Prologue
Author's Note
- Strict Warning -
Warning! : This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, incidents, and events are products of the author's imagination.
Author's Note: Plagiarism is a Crime Copying or translating any part of the story without permission from the author is punishable by law.
Don't compare my work to others because we are not at the same pace of imagination. May you understand.
If you don't like this story, don't read it, all readers have the right to choose what they will read without forcing them. :>
Thank you very much, Rishanne
©All Right Reserved.
- Prologue -
10:43 PM ( Vancouver, Canada Time)
Wohoo!!!! party²
"Everyone the DJ is in the house!!!! oh yeah!!! Lets start this party in 3, 2, 1!!!!!! party!!!!!!!!!!"
(Music started to play)
Iyan ang buhay namin dito sa Vancouver. Bar, Party etc., lahat ng bawal tama para sa amin except ang makipag-one-on-one sa mga lalaki. Andito kami ngayon sa isa mga sikat na beach dito sa Vancouver. Isang exclusive beach party kasi ang ginanap dito. Themed Hell and Paradise ang party kaya marami ang pumunta. Well, if they ask me if maganda ang theme well totally I like it.....
I'm with my friends, nagpa-party sila sa dancefloor while me just here drinking Soju. While I'm drinking a tall and handsome man walk closer to me, mukhang yummy e'. But sorry not sorry hindi ako mabilis ma-attract sa isang lalaki. Ayaw ko ng magmahal pa I already try to love but it's just end up on pain and heartbreaks.
I'm looking for them and mukhang nawala sila sa dancefloor, nakita ko na lang sila sa bandang stage nagiinoman. Kaya naki-join na rin ako alangan namang pansinin ko pa 'yong lalaki doon... baka tuluyan na akong bumigay since lasing rin ako.
Hours Past mas lalong nagingay ang mga nandito sa beach party, halos lahat na kasi nasa dancefloor at nagsasayawan while me and my friends are just here drinking hangga't malasing.
Hanggang sa nagopen sila ng kung ano anong topic, hinayaan ko lang sila basta ako maglalasing hangga't gusto ko.....
"Alam niyo I don't badly understand them bakit sil ganun, yeah we've got the point na tayo ang successor nila but they can't just lock us like a prisoner in jail," ani naman ni Amber.
Pinapakinggan ko lang sila as I heard all their questions and problems.
Ganun naman talaga 'e.
"And take note we withdraw eight million in bank, what would be their reactions if we tell them that we waste their money to buy some stuffs." turan naman ni Jenie.
Yeah we withdraw eight million in bank, kaninang Umaga lang then winaldas namin in just one swift the eight million got vanished, alone.
"I already expecting what they say, another bla²" sagot naman ni Shania.
"Girls, alam niyo the best way para walang maraming bla² 'e hayaan natin sila ang magdaldal nang magdaldal, let see kung sino ang mapapagod" I sarcastic said.
Bahagya silang tumawa.
What I'm just telling the truth bawal ba,'e sa kilala ko na ang mga magulang namin.
"So can we change this stupid topic," angal ni Amber.
We look at her.
She just rolled her eyes.
"Bakit masama bang mag change topic?"
Lumipat ng pwesto si Shania saka siya tinabig.
"Bitch!" Saad nito." And what topic do you want to talk about?" dugtong niya.
She just raised her eyebrow.
"Ewan ko, bakit 'di natin pagusapan ang buhay broken ni Thalie,"
Sinamaan ko ng tingin si Amber, really huh?
"Alam niyo sa nirami raming topic diyan, buhay love life ko pa," singhal ko sa kanila.
Amber just glared at me.
Bwesit na babae 'to!
"Yeah, why don't you move on?" pangisi ngisi nitong tanong.
Huminga ako ng malalim saka ininum ang alak na hawak ko."Look, I've already did, pero pwede ba stop reminding me about that stupid guy who hurt me"
"Wanna spill it?" pangungulit ni Shania.
Umiling lang ako saka sumensyas sa waiter ng isa pang alak.
"I'm tipsy na!"
Kahit ako rin umiikot na ang mundo ko. Pilit ko lang kinakaya pero sa totoo 'di ko na talaga kaya. Im wasted.
"Anyways, ano kaya if mag travel tayo out of this country, nagsasawa na akong makita ang Vancouver ng paulit ulit" ani niya.
Bahagya kaming natawa.
As if siya lang, ever since kasi ng mag migrate kami dito sa Vancouver wala na akong bansang napuntahan except Ottawa.
"Will if bukas nandito pa tayo sa Vancouver," saad ni Jenie.
Not so bad....
Hindi ko sila pinansin dahil talagang umiikot na ang paningin ko. blurd.
"Guys," tawag ko sa kanila.
Feeling ko anytime babagsak na ako ewan ko ba.
"Gosh! Thalie, wait" halos 'di na ako makalad sa kalasingan ko.
"We need to take her home," rinig kong sabi ni Shania.
"I do agree!"
Wait! lang 'wag sana sa bahay kundi lintik ako kay mommy at daddy nito.
"G-guys please,'wag sa ba-ba-hay," nahihilo kong sabi.
Show quoted text
"Dad.. please.... wag naman ito, oh!" pagmamakaawa ni Jenie
"No Jenie, I already give you many chances but you four never changed and what I've told you is final napagusapan na namin iyan and that's final. period." Jenie's dad said emotionless.
Really but anak nila kami.
"Dad, wala kaming kakilala sa pilipinas tas pauwiin niyo kami roon," reklamo ni Amber.
"Your Tito Nathan's ninang, doon kayo magtratrabaho for 5 years you'll going to help her, maybe if you change your habits and attitudes baka one month or half of a year lang kayo roon." Tito Ortiz replied.
"Mom?" tiningnan ko si mommy hoping to save us.
"Sorry sweetie but maybe this is the right choice." sagot niya sa'kin.
It was hurt when they said that, really wala man lang tumutol.
"Your flight will be in the next day kaya tomorrow imbes na magbar or gumala kayo. ayusin niyo na lahat ng gamit niyo." Dad said atsaka isa-isa silang umalis.
Pero bago umalis sila dad leave a word
"Go home and rest girls"
Nakasimangot sila na nakaupo , where still here sa restaurant.
"Fuck, they can't do this to us" turan ni Jenie.
"Girls we all know na kahit anong gawin natin sila at sila parin ang mananalo sa huli." sabad ko.
"Fine, ano pa nga ba 'e planado na lahat." amber sarcastically replied.
"So ano payag kayo?" Tanong ni Shania.
"Bakit may magagawa ka? wala diba kaya go with the flow" inis niyang sagot.
"Lets just go home, kahit mag-emo tayo dito walang magbabago." tugon ni Jenie saka naunang lumabas.
Huminga na lang kami ng malalim.
Ano pa nga ba?? worst dream ever.
This night is the worsiest night ever!!...
© Rishanne.