babae at tiningnan ako ng mula ulo hanggang paa kaya tiningnan ko din ito mula ulo hanggang paa habang walang emosyon ang mukha. Aba! Anong akala niya? Siya lg marunong magtaray? Well, she's wrong.

"Ma'am, naghihintay na po sina Sir sa dining. Pumasok na daw ho kayo." ani Manang Pani.

"Manang Pani, do you know Tita Yra? She's nice. I like her. She's beautiful too. I like her hair, geez. She look like a star." narinig kong pagpupuri sa akin ni Camia na naglalakad sa unahan ko.

"Oo nga hija. Napakaganda niya. Tama nga si Pasing at napakagandang bata ni Yvvone." napasinghap ako ng banggitin ng matanda ang pangalang matagal ko ng kinalimutan. Ang pangalang ayaw ko ng marinig.

God! Natitrigger ako, natitrigger ang PTSD ko. Parang gusto kong umiyak, gusto kong umurong, gusto kong magkulong sa kwarto. Gosh! Kalma lg Yra, kalma. Positive thoughts, positive thoughts—

"Tita Yra!" gulat akong napatingin kay Camia ng magsalita ito.

"Camia.." hinihingal kong banggit sa pangalan ng bata.

"Are you okay Tita? We're here." anito at binuksan ang pinto ng dining.

Nauna itong pumasok kasabay ni Manang Pani at ng Yaya nito. Dahan dahan akong humakbang papasok ng dining, na pinagsisihan kong ginawa ko.

Nakita ko ang lalaking kinasusuklaman ko. Ang lalaking ayaw ko ng makita habang buhay. Ang lalaking gustong gusto ko ng kalimotan na hndi ko naman magawa. Damn it!

"Luca..." mahina kong sambit.

"There you are Yvvone, long time no see honey." nakangiting ani ng ginang. Ang ina ni Luca.

"Its been a long time Yvvone." ani naman ng ama nito.

Parang gusto ko na lg lamonin ng lupa. Parang gusto ko na lg matulog ulit at hndi na magising. Fuck! Is this a nightmare again? I secretly pinch my skin in my thigh. Napangiwi ako dahil sa sakit. This is real. I'm with my enemy. I'm in my enemies teritory.

Nilibot ko ang paningin ko at dumapo ito kay Giya na tahimik na kumakain. Nasa tabi nito si Camia na malapad ang ngiti sa akin. Nasa gitna naman si Luca na nakangisi habang nakatingin sa akin pero ngumunguya ng kanyang kinakain.

"Have a seat Yvvone." ani ng ina ni Luca.

"Lola her name is Yra, she's Tita Yra." magiliw na ani ni Camia.

Taka naman akong tiningnan ng ginang dahil sa sinabi ng apo. Gusto kong matawa ng pagak. Giya and Luca is in a relationship. They have a daughter, a jolly daughter. What a nice love story. Your best friend and your ex lover is now married Yra, congrats them.

Umupo ako sa pinakamalayong upuan. Pero bago pa makalapat ang pwet ko sa upuan ay nagsalita na si Camia.

"Tita Yra, dito ka sa tabi ko." napapikit na lg ako dahil sa kakulitan ng batang ito.

She's indeed like Luvi. A hard headed child.

"I'm okay here—"

"No, you'll seat beside me please." anito at pumuot pa. Napabuntong hininga na lg ako at napilitang umupo sa tabi niya.

"Alright, since we are all here. Batiin mona natin ang pagbabalik ni Yvvone. Welcome back honey. We really really miss you so much." nakangiting ani ng ginang na halatang giliw na giliw dahil sa pagababalik ko kuno.

Hndi naman ako bumalik! Kinidnap ako! At sigurado akong ang hudyo niyong anak ang may pakana nito. Gusto kong isigaw 'yan sa harap ng ginang pero pinanatili ko na lg ito sa aking sarili.

"Welcome back hija." ani naman ng ama nito.

"Welcome back Tita Yra!" ani naman ni Camia.

"Welcome back best friend." napatingin ako kay Giya dahil sa tono ng pagsasalita nito na halata ang kasarkastikohan.

I emotionally rolled my eyeballs at magsisimula na sanang kumain ng magsalita ang lalaking gusto kong patayin.

"Welcome back wife." Luca playfully said.

"Wife my foot." i mocked.

Tumawa lg ito ng mahina at nagsimula ng kumain. Kaya ganon din ang ginawa ko. Nagugutom na din kase talaga ako, tatlong oras akong nakatulog. And its already 9 PM.

