Chapter 1

- Chapter 1 -

"WHAT?...." taas ko sa kanila ng kilay.

"Amber,'wag ka ngang OA," bara naman ni Thalie sa akin.

Sino ba ang hindi maaasar, sabihin pa naman na uuwi kami nang manila and ni hi wala kaming alam. Gosh wala man lang abiso.

"Sino ba naman ang gaganahan at ngi-ngiti kung sobrang pikon ka, ha." sarkastiko kong sagot.

Dapat lang alangan naman magpa-party ako.

Huminga siya ng malalim at itinuon ang tingin sa mga gamit niya.

Bwesit! akala ko pa naman happy dinner ang ganap kagabi pero hayst marami talagang namamatay sa maling akala.

"Hey guys!" bungad ni Shania

Kakarating lang niya, akala mo naman nagsuot pa ng gown papunta dito.

"Hey, Amber, what's with that face?" nagtataka niyang tanong.

I just rolled my eyes and glared at her

"Happy!"

Ngisi ko sa kaniya.

"Ows. your not" balik niyang sabi.

'di naman pala nagtanong ka pa.

"Kung ako saiyo Shania 'di ko na papansin 'yan kanina pa 'yan nagmamaktol." sabat naman ni Thalie.

Tinaasan ko siya ng kilay, as if papasindak siya, kilala ko si Thalie she's the girl na mas mataray pa sa akin.

"Hi girls, sorry ah na-late ako haha na-traffic kami nina mom and dad,'e" biglang pasok ni Jenie.

"Oh. bakit parang namatayan ata kayo diyan?" tanong nito.

Binagsak ko ang hawak kong damit saka tumayo at pumuntang closet.

Bwesit!!

"Hayaan mo na. Kanina pa iyan bwesit na bwesit." rinig kong sabi ni Thalie.

Huminga lang ako nang malalim saka ko pinagpatuloy ang ginagawa ko. well if meron nga.

After an hour nakahanda na kami for tomorrow. yeah tomorrow ang flight namin at hindi nila sinabi iyan kagabi, ngayon lang.

Agad akong humiga sa kama ni Nathalie.

Andito kami sa bahay nila since my parents and their parents are good friends kaya ito.

"Want mo mag-lunch?" isang boses ang nagpamulat sa akin.

Agad kung tiningnan if sino naman ito and I saw Shania standing malapit sa may lamp well sa side ng bed.

"Nope." maikling sagot ko.

Naramdaman ko nalang na umupo siya sa gilid ng kama.

"I know what you feel right now," salaysay nito.

Nakikinig lang ako sa kaniya.

"It hurts. yeah it's hurt but we have no choice but to accept their decision." dugtong niya.

Nang marinig ko iyon agad akong bumangon.

"Decision?.'Yun na nga 'e dahil sa pagiging ultimate strict parents nila sa atin ni magsaya tayo 'di na natin magawa dahil sa over acting sila." dire-diretsong sabi ko.

Bahala na kung may nakikinig at least narinig nila.

"I know. i know, I already ask mom and dad but still pinapanindigan talaga nila ang desisyon nila" sambit nito.

Over acting kasi sila, they never ask us or either me if okay lang ba kung ganito sila ka-strict.

"Iyon na nga 'e, ni explanation ayaw nila tayong pagsalitain. why dahil alam nila na time will come na hindi na tayo uuwi sa kanila dahil ganun," naluluhang kong tanong sa kaniya.

Hinagod niya ang likuran ko at niyakap ako.

I really appreciate Shania's kindness, caring and lovable girl.

"So ano. wanna eat lunch?" ulit nito.

Sinagot ko na iyan.

"Fine!"

Agad kaming nagtungo sa dinning room.

ITS ALREADY 7PM at bukas aalis na kami papuntang manila.

Before kaming umuwi nakapagusap kami ni Thalie na mag video call para 'di naman kami mabagot.

"And besides dun sabi ni dad and mom 'e maganda din raw sa manila," salsala ni Shania.

"Agree. what if while working 'e mamasyal tayo, meron naman siguro tayong break 'di ba?" Jenie excitedly asked."Ops. i mean break like Sunday or Saturday ganun?"

