KABANATA 28

Mas naging determinado ako dahil sa mga bagay na paulit ulit na nanakit sa akin. Wala na ako sa impyerno ni Damian pero pakiramdam ko ay may isang mahabang kadena pa ding naka pulupot sa akin na nang gagaling doon.

Wala pa din akong kalayaan.

I found a place where i could stay and plan for everything. It's been a week since that day i left Leo on the mall.

Naka upo ako habang naka titig sa mga pictures na naka paskil sa pader.

Damian

Maximus

Legolas

Amber

Inisa isa ko ang mga larawan nila.

Mariin ko iyong tinitigan ng may blankong mukha. The only goal is to kill them all. Much easier than my previous tasks on investigating and stealing documents before killing a person. I'm doing it, the Fontanilla way.

Damian turned me into a monster. Monsters cannot be tamed. No one can tame me.

I rented a room under a fake name. Gawain ko na ito noong nasa ilalim pa ako ni Damian kaya hindi ako nahihirapan. Hindi na mahalaga kung alam ko ba ang nangyayari sa pagitan ni Dad o ni Damian. Alam kong hindi nila iyon ipa aalam sa akin pero gagawin ko ito para din sa ikaka tahimik ng lahat.

"step one... Seducing Max." Saad ko sa sarili ko saka tinusok ng dulo ng patalim na hawak ko ang larawan ni Maximus.

I was born on a world of happiness but i was raised on a world full of hate. And the only way that can drain the hatred is to get rid of those who'se manufacturing it.

Napa tigil ako sa pag sira sa larawan ni Max ng mapadako ang tingin ko sa larawan ni Leo. Agad ko din iyong sinira.

"I'm halfway destroyed Leo. Kaya sisisguraduhin kong bago ako masira ay mawawala na ang pamilya mo." Labag sa loob kong sabi.

Kailangan kong tatagan. Hindi na ako papalpak. I called Sebastian. Sandaling nag ring iyon bago niya nasagot. Tumityempo yata ng walang makaka rinig dahil siguradong mamamatay siya sa oras na malamn ni Damian na isa siyang espiya ni Kiel.

"Nasaan si Maximus?" Agad kong tanong.

"Inaasikaso niya ang bagsakan ng droga sa Hide out. Siguraduhin mong walang ibang makaka kita sa iyong tauhan ni Damian dahil kung hindi ay paniguradong mamamatay tayong dalawa. Papatayin ako ng Ama at tiyuhin mo." Saad niya aakin.

"Ako nang bahala." Saad ko saka pinatay iyon.

Alright! Hide out? I missed that place. Mukhang may comeback si Xena ngayon. Muli kong Itinarak ang patalim sa larawan ni Max bago tumalikod para mag handa.

I wore my favorite outfit from before. My powerful jeans and a black sando paired with a denim jacket. Xena's style. I wore my favorite combat boots. Alam kong hindi basta lugar lang ang papasukin ko kaya hindi mawawala ang maliliit kong armas na naka kubli lang sa mga pagitan ng tela ng mga suot ko.

I grabbed my keys and headed outside. It's my beloved motorcycle.

"i miss you baby." Saad ko sabay hampas sa tangke ng monster bike ko.

Agad kong isinuot ang helmet saka sumakay doon at nag maneho paalis. Hindi ko mai kubli ang ngiti sa mga labi ko. I'll make this quick, i promise. Hindi ninyo mararamdaman ang gagawin ko.

I parked my baby on the parking lot. Bullshit, this brings me back the memory that i had on this bullshit place.

Agad kong hinubad ang helmet ko saka iyon ipinatong sa unahang parte ng sasakyan. Confident akong nag lakad ng parang normal lang ang lahat papasok sa loob.

Mabilis kong namataan si Maximus na nakikipag usap kay Miguel. Mukhang nag kaka tuwaan pa sila dahil naabutan ko silang nagtatawanan. Alas sais pa lang ng gabi pero madami nang tao dito. Hindi naman nakapag tataka dahil kahit alas dose ng tanghali ay may laman ang lugar na ito.

Agad kong nakuha ng attention ng lahat. Grand entrance ang lola mo. Malagkit na tingin ang agad na ipinukol ni Miguel sa akin kasama ng malandi niyang ngiti. Walang ipinag bago.

Max stared at me with a smile. I walked towards them.

"Still hasn't changed Xena. Gorgeous." Miguel commented as he stared at me the same way he did before.

Tinitigan ko din siya ng kagaya ng dati.

"Still hasn't learned your lesson Miguel." Saad ko naman saka umupo sa tabi ni Max at inagaw ang isang bote ng alak na hawak niya.

They all looked at me. That's right, look at me motherfuckers. Tandaan niyo ang pagmumukhang ito dahil ito lang naman ang taong tatapos sa mga demonyong kagaya niyo.

"What are you doing here Xena?" Marahang tanong ni Max sa tabi ko.

Nilingon ko siya at ngumiti ng plastic.

"To drink? why? iniisip mo bang pinuntahan kita?" Saad ko ng walang emosyon.

"No. It's more like you're finding your death." Saad niya sa akin ng seryoso.

"Why? Would you kill me?" Mapang asar kong tanong. "Just proceed with your negotiation. I'm here to drink." Saad ko saka prenteng umupo sa tabi niya.

I know i'm approaching death now but duh, remember i am Xena. A monster manufactured in hell by the demon king Damian Fontanilla.

Kitang kita ko ang mga tauan ni Damian na madiing naka tingin sa akin. Of course, makaka rating ito kay Damian agad agad pero wala akong pake. Gusto ko din namang mangamusta.

"let's end this transaction now Miguel. Ibabagsak na lang ng mga tauhan ko ang iba pang droga sa sususnod na linggo. " Saad ni Max kay Miguel.

Tumango lang si Miguel habang naka tingin sa akin saka ngumiti. He's not hitting on me anymore. Tanda naman siguro niya ang banta ni Leo noon.

Umalis si Miguel at ang mga tauhan niya. wala akong pakealam na naupo lang habang umiinom ng alak na kinuha ko kay Max kanina.

"Won't you call your father?" Tanong ko sa kaniya ng hindi siya tinitignan.

"why would i?" Tanong naman niya saka uminom ng alak.

Isa isa kong tinignan ang mga tauhan ni Damian na namumukhaan ko. Makahulugang tinginan ang pinapasa nila sa isat isa. I know that kind of conversation. Duh.

"Uh, never mind. That's unnecessary right? Kilala ako ng mga tauhan mo. sila na ang mag sasabi." Saad ko sa kaniya.

Sa totoo lang ay wala akong ideya kung paano ba mang akit ng isang tao. Ang alam ko lang ay maging si Xena.

"You have to leave Xena." Saad niya sa akin ng may autoridad.

Nilingon ko siya at saka ngumiti ng pilya.

"Why? Are you secretly protecting me from your father? Do you like me?" Tanong ko ng mapanuya sa kaniya.

He just stared at me. Mag kapatid nga kayo ni Leo Max. anong meron sa akin? Ganoon ba ako ka ganda para palagi na lang titigan. Medyo nakaka stress ha.

"Just leave Xena." Saad niya saka umiwas ng tingin.

"I won't." Pag mamatigas ko.

Marahas siyang tumayo at hinigit ako patayo. Tinatamad ko siyang tinignan saka nag buntong hininga at umirap.

"Stop being so stubborn Xena you'll die here." Saad niya sa akin ng madiin. Galit ang mga mata niya.

"Why do you care? Ganoon ba ako ka ganda na tatlo kayong anak niