CHAPTER FOUR

IT'S 12 IN the afternoon when I headed to the cafe that is in front of our university where me and Erina will meet. Nung sabihin niya sa akin na pag-uusapan daw namin yung lalake na nakasama nung gabing iyon ay walang pag-aalinlangan akong pumayag. Gusto kong malaman kung sino iyon.

Pagkarating ko ay nakita ko sina Spencer, Maya at Hazel na kasama ni Erina, may pinapanuod ang tatlo at kinikilig. Napailing ako, tiyak na lalake na naman iyon.

Lumapit ako sa lamesa nila at tumikhim para kunin ang kanilang atensiyon. Umangat ang tingin nila sa akin at agad akong binati.

Naupo ako sa tabi ni Erina na malaki ang ngiti sa kanyang labi. "I already ordered your favorites."

Napatingin ako sa lamesa at may chocolate cake staka iced Americano na nga roon.

Sumubo ako ng cake at masayang ngumunguya nang mapansing nakatitig sila sa akin. Nag-angat ako ng nagtatanong ng tingin.

"What?" I snap

"Hindi mo ba talaga alam?" Erina raise a brow.

Ibinaba ko ang tinidor at huminga ng malalim. "It's about the guy, is it?"

Malakas akong hinampas ni Spencer sa braso kaya napaaray ako.

"I'm so very proud of you Yasmin. Dalaga ka na!" He exclaimed. Napatingin naman sa amin ang ibang customers dahil sa pag-iingay niya.

"Hinaan mo nga ang boses mo. Nakakahiya ka," sita ko sa kanya. "But.... you really saw me kissing with a guy?"

They all nodded. "At hindi lang, yun nakuhaan ka pa ni Spencer ng video."

Inabot sa akin ni Malia ang cellphone na kanina pa hawak at nasapo ko ang bibig dahil 8q sa video na may kahalikan nga ako. Ako yung nakaharap sa camera habang ang lalake naman ay 1nakatalikod kaya hindi ko makita ang mukha niya. May kadiliman ang paligid pero kahit ganunpaman ay napakamalinaw 9999 gajqjjhaano ako kasabik habang naghahalikan kami.

I drop it out of shock and thankfully, Erina abruptly catch it.

"Ikaw ha, dumadamoves ka na." It's Spencer.

"Kaya naman pala nawala kagabi, sumama na pala sa ibang lalake." Segunda naman ni Hazel at impit na tumili ang tatlo.

Naiwan naman akong nakanganga. Ako ba talaga yun? Ni minsan ay hindi ko nakikita ang sarili ko na magagawa ko iyon.

Kapagkuwan ay napabaling ako kay Erina nang mapansing wala siyang imik at seryoso ang kanyang mukhang nakatingin sa akin. "Bakit?"

"May nangyari ba sa inyo ng lalaking iyon?"

Mabilis akong umiling. "A-ano ka ba? Wala!" At kinakabahan akong natawa. I'm sorry Erina, if I lie again pero hindi ko kasi kayang sabihin. Nahihiya ako.

She sigh in relief. "That's good. I know you're in the right age pero ayaw ko namang kung sino na lang ang makauna sa'yo. I know you don't like it. Well, you can kiss a lot of guys but no s*x involve. Like me." Tinuro niya ang sarili. "Unless, boyfriend mo iyon at sigurado ka na sa lalaking iyon."

I smile and nodded. Ginulo niya ang buhok ko.

"Ay, hindi natulog Yasmin. Sayang, mukhang masarap pa naman."

Napailing ako kay Spencer.

"Pero lumabas kayo," it's Malia.

"Hinatid niya ako pauwi."

Bumadha ang pagkakadismaya sa mukha nila.

"Binigay mo na lang sana akin. Baka nabitin iyon."

Natawa ako kay Spencer. Siya talaga itong nanghihinayang ng sobra. "Edi sana hinaklit mo papalayo sa akin."

