Chapter 14

Monalisa was lying down at the time. Her mind was restless when she turned back to Archie, for its flesh was Steve. She believed that if he was the man she was with now, she would have a wonderful life with him, but it was too late when they met. Archie was there in her life. And she still thinks he's incredibly nice and considerate. What is it that she is still inquiring about? She saw how excellent a person he was with her own eyes and didn't know how to take advantage of it. Because they were alone in the house, she was grateful that Steve had no negative intentions toward her. according to her Steve, is a perfect man.

"Galit ka pa sa akin, Love?" Malambing na sabi ni Archie niyakap niya mula sa likod ang nobya."Sorry na bati na tayo please!"

"Hindi naman ako galit!"

”Talaga, bakit nakatalikod ka sa akin, Love? Kung hindi ka na galit humarap ka nga sa akin!" Hinalik-halikan niya ang batok nito. He try to make peace with her kaya naglalambing siya.

"Ano ba, inaantok na ako!" hindi siya galit kaya lang ewan ba niya wala lang siya sa mood sa ginagawa nito sa kanya.

Napabuntong-hininga si Archie. And he started thinking something dahil sa inaasta ni Monalisa."Ayaw mo ba?"

"Anong ayaw ko ba?"

"Gusto kung magsiping tayo ngayon."

”Huwag ngayon pagod ang pakiramdam ko."

"Wala ka naman ginawa buong araw ha, hindi ka pumasok sa trabaho mo. So, anong ginawa mo para mapagod ka?!" nag-uumpisaham uminit ang ulo ni Archie.

”Wala nga, kaso ang isip ko ang pagod."

"Saan ka ba galing buong araw ha, Monalisa?!" Gusto niyang isigaw na sa lalaki mo ba. Kaso pinigilan ni Archie ang sarili. Kung gagawin niya ito sigurado mag-aaway silang dalawa.

Kailangan niyang mag siningaling para walang away sa pagitan nila."Saan ba pa sa mall, alam mo naman wala akong ibang pupuntahan dito sa mall lang ako nag papalipas ng sama ng loob."

"Sigurado ka?"

Nakaramdam ng pag kainis si Monalisa, alam niyang iba ang nasa isip ni Archie. Pero alam niya na tamang hinala nga ito. Humarap siya rito."Oo, sigurado ako, puwede ba kilala mo ako di ba? At saan naman ako pupunta na alam mo sa lalaki ko ganon ba?"

"Oo, iyan ang nasa isip at puso ko, kaya kailangan kung malaman kung galing ka sa lalaki mo!" Hinila niya ang nobya at siniil ng halik ang labi nito.

Pilit na tinutulak ni Monalisa si Archie. Kaso malakas ang nobyo lalo nitong diniinan ang paghalik sa kanya. Pakiramdam niya wala siyang nararamdaman saya hindi na gaya ng dati. When he kiss him kahit na pilit. Bumibigay siya kaagad at mabilis na gumana ang pagnanasa sa katawan.

Pilit na tinatanggal ni Archie ang damit ni Monalisa habang nakahinang ang labi sa labi ng nobya. At pilit din inaawat ni Monalisa ang kamay nito sa ginawang pagtanggal sa damit.

Binitawan ni Archie ang labi ng nobya."Putik naman E! Umaayaw ka dahil kagagamit lang sa iyo ng lalaki mo ha!"

"Wala akong lalaki, Archie!"

"Wala, puwes! Maghubad ka! Ibigay mo sa akin ngayon ang sarili mo!"

”Ayaw talaga ng katawan ko, Puwede bukas na lang!"

”Puwede naman ngayon bakit bukas pa, at gusto nang katawan ko tignan mo." Kinuha niya ang kamay ng nobya at pinadama ang buhay na buhay nitong pagkalalaki."Di ba, gustong-gusto nang pumasok sa iyo?"

Oo damang-dama niya ang katigasan nito. Pag ganito ang nahahawakan niya automatically agad niyang nilalabas, inaamoy at hinahalikan ito. Pero ngayon talaga hindi niya magawa.

"Ano pang ginagawa mo laruin mo na," utos niya.

Umiling si Monalisa."Hayaan mo muna ako, Archie please! Hindi ko talaga kaya!"

Galit na bumangon si Archie. "Lintik naman, oh." Lumabas siya ng kuwarto at pabalibag na sinarado ang pinto.

Mangiyak-ngiyak si Monalisa. Pinikit ang mata at dalangin niya na sana sa pagmulat niya ng mata okay na ang lahat.

Kinabukasan maagang nagising si Monalisa at hinanap si Archie. Pero wala ito sa loob ng bahay. Ibig bang sabihin umalis ito kagabi. Naligo na siya hindi na nag-almusal sa trabaho na lang. Habang nasa daan siya sinusubukan tawagang ang cell phone nang nobyo pero naka-off ito."Saan kaya siya nagpunta?"

