CHAPTER THREE

I WOKE up my head feels like being hammered. I slowly get up and waited 'till my vision got clear and that's when I found out that I am not in my room, alone on the bed.

Where I am? Whose room is this?

My eyes drop to my body and I gasp because I am naked. I immediately cover it with the sheet and roam around.

I tried to stood up but I end up crying when pain spread through. Napaupo ako sa sahig na habol ang hininga at hinintay na humupa ang sakit sa pagitan ng aking mga hita

What happened? Where am I? What I am doing here?

Pinukpok ko ang sariling ulo para makaalala pero wala talaga. Ang tanging alam ko lang at sigurado ako ay may nangyari sa akin. Masakit sa ibaba, ramdam ko pa ang hawak nung lalake kagabi sa parte ng mga katawan ko.

I am being raped? Or I gave myself to him wholeheartedly? But how? Why I would give myself to him if I didn't know him? There's a lot of questions in my mind that I couldn't answer right now but I think, the most important thing at this moment is to leave this place. Baka bumalik ang lalaking iyon.

Kahit masakit pa man ang nasa gitna ng bahagi ng mga binti ko ay sinikap kong tumayo. I saw my dress was ripped and there's a clean shirt and shorts placed on the bed. Kinuha ko iyon, mabilis na nagbihis at kinuha ang ibang gamit bago paika-ikang lumabas.

Napapatingin ang naman sa akin ibang nadadaanan ko sa corridor dahil hindi ko magawang maitago ang sakit sa mukha sa bawat aking paghakbang. Nang makapasok sa elevator ay nanghihina akong napasandal at di mapigilan ang humikbi. Parang hihimatayin ako sa sakit, pinagpapawisan pa ako ng malagkit kahit na malamig. Atat na atat na akong mahiga sa kama at makapagpahinga kaya naman nang makarating ako sa unit ay umiyak na talaga ako pagkasalampak ko sa higaan.

“Sa wakas,” I exclaimed in delight and because of the tiredness and my body aches, I fell asleep immediately

I slept the whole day, without thinking that I still have my class today. Pagod na pagod ang katawan ko at ni kahit nagugutom ay hindi ako bumangon dahil wala akong lakas para gawin iyon.

Alas tres ng hapon nang magising ako at pawisan ang mukha dahil hindi pala naka on ang aircon, hindi rin nakabukas ang bintana at ang repleskiyon pa ng araw ay tumatama sa mata ko.

Sinikap ko ang bumangon at kinuha ang cellphone sa bag para tawagan ang pinsan. Mabuti na lang nung sabihin kong kailangan ko ang tulong niya ay agad naman siyang tumalima.

Hindi talaga ako nagsisi na siya ang una kong tinawagan.

Muli akong nahiga sa kama at nakatulog ulit. Nagising na lang ako nang makarinig ng doorbell mula sa labas ng unit.

Pinilit ko ang maglakad at panay ang igik. Masakit pa rin kasi ang nasa pagitan ng mga hita ko pero hindi na iyon tulad kaninang umaga na halos mahimatay ako. I fade the pain that was painted on my face as a I open the door. Gavin welcome me with his smiles but it is replaced by worries when he saw that I’m not okay. Sinalat niya ang aking noo at ngumiwi siya nang mapaso.

"Ang init mo ah, may lagnat ka?"

I check my temperature and that's when I realize I'm so hot. "Baka."

"Baka?"

Tuluyan siyang pumasok ng condo at pinaghandaan ako ng makakain. Pinaghila pa niya ako ng upuan.

"Bumili ako ng arozcaldo tulad ng sinabi mo."

Nagpasalmat ako sa kanya at agad na kinain ang mga pagkain niyang binili.

Mabibilis ang bawat aking pagsubo dahil sa matinding gutom, tiyak na sa isang upuan lang ay maubos ko na agad ang mga ito.

"Dahan-dahan lang. Hindi ka ba nakakain ng lunch?" naglapag siya ng tubig sa lamesa.

"Pati ng agahan," saadko habang puno ng pagkain ang bibig. Kinuha ko ang tinapay at nilagyan iyon ng palaman.

His lips parted and flick my forehead. Mahina lang naman iyon kaya hindi masakit.

"Kaya naman pala namumutla ka. Bakit hindi ka manlang kumain?" may inis sa kanyang boses.

