KABANATA 43

Russel’s POV.

Pagkabukas ko ng kuwarto ay agad namang lumingon sa direksyon ko yung sina Zeijan at Gernand na nauna ng tumambay. They wave at me asking me to come over inside. I managed to gave them a curt nod. I did my best to smile back at them and closed the door. Naupo ako sa tabi ni Gernand na agad namang napaakbay sa balikat ko na tuwang-tuwang makita ako uli.

“Hey! It is good to see you man. Huling kita namin sayo noong birthday pa ng mama mo,” saad ni Gernand sa akin.

“Zup? Bakit biglang napaaya kayo ng inuman ngayong gabi? May problema ba?” pagtatanong ko sa kanila habang naglalagay ako ng ice sa baso ko. Nang lingunin ko si Gernand ay ngumuso lamang siya direksyon ni Zeijan na kanina pa tahimik magmula noong dumating ako.

“Zei? What’s the matter?”

Zeijan couldn’t give me a quick verbal respond. He took a sip on his drink then sighed heavily. He let out a gasp of frustration into the atmosphere of the room and looked at us with dead seriousness. “My dad will be running as a senator this election,” sabi niya sabay inilapag yung kanyang baso sa lamesa.

“That’s good news, dude! But why are giving us that kind of face?” pagtatanong sa kanya ni Gernand habang magkasalubong ang kanyang mga kilay. Hindi ako nakapagsalita dahil alam ko ang kanyang ibigsabihin.

“Hindi mo ba naiintindihan ang pwedeng mangyari, Gernand? Huhugot ng supporta yung tatay ko sa mga Silverio upang manalo at susupportahan naman siya ng mga Silverio upang mas humigpit yung kapit nila sa gobyerno. It is a win-win situation pero tiyak na maiipit si Russel pag nagkataon,” pagkukuwento niya pero hindi ko nagawang makapagsalita. Nang magpaliwanag si Zeijan ay napaawang naman yung panga ni Gernand tapos ay nilingon niya ako na may bakas ng pag-aalala sa kanyang mga mata.

“Lately, my bitch sister keeps on convincing my dad to arrange a dinner with Russel and his mother. I bet you already know what kind of dirty game Lucia wanted to play,” Zeijan added.

“So, it was Lucia’s idea,” mahinang saad ko.

“Oh, right! I know for sure. Your little sister had always been so obsessed with Russel. I even remember when she has to attend to series of therapies because her obsessive-love disorder got even worst, after finding out that Russel is getting married to Giselle,” pagkukuwento ni Gernand.

Hindi ko mapigilang hindi balikan yung mga taon na kailangan pang tiisin ni Giselle yung death threats na natatanggap niya mula kay Lucia noon. I once remember how Giselle suffered from anxiety and hallucinations because of the threats she kept on receiving from Lucia over the past few years. Sa tuwing babalikan ko yung mga taon na kailangan niyang magpakatatag mula kay mama at Lucia ay hindi ko mapigilan ang hindi magalit sa sarili ko. Paanong hindi ko man lang nagampanan yung pagiging asawa ko sa kanya? Paanong hindi ko man lang siya nagawang protektahan mula sa kanila?

Lucia had always been so obsessive with me ever since she was still in High School. I treated her very special, and I was always kind to her since she was my best friend’s little sister. Not just that because I also treated her as my own little sister. I had no idea that her feelings would turn out to be this horrifying. I can’t even date someone freely before because she would always scare them. When I got married, I thought she would stop clinging into me, but everything got worst. When I flew to Paris, I refrained myself from responding to all her messages since I knew that she is undergoing a therapy. I want her to get better. But unfortunately, nothing happened over the past few years.

“She started to get more obsessive and acting very strange nowadays, especially now that she knew Russel and Giselle are finally divorced. Hindi ko na alam ang gagawin ko sa kanya,” pagkukuwento pa ni Zeijan sa amin sabay napahilamos yung kanyang mukha sa magkabila niyang mga palad.

“Geez! Your sister is really scary,” saad ni Gernand tapos ay siniko ko siya sa kanyang tagiliran upang huwag ng magsalita.

“She is not just scary. She is crazy to be precise. Argh!” sabat ni Zeijan na mukhang hindi na alam ang kanyang gagawin.

“I think it is all my fault,” mahinang sabi ko habang nakatitig sa baso ng alak na hawak ko. Pareho naman silang napalingon sa aking direksyon.

“Your fault? How come it is your fault? Hindi mo kasalanan kung obsess sa’yo yung kapatid ko. At mas lalong hindi mo kasalanan kung bakit baliw siya,” giit ni Zeijan.

