CHAPTER 12- BROKEN FAMILY

MALIYAH POV

My routine everyday was the same, waking up in the morning, shower, eating the same breakfast, I fetched my friends, and we went straight to the university where we’re studying. We are now fourth year graduating students as Physical therapists. We live a simple life, enough for us to survive, my parents can send me to school with a scholarship, eat three times a day. An ordinary family like us, trying to get through and live a decent life, with love and respect. But it was slowly fading away.

We grew up where our parents were very eager that we have to finish college and have a good future. But sometimes things happened and everything changed. Our life changed the day Ate Maze left, the day where my Mama raised her hand on me. After that incident my Mom was spacing out, and distant.

I felt her anger, frustration and disappointment on me and Ate Maze. She became emotionless, numbed, and always angry. Our so-called home where we find a safe haven was changed to a home where no one dares to make a noise. It was all quiet all of a sudden. I felt the pang of pain in my chest like someone squeezing it.

Mama changed a lot, she always stays in her room after she finishes working in the public market. My Papa has the same routine as I am. I am on my way to Alexander house.

“Alexander tara na” sumigaw ako na ako, pumasok at umupo sa upuang bakal nila.

Lumapas na ito lang sandal pa at nakasimangot na agad sa akin. Napailing nalang ako, dahil sa mukha niya.

“Kainis ka talaga Maliyah sigaw mo palang natataranta na ako” pag mamaktol nito sa akin.

Ngumiti ako sa kanya dahil, sambakol ang mukha niya. Lumabas na rin sa bahay nila ang mga magulang ni Alexander.

“Maganda Araw po sa inyo”.

Bati ko sa mag asawa. Alexander was lucky to have such amazing parents who accepted Alexander about his sexual preference. They never judge or hurt Alexander.

“Magandang umaga iha” nakangiting sagot sa akin ng mama ni Alexander, napayoko ako sa pag bati niya sa akin. Ang ama ni Alexander naka ngiti rin pero hindi na ito nag salita.

“Bye Dad/Mom”

Paalam ni Alexander sa mga magulang niya. Hindi man lang ako nakapag paalam dahil sa ginawa niya. Hinila na ako ni Alexander palabas dahil dadaanan pa namin si Terry, mamaya susunduin ako ni Papa, para puntahan namin si Ate Maze. I have an idea what will happen next in our family. It would be chaotic. Hay buhay parang life.

“Alexander ang bad mo, hindi man lang ako naka pag paalam sa mga magulang mo ng maayos”. Sita ko kanya.

“Nah my parents would understand” walang ganang sagot niya. Lalo ko naman ikinainis.

Pagdating namin sa tapat nina Terry lumabas na ito kasama ng kuya niya na si Terrence at may naka hawak sa braso nitong babae. Ngumiti ako kay Terrence at ngumiti din ito sa akin, sabay hila sa braso niya mula sa magandang babae nasa tabi nito.

“Tara?” aya ko kay Terry na naka simangot.

“Bakit sambakol yang mukha mo? Sino yun?”

It was Alexander asking Terry ininguso pa niya yung katabi ni Terrence. Itinirik lang ni Terry ang mata niya

“That’s kuya classmate in college, dinadalaw daw si kuya ek-ek.”

Napatango nalang ako kasi wala naman akong say doon isa pa, I am happy for Terrence.

“Sagutin mo na kasi si Kuya para umalis na yang mahaderang mukhang tipaklong na yan Maliyah”

It was Terry exaggerating voice. Natatawa nalang ako, sa kanya dahil pinipilit talaga ako para sa kapatid niya.

“Terry simula’t sapul wala akong pag tingin sa kuya mo, alam mo naman yan diba?”

In my low voice, sympathizing her. Kung pwede nga lang turuan ang puso ko ginawa ko kaso hindi eh. Terrence is a nice guy, and educated. May trabaho, at galing sa disenteng pamilya.