Sa gitna ng katahimikan ay binasag ito ni Giya.

"So... How's the Hong Kong Aki?" casual nitong tanong na para bang hndi ito galit sa akin.

I know nagtatampo siya sa akin. I know galit siya sa akin. Sino ba naman ang hndi magagalit kong iiwan ka lg bigla ng best friend mo diba? Nang matagal mo ng kaibigan, ang matagal mong kaibigan na iniwan ka lg bigla at hndi na magparamdam sayo. I understand where she's coming from.

But i wonder why she know that i came from HK? Did she already know at the first place? Well, Luca have a lot of connections, no wonder why she'd know.

"Fine." i shortly said.

"Wow, you really changed. From your clothes, to your poise, to your actions, to your rebuke and now to your attitude. Umalis ka lg naging mataas kana." may panunumbat nitong ani kaya napatingin ako dito.

I admit, nasaktan ako sa sinabi niya. Pero pinanatili ko ang ekspresyon kong walang emosyon. Tama lg na hndi na kami magkaayos. She will be a burden to my plan from his husband. At isa pa ayoko siyang idamay sa plano ko. It will be the end of our friendship— well friendship over napala kami simula ng umalis ako. No concern at all.

"Is that a reprove?" i ask emotionlessly.

"Nope, its the thruth."

"Well, if that's what you think Giyannie. I don't care. Think all you want, no ones care."

Tumawa ito ng pagak bago magsalita.

"Really Aki? Ikaw na nga ang nang iwan, ikaw pa ang may lakas ng loob na magkaganyan? You left without a word, tapos babalik ka? Babalik ka para ano? Para ano pa ang pagababalik mo?"

"Why do you care?" i shot back.

"Oh right. Why i'd care? Well, i really don't care but the fuck Aki. Iniwan mo ako, iniwan mo kami, iniwan mo kami ng walang dahilan! Bakit? Kung tutuusin wala na talaga akong pake ih. Wala na akong pake kung bakit mo ako iniwan. Kung bakit mo kami iniwan. Pero damn! Hndi ako mapakali hangga't hndi ko nalalaman."

Napatigil na ang lahat sa pagkain pati si Camia ay kinuha na ng yaya nito at dinala sa sala. Seryosong napatitig sa amin ang lahat dahil sa namumuong tensyon.

"Did you just kidnap me because do you want to know the reason why i left?" i remain calm and think to what i say. Kailangan kong mag ingat sa mga salitang ilalabas ko sa bibig ko.

"Kidnap?" takang tanong ng dalawang matanda na hndi niya man lg pinansin.

"No that's not the plan. Pero dahil nandito ka na naman it's much better kung malaman ko kung anong dahilan kung bakit mo ako iniwan. Luca kidnap you because of another reason—"

"Too much information Giya." Luca cut her off.

"Do you really want to know the reason Giya? Are you willing to know the reason kahit ang kahahantungan nito ay ang pagkasira ng plano niyo ni Luca? You just said earlier that 'that's not the plan' so you two have a freaking plan. And i'm belong to it right? So, i'm asking you. Do you really want to know my reason even if its—"

"Shut up! Don't manipulate me. H'wag mo nang paikotin ang isip ko—"

"I'm not Giyannie. I am just asking you if your willing to know the thruth kahit ito ay ikakasira ng plano niyo."

Nagulat kaming lahat dahil sa malakas na paghampas ni Luca ng mesa.

"Enough! You two shut up! Giya theres no need to know the thruth. She's right, makakasira lg 'yon sa plano natin." matigas na ani nito at diniinan pa talaga ang salitang 'plano'.

At dahil sa sinabi nito ay padabog na tumayo si Giya at nilisan ang dining. Nanatili akong kalma at mahinhin pang pinunasan ang labi ko pagkatapos kong uminom ng wine. Pagkatapos ay tumayo nadin ako para umalis sa dining pero napatigil ako sa salitang binitawan ni Luca.

"Do you think you'll triumph to your plan my love? Then your wrong. Be ready for the next hellish step of my plan for you. You'll regret for leaving me." he coldly said and i feel goosebumps for it. Gustong manghina ng mga tuhod ko pero pinatatagan ko ito.

Don't be a flabby Yra. Remebered your plan, remebered why you're here.

Humugot ako ng isang malalim na hininga bago nagpatuloy sa paglakad pabalik sa kwartong tinulugan ko kanina na parang wala lg nangyare.