Chapter14 Missing Him

Joshua's"

➰➰➰

2months since I discharged at the hospital. Two months na rin akong kinukulit ni bwi.

Busy din kasi ang mga bakla kaya minsan nalang nila akong nadadalaw. Hiyang hiya nga ako sa sinabi nilang nandito lang sila palagi para sakin ey tsk! hahaha I understand their situations may mga sariling buhay din naman kasi sila. Thankful nalang din ako kasi nandyan pa si bwi para sakin.

Pero syempre di ko parin maiwasan na hindi isipin si seokmin.

I miss him so much.

Hanggang ngayon wala parin akong balita tungkol sakanya.

Nag aalala na ako.

Hindi na rin pala ako tumira dun sa dati naming bahay. Masasaktan lang kasi ako pag bumalik ako dun ey. Bumalik nalang ako dito sa condo ko nung college wala naman kasing nakatira dito sayang naman.

"Good morning" napabalikwas ako sa higaan ng may nag salita.

"Ang aga mo ha?" Sabi ko sakanya mag 5am palang kasi yata wala pang araw sa labas ng bintana ey.

"Inagahan ko talaga kasi baka hindi ka nanaman kumain ng breakfast" sabi nya pa.

" tatay ba kita?" Tanong ko sakanya

"Hindi daddy mo ako" sabi nya kaya inirapan ko sya.

"Mag luluto ako " sabi nya kaya napataas ang kilay ko.

"Utang na loob Kim taehyung hindi ka marunong mag luto parang awa mo na" sabi ko tapos nag pout lang sya. Last month kasi nilutuan nya ako akala ko talaga marunong sya kaso myghaaad para akong kumain ng lason nag suka pa ako.

"I'm trying naman shua tapos inaaway mo pa ako" sabi nya pa at nag sad face myghaaad bakit and gwapo ng nilalang na ito?

"Bwi. Kahit hindi mo na ako ipag luto okay na yun basta nandito ka lang palagi para sakin " sabi ko tapos ngumiti sya.

"Haha sorry ha, di kasi talaga ako marunong mag luto yung mga kayang gawin ni mingyu kabaliktaran ko ey basta mas gwapo ako sakanya " sabi nya kaya natawa ako.

"Ako nalang mag luluto " sabi ko sakanya.

"Marunong ka?" Tanong nya.

"Oo nilulutuan ko dati si se.. ok" sabi ko tapos napaluha nanaman ako dahil naalala ko nanaman sya. Kahit banggitin lang ang pangalan nya naiiyak na ako.

"Its okay" sabi nya at niyakap ako.

"I miss him" naiiyak na sabi ko sakanya.

"I know, its okay" sabi nya lang at hinagod ang likod ko.

"I still love him" sabi ko pa.

"No you don't. Nasanay ka lang na sya ang mundo mo " sabi nya. Pero hindi ey alam ko sa sarili ko na mahal ko parin si seok.

"Shua nandito ako okay? Para sayo, para sa magiging anak mo. Ako na ang aako ng responsibilidad ni seokmin para sainyo ng anak mo, I'm willing to be the father of your child" sabi nya at kaya napakalas ako sa yakap nya.

Father daw? Anong tingin nya sakin mother?

"Anong father ako ang father ng baby ko " sabi ko sakanya.

"Haha shua ano ba ikaw yung nag dadala ng baby so you're suppose to be the mother" sabi nya kaya inirapan ko nalang ulit sya.

"Okay lang ba sayo na ako ang maging tatay ng baby mo?" Tanong nya.

"Pero-" di ko pa natatapos sinasabi ko nag salita na sya.

"I'm willing to wait. You don't need to answer it today. I know you're still hurt but I'm here to help you " sabi nya.

"Thankyou, don't worry time will come and Im sure my answer will make you happy" sabi ko sakanya at niyakap nya ako ulit.

Ang hirap naman kasi siguro kong sasagot ako sakanya agad ng hindi pa sigurado.

Ayoko na ulit mag kamali. Kahit ikaw ang pinaka matalinong tao pag dating sa pagibig lahat tayo nagiging bobo.