Chapter 12

-Spencer POV-

Hindi pa rin ako makapaniwala sa mga kwinento sa akin ni Khyra ngayon. Hindi ko akalain na may rason pala si Zach kung bakit niya nagawa ang lahat ng 'yon. Hindi ko rin akalain na yung babaeng mahal niya ay nakasiping ko noon.

Fuck it! I don't even know that I hurt him. Fuck!

"Kanina ka pa tulala ah. Pagkatapos kong ma kwento lahat ng sinabi sa akin ni Zach kanina ay hindi kana nagsasalita." Singhal naman ni Khyra sa tabi ko.

"Fuck! It's all my fault Khyra! It's all my fault!" Paninisi ko sa aking sarili.

Naramdaman ko naman agad ang pagyakap niya sa akin, "Shh, tahan na. Tapos na 'yon eh." Singhal naman niya sa akin.

"Fuck! I make their life miserable or should I say I make all of your life miserable! I'm an asshole! Fucking asshole!" Hindi ko naman mapigilan ang pagsisi sa sarili ko, lalo na at ang rami kong nasaktang tao.

Kung hindi siguro sa akin ay wala siguro masasaktan ngayon.

"Hayst! Tapos na 'yon Spencer! Nangyari na ang lahat ng iyon, ang mabuting gawin ngayon ay itama ang mga pagkakamali mo."

Bigla naman akong natigilan sa sinabi ng aking asawa.

Yeah! She's right. Kailangan kong itama ang lahat. Kailangan kong bumawi kay Zach.

I get my phone on my pocket and I dialed the number of Camille.

"Sinong tatawagan mo?" Tanong pa sa akin ng aking asawa.

"Si Camille." Sagot ko sa kaniya.

Nakita ko naman ang pagkagulat sa kaniyang mga mata.

"Alam mo ang number ni Camille?" Pagtatakang tanong niya sa akin.

"Tatawagan ko ba siya kung hindi ko alam?" Sarkastiko namang tanong ko sa kaniya.

Agad namang kumunot ang kaniyang noo, "Ang pilosopo mo! Bahala kana d'yan! Puntahan ko muna si Phyra sa kitchen at magluluto lang kami ng kakainin natin."

Ngumisi naman ako sa kaniya, "Kahit si Phyra nalang ang lutuan mo ng pagkain. Tapos tayo nalang ang magkainan."

Hahampasin sana niya ako ngunit hinawakan ko ka-agad ang kamay niya, tsaka ko siya pinalapit sa akin at hinalikan.

"Manyak! Alis na nga ako, baka reypin mo pa ako rito!" Kunwaring galit na saad niya, nang matapos ko siyang halikan.

Manyak daw, gustong gusto naman niya!

Napahalakhak naman ako sa tawa ng padabog siyang umalis sa harapan ko.

Hahahha! Fuck! She's so cute!

"Hello?" Napatigil naman ako sa pagtawa ng marinig ko ang pagsagot ni Camille sa tawag ko.

"Camille." Anas ko.

"Spencer? Please naman oh, h'wag mo na kaming guluhin. Alam ko namang marami akong kasalanan sa'yo at sa kaibigan ko. Pero please lang patawarin mo na ako sa mga nagawa ko noon." Tuloy-tuloy naman niyang saad sa akin.

Is she thinking that I am mad at her?

"Gusto mong mapatawad kita?" Tanong ko naman habang nakangisi.

Yeah! I have a plan for Camille and Zach.

"Oo, matagal ko ng hinihingi ang kapatawaran mo Spencer."

"Umuwi ka bukas tapos babayaran ko ang nagastos mo pauwi rito." Singhal ko.

Bigla naman siyang natahimik nang sabihin ko ang mga katagang iyon.

"Bakit Spencer? Akala ko ba ayaw mo na akong makita? Bakit mo pa ako pinapauwi?" May pagtatakang tanong sa boses niya.

