Chapter 25

Levine POV.

Nakita ko siyang naliligo sa ilog malapit kung saan kami lumipat, since alam na nila Hessiah na narito ako. I control Maziar, hawak ko siya sa leeg and no one can stop me. Ang buhay namin sa boring na mundo na ito ay puro umikot sa pagse-sex.

“Panginoon, nandiyan ka pala halika dito.” She said habang naglalangoy-langoy siya sa tubigan. Hindi ko mapigilan ang sarili ko at mas lalo pa akong ginaganahan kapag nakikita ko siyang ganiyan ang ayos, mabilis akong pumunta sa kaniya. Lumapit ako sa kaniya at hinalikan siya sa kaniyang mga labi.

“Para saan ang halik na ito, panginoon ko?” sambit niya sa akin, kinapa ko ang kaniyang likuran at tinanggal ang pagkakabit ng kaniyang bra. Napansin kong nagulat pagkuwan ay tinatakpan niya ang hubad niyang dibdib dahil kinuha ko ang kaniyang kasuotan.

Hinila ko siya papunta sa batuhan. Nung una ayaw niya pero nag-apoy ang mga mata ko kung kaya’t napilitan siya. Walang kahit na sinong makakakita sa amin dito. Ginapang ko gamit ang dila ang kaniyang hita paangat sa kaniyang gitna.

“Ugh. Hmmmm.” Hindi napigilan ni Maziar na mapa-ungol. Sapagkat nag-aapoy ang aking dila ng sandaling iyon. Tinusok-tusok ko ang kaluwalhatian niya nang sandaling iyon. Nakita kong napapikit siya kasabay ng pag-ungol. Nang tatanggalin ko na ang huling saplot ay napatigil siya.

“Humiga ka.” Sambit niya sa akin, mataas akong nilalang subalit nakuha kong sundin ang mababang nilalang na ito. Naninigas na ang aking alaga nang sandaling iyon. Pero nabigla ako nang pumaibabaw siya at isinubo ang aking kaligayahan, sa kabilang banda ibinalandra niya sa akin ang kaniyang kaluwalhatian na punong-puno na ng putting krema na dulot nang kamunduhan naming dalawa. Tinusok-tusok ko iyon ng daliri ko na may matutulis na kuko. Lumabas ang pakpak ni Maziar dahil sa ginawa kong iyon.

“UHHH, AHHHHHH.” Halos nakakarinding ungol niya… Binilisan ko naman ang pagtusok roon. Kusang gumalaw ang aking ibaba, senyales na dapat isubo niya ito.

“Masusunod,” sambit ni Maziar na tila naintindihan ang aking ikinilos. Dinilaan kong muli ang kaniyang butas ang dila ko ay kusang humaba at sinaliksik ang kaloob-looban ng kaniyang kaluwalhatian. Tinugon naman iyon ni Maziar sapagkat bumilis pa ang kaniyang naging pag-angat at pagbaba ng subo sa aking kaligayahan. Tila napapaso iyon kung kaya’t lalo pang lumaki at humaba.

“Panginoon Levine, kailangan mo nang ipasok ito sa akin bago pa masayang ang katas. Hindi ko hahayaang masayang ito at mapunta lamang sa tubigan.” Sambit ni Maziar. Pinilit kong kalmahin ang aking sarili, subalit matindi ang pagnanasang nararamdaman ko para kay Maziar.

“Maziar.” Sambit ko sa kaniya, napalingon naman siya sa akin pagkuwan ay umupo sa malaking kaligayahan ko.

“Ginoo, patawarin ka ahhhhh.” Pasigaw na sambit ni Maziar. Pagkuwan ay umindayog sa ibabaw ko. Nagdilim ang buong paligid. Senyales ng nararamdaman ko. Tila ba’y ninanais ng aking isipan na ako lamang ang makakita ng kaniyang kagandahan.

“Maziar,” muli kong sambit. Hindi niya ako pinansin, pinipilit niyang paligayahin lamang ako. Kahit pa bakas sa kaniyang mukha ang sakit dahil sa tila naging kasing laki ng braso ang aking kaligayahan. Bawat pag-indayog niya kasabay naman ng tila paglakas ng pintig ng puso ko. Kakaiba sa mga naunang pagniniig namin.

“Maziar ahhhhh,” sigaw ko. Napasubsob siya sa aking dibdib. “Ano ba ang nais mong sabihin panginoon. Kanina mo pa sinasambit ang pangalan ko.” Pahayag ni Maziar sa akin. Nararamdaman ko ang pag-agos ng krema ng aking kaligayahan.

“Nais kong sabihin na…” naudlot ang sasabihin ko nang kumambiyo siyang muli.

**

Maziar POV.

Alam kong may nais siyang sabihin sa akin, subalit hindi ko siya binibigyan ng pagkakataon. Sapagkat natatakot akong baka hindi niya pala ako magustuhan at ipatapon nalang niya ako kung saan. Habang naririto kami sa batuhan sinusubo niya ang mapupulang bilog sa tuktok ng bundok, habang ang kaniyang pagkalaki-laking kaligayahan ay pilit inaarok ang kadulu-duluhan ng aking kalawakan. Ilang beses siyang nagpasabog ng bituwin sa kadilimang iyon subalit ungol lamang ang naging pamagitan namin ng aming kamunduhang nararamdaman. Pinipilit kong huwag maiba ang aming ginagawa, gusto kong manatili lamang kami sa ganoong posisyon.