“Wala ka naman talagang nagugustuhan Maliyah, mula kay Kuya T, kay Jerome, sa anak ng Vice Mayor natin at anak ng Governor natin lahat basted sayo, ikaw na ang mahaba ang hair”

Maarteng saad nito sa amin. Napailing nalang ako. Wala na akong masabi, dahil kahit sa sarili ko hindi ko rin maintindihan talaga, agad lumitaw sa balintataw ko ang nakangiting mukha ni Clint. Kinapa ko ang tapat ng dibdib bigla nalang itong bumilis ng maalala ko siya. Pinilig ko agad ang ulo ko. ERASE, ERASE, Aral muna today Landi Later kapag tapos na ako.

“Ewan ko ba diyan kay Maliyah” maarteng sagot ni Alexander kay Terry. Talagang ginatungan pa. Hindi ko na namalayan na nasa tapat na kami ng eskwelahan namin. Ngunit hindi parin tumigil si Terry sa mga hinaing niya sa buhay.

“Gusto ko ng ilampaso ang mukha ng ipokritang yun, kapag nandiyan si kuya parang hindi makapag pingan ang malanding yun, kapag wala daig pa ang tigre kong maka irap sa akin. Gigil niya talaga ako, buti nalang ikaw ang gusto ni Kuya T, Mal.”

Wala na akong nagsabi mahirit lang niya ang gusto niyang sabihin. Nang nasa hallway namin papunta sa department building namin naka abang na agad ang anak ng may ari ng school namin. Nabuhay na agad ang inis ko. Hindi ba talaga ito titigil

“Good morning Maliyah”

Malambing na bati sa akin ni Jerome, napatingin ako kay Terry na hindi maipinta ang mukha. Naawa na ako dito kay Terry kahit ilang beses itong mag papansin kay Jerome hindi nakikita ang ganda nito.

Dumeretso lang ako, kasabay ko si Alexander at nagpahuli si Terry sa amin. Hindi ko na pinansin ang bati niya sa akin. Dinig ko nalang ang kantiyawan ng mga kaibigan ni Jerome,

“Double Kill”

“Burned”

“Another reckless fool”

Ginawa pang mobile legends ang tukso sa leader nila. Wala sa loob kong sabi. Nakarating na kami sa room pero wala si Terry hindi hindi namin kasunod si Terry. Saan kaya napasuot yun”.

Tumunog ang phone ko at sabay kaming napatingin ni Alexander sa isa’t isa, pero ang kilay niya nakataas na wala pa naman. Kinuha ko ang telepono na bigay ni Terry sa akin, pero bago ko pa mabasa yun hinablot na sa akin ni Alexander, wala naman akong magagawa number one Marites ito, kalalaking tao. Binasa niya yun na sapat lang na marinig ko. Dahil may mga kaklase na kami sa paligid.

From: Clint

A kind-hearted and beautiful girl like you deserves to be happy every single day. I hope that each day is as beautiful as the last one. Good morning Mayah!

Napataas ang kilay ni Alexander ng matapos basahin ang text ni Clint, at ikinibit balikat ko naman pero sa loob loob ko parang sasabog na ang puso ko sa lakas ng tibok at kilig na kilig na ako, sobra. Pinagpapawisan ang mga kamay ko. Pero hindi ko ito bibigyan ng ideya kong ano ang nararamdaman ko.

Biglang pumasok si Terry na namumula ang mga mata, bukod sa nakaligtas ako sa pang iintriga ni Alexander sa akin tungkol sa text ni Clint, mas nag aalala ako sa anyo ni Terry ngayon.

“Terry, anong nangyari bakit namumula yang mga mata mo”

I was so darn worried about her bihira kasi itong umiyak, hindi ito umiyak sa maliit na bagay lang, pero sa nakikita ko ngayon it wasn't that small nor nothing. It was something huge maybe. Niyakap niya ako at umiyak siya sa balikat ko. I hugged her tightly as I could and rub her back at the same time. Naiiyak parin ako para sa kanya.