Nilunok ko ang nginunguya. "I can't move my body. It aches, as well as my head. It's spinning," reklamo ko.

Napailing siya. "Paano na lang pala kung hindi ako dumating? Tiyak na nanginginig ka na sa gutom ngayon."

I just smile at him.

He intertwined his fingers and rest his chin on it. "Anyway, I saw some photos of you with your friends at the bar. Paano ka napunta roon?" Halata sa boses niya ang gulat.

Natigilan naman ako. "Nag bar AKO?" Tinuro ko pa ang sarili para bigyaang diin ang sarili.

He nodded. Hindi naman ako makapaniwala, thus, he took his phone and showed me some pictures.

Natuptop ko ang bibig. Nag bar nga ako. I'm was with my friends and my other batch mates.

Sinikap kong alalahanin kung paano ako napunta sa lugar na iyon. That's not the first time I went to the bar but I just rarely going there. In 22 years, I think nasa tatlong beses pa lang? At mahirap akong pilitin na pumunta sa bar.

"Tiyak na nalasing ka ng sobra kaya hindi mo naaalala. Kaya naman nung humingi ka ng pabor sa akin, pumayag na lang ako kahit nagrereview pa ako. Bakit ka ba pumunta ng bar?"

I motion him to wait and snap my fingers when I remember Erina blackmailed me, na pupunta siya rito sa condo ko kung hindi pa ako pumayag na makisaya sa kanila. Naalala ko rin na pinilit akong uminom ni Spencer pero ang mga sumunod na pangyayari ay malabo na sa utak ko.

Gusto kong matandaan ang lahat, para malaman ko kung ano ang nangyari at bakit kailangan mahantong sa pagkakawala ng v-card ko. Hindi ako yung babaeng basta na lang ibubuka ang hita sa kung sinong lalake kaya naisip ko na baka nadrugs ako o pinuwersa.

Sinapo ko ang ulo para pilitin ang sarili na makaalala pero sumakit lang ang ulo.

"Oh siya, huwag mo munang pilitin ang sarili mo. Tapusin mo na yang pagkain mo at para makainom ka na ng gamot."

Tumango ako at muling sumubo ng pagkain. Inabutan niya ako ng gamot nang matapos at binuhat pahiga sa kama. I thank him. Hinalikan naman niya ang buhok ko.

"Pero ang nakakapagtaka talaga, bakit ka nagkasakit? Hindi naman yan dahil sa alak di ba?"

I shrug, "I don't know."

Pero tiyak na dahil 'to sa gitna ng mga hita ko. Ayon sa mga nababasa ko sa romance novels ay kadalasan na nagkakasakit ang mga babae matapos makipagtalik, lalo na kung malaki yung ano ng kaniig. So…it means malaki ang sa kanya---oh stop that Yasmin.

Kainis, ano ba kasi ang pinagagawa ko kagabi at nahantong ako sa ganitong sitwasiyon. Paano kung mabuntis ako nito?---Oh sh*t, tama! Did he use a protection last night? Did he? Oh no, please tell me that is a 'yes.' Please, please.

"Anong ginagawa mo?" naguguluhang tanong ng pinsan ko.

Inalis ko ang pagkakasiklop ng mga kamay at umiling.

"Wala."

Pagkakinabukasan ay hindi muna ako pumasok dahil hindi pa masiyadong maayos ang pakiramdam ko. Wala na naman akong lagnat at hindi na rin masakit ang nasa gitna ng mga hita ko pero nandun pa rin yung pananakit ng katawan.

Grabe, ang saklap ng nangyari sa akin kagabi.

Matapos mag-agahan ay pumasok ako ng banyo para maligo. Hinubad ko ang damit at tinitigan ang aking katawan sa salamin. Kumunot ang noo ko nang makakita ng mapupulang pantal sa aking katawan. Miski sa aking mga hita ay mayron din.

“Are thee hickeys?” Kagagawan kaya ito nung lalaking iyon? Napahilamos na lang ako ng mukha nang muling pumasok sa isipan ko ang kaisipang nakita niya ang buong katawan ko. Nakakahiya talaga. Bala wala akong mukhang may maipakita sa kanya kapag nagtagpo ang landas namin.

Sana naman, katulad ko ay hindi niya rin maalala ang nangyari sa amin.