"Ano ka ba?" Inabot niya ako at pabebeng hinampas sa braso. "Sobrang mapagbigay mo talaga. Pero suwerte mo ha, isang hunk na lalake ang first kiss mo."

"Ewan ko sa'yo. Iba na lang nga ang pag-usapan natin."

We change the topic just like what I said but from time to time, Spencer keep inserting about that guy.

I am a bit disappointed dahil di ko nagawang makita ang mukha nung lalake. Gusto kong makilala kung sino ito at para makapag-usap kami tungkol sa nangyari sa aming dalawa.

Nung dumating ang alas dos ng hapon ay nagpaalam na ako sa kanilang aalis na dahil may klase pa ako.

Bagsak ang balikat ko habang naglalakad papunta ng classroom. Paakyat na ako ng building nang may makasabay ako. Agad akong umayos ng tayo nang makita si Kuen at mas binilisan pa ang mga hakbang pero yun din ang kanyang ginawa.

Naiinis ko siyang nilingon. "Kailangan mo?" asik ko.

"Bakit ka agad nagagalit diyan? Gusto ko lang naman makisabay."

"Eh paano kung ayoko? Puwede ba, tantanan mo nga ako."

Tinalikuran ko siya at nakahinga ng maluwag nang hindi na siya sumunod.

Kuen is an archi student and my ex-boyfriend. We broke up 3 months ago at siya ang unang nakipaghiwalay.

Ang sabi niya sa akin ay nakakapagod daw ako. Wala raw akong kathrill-thrill sa buhay, tamad gumala at lagi na lang nasa condo, nagbabasa buong maghapon. Sa kanilang magbabarkada ay siya lang daw yung hindi kasama ang girlfriend sa galaan. Ni hindi ko raw siya payagan na halikan ako sa labi kahit isang beses lang.

Dalawang taon din naging kami at napamahal na siya sa akin. Ang bait kasi niya, maalaga, responsable at marunong rumespeto. Pinagkakatiwalaan ko siya ng husto, ilang beses na kaming nagtabi sa pagtulog at ni minsan ay hindi niya ako binastos p pinilit na makipagtalik sa kanya kahit minsan ramdam ko na gusto niyang may mangyari sa aming dalawa kaya masakit nung nakipaghiwalay siya sa akin, akala ko kasi ay magtutuloy-tuloy na ang relasiyon namin dahil nagtagal kami ng dalawang taon pero nagkamali ako. Him, breaking up with me is really unexpected for me. Alam ko naman kasing ginawa ko ang lahat pero yun, may kulang pa rin pala.

But I don't understand because lately, panay ang papansin niya sa akin.

Gusto ba niyang magkabalikan kami?

Well, sorry siya dahil wala na akong balak pa. He hurt me once and that's enough.

Pagkarating ko sa classroom ay naabutan ko ang mga kaklase kong may pinag-uusapan at tungkol iyon sa isang guwapong lalake raw na dalawang araw ng naghihintay sa labas ng university namin tuwing hapon.

"Sa tingin mo, nandiyan ulit kaya siya mamaya?"

"I think at mukhang may inaabangan siya eh. Sino kaya iyon?"

"Baka girlfriend niya."

"Ay taken na? Sayang naman. Sobrang guwapo pa naman niya."

"Ikaw, Yasmin. Kilala mo ang lalaking yun?"

I shrug at Chloe and take a sit.

Ngayong araw ay hanggang alas siyete ng gabi ang uwian namin at nung dumating ang dismissal ay nag-uunahan sa pagtatakbuhan ang mga kaklase ko sa paglabas, atat na makita ang guwapong lalake na sinasabi nila. Ayaw kong sumabay sa kanila dahil wala naman akong interes doon kaya naman mag-isa lang akong naglalakad palabas ng university.

Wala akong malapit na kaibigan dito sa univ tulad ng kung gaano ako kalapit kay Erina. I'm interacting with my classmates, I'm having fun with them sometimes and so far, I can call them as my friends but I didn't trust them a lot.

I'm not like of other people that has a lot of cycle of friends, people that they can call as 'barkadas.'