“Hindi– hindi niya ako gusto Maliyah”

Napakunot ako pero may ideya na ako sa tinutukoy pero gusto ko ilabas niya ang sama ng loob niya. Pati si Alexander apektado namin sa hitsura ni Terry.

“Move on kana kasi doon besh”

Pagalit na payo ni Alex kay Terry. Mas lalong lumakas ang iyak nito pati mga katabing upuan namin napatingin sa amin. Nagtataka mga ito pero walang umimik.

“Siya nga ang gusto ko, paano ako makaka move on”

Matigas na sabi ni Terry. Napailing nalang ako at kumalas sa kanya. I cupped her beautiful face and dry her tears. Hinila ko sila ni Alexander palabas ng room namin, sana walang mga proof namin, kasi kakatapos lang ng exam.

Nag patianod sila sa pag hila ko at pumunta kami sa Oval na madalas naming tambayan, masarap dito mahangin, at maraming puno ng mangga. Umupo kami sa pangatlong puno para medyo malalyo layo sa isang puno na merong din naka tambay.

Sumalampak agad si Terry doon at nag umpisa na naman umiyak. Walang tigil ang pag iyak nito. Terry is Jerome first crush or puppy love as what they call it.

“Beshie, alam ko hindi ako ang tamang tao para mag payo sayo, pero pagpahingahin mo muna yang puso mo, durog na durog na eh. Sorry alam kong gusto mo si Jerome, nakikita ko ang kislap ng mga mata mo kapag nandyan siya. But beshie, you're gorgeous, you deserve someone better, who can reciprocate your feelings and if that person will come he will move heaven on earth for you. You deserved to be loved.”

Natulala silang dalawa ni Alexander sa akin, matapos ang madamdaming kong sinabi sa kanya. Binalot ng katahimikan kaming tatlo, walang may nag salita, ito ang unang pagkakataon na nagbigay ako ng ganito katinding na payo para sa taong pinakamalapit sa puso ko. Na akala mo expert ako sa ganung departamento ng pag-ibig. Then Alex cut the silence.

“Grabe ka Maliyah, daig mo si doctor Love sa payo mo, nakaka speechless naman”

Terry was laughing and crying at the same time. Now the atmosphere was back to normal. Glad I said that. Natawa na rin ako. I just realized it was the deepest advised I gave to Terry.

“Ayan ngumiti kana” I said softly.”

“Paano hindi ngingiti yan, baka natauhan na yan. Kumuha ka kaya ng bato pokpok natin sa ulo niya para mag ka amnesia at makalimutan ang mayabang na Jerome na yun”

Over-rated statement from Alexander again. But Terry was okay now. She forced herself to smile, even though I know she felt heavy inside. Tumambay kami doon ng ilang oras, umalis lang kami dahil lunch na. nag pasalamat kami kasi walang prof dahil may faculty meeting ang mga ito. Nang mahimasmasan si Terry, pumunta na kami ng canteen. Kami na ni Alex ang pumunta sa counter para mag order. Naka pila na kami ng may tumabi sa kanang bahagi. Hindi pa naman ako naka tingin sa kanya amoy palang kilala ko na ang katabi ko pero hindi na ako nag papahalata. Bukod sa hindi aircon ang canteen namin, namumuo na agad ang butil ng pawis sa noo ko.

“Hi Mayah” a soft and baritone voice greeted me, it bring shivers al through out of me. Ang sarap lang sa pandinig ang ginawang niyang bansag sa pangalan ko. No one ever called me Mayah.

Napadako ang mata ko sa gilid ko at nakita ko ang masayang kislap ng mga mata niya. His striking eyes were melt every defenses I made for myself.

Hindi ko alam kong ipagpasalamat ko dahil hinila na ako ni Alex para mag bayad kami, hindi ko na magawang lumingon sa kanya, bukod sa natatakot ako, ayaw kong mabasa niya ang nasa mga mata ko at maramdaman niya na ang lakas ng pag rigodon ng puso ko.