Simula

Title: Billionaire's Single Momma

"Maganda nga, hot, maganda din ang katawan! Pero wala namang lalaking lumalapit sayo! Ang sungit sungit kasi tapos ang taas ng standard."

Ilan lang naman 'yan sa laging bukambibig at rason ng mga chismosa naming kapitbahay sa tuwing lagi kong binabasted ang mga mayayaman kong manliligaw na dumadayo pa talaga sa barangay namin ng naka-sasakyan pa. Ewan ko lang kung bakit mas naaapektuhan pa sila kaysa sa akin. E ano naman ngayon kung binabasted ko di ba? E sa hindi ko gusto e. Ipipilit ba dapat 'yon?

Sabi pa nila, dapat daw mas maging praktikal na ako ngayon at gamitin ang kung anong pinagkaloob sa akin ng maykapal. Kaya nga! Be practical! E sa ayaw ko din ng lalaki. Praktikal na ako ngayon sa desisyon kong, hindi ko kakailanganin ang lalaki para mabuhay ako dahil kayang kaya kong tustusan ang sarili ko. Nakakakain pa rin naman ako ng tatlong beses sa isang araw. Minsan ay sumusobra pa ang kain ko, kaya I think that's enough naman na. Ang importante ay malakas ako.

At saka kung may kakailanganin man ako sa isang lalaki. Iyon siguro ay isang anak. Anak lang. No more, no less.

"Alam ko na kung saan tayo pupunta para magkaanak ka ng mala-diyos na mukha beh!" Niyugyog pa ako ng apat na beses ni Paula. Iniwas ko nalang ang sarili at nagpatuloy sa pagtipa sa aking laptop. Mag-a-update kasi ako ng story ko ngayon. And yes, I am a writer. Ito lang ang tanging pinagkukunan ko ng pang araw-araw bukod sa maliit kong sari sari store na nasa gilid lang ng bahay ko.

"Hoy beh! Kikinig ka ba sakin?" Kahit hindi ko tinitingnan ay ramdam ko na kaagad ang irap ni Paula sa akin. "Mamaya ka na mag-update, ano ba. Mas kailangan nating dalawa 'to beh! Minsan lang e."

"E saan ba kasi 'yang sinasabi mong lugar? At anong ibig mang sabihin sa 'kailangan nating dalawa 'to beh?' ha? Sali ka ba?" Tanong ko pa sa kaniya.

Hinugot nito ang isang upuan sa gilid bago umupo sa tabi ko. Ngumisi ito sa akin. "Ganito kasi 'yon beh. Kapag nagkaroon ka ng gwapong anak galing sa gwapong mayaman, ibig sabihin nun, magkakaroon din ako ng inaanak na gwapo o maganda..." Humagikhik pa ito dahilan para mapairap ako. Ang ganda naman ng plano ng babaitang ito. Talagang kasali siya sa beneficiary.

"Oo. Pero hindi pa muna ngayon." Itinuro ko ang aking laptop. "Uunahin ko muna 'to, okay? Paano ko naman bubuhayin ang future anak ko kung mawawalan ako ng trabaho ngayon?" Ani ko.

"Tama ka naman. Sige, ipagpatuloy mo 'yan. Basta ba mamayang gabi ay ako ang susundin mo," Huling sinabi nito bago tuluyang umalis. Napailing nalang ako at ipinagpatuloy na ang pagtitipa.

Ilang taon na rin ang nakalipas noong sinimulan kong tahakin ang landas na ito, at ito ang masasabi kong landas na kahit kailan ay hinding hindi ko pagsisisihan. Look where it gets me now. Natutustusan ko ang sarili ko dahil sa pagsusulat. At siyempre, nakapagpatayo pa ng sari sari store. Maliit man, pero at least kumikita pa rin. Sapat na 'yon para mabuhay ako.

I write in wattpad, I also write in different writing platforms. Nakapag-ipon ako ng pera dahil dito. Medyo matagal ang proseso, pero dahil mahal ko naman ang pagsusulat, hindi ko na alintana ang ano mang paghihirap nun. Patience has something to do with that. Kung walang pasensya, hindi naman siguro ako magtatagal sa pagsusulat. Halos hindi ko na naisip na sobrang tagal ko na dito. Simula pa noong huminto ako sa pag-aaral noong 2nd year college ako.

Inunat ko ang aking mga daliri at katawan matapos mai-update ang isang chapter.

Napangiti ako nang kaagad makita ang 99+ notifications, later after I uploaded the chapter I typed.

'Author! Ang harsh naman!'

'Author huhu. Lagi mo kaming binibitin.'

'Author thank you sa update! Love you!'

'Author, baka naman next chap pa hihi.'

