Kabanata 3: His Scent

"State your reason why you're here in front of me."

Napalunok ako at ilang beses na napakurap dahil sa sobrang lamig at gaspang ng boses nito. Unang tingin pa lang ay na-intimidate na ako. Sa klase p ng pagkakatitig nito ay para nang inaarok at hinuhusgahan nito ang buong pagkatao mo.

Jesus Christ...

This is not what I've prayed for.

Hindi ako kaagad nakasagot, lalo na nang bumaba ang tingin nito sa maumbok kong tiyan. I unconsciously covered my stomach with my hands. Kitang kita ko ang pag-igting ng panga nito at ang mas lalong pag-kunot ng noo na para bang galit ito... At hindi ko alam kung bakit samantalang wala naman akong ginagawa rito.

"You're pregnant?" mahinang asik nito sa akin. Pakiramdam ko ay nanginig ang buong katawan ko dahil sa pagtalim ng mga mata nito sa akin.

What... What did I do?! Bakit mukha siyang galit sa akin?

"H-halata po ba...?" muntik ko nang tampalin ang noo ko dahil sa naitanong ko.

Bobo.

Sa dinami dami ng araw, bakit ngayon ka pa na-tanga, Sadhbh Oonagh Frias?!

Napapikit ako nang mariin. Stupid.

"Why the fuck you didn't tell me? Sit down, woman." ma-awtoridad nitong saad dahilan para magmadali ako sa pag-upo sa upuang nasa harap ng kaniyang table.

I fidgeted with my finger. Nakayuko habang pasimple itong ninanakawan ng tingin. Baka kasi... magalit na naman ito sa akin. Hindi pwedeng sagarin ko ang pasensya nito dahil manganganib ang future ng mga anak ko.

Ilang segundo muna kaming nanatiling tahimik. Ramdam ko ang mariin niyang titig sa akin kaya mas lalo pa akong napayuko.

I heard him sigh.

"How many months is your tummy?"

Oh. Hindi no naman alam na ganito lang pala ang Q and A portion rito.

"Five months na.... po." nagawa ko pa talagang maihabol ang po kahit medyo nahuli na.

"Look at me, woman. I'm talking to you." mabilis pa sa alas-kwatro akong lumingon rito. I was met with his mysterious electric blue eyes again. He has some Caucasian features. Iyon lang ang masasabi ko. At... ngayon pa lang ay alam kong nanganganib na akong baka paglihian ko ang mukhang 'yan.

Paano nalang kung... paglihian ko nga di ba? Oh well, kung tutuusin okay lang naman pero kasi... What if I'm gonna be needing his pictures? Iyong tipo ng paglilihi na abnormal na. Bigla ka nalang magkakaroon ng separation anxiety sa isang estrangherong gwapo. Gosh!

Gusto kong paglihian ang mukha niya kasi gwapo pero... baka mapahamak ang privacy niya na alam kong pinaka-iingatan ng lalaki.

That's what I've heard from him.

The CEO of Uno Deux Publishing Company is really mysterious. Pati pangalan nito ay mituturing na sobrang mahal dahil wala halos nakakakilala. Only the close one's or 'yong mga taong napakaloob sa parehong samahan ng mga businessmen and women.

It's only his nickname.

Luke. His first name is Lukariah and I heard that he still has a second name which... everyone doesn't know yet.

"Are you saying that it's five months already? That big bulge on your tummy is still five months?" nakakunot ang noo nito na pag abang pinaoaratangan na kaagad ako.

"Opo. Malakas po akong kumain e." ani ko nalang. As much as possible, I don't want to disclose anything about my Quadros.

Nakita ko ang pag-angat ng sulok ng kaniyang labi. It was like he's amused of something.

"Did you had your breakfast, already?"

"Po?" mas lalo akong nalito sa tanong nito. Pinipigilan ko nalang ang iritang gustong kumawala sa kaloob-looban ko. Like, hello? He's the CEO of UDPC and he should be asking me questions about work and not... the questions that are out of what I expected. Naaaning ba 'to?

"You're going to be officially a writer under UDPC. But then, in exchange to that... you have to come and eat me... fuck!" mahina nitong ginulo ang sariling buhok matapos sabihin ang mga katagang nagpawindang sa pagkatao ko.

Why do I suddenly feel hot?! Damn it! Don't tell me, I'm starting to fantasize him?!

He coughed like nothing happened bago pormal itong tumayo. Inayos pa nito ang eyeglass niya bago inilahad ang kamay sa akin. I stared at it confusedly.

"Eat with me, that's what I mean."

I was about to talk but he immediately interrupted me.

"And you don't have any choice but to say yes because if you don't... just say bye bye to your dream publishing company. Now accept my hand, woman. We're going outside to eat."

He didn't even let me talk. O mas tamang sabihin na he really didn't give me any other choice. Of course In won't give this dream up. Being under their company is already a great opportunity. And a simple meal won't hurt, isn't it?

Inalalayan ako ng lalaki habang palabas kami ng building. Nahihiya tuloy ako sa tuwing napapatingin sa gawi namin ang mga empleyado niya.

"I think, you shouldn't be doing that, Sir kung gusto mong walang issue or if you really value your privacy." I said.

He only looked at me coldly. His eyebrows are slightly raised. "They won't dare to invade my privacy, trust me. And don't call me Sir. I'll punish you." sagot nito na para bang sigurado na siyang wala talagang gagawa nun sa kaniya. Oh well, hindi na rin naman na ako dapat pang magtaka. He's powerful and he's capable of pulling some strings just to strip those people off on their work who will invade his privacy.

I wonder why he doesn't like to be called Sir? And what punishment will I have kung tatawagin ko ulit siya ng ganon?

And why the freak am I feeling excited?

Dinala niya ako sa isang Korean restaurant.

Nawala yata lahat ng pagdududa ko at inhibisyon dahil sa kung saang lugar niya ako dinala. I so love Korean foods! I feel like I was craving for it.

Napatingin ako sa lalaki nang haplusin nito ang gilid ng aking baywang.

"You like it?" he asked gently.

I nodded my head multiple times before smiling widely at him. He chuckled bago ako inalalayan paupo sa isang pang-dalawahang table.

Medyo nagulat pa ako nang makitang kinuha lang nito ang upuang nasa katapat ko at inilipat sa tabi ko bago tuluyang naupo. Ngayon, sobrang kapit na namin sa isa't isa and I feel like it's so illegal to be this close to him.

At ngayon ko lang napansin ang pabango niya.

Sobrang pamilyar pero hindi ko matukoy kung saan ko nga ba talaga naamoy, o kung naamoy ko na ba 'yon dati?

Napalunok ako nang sinikop nito ang lahat ng buhok ko at nilagay sa kabilang balikat ko. Now, my shoulder that's facing him is on full show.

Pero alam niyo ba kung anong mas nakakagulat?

Hinalikan niya ang balikat ko ng tatlong best bago muling ibinalik ang buhok mula sa dating ayos nito.

What the freak did just happened?

"Let's order, babe."

My jaw dropped.