"Ayaw kitang makita Camille, but there is someone who wants to see you."

"Ha? Sino?"

"Mommy!" Rinig ko naman ang boses ng isang batang lalake.

Siguro ay anak niya iyon.

"Wait baby! Spencer sino ang taong gusto akong makita?" Pagtatanong niya ulit sa akin.

"You'll find out soon. Umuwi kana rito bukas as soon as possible."

"Naguguluhan ako sa'yo." Singhal pa niya. May halo namang inis at pagtataka sa boses niya.

"Gusto mong mapatawad kita 'di ba?" Tanong ko pa sa kaniya.

"Oo!" Deretso naman niyang tugon sa akin.

"Umuwi ka rito at sinisigurado kong ibibigay ko ang kapatawaran ko sa'yo."

"Eh kasi Spencer, ayaw ko ng Umuwi d'yan. Paano nalang kung magkita ulit kami ni Zach?"

"Bakit hindi mo man lang nasabi noon sa akin na si Zach pala ang ama ng dinadala mo? Bakit hindi mo sinabi sa akin na may relasyon kayo noon?" Pabalik na tanong ko sa kaniya, imbes na sagutin ko siya.

"Dahil ayaw kong masira ang pagkakaibigan niyo! Kaya nanatili nalang akong tahimik." Sagot naman niya sa katanungan ko.

"Mahal mo pa rin ba si Zach hanggang ngayon?" Wala naman sa hwisyong tanong ko.

Bigla ko namang narinig ang kaniyang paghikbi.

Is she crying?

"Mommy why are you crying?" Rinig ko pang nag-aalala na saad ng batang lalake.

"Napuwing lang ako anak. Maglaro ka muna doon, may importante lang akong kinakausap."

"You're lying Mommy! I know that you're crying." Saad pa ng batang lalake.

Indeed! Matalino rin ang anak niya, katulad ng anak ko.

"Zachary Miles go to your room now, don't worry I'll tell everything to you. After this call okay?"

"Okay Mommy." Rinig ko naman ang yapak ng bata paalis sa kinaroroonan ni Camille ngayon.

"Is he your baby?" Takang tanong ko sa kaniya.

"Yes."

"Woah! You name him after Zach name."

"Hmm." Mahinang singhal naman niya.

"Mahal mo pa?" Tanong ko ulit sa kaniya.

"Kahit naman sabihin kong Oo, huli na ako Spencer. Alam kong hanggang ngayon ay kinamumuhian niya ako." Napansin ko naman ang lungkot sa boses niya.

"Paano mo malalamang kinamumuhian ka niya kung hindi mo siya tatanungin ng harapan?"

"Wala na akong mukhang ihaharap sa kaniya Spencer." Malungkot niyang tugon.

"Bakit putol na ba ulo mo? Wala ka ng mukha?" Pilosopo ko namang sagot sa kaniya.

Na gi-guilty kasi ako habang naririnig ko ang malungkot niyang boses.

"Hahaha? Ang saya mo kausap eh noh?!"

"Pero mahal mo pa?" Tanong ko ulit.

Hindi ko talaga siya titigilan hanggang hindi niya sinasagot ang katanungan ko.

"Oo." Seryoso naman niyang sagot sa akin.

"Pwes, umuwi ka bukas."

"Bakit pa?"

"Para mapatawad kita." Sagot ko naman.

"Pag hindi ka umuwi rito bukas, sinisigurado kong hinding hindi na kita mapapatawad." Dagdag ko pa.

"Ampair ka! Ayaw ko nga kasing umuwi eh!" Parang batang pagmamaktol niya sa akin.

"Basta umuwi ka nalang."

"Pero——"

"Wala ng pero-pero! Umuwi ka rito bukas. I'll handle your flight."

"Isasama ko ba anak ko?"

"Malamang!" Singhal ko naman.

"Kfine!" Parang inis niyang sambit sa akin. Tsaka niya ako pintayan ng tawag.

