Chapter 15: Pregnant

“Do you want me to tell you a story?”

I glared at her but she just laughed at me.

“You’re so fucking tough. I like it.” She mocked. “Anyways, I’m in the mood to tell you the story so I’m telling you the story of your life.”

“What the fuck are you talking about?” I asked. “Tell me who the fuck did you killed!” 

I can’t touch her. She’s full of traps. I know myself I badly want to strangle her neck but I can’t. I need to keep it cool.

“Not yet… I’ll tell you that later.” She smiled at me. “Your second life is watching you right now. We already told you to be careful on what you wish, right?”

“I already left the Ridge! What the fuck do you need from me?”

“Exactly,” malakas siyang tumawa bago siya naglaho at umakyat ulit doon sa taas. “You left the Ridge. That’s not good. Do you think we’re dumb? I know you’re creating an army right now. Tell me where did you placed the key and your friends will be saved.”

“Friends?” Tanong ko sa sarili. Ngayon ay naaalala ko na. “I’m going to kill you!” Naglaho ako papunta sa tabing puno na inakyatan niya. “Where the hell are they?”

“Can you please shut the fuck up for a bit because… It’s annoying.” Sabi niya habang nagpupunit ng isang dahon. “Listen to my story first and I’ll give you the answer. For now, I need you to think, ‘your army or your friends’?”

“I’ll be fast don’t worry,” she smirked. “One day, there was a girl who stopped a boy from jumping off the rooftop. The girl comforted the boy until the rain came with the shooting star. She wished, ‘I wish I can have more time with my family, I want to repeat everything,’ and smiled bitterly.”

Alam ko ‘yon. Si West at ako ang tinutukoy niya. Iyon ‘yung araw na nagbreak sila ni Celine.

“Your second self is watching you right now. Do you know what’s the only thing they can do to save you? Nothing. They can’t do anything!” Tumawa ulit siya na parang baliw. “Beg for me and I’ll let you live. Hep! I know you won’t do that so I prepared a lot of plans for your shit.”

“No le rogaré a una basura como tú.” [I won’t beg to a trash like you.]

Isang malakas na sampal ang ibinigay niya sa akin. “You’re getting on my nerves.” Inis na sabi niya tsaka naglaho pabalik sa pwesto niya. Ang bilis niyang kumilos. “Bakit ba kita sinampal? Kahit naman hindi ko gawin ‘yon ay sa akin pa rin ang huling halakhak.”

“Ano bang kailangan mo? Saan mo sila dinala? Gago ka!” Sigaw ko.

“Sinabi ko na sa ‘yo ang kailangan ko. Pero tutal mabait ako, sasabihin ko sa ‘yo ang dahilan kung bakit dapat mong gawin ang ipapagawa ko sa ‘yo,” kalmadong sabi niya tsaka naglaho papunta sa baba. “Alam mo ba? Four na lifetime mo na kitang pinipilit na isuko ang ginawa mong grupo. Hanggang ngayon hindi ka pa rin papayag? Hindi ka ba napapagod makitang mamatay ang parents mo?” Tanong niya.

“I will never give them up for that,” matapang na saad ko.

“Alam ko naman ‘yon. Kaya nga nandito ako para mapilit kita. Unang pagkikita niyo ni Ameer; nung nakipagsapakan ka first year, ‘di ba? Pangalawa nung tinulungan ka niya sa bar. Pangatlo, ‘yong nagpakasal kayo. Ngayon sana ‘yon pero ayaw kitang saktan ng sobra. Next time, magkikita kayo dahil sa parents mo. Walang mababago.”

“I don’t care,”

“Really? What about this?” Pinitik niya ang daliri niya at sa isang iglap ay nasa harap na namin sina Sunny, Ravenne, Wendy, Aia at Celine. Pare-parehas silang nakatali sa isang upuan. Nilapitan niya ang mga kaibigan ko at isa-isang hinalikan sa pisngi parang mang-asar. “Say hello.” Ngumiti siya nang malademonyo.

Naglaho agad ako papunta sa kanya para sana sakalin siya pero may kuryente pa lang nakabalot doon kaya agad akong napalayo sa kanya. “Fuck,” I hissed.

“Trying to kill me?” Nakangiti siya pero parang papatay na ang mata niya. “Make your decision. You’ll comeback for another lifetime if you won’t. The curse won’t end, Rackhie.”

“You can curse me forever! Do you think I care? That will not scare me. Not even a little bitch,” I rolled my eyes. “Let them go. Get out of here before I tear your neck off.” Pagbabanta ko pa.