Napakagat ako ng labi nang mabasa ang iilan sa mga naging comments sa chapter. Ilang taon na ako dito sa pagsusulat pero kinikilig pa rin talaga ako sa tuwing nakakakita ng mga comments, and I don't even care if it's good or bad, basta kinikilig pa rin ako e.

I sighed.

Isinara ko ang laptop at naisipang maligo na para sa mamayang lakad. Actually, hindi pa ako sigurado sa naisip ko e. Hindi ako sigurado kung itutuloy ko ba o hindi. Kasi naman...

I've never been touch by men before. Never been kissed. Never kong naranasan lahat ng mga romantic things. Pero hindi na ako inosente. I am very much aware of how boys do their work to get into girl's pants. I am a writer for God's sake. Of course, I know better.

But...

I dunno. I am really having doubts today, kaya imbes na ipagpatuloy ang main goal ay siguro dapat mag-enjoy nalang ako sa kung saan man kami pupunta ni Paula. Maybe I have to unwind for awhile. Medyo matagal na rin simula nong makalabas e. 'Yon lang naman siguro ang kailangan ko para mahismasmasan sa mga iniisip kong kababalaghan.

Alas singko pa lamang ay dumating na si Paula dala dala ang isang itim na bag na sa tingin ko ay damit ang lamang.

"Oh beh! Pahihiramin kita ng dress ngayon since wala kang dress diyan sa closet mo. Tapos me-make-up-an rin kita ng very light lang since Goddess ka na naman!" Mahina pa nitong tinampal ang pisngi ko na nag-pasimangot sa akin.

"Hindi na kailangan ng make up e, ano ba. At excuse me naman, meron akong dress sa clos—"

"Meron kang pang-manang na dress!" Inirapan ako nito. "E kulang nalang magmukha kang nagmula sa taon ni kupong-kupong dahil sa estilo ng dress mo. Iba na ang trend ngayon, ano ba!"

Wala na akong nagawa kundi ang sundin nalang si Paula. Hanggang sa matapos niya akong ayusin ay wala akong nagawang reklamo dahil sa matabil niyang dila na salita ng salita kahit di naman kailangan.

"Oh done!" Pumalakpak si Paula ng ilang beses kaya umikot ako upang tingnan ang sarili sa repleksyon ng salamin. I am wearing a red satin mini dress that completely hugged my curves.

"Wala ka ng ibang damit?" Ngumiwi ako. Yes, I look just fine on what I am wearing, pero kasi, parang konting galaw ko lang dito ay makikita na ang buong kaluluwa ko.

"Huwag ka ng mag-reklamo. Sige na dahil mag-aayos na ako para pagkatapos, gora na."

***

Niyakap ko ang sarili ko habang papasok kami ng bar na hindi ko naman alam kung anong pangalan. Basta basta nalang akong hinila ni Paula dito. Ang sabi niya ay safe naman daw dito dahil mga elites lang ang nakakapasok.

Elites. Ibig sabihin ay mga mayayaman o iyong may ibubuga sa lipunan.

I sighed.

Napapairap nalang ako habang napapatingin sa ibang mga lalaki na halos lumuwa na ang mata kung makatitig.

Never changed.

"Paula. Saan mo ba ako dadalhin kasi?"

"Sa heaven beh!" Sagot lang nito bago kinawayan ang isang lalaking papalapit din sa gawi namin. Tiningnan muna ako nito bago nginitian si Paula.

"Ano? Bigyan mo kami ng shot, Joker."

Natawa lang ang lalaking tinawag ni Paula na Joker ngunit binigyan din nito si Paula ng isang baso.

"Siya na ba?" Tukoy nito sa akin.

Napakunot ang noo ko. "Excuse me?"

"Ready na ang room.."

Pagkatapos nun ay hinila na ulit ako ni Paula palayo sa lalaki.

"Wait! Where the hell are you taking me, Paula?!"

"Beh, dito mo mahahanap ang sperm donor mo. Actually, nasa room na siya. Naghihintay sayo. Don't worry, safe 'to. Nagpa-background check na ako sa sperm donor mo, beh. Gwapo. Trust me. At hindi basta basta." Iyon lang ang huling sinabi nito bago ako tuluyang pinasok sa isang kwarto na sobrang madilim.

"Paula!" Damn it! I just wanted to enjoy and I have no plans to impregnate myself at the moment! What the heck?!

I was about to open the door to go out but it was locked, and I was completely dumbfounded when someone spoke from behind.

"If you open that door. You'll lose the chance of having the thing that you have been asking for." It was cold. So cold that I even have to hug myself to warm myself. His voice is husky like he just woke up from a long nap.

The bedroom fucking voice!

Napaigtad ako nang biglang may humawak sa magkabila kong baywang. His breath came in contact with my exposed neck and shoulder.

"Hmm. We'll do it multiple times so I'll make sure that....."

I didn't exactly hear what he last said, but I don't care. My main focus tonight is his palm that is now sensually massaging my breast!