“May kasalanan din ako kung bakit nagkakaganyan siya, Zei. Siguro kung nilinaw ko lamang sa kanya yung totoong intensyon ko, she would not misunderstand it. If I only never tolerated her… If I only didn’t give her false hope… then she would not be this worst,” pagpapaliwanag ko sa kanilang dalawa sabay tungga ng alak sa baso ko.

“Dude, huwag mo ngang sisihin yung sarili mo. Hindi mo kasalanan, okay? Hindi mo kasalanan na mabait ka lang talaga sa kanya at na misinterpret niya yung trato mo. Paanong hindi siya ma o-obsess sayo? Yung mga panahong lahat ng mga kaklase niyang lalaki sa High school ay tumatakbo palayo sa kanya dahil nga sa alam nilang may saltik siya sa ulo, ikaw lang yung lalaki maliban sa kapatid niya yung hindi lumalayo. Ako nga e todo iwas kahit pa alam kong kapatid siya ni Zeijan,” saad ni Gernard na nakaakbay pa rin sa akin.

“Gernand is right, Russel. You should not blame yourself for this,” dagdag pa ni Zeijan.

“But Lucia is completely another level. Can you still remember when she broke into Russel’s condo unit the night before he and Giselle get married?” pagtatanong ni Gernand sa amin.

******

(FLASHBACK)

2 years ago…

It was already midnight when I came home to my condo. I had a really long day with Giselle, as we finalize the preparation for our wedding that will be held tomorrow morning. As I entered my unit, I was surprised to see that all the lights in the living area were already turned on. I wonder if I have forgotten to turned it off before leaving my unit this morning. I shrugged my shoulders thinking that it just slipped into my mind, since I was preoccupied for the past few days. I threw myself into the couch and closed my eyes.

“Just get married, Russel. Just get married and you’ll be free to do whatever you want,” I whispered into myself as I let out a gasp of air.

Tahimik akong nakapikit habang nag-iisip sa sofa noong marinig kong bukas ang shower sa aking kuwarto. Pagdilat ko ng aking mga mata ay agad na nagsalubong ang aking mga kilay. “Naiwan ko ding bukas ang shower?” pabulong na tanong ko sa aking sarili. Napahilamos ako sa aking mga palad sabay tumayo at lumakad papunta sa pinto.

Pagkabukas ko ng pinto ng aking kuwarto ay nakita kong nagsikalat sa sahig ang damit ng isang babae. Kumunot ang aking noo noong damputin ko sa doorknob ang isang pulang panty. Pagtingin ko sa aking paligid ay napako yung titig ko sa nakabukas na banyo. Dinig na dinig ko ang pag-agas ng tubig mula sa shower. Nanindig yung balahibo ko sa gulat matapos akong makarinig ng babaeng kumakanta.

I slowly walked towards the front door of the bathroom. I can feel my chest heaving in and out because of nervousness. My heart keeps on beating vigorously, as if I was running in a hardcore marathon. My mind went blank when I saw that it was Lucia who is now in my shower. She is naked, playing with her womanhood and I even heard her mention my name while moaning.

“Uhmm! Fuck! Russel, please play with my pussy. I want your dick inside me,” she said with her eyes closed. Kagat labi niyang nilalamas yung kanyang dibdib sa ilalim ng shower.

“Lucia! What are you doing here?!” galit na sabi ko sabay tumalikod upang hindi na siya matignan pa.

“Baby, you’re finally home,”

“Please get out of the shower and leave,” mahinang sabi ko at mabilis na lumabas ng banyo. Pinagdadampot ko yung mga damit niyang nakakalat sa sahig at inilapag ito sa may paanan ng kama.

Pakiramdam ko ay naestatwa yung aking buong katawan noong maramdaman kong niyakap ako ni Lucia. Napahilamos ako sa aking mga palad dahil hindi ko na alam ang aking gagawin sa kanya. “Please don’t push me away, baby. I will do anything to please you,” she said near whispering into my ear.

Umiling-iling yung ulo ko at hinawi yung mga kamay niyang nakakapit sa bewang ko. Humarap ako sa kanya, napabuntong hininga bago tuluyang nagsalita. “Please stop. Lucia, this is trespassing already. You cannot just broke into my unit without my permission,” giit ko. Pinipilit kong kumalma kahit na galit ako sa ginawa niya. Ayoko siyang sigawan, ayokong masaktan ko yung nararamdaman niya dahil alam kong may pinagdadaanan siya mentally.

“I didn’t trespass, honey. I am your wife!”