Malakas siyang tumawa tsaka napahawak pa sa dibdib. “I-I’m so scared,” tatawa-tawa niyang sabi. “You remember them so fast. Let’s make it a little different now.”

Nanlaki ang mga mata ko nang biglang binalutan ng itim na usok ang mga kaibigan ko. Pagkabukas noon ay ibang mukha na ang bumulaga sa akin. Tinanggal niya ang mukha ng mga kaibigan ko!

Sunod-sunod na tumulo ang luha ko habang tinitingnan ko ang mga kaibigan ko na walang kaalam-alam kung bakit iba ang tingin ko sa kanila. Never silang naging insecure sa mukha nila, alam kong gustong-gusto nila ang mukha nila. Paano na lang kapag nalaman nilang pinalitan sila ng mukha?

“Rackhie, ‘wag mong isusuko ha,” narinig ko ang boses ni Celine sa utak ko.

“Alam mo rin ba? Celine is not West’s ex girlfriend. They never dated. They just made it seem like that so they can protect you.”

Tumingin ako rito bago ko ibinalik ang tingin kila Wendy. “You… You guys knew?” I asked. Nag-iwas sila ng tingin kaya nakumpirma kong alam nga nila.

“Take care of them, Celine,” binasag ko ‘yung bato hanggang sa naging matulis na ‘yon. Dali-dali kong sinaksak ang sarili ko. Umaasang may mababago sa sumpa.

“Rackhie don’t! You’re thinking wrong!” Rinig kong boses ni Sunny.

“Let her be. As if anything would change. Just warn your friends. We’re coming for you.” Nakangiting sabi nito bago ako tuluyang mawalan ng malay.

“Rackhie wake up please,”

“West hindi ka pa umiinom? Wala pang bawas ‘yang tubig mo ah,”

Para kong hinigop ang buong lamang loob ko bago ako mapaupo sa higaan. Bumukas ang mga mata ko at bumungad sa akin sina Lester at West. Lumapit kaagad silang dalawa sa akin nang makita nila akong magising.

“Thank god you’re fine,” bumuntong-hininga si West tsaka tumingin sa akin. Agad ko siyang niyakap kaya nanlaki ang mga mata niya. “Hey…” natatawang sabi nito tsaka hinagod ang likod ko.

“I remember everything now,” naiiyak kong sabi.

Four lifetimes. I’m always with him, he’s always with me. We nearly got married. We’ve known each other more than five decades. We liked each other four times, how can I forget everything?

“What do you mean?” Bakas sa mata niya ang pagtataka.

“I love you,” naluha na ako sa sobrang saya. Akala ko talaga mamamatay na ako. Akala ko hindi ko na siya makikita ulit. Naaalala ko na lahat. “I thought I’ll never see you again,” napahagulgol na ako habang nasa dibdib niya ako. Gusto kong maglabas ng saya, sama ng loob at lahat.

“I-I don’t understand—you just said I love you?”

“Yes,” lumayo ako sa kanya at marahas na pinunasan ang pisngi. “I need to talk to them. Where are they?” I asked.

Kahit halata sa mata niya ang pagtataka ay itinuro niya ang labas. “They’re outside,” Tatayo na sana ako pero pinigalan niya ako. “Where are you going? You need to rest. Stay here. I’ll go instead.” Sabi niya at dagling tumayo at tumakbo palabas.

Naiwan tuloy kami ni Lester na parang may sariling mundo. Para siyang pinagsakluban ng langit at lupa ngayon.

“Ravenne and I broke up,” nanlulumong sabi nito.

“Ano?” Bulaslas ko. “Gago ilang araw ba ‘kong nandito at parang ang daming nangyari?” Bakit kayo nagbreak? Ayos bungad ah,”

“Isang linggo ka na r’yan, ang lala ng lagay mo kaya nagulat kami na bigla ka na lang bumangon sa hukay,” sagot niya. “Hays. Miss ko na agad siya…” Malungkot na sabi nito.

“Oh ano? Tanggal angas mo ‘no! Pasabi-sabi ka pa kay Renzo at Ruigi dati na para silang pasyente ng mental hospital tapos ikaw rin pala.” Sinubukan kong pagaanin ang hangin pero mas lalong sumimangot ang mukha niya.

“Pinagsasabi mo? Weird mo ah,” nagsalubong ang kilay niya. “Sino naman si Ruigi?”

Ruigi? Sino nga ba ‘yon?