I rolled my eyes

"As if sana.'e paano kung wala at nasabihan na nila na 'wag tayong bigyan nang day off."

Nakita ko kung paano magbago ang timpla ng mga tingin nila.

Oh.'e sa nagsasabi lang ako ng pwedeng mangyayari sooner.

"Well its on us to find out." ani ni Thalie sa kabilang linya.

"Well its really on us to find out, sana hindi ganun kahirap".

ani ko sabay hinga ng malalim.

I wish!

"Sige na at maaga pa tayo sa airport bukas, see you on the airport bukas." saad ni Jenie saka naunang nag-off cam.

Sumunod na rin si Thalie at Shania.

NAGISING ako dahil sa peste kung alarm clock. Ang aga-aga namimiste na!

Nagunat ako saka ko inayos ang higaan at nagtungo sa banyo.

Nakakawalang ganang kumakain ng umagahan kaya nagdesisyon akong 'wag na mag-breakfast.

HOURS PAST nandito na kami sa airport waiting for our plane papuntang manila, Philippines.

Hanggang sa nag-announce na sila na magready na kami dahil palapag na ang eroplanong dadalhin kami sa hindi ko matukoy na buhay.

I wish maganda ang mangyayari sa amin sa manila.

NANDITO na kami 13 hours and 37 minutes pa bago kami makarating sa Philippines.

Well hope to see my hometown sooner.

It's been 12 years I guess nung huli akong nakatapak sa pilipinas. I wish wala pa ring nagbago.

Hindi ko namalayan na hinatak na pala ako nang antok dahil na rin siguro sa pagod.

NAGISING AKO dahil parang may yumuyug-yug sa akin, agad kong iminulat ang aking ng mata at nakita ko si Jenie na nakangiti.

Inayos ko ang pagkakaupo ko at kumuha ako ng salamin sa bag. God nakatulog ako.

"Let's go na. Kanina pa bumaba sina Shania at Thalie," ani nito.

Well talagang nangiwan ang mga bruhang iyon.

Agad akong tumayo at nag-ayos. Grabe kinabahan ako dun ah.

Ilang minuto siguro akong nag-hanap sa mga kasama ko.

And I saw them sitting sa may Starbucks. Nagkape ang mga Gaga.

"Oh. Hindi niyo man lang ako hinintay," ani ko sa kanila.

Agad na tumingin si Jenie sa akin.

"Oops. sorry. our bad, pasensya ka na ha 'di ka namin inintay." sarkastikong saad ni jenie.

Hindi talaga siya mabait.

"Ewan. Pwede ba mag-order na tayo kasi kanina pa ako nagugutom," sabat naman ni Shania.

I just raise my right hand rolled

"Fine. Ano bang order niyo?"

"Hmm. I like Vanilla Latte." simpleng sagot ni Jenie

"Mine will be, Java Chip Frappuccino and --" I interrupt Jenie nang napansin kong wala si Thalie

"Wait." ani ko sabay taas ng dalawang kamay ko."Where's Nathalie?" dugtong ko.

"Ahm. shes just somewhere, hayaan mo na 'yun matanda na 'yun hindi iyon mawawala dito." maikling sagot ni Shania.

Baliw ba 'to?!

"I'm asking a serious question Shania don't answer me like that," sabi ko rito.

Seryoso iyong tao tas sasagutin ka nang pabara.

"Hey. sorry guys" agad kaming napatingin sa boses na mula sa likuran.

It was Nathalie. Saan kaya ito nagpunta.

"If you'll ask me where i go, nagpunta lang ako sa comfort room, nagayos ng kunti." dagdag pa niya.

Okay.

We just nodd.

"So what do you want? coffee, cold drink or something?" sunod niyang kong tanong.

"Well, hot chocolate na lang akin." Tipid niyang sagot.

"Okay. ill go there na lang,"

sabi ko sabay turo sa counter

Agad akong nagtungo sa counter at umorder ng gagamitin ko sana iyong card ko to pay our order, sabi ng isa sa mga server hindi daw pwede dahil naka-hold.

Hold? paano nangyari iyon?

Kaya agad akong bumalik doon at sinabi sa kanila.