Halos hindi na nagliwanag ang kalangitan. Tanging kami lamang ang naging liwanag sa buong lugar. Kusang nag-aangat at bumababa ang aking ibaba, napasabunot pa ako sa kaniyang buhok dahil nginig na nginig ako sa ginagawa niya. Naglalaway na ang aking rosas at walang tigil ang paglalaway niyon dahil sa kaniyang dila na mayroong sariling buhay.

“Maziar,” tawag niya sa akin. Tila tinamaan ako ng kidlat nang pilit niyang ipasok ang kaniyang ulo. Oo ulo niya. Natulala ako dahil doon. Palaki nang palaki ang butas ng aking bukana tila nawarak na ito dahil sa laki ng ulo niya. Nararamdaman kong dinidilaan niya sa kaloob-looban ko ang bawat madadaanan niya.

“Ugh, ahhhh ahhhh ugh. Tama na panginoon ko. Pakiusap lumabas kana ugh. Ahhhh ahhhhh ahhh. Pakiusap lumabas kana.” Biglang lumabas ito at puro dugo at krema ang mukha nito. Ipinahid nito sa aking dibdib ang mukha nito. Sinipsip ang aking utong na siyang ikinalawa lalo ng aking bukana. “Ughhh. Panginoon. Ahhhh.” Ungol kong muli. Ginalaw-galaw niya ang utong ko at kinukurot-kurot ito. Ang kaniyang ngipin naman ay kumakagat sa aking utong. “Ahhhhhhh. Ahhhh. Panginoon.” Sigaw kong muli.

Lalong lumusog ang aking dibdib dahil sa ginagawa niya. Hinampas-hampas niya ang aking dibdib, para bang naging tambol ang aking dibdib dahil sa ginagawa niya. Muli niya akong pinahiga nang sandaling iyon yung aking butas sa likuran ang kaniyang pinuntirya. Nanlaki ang mga mata ko dahil roon. Dalawang daliri lamang niya ang pumasok pero halos maluha-luha ako dahil doon. Parang mawawasak na.

“Umupo ka dito sa akin.” Sambit niya. Subalit nang ipasok ko sa butas ko sa kaluwalhatian ay tinanggal niya at ipinasok sa aking likuran. “Panginoon ko, aray ko. Ahhhh, masakit po.” Umiiyak kong sambit. Kinintilan niya ako ng halik sa balikat pagkuwan gumalaw ng mabilis na mabilis. Sinipsip niya ang aking leeg at nagdulot ng pulang marka roon. Lumingon ako sa kaniya at pilit na inaabot ang kaniyang labi. Hinalikan niya ako at ginalaw-galaw ang aking utong, matinding kamunduhan ang aking nadama ng sandaling iyon at saka naramdaman ko ang pagsabog sa loob ng aking maliit na butas sa likuran…

--Batuhan—

Levine POV.

Hindi ko na nakakayanan ang bawat kakaibang nararamdaman ko patungkol kay Maziar. Pina-imbay ko siya sa kaligayahang nais kong matamasa niya nang sandaling iyon. Hindi kailanman naging senseridad sa bawat ginagawa ko sa kaniya. Nang sumabog na ang mga bituwin sa kalangitang walang gana ay kinarga ko siya at sabay kaming sumisid sa kalaliman ng ilog. Nais kong subukin ang presensiya ng alon habang kami ay pagniniig…

“Isubo mo ang aking kahabaan habang nasa ilalim ka ng tubig.” Sambit ko sa kaniya. “Masusunod panginoon.” Bakas ang takot sa tinig nito. Makapangyarihan ako kung kaya’t hindi dapat siya makaramdam ng ganiyang takot. Habang nasa ilalim siya at sinusubo ang malaking alaga ay iningudngod ko pa ang kaniyang ulo sa aking alaga. Nang mawalan na ito ng hangin sa ilalim ay agad itong nag-angat.

“Ako naman,” sambit ko sa kaniya. Nasa ilalim kami at ang langit ay nanatiling madilim, halatang hindi nais ng nanonood sa amin ang aming ginagawa. Mas lalo kong pinag-igihan upang lalo itong magalit sa akin, kahit ang mga nilalang sa ilalim ng ilog iwas sa aking paningin. Tanging si Maziar lamang ang nakikita ng aking mata.

“Panginoon, tila may nakatitig na mata sa atin. Palagay ko kailangan na natin umahon.” Sambit ni Maziar sa akin, kahit kailan talaga umangat nanaman ang karuwagan nito. Nag-uumapaw ang kagalakan sa loob ko nang muli kong ipinasok sa loob. Subalit hindi na siya makahinga sa ginagawa ko. Kung kaya’t inangat ko siya at sa ilalim patuloy pa din ako. Bigla nalang kumidlat at bumagsak ang malalaking patak ng ulan. Umahon na kami ni Maziar, ibinalot ko sa kaniya ang malaking tuwalya na nasa bag kong dala-dala. “Salamat.” Sambit niya, hinawakan ko ang kamay niya at hinila patungong silong na malapit dito sa ilog.

**