"Tsk!" Pasinghal ko nalang na saad, tsaka ako naglakad papunta sa kusina.

"Oh Mommy, Daddy is here na! Let's eat na!" Bungad namang sambit ng anak ko, nang makarating ako sa kusina.

"Sit beside Mommy!" Tuwang-tuwang utos naman sa akin ng aking anak, na agad ko ring sinunod.

Tatanggi pa ba akong tabihan ang asawa ko?

"Kare-kare?" Sambit ko ng makita ko ang ulam na narito sa lamesa.

"That's my favorite food Dad." Tugon naman sa akin ng aking anak.

"Me too." Anas ko rin sa kaniya.

Pagkatapos no'n ay nag dasal na kami upang kumain. Pansin ko naman ang pagkailang sa akin ng asawa ko. Napansin ko rin ang dahan-dahan niyang paggalaw papunta sa gilid. Kaya naman gumalaw rin ako hanggang magkadikit na ang upuan naming dalawa.

"Dad! Mom! Why are you two moving? Is there something wrong?" Takang tanong naman sa amin ng anak namin.

Agad naman kaming nag tinginan ng asawa ko at sabay na sinabing, "Nothings wrong baby."

"Uh I see." Anas naman ng anak namin tsaka tinuloy ang pagkain sa kaniyang kinakain.

Habang kumakain kami, ay bigla akong naka-isip ng kalokohan.

I put my one hand in her legs and I carefully caressing it.

"Ouch!" Sigaw ko ng tusukin niya ng tinidor ang aking kamay.

Fuck!

"Dad? What happened?" Nag-aalalang tanong sa akin ng anak ko. Ngunit umiling lang ako.

"Nothing." Pagsisinungaling ko. Sinulyapan ko naman si Khyra na naka-ngisi na ngayon sa akin.

"You deserve it." Bulong pa niya sa akin. Ngunit hindi ko nalang pinansin, tsaka tinuloy ko nalang ang aking kinakain.

Tsk! I'll punish you later!

"Mom, I wanna sleep in that room." Saad naman ng anak namin, tsaka niya tinuro ang kwarto sa harapan lang ng kwarto namin noon ni Khyra.

"And I want the two of you to sleep in that room." Dagdag pa niya, sabay turo sa kwarto namin noon ni Khyra.

Anak ko nga talaga siya.

"Baby, I'll sleep with you." Pagtutol naman agad ni Khyra.

"But Mommy I wanna sleep alone. I'm not a baby na!" Reklamo naman agad ng anak ko.

Bago pa makapagsalita ang asawa ko ay hinila ko na siya papunta sa kwarto namin.

"Sleepwell baby." Saad ko pa sa anak ko. Tsaka sinarado agad ang pintuan.

"Hoy Mister Salvatore——"

"Yes Misis Salvatore?" Sabat ko naman sa kaniya.

"Hindi ako hihiga sa tabi mo!" Singhal pa niya.

Ngumisi naman ako, "Ayaw mong humiga sa tabi ko? Ayos lang, pwede ka namang pumatong sa akin sa pagtulog." Biro ko pa.

"Napakamanyak mo!" Inis naman siyang saad sa akin.

"Hindi pa ako manyak sa lagay na 'to. Gusto mo bang makita kung gaano ako kamanyak?"

Bigla naman niyang pinaghahampas ang dibdib ko.

"Manyak! Manyak! Manyak!"

"Uhhh Ahhh, You're giving me a hard on." Ungol na sambit ko pa, para mas lalo siyang maasar sa akin.

"The way you touch, tease, and look at me drives me crazy." Sambit ko, tsaka ko siya tinulak sa aming kama.

"Our bed misses you so much." I said then I slowly removing my t-shirt.

Suddenly, She put her two hands into her face. She covered her face because of shyness.