“Wala wala! Sorry, gusto ko lang sana kita patawanin ‘di ako sanay sa mukha mo.” Palihim akong napangiwi.

May pumasok bigla sa loob. Akala ko ay si West na ‘yon pero nagkamali ako.

“Carmen!” Tawag ko sa kanya. “Saan ka galing? Bigla ka na lang nawala.”

“Nawala ka rin!” niyakap niya ako. “Kita tayo sa labas. Marami tayong kailangang pag-usapan.” Bulong nito sa tenga ko habang nakayakap pa rin siya sa akin.

Magtatanong pa sana ako kung ano ‘yon pero mukhang seryoso ang pag-uusapan namin base pa lang sa mukha niya. Ano kayang meron? Anong nangyari?

Tumingin ako kay Lester pero mukhang maging siya ay walang ideya.

Pagkalabas niya ay sinundan ko siya hanggang sa huminto kami sa tabing dagat. Malapit sa bahay niya. Malakas ang hangin kaya tinatangay ang buhok naming mahaba.

“Bumalik ka rin,”

Taka ko siyang tiningnan. “Ha?”

Humarap siya sa akin. “You remember everything now, don’t you? It’s your fourth lifetime.” Seryosong sabi nito sa akin. “I came back, too. I just woke up two days ago then I found out you’re still unconscious.”

“P-Paano mo nalaman? Hindi ko pa naman ‘yon sinasabi sa ‘yo. Tsaka ngayon lang kita nakilala. Paanong nakabalik ka rin?”

“I-I’m… I’m your brother’s guardian.” Sabi nito. “Ruigi’s safe now. I just don’t know where he hid himself but I’m sure he’s safe.”

“M-My brother?” nanginginig ang mata ko. Hindi makapaniwala. So ang Ruigi pala na ‘yon ay pangalan ng kapatid ko. “Is he like you now? Is he… a vampire now..?”

Umiling siya. “Like me? Like us. He’s like us now.”

“What do you mean---I don’t understand.”

“You know you’re a vampire too, right? It’s just your immune system. That’s why your heart beats like a human. But it doesn’t beat like that anymore. I can’t hear your heartbeat,”

“A-Ano bang pinagsasasabi mo?” Napahawak ako sa dibdib ko. Nang wala akong maramdamang tumitibok doon ay sinubukan kong tingnan sa pulsuhan at leeg ko. Pero kahit ilang minuto na akong naghahanap ay wala pa rin akong nararamdamang tibok.

“They already know. West knows. Everyone else here knows.”

“I-I’m a vampire…” Bulong ko.

“That’s not just the only reason why I called you here. I’m not sure if this is possible, but you can see, it’s hard to believe everything even when you see it.” Kalmadong sabi nito tsaka hinawakan ang kamay ko na kanina ay nakababa sa bewang ko. “Y-You’re pregnant.”

Natahimik ako sa sinabi niya.

“Pregnant? That’s bullshit.” Tumawa ako sa sinabi niya. “Akala ko naman seryoso na. Tinakot mo naman ako, Carmen.”

“I wish I was just joking,” bumuntong-hininga siya. “Everyone’s going to celebrate for you. For being a vampire. You’re now capable of everything we do. You can disappear if you want, have different kinds of power—abilities. Trust me, Rackhie. I’m telling the truth. If you don’t want anyone else to find out about this, you must hide. I don’t know but I see a vision that you need to hide that thing.”

“B-But how… That’s impossible. I never even had a boyfriend or someone to do that thing with. It’s impossible to have a child without doing it, right?”

“That is indeed impossible if you never did it.”

Medyo nakahinga ako nang maluwag pero bigla siyang nagdagdag doon.

“But you guys did.”

“Huh?” Napasigaw ako sa gulat. “I never had sex with anyone!”

“Yes you had! I already know who the father is.”

“Sino?” May ideya ako sa isip kung sakaling nagsasabi siya ng totoo. Isang lalaki lang naman ang naging boyfriend ko noon.

“West. Ameer. Graye.”

Even though I expected that. I still gasped.

“That’s not possible. He loves Celine. That’s cheating. I don’t cheat, she’s my friend and he’s my friend’s brother. I can’t do that.”

“Who told you that they’re really in a relationship? That’s just a show for you. I never knew they’d do this far. You guys never cheated. That thing happened in your other lifetimes. I thought you remember everything… I’m sorry if this shocked you. I just can’t stop myself from telling you this, I don’t know why.”