“You are not my wife. You know that I am getting married tomorrow, Luci. Please… wag mo naman sanang ubusin yung pasensya ko. I have been trying my very best to understand you, but this is too much,” saad ko tapos ay napapasabunot sa aking buhok.

“Huwag mo na kasing pakasalan si Giselle! Ako na lang! Ako na lang, Russel. I promise to be really obedient to you. Ako na lang kasi!” pagsisisigaw niya at pilit na yumayakap sa akin pero umaatras lang ako palayo sa kanya.

“Akala mo ba ay gusto kong magpakasal sa babaeng di ko naman gaanong kilala? Napilit lang ako dito! Please, stop. I had a long day already. Pakiramdam ko ay mababaliw na ako sa sitwasyon ko. Wag mo ng dagdaga-“ Hindi ko nagawang matapos yung dapat sana’y sasabihin ko noonga akong itulak ni Lucia sa kama at mabalis siyang pumaimbabaw sa aking katawan.

“Just spend the night with me, Russel. Patutunayan ko sa’yong mas magaling ako kaysa sa magiging asawa mo. Just this night. Sisiguraduhin kong hindi mo na siya gugustuhing pakasalan bukas,“ aniya.

Noong makita kong akma na niyang tatanggalin mula sa kanyang katawan yung tuwalyang nakatapis sa kanya ay hinawakan ko siya sa braso at inihiga sa kama. Mabilis pa sa alas kuwatro noong mapabangon ako. “Tang ina! Ano bang ginawa ko sa’yo para gawin mo sa akin ‘to?! Matagal ko ng kinlaro sa’yo na hindi kita kayang mahalin! Alin ba doon ang hindi mo maintindihan?!” sigaw ko. Pumutok na ako sa sobrang galit at pagkabwesit.

“You know what? I’ll just call the police. This is too much,” sabi ko at noong binunot ko na yung telepono sa aking bulsa ay bumangon siya kaagad at tumakbo palapit sa akin.

“No! Please no, Russel. Parang awa mo na. Huwag mo’kong ipakulong. I’m sorry. Gusto lang naman kitang makasama bago ka ikasal bukas. Please, I’m sorry,” pagmamakaawang sambit ni Lucia sa akin habang humahagulgol na ito sa pag-iyak sa aking harapan.

Matalik na matalik kong kaibigan ang kanyang kapatid na lalaki na si Zeijan. Alam kong oras na isumbong ko pa sa mga pulis ang trespassing na ginawa ng kapatid niya ay malaking eskandalo ito sa kanilang pamilya, lalo na’t babae siya. Ayokong magkasira kaming dalawa ng kanyang kapatid, kung kaya’t lahat na lamang ng ginagawa ni Lucia sa akin ay hinahayaan ko na lang.

“Fine. I will spare you for this. Pero please tigilan mo na ako, Luci. I don’t know why are you so obsess with me, when there are still a lot of guys out there who are far better than me,” I said to her softly.

“There is no one in this world who could understand me better than you, Russel. I don’t want to let you go. Just by seeing you at the altar with someone else tomorrow… will going to break my heart into thousands of pieces,” humihikbing sabi niya sa akin. Inabot ko ang kanyang magkabilang mga pisngi at iniharap sa akin yung kanyang mukha.

“I love you because you are like a little sister to me. So, please let go of me already. Mas nadudurog yung puso ko sa tuwing nakikita ko kung gaano ka rin nasasaktan. I’m not yours, Luci… and I will never be yours,” pagpapaliwanag ko sa kanya habang nakatitig ito sa aking mga mata.

“Stop fantasizing me anymore, Luci. Dahil kahit pa sa panaginip mo ay hindi ako magiging sa’yo,” dagdag ko pa sa kanya. Masakit man, pero mas pipiliin kong isampal sa kanya yung katotohanan kaysa paniwalain ko siya sa kasinungalingan.

That night, I spare her from the police. Pinili kong intindihin siya dahil alam kong may sakit siya sa pag-iisip. Pinili kong intindihin siya dahil parang bunsong kapatid na babae yung turing ko sa kanya. Umaasa akong sana balang araw ay matutunan niyang kalimutan yung kanyang nararamdaman para sa akin. Mas nadudurog yung puso ko dahil alam kong nadudurog ko yung sa kanya. All I want for her is genuine happiness. The happiness which I know I can’t give to her because I am not the right man for her to have.

Yung gabing hindi ko siya isinumbong sa mga pulis ay ang gabing pinakapinagsisisihan ko. If only I brought her to the police to teach her a lesson, she would not be this worst. If only I didn’t tolerated her obsessive actions towards me, she would not be this terrifying.

(END OF FLASHBACK)