"Ackk! H'wag kang mag hubad sa harapan ko!" Sigaw pa niya, habang nakatakip parin ang kaniyang mukha.

"Remove your hands in your face!" Utos mo naman sa kaniya.

"Ayaw!"

"Tanggalin mo nalang, parang hindi mo naman 'to nakita noon. Hindi ba't ikaw pa ang naghuhubad sa damit ko noon. Why acting innocent my wife?" Pang-aasar ko naman sa kaniya.

Kaya naman agad akong napangisi nang tanggalin niya ang kaniyang dalawang kamay sa kaniyang mukha.

"Manyak ka!" Sigaw pa niya sa akin.

"Manyakin pa kita." Saad ko, tsaka ako pumatong sa kaniya at ngumisi.

We are staring at each other's eyes now, while I am in her Top. Her eyes is so beautiful a brown colour that you could see the reflection of the moon through her orbs.

So beautiful!

I examine all her features. Her cheeks, nose, and down to her lips.

Our face were inch close, that I could feel her breathing onto mine.

The last thing we knew, Our lips were crash against one another.

I saw her shocking face but I just ignored it. And I continue kissing her.

I can feel her soft warm lips onto mine.

Fuck! I fucking miss her lips so much.

We we're both hungrily kissing now. Then suddenly I touch her body and caresses her thighs and her back. I even squeeze her butt a little, making her let out a soft moan between our rough yet gently kisses.

Then suddenly, she pulled out the kiss catching a thin of air.

"Mommy! Daddy!"

I wanna kiss her once again but I heard our baby shouting at the front of our door.

"Gash! Mag damit ka Spencer!" Nagmamadaling utos sa akin ni Khyra.

Napangisi tuloy ako sa kinikilos niya ngayon.

"Spencer! Mag damit ka na nga! Bubuksan ko na yung pintuan!" Naiinis pa niyang utos ulit sa akin, habang umiiwas ng tingin.

Fuck! She's like innocent to me!

Kinuha ko nalang agad ang damit ko at sinuot iyon. Sakto naman ang pagbukas niya sa pintuan.

"Mommy!" Naiiyak na sambit ng anak namin, bago niya niyakap ang asawa ko.

Lumapit naman ako sa kanila.

"Why?" Nag-aalalang tanong ko sa aking anak.

"Mommy! Daddy! I wanna sleep here. I'm scared in that room." Sumbong naman sa amin ng anak namin tsaka tinuro ang kwarto na katapat lang ng kwarto namin noon ni Khyra.

"Whenever I close my eyes it feels like there's mumu beside me. I'm scared as fuck." Dagdag pa ng anak namin. Ngunit nagulat ako sa pagmumura niya.

Napakamot tuloy ako sa aking buhok, nang sinulyapan ako ni Khyra at matalim na tinitigan.

"Who taught you to say bad words?!"

Inosente namang ngumiti si Phyra tsaka siya tumingin sa akin, "Daddy taught me." Sagot niya at parang tuwang-tuwa pa.

"Spencer!" Galit namang sambit ni Khyra sa aking pangalan.

Peke naman akong ngumiti sa kaniya.

"Mommy! Daddy! I don't want you to fight because I say that fucking-fucking word. Let's just sleep please?"

Napangiti naman ako sa sinambit ng anak ko.

"Fine." Pilit na sagot naman ng asawa ko.

Mabilis namang tumakbo si Phyra tsaka nagmadaling humiga. Susunod na rin sana ako ngunit napatigil ako sa binulong sa akin ni Khyra.

"No points for tonight my husband." Bulong niya bago lumapit kay Phyra at humiga sa kaniyang tabi.

Fuck! She's teasing! Arg! She's also seducing me!

"Daddy what are you waiting for. Sleep beside me na." Utos namanng anak ko, kaya naman nanlulumo ako humiga sa tabi niya.

Fuck! Hindi ko tuloy mahawakan si Khyra dahil nasa gitna ang anak namin.

Fuck it!