"Girls, we have a big problem,"

Agad silang napalingon sa akin.

"Why?"

"My card don't function, naka-hold ang ATM ko. Baka pati rin sa inyo" nakita ko kung paano nila halukayin ang bag nila to look for their ATM card.

"No need." biglang sabat ni Nathalie.

Agad napabaling ang tingin namin sa kaniya.

"Kanina ko pa alam. I was about to withdraw pero naka-hold ang ATM card ko and I call the bank sabi nila si Tito Chandler ang nagsabi na i-hold ang bank nating apat." dugtong niya

Halos lumuwa ang mga mata ko sa narinig ko.

What did-? They really do that?

"And I call dad but iyon nga pina-hold nila so wala tayong magagastos rito sa pinas." dagdag pa niya.

"So. anong plano nila sa'tin dito? gawin tayong mahirap ganun ba?" sunod sunod kong tanong.

Bahala na basta ang gusto ko malaman ang totoo.

"Ewan ko," ani ni Shania

Nagkibit balikat lang din ang dalawang loka-loka.

Magsasalita pa sana ako kung 'di lang nagring ang phone ni Nathalie.

"Hey mom," sagot niya

Tiningnan niya kami nang nakaka-alangang tingin.

I give her a questionable eyes.

Saka ko lang na-gets na ini-loud speaker niya ang tawag.

"Girls. listen, someone will fetch you in the airport and then siya na ang bahala sa inyo. Alam na niya ang gagawin sa inyo, so i'm hoping for a new change girls." ani ng nasa kabilang linya, mukhang si Tita Nathalia ang tumawag.

Nang masabi niya iyon agad niyang pinatay ang tawag.

Hindi ko akalain na mag-re-react agad si Jenie.

"So sino naman ang susundo sa'tin?"

Nagkibit balikat lang kami.

"Malay namin."

"Tara labas na tayo, baka nag-iintay na siya o sino man sa labas." turan ni Shania

Tumango lang kami bilang tugon sa sinabi niya.

KANINA pa kami dito naghihintay hanggang sa may lumapit sa amin na isang bakla. wew!

"So girls, kayo ba ang mga anak ni Nathan, mukhang hindi naman kayo magkakamukha ah," wika niya.

Bahagya akong napatawa.

"Ay, hindi po, anak po ako ni Nathan Francisco"

Tinitigan niya ako nang maigi naiilang tuloy ako.

"So mali-mali ang kwento ng inaanak kung iyon, malilintikan ko talaga iyang si Nathan." ani nito at patawa tawa

"Kung ganun, sino kayong tatlo?" sabay turo niya kina Amber, Shania at Jenie

Nakita kong medyo natawa silang tatlo sa tanong nito.

"Ako nga po pala si Amber Mercado, daughter of Camille Grenda and Theo Mercado." ngiting sabi ni Amber

"I'm Jenie Alcarez, daughter of Stella Camos and Ortiz Alcarez." singit ni Jenie

"I'm Shania Andres, daughter of Olivia Munn and Chandler Andres." Dugtong naman ni Shania

Napangiti siya sa mga sagot namin.

"Kung ganun kayo ang anak ng mga anak-anakan ko noon, well time is gold nga naman at talagang nabago ng mga mommy niyo ang mga babaero niyong daddy, hayyst" wika nito

"Pero don't worry girls, Nathalie's dad already told me everything at purpose kung bakit kayo andito." dagdag pa niya

"Pero paano po kami 'e wala kaming alam na titirhan," reklamo ni Amber

"Sa Café ko doon na ako nakatira, malaki din iyon kaya sure kasya tayo roon.'Wag kayong mag-alalala I got you girls" aniya sabay tingin sa isang van

"Tara na at magpahinga muna kayo bukas na natin pag-usapan ang tungkol sa trabaho niyo sa cafe ko." sabi niya sabay naglakad palayo kaya agad na rin kaming sumunod.

God please kayo na bahala sa amin, hindi ko alam if ano ang plano niyo or plano ng parents namin pero please guide us po.

Sana maganda ang 5 years namin dito sa pinas.

Sana dito ko mahanap si Mr. Right One.

© Rishanne.