Pumunta ako ng pharmacy matapos magbihis para bumili ng pill para hindi ako mabuntis. I know it's late dahil iniinom dapat iyon pagkatapos ng pagtatalik pero nagbabasakali lang naman. Malay niyo umpekto.

I am wearing a mask and a sunglass to disguise myself. Hinintay ko munang makaalis yung dalawang matanda bago ako lumapit s amay counter. Sinabi ko angkailangan at nanuri naman ang tingin sa akin ng pharmacist. Kinagat ko naman ang pang-ibabang labi. Siguradong-sigurado ako sa laman ng isip niya ngayon.

Matapos bumili ay bumalik din ako ng condo at agad iyong ininom, sinamahan ko pa ng dasal na sana ay hindi ako mabuntis. Pagkatapos nun ay muli akong natulog.

And when I'm already fell asleep, different scenes entered my mind…it’s not a dream but a memory of that night.

Morning came and when I arrive at our classroom, my block mates welcome me with a lot of questions why I'm not present for two days. Big deal iyon sa kanila dahil may quiz kasing naganap nung mga araw na wala ako at alam nila kung gaano ko pinapahalagahan ang mga grades ko.

Hindi ko sila sinagot at naupo na lang sa upuan. Nangangamba pa ako kung papayagan ba ako ng instructor namin na makapag take pa ng quiz ngayon.

I got a text from Erina.

Erina:

Mamayang lunch niyo, magkita tayo sa café na nasa harapan lang ng university niyo. We have to talk!

Me:

Bakit? Anong pag-uusapan natin?

Hindi na siya nag reply pa kaya itinago ko na lang ang cellphone dahil dumating na ang instructor namin sa first sub.

So far, wala naman siyang may binigay na quiz o recitation, discussion lang ang naganap hanggang sa matapos ang oras. Free ako nung mga sumunod na oras at nagtungo ako sa cafeteria kasama ang ibang kaklase. Habang kumakain kami ay iniisip ko ang napanaginipan kagabi.

It was me, lying on bed and was savored by a guy. He has a masculine body but I can't saw his face. It's blur. I can even hear my moans in my mind, I can feel his kisses and touch around my body. Kakaiba ang haplos niya sa katawan ko, nakakadarang iyon. Lalo na nung nahawakan niya ang nasa gitnang bahagi ko.

Namula ang pisngi ko at hindi makapaniwala na nahantong ako roon. He saw my body and also, he taste it, nakakahiya. Kahit na putol-putol man ang naaalala, alam kong hindi niya ako pinuwersa dahil kung pinilit man ay hindi ko dapat iyon nagugustuhan.

Even right now, my body is reacting to it.

"Anong iniisip mo Yasmin? Bakit namumula ka?"

Nag-angat ako ng tingin kay Kira. "Wala. Mainit lang kasi ang panahon."

Tumingin naman si Jenia sa labas. "Hindi naman ah, makulimlim nga."

"Ikaw pero ako naiinitan." At pinaypayan ang sarili gamit ang kamay.

Naghihinala naman ang mga mata nila sa akin.

“Anyways, kalian mo kakausapin si Ms. Trinidad?” Lovy asked.

Napatingin ako sa relo kong suot. “Mamaya na kapag free time na ni miss. Ayaw ko namang istorbohin siya habang nagtuturo, baka hindi pa niya ako payagan na makapagtake ng quiz.”

“Ano ba kasi ang nangyari at umabsent ka talaga ng dalawang araw?” tinaasan niya ako ng kilay.

“I’m was sick.”

“Yan kasi, mag-ehersiyo ka naman hindi yung pagbabasa na lang ng libro ang inaatupag mo. Hindi lang ang utak natin ang kailangang intindihin , kundi rin yung kalusugan natin.”

“Oo na, para kang matanda kung magsalita.”

“I’m just worried. Wala kasing may nag-aalaga sa’yo. Maghanap ka na kasi.”

“I can take care of myself.”

Biglang tumunog ang cellphone ko at mabilis ko iyong sinagot nang makita ang pangalan ni Erina as the caller.

(Punta ka, okay? Free ka naman nun di ba?) Agad niyang bungad sa akin.

"Why? Ano ba ang pag-uusapan natin?"

I heard her smirk at the other line. "Well...." she drawls. "We will talk about the guy you're kissing with that night."