Hindi ko ba alam at kung bakit ganun, hindi naman ako mahiyain, masungit, backstabber o kung ano pa.

Madilim na ang paligid at konti na lang ang natitirang mga estudyante ang nasa university. May iba na hindi pa tapos sa klase nila.

Humahangos na lumapit sa akin ang isa kong kaklase. Bahagya pa siyang hiningal dahil sa pagtakbo.

"Bakit?"

Itinukod niya ang nga kamay sa tuhod bilang pagsuporta. "May guwapong lalake ang naghahanap sa'yo sa labas," kinikilig na sumbong niya at kulang na lang ay himatayin siya.

"Guwapong lalake?" paglilinaw ko.

Ito ba yung lalaking pinag-uusapan nila kanina? At ako ang hinahanap ha.

"Oo. Dali, puntahan na natin." Hindi pa man ako nakakapag react ay hinila na niya ako papunta sa guwapong lalakeng sinasabi niya.

Hinaklit ko naman ang kamay kaya napatigil siya. "Paano mo namang nasabi na ako ang hinahanap niya?"

"He said your name. Yasmin Allejo raw at ikaw lang naman ang nag-iisang may pangalan ng ganun di ba? Kaya halika na." Muli niya akong hinila.

Nang makarating kami sa gate ay pansin ko naman ang pagtingin ng iilan sa akin. Nagpatuloy kami sa paglabas at nakita ko ito na nakasandal sa hood ng kanyang sasakyan at nakatingin sa kanyang relo.

Hindi ko magawang maklaro ang mukha niya kahit nasa ilalim na siya ng poste ng ilaw dahil nakatagilid siya pero kung paano siya pumorma at kanyang tindig ay masasabi mo agad na guwapo nga siya.

"Lapitan mo na."

Napaawang ang labi ko nang tinulak na lang niya ako basta-basta. Napalingon naman sa amin yung lalake kaya umayos ako ng tayo.

Napangiti siya at naglakad papalapit sa akin. Tinaasan ko naman siya ng kilay.

"Hi--"

"Yes? Do I know you?" masungit kong tanong.

But he seems familiar, parang nakita ko na siya noon pero hindi ko lang matandaan kung saan.

Hindi naalis ang ngiti sa kanyang labi. "Maybe you don't since I didn't tell you my name when we met."

So ... nagkita na nga talaga kami. "Can you please tell me who are you? Di kasi kita matandaan eh."

Nakita ko ang saglit na pagguhit ng sakit sa kanyang mga mata.

He compose himself and cleared his throat. "How come that you already forgotten me?" He lean and our faces are just few inches away. Napakurap-kurap ako nang maamoy ang pabango niya.

"After what happened between us?"

Mas lalo pa akong naguluhan. Why? What happened between us? "Ha?" parang tanga kong tanong.

Natawa naman siya at inilapit ang kanyang bibig sa aking tenga para bumulong. Nagbigay kilabot sa akin ang hinihingang tumatama sa mukha ko at nagsitaasan ang balahibo ko. "You keep moaning my name when I pleasure you, how come you just forget me? It hurts babe."

Suminghap ako at nanlaki ang mga mata. Tinuro ko siya. "I-ikaw yung..." hindi mo magawang patapusin ang mga sasabihin.

He stood straight and nod with a smile in his lips. "Mabuti naman at naalala mo na."

Natuptop ko ang bibig. Hindi nga, siya iyon? Ang guwapo nama pala ng nakauna sa akin--

Mabilis akong umiling. Seriously, Yasmin? Huwag kang magpabulag sa mukha niya. Eh ano naman kung guwapo siya? She deflower you, ang iniingitan mong kayaman ay nakuha niya at hindi iyon maganda.

Nakarinig naman ako ng bulung-bulungan sa paligid, kuryoso sila sa pinag-uusapan naming dalawa.

I fixed myself. "We need to talk."

Hinawakan ko siya sa kanyang pulsuhan at pinapasok sa kanyang sasakyan.

"What do you need--"

"Tinted 'tong sasakyan mo?"tanong ko matapos isara ang pinto ng passenger seat.

Tumango siya. "Why? You want to repeat what--Uyy!"

Walang pasabi akong umupo ako sa kandungan niya paharap sa kanya at agad siyang sinakal.

"Gag* ka, anong ginawa mo ha? Did you put some drugs in my drink?"

"Teka---"Umubo siya habang pilit na niluluwagan ang pagkakasakal ko sa kanya. "I can't b-breath."

Mas lalo ko pa siyang sinakal. Nanggigil ako sa lalaking ito.

"Hindi ka makahinga? You deserve it, jerk. You just deflower me without my permission. Hayop ka!"

Ilang minuto ko pa siyang sinakal at nung namumula na ang kanyang mukha niya staka namumutla ay tinigilan ko na siya. Kahit naiinis ako sa kanya ay hindi ko naman kayang pumatay.

He catch for an air desperately and cough. Di makapaniwala niya akong tiningnan at parang maluha-luha pa siya.

Hindi naman ako nakaramdam ng awa o konsensiya. He deserve it.

"G-gusto mo b-ba a-kong patayin?"

"Oo, dahil napaka manyak mo!"

"What? Kusa mo kayang binigay ang sarili mo sa akin."

I grimace. "Excuse me, hindi ako yung tipo ng babae na basta-basta na lang bubuka sa tapat ng lalake!"

"Oh?"

Sinamaan ko siya ng tingin. "Hindi nga!"

"Okay, sige. Siguro nga hindi ka ganung klaseng tao pero nakainom ka nun--"

"And how dare you to take advantage of my drunkenness?" singhal ko sa kanya at saglit siyang sinabunutan.

Umaray-aray naman siya at pagod akong tiningnan. "Look, we are both drunk that time. Hindi ko rin alam nun ang ginagawa ko. Basta, nung makita kita ay gusto na agad kitang angkinin."

Pinamulahan ako at hinampas siya ng malakas sa braso.

"Still! You should stop when you find out that I'm a virgin."

"How? I'm was already inside you and you're so tight." Napahilamos siya ng mukha.

Suminghap ako. Gosh, I can't believe of this guy. "So.... inuna mo pa talaga yung libog mo? Did you know how painful what you did to me? I can't walk for a day and got sick!"

Pinaghahampas ko siya hanggang sa hawakan niya ang mga kamay ko.

"Why? You told you to leave that morning? You should wait for me since I just go out to buy a breakfast and medicine. Nakapag-usap sana tayo at naalagaan kita."

Hinaklit ko ang kamay. "Gag* ka ba? At sino naman ang babaeng mananatili sa kama kung magising sila pagkakinabukasan na walang saplot ni isa? " Huminga ako ng malalim. "Malamang, natakot ako nun kaya umalis ako ng walang paalam." Humina ang boses ko. "That's my first time, hindi ko alam ang gagawin ko lalo na't nag-aaral pa ako. Palibhasa kasi lalake ka at wala namang may mawawala s-sa-yo." Pumiyok ako at nagsimulang manubig ang mga mata.

Titig na titig naman siya sa akin at bumakas ang konsensiya sa mukha.

"Paano na? Paano kung mabuntis ako ha? Tiyak na itataboy ako ng ama ko." Nasapo ko ang ulo. "Pangarap kong makatapos ng pag-aaral dahil ayokong maghirap kaya ginagawa ko ang lahat kahit hirap na hirap na ako tapos ikaw, sisirain mo lang ng isang gabi? Walanghi---"

My words flew when he touch my face, wiping my tears using his thumb. I didn't know that I'm already crying.

"I'm sorry about what happened. I know that you're a virgin kaya nga hinanap kita eh. Kaya inabangan kita rito sa labas ng univ mo para makapag-usap tayo." Sincerity was painted on his eyes while saying it. "Don't worry. Hindi ka naman mabubuntis eh......"

He bit his lips. "dahil.... baog ako."