“Paano ko makukumpirma ‘yon? Dati pa pala ako nabuntis, bakit ngayon pa dumating?”

“I also don’t know but that’s a blessing. I feel like you need to tell me something too. What is it?” She asked. Mukhang nakita niya ‘ata ang nag-aalala kong mukha kaya hinawakan niya ang pisngi ko. “Don’t worry. No matter what happens, I’ll stay with you.”

“I want to tell you everything I discovered. But can you please tell me about my brother? We never met for almost one and a half decade. I want to know what happened to him.”

“Your brother? Basagulero. Maraming beses na iyong nababalian ng mga buto. Iyong isa nga lumabas pa sa balat niya pero never siyang umiyak. Ewan ko nga kung may nararamdaman pa ‘yon eh. He’s smart, he grew up well. You guys look identical. Even the attitude.”

“Oh… Okay. I hope to see him soon.” I whispered.

“So what is it you need to tell me?”

“I called Wendy and Ravenne earlier when I woke up to tell them what I discovered there. It seems like they don’t remember anything.”

“They really don’t remember.” Tinanggal niya ang kamay niya sa pisngi ko. “There’s only one way to do that. I’m sorry I forgot. I’ll let you finish first then I’ll tell you.”

“She warned me.”

“Who? Who warned you?”

“Her.” I answered. I know she knows who.

Nakita ko ang takot sa mata niya. “W-What did she say? Why did she warned us? For what?”

“T-They’re coming.”

-

“Where the hell are you?” rinig kong bulong ni Carmen sa likod ng puno.

Saktong sinabi niya ‘yon ay nakapaglaho na ako papunta sa pwesto niya. Natakot pa nga ako noong una kasi hindi na ako sanay.

“Nandito na ako.” Sabi ko sa kanya sabay pagpag ng damit ko habang nakatingin sa harapan. Ang lakas ng ilang ng mga parol. Nagsasalita rin si Sunny sa harap at pinapahanap na nila ako. “Paano ko makukumpirma kung…”

“Hindi ko alam kung paano ipapaliwanag dahil hindi ko pa nararanasan. Basta ang alam ko, mararamdaman mo lang ‘yon kapag nakikita mo ‘yung ama nung bata, paggagalaw ito o kaya… kapag naglaho tayo mamaya—kapag katapos natin mabasbasan at pakiramdam mo ay may mabigat kang dinadala, nahihilo ka. Iyon ang kumpirmasyon.”

Hindi na nila ako hinanap doon. Akala ko ba, para sa akin ang selebrasyon?

“Hola,” bati ni Sunny sa lahat. “I want to say something. It’s really a big blessing. We can’t find Rackhie but I know she’s here somewhere. Alam kong maaabot pa siya ng blessing. Tutal wala siya rito, magpatuloy na tayo sa pangalawang anunsyo.”

Nagbulong-bulungan ang mga bampira roon.

“But first let’s take the blessing by disappearing and going to somewhere. It’s the symbol of purity and respect for us.”

Isa-isang naglaho ang mga nandoon. Hanggang sa wala nang natira. Tumingin muna sa akin si Carmen. “Sa bahay ko tayo magkita. Goodluck.” Tsaka siya naglaho.

Naglaho na rin ako papunta sa lugar na sinasabi ni Carmen.

Pero sa iba ako napunta dahil sa sobrang bigat ng pakiramdam ko. Nakumpirma ko na ba? Hindi ko alam. Pagkakita ulit namin ni Carmen ay sasabihin ko na sa kanya na nakumpirma ko na.

Buntis ako.

“B-Buntis ka?”

May nag-uusap sa gilid ko ‘di kalayuan sa bahay ni Carmen. Lumapit ako ng kaunti para mas marinig ko ang pinag-uusapan nila at kung sino ang mga nag-uusap.

“I’m sorry---”

I gasped when I saw Siquiera crying. She’s kneeling to Lycus. “Kailan pa?” Lycus asked.

“Before I even came here. It’s from the different lifetime---I-I’m sorry… I-I can do this alone.”

Lumuhod din si Lycus para magkapantay sila. Hinawakan ni Lycus ‘yung magkabilang braso niya tsaka siya tinayo. “Alone?” Lycus asked. “I don’t want you alone.”

“W-What do you mean?”

“I already knew. I just wanted for you to say it. Sunny told me yesterday.” Humagulgol si Siquiera kaya niyakap siya ni Lycus. “Marry me.”

Napangiti ako habang tinitingnan sila.

Mukhang hindi lang ako ang buntis dito.