Pagpasok niya sa trabaho agad siyang sinabihan ng kasamang waiter na babae."Hala, hinahanap ka ni Archie, kahapon, Monalisa. Nag-away kayo ano?"

Ngumiti lang si Monalisa rito. May pagka tsimosa rin ang kasamang ito."Magpalit lang ako ng uniform ko," tugong niya.

Nang lumabas na si Monalisa galing lockers room."Si boss, bakit hindi ko siya nakikita?" tanong niya sa kasama.

"Oo nga. Eh, ngayon lang na-late ito."

Nagkabit balikat sila pareho. Para sa kanila maganda nga kung wala ito. Buong hapon wala ang kanilang boss. Nang matapos ang kanilang shift sa araw na iyon."Monalisa, gusto mo bang sumama?" anyaya ng kasama niyang babae.

"Saan naman, Lina?"

"Mag inuman sa boarding house natin."

"Birthday mo ba?"

"Oo."

"Sige magpapaalam muna ako kay Archie."

"Tawagang mo na lang kaya siya. At papuntahin mo siya roon, mauna tayo."

"Sige tara na."

Malapit lang ang boarding nila sa restaurant, nalalakad lang ito.

Nang makarating na sila sa boarding house habang nasa labas sila."Lina, puwede bang mauna na ako sa loob naiihi ako," sabi ni Monalisa.

"Oo ba heto ang susi, hihintayin ko pa ang ilang kaibigan ko."

Nagmamadali nang tinungo ni Monalisa ang pinto. Ipapasok palang niya ang susi may nauulingan na siya sa loob."Huh! May tao yata?" Dinikit niya ang tenga sa pinto. Napakunot siya sa naririnig.

"Lintik ka, ang sarap mo talaga." Malalakas na ungol kumakawala sa dalawang tao na nasa loob."Sige pa ipasok mo ibaon mo nang todo my gosh i like it so much!" nauulingan ni Monalisa ang sinasabi nang nasa loob. Nag-aatubili tuloy siyang buksan ang pinto kaso naiihi na talaga siya. Sa isip niya baka nanonod lang ang mga tao sa loob. Alangang naman nagagawa sila ng kakaiba eh nasa sala sila.

She open the door para lang magulantang sa nakita.

”Ohhh! Putik ka talaga, Archie. Lalo kang gumaling sa pag romansa!"

Napako sa kinatatayuan niya si Monalisa sa nakita. Si Archie at ang boss nila naka doggie style na patayo."Ma... mga hayop kayo!" Gustong isigaw ni Monalisa kaso parang bulong lang ang lumabas sa lalamunan niya ito.

Lumapit si Lina kay Monalisa."Bakit hindi ka pa pumapasok akala ko ba naiihi ka na," Sabi nito saka nilampasan ito."Oh my gulay, ahhh!" Sigaw nito nilingon si Monalisa.

Nagulatang sina Archie at ang kasama. Pareho silang napatingin sa pinto at nagulat ng makita si Monalisa."Lo... Love?"

"Umalis ka na, Monalisa." Sabi ni Lina, tinulak pa palabas ito.

Naramdaman na lang ni Monalisa ang sarili na tumatakbo na pala siya papalayo sa lugar na iyon. Huminto lang siya nang makadama ng pagod hinihigal siyang naupo sa gilid ng kalsada."Hayop sila, pinaparatangang ako, siya pala ang may ginagawa. Nakakadiri ka!" Napahagulgol siya. Kanina iniisip niyang mag-usap sila ni Archie, para magka-ayos na.

Monalisa was in such bad shape when it suddenly rained that the weather seemed to be grieving her. She felt so heavy, and she didn't seem to have the strength to find a shelter. She just let herself get soaked in rainwater. It rained heavily for ten minutes when it was already misting. Monalisa tried to stand up and felt cold. She hugs herself while walking, unsure of where her feet will take her.

Monalisa isn't sure how long she's been walking. Because of the obscenity witnessed by Archie and her boss, her mind was blank. She just walked and walked. She just realized she was standing in front of a door. She knocked and rang the doorbell. Because she was so cold, she wrapped herself in a hug.

The doorbell rang, and Steve grimaced. He wasn't expecting anyone to show up at his door right now. If it's the mother, she'll first call him before going to visit him. When he opened the door, he rose to his feet. When Steve saw the woman. A lot of water was dripping from her body, he was taken aback."What happens to you Monalisa?"

Monalisa simply locked her gaze on Steve. because her body is shaking from the cold She is on the verge of collapsing at any minute. Her vision became dimmer all of a sudden. She was relieved to see Steve before her eyes closed.

Steve immediately grabbed Monalisa. because she lost consciousness.

Steve hugged it. "Monalisa, hey?" He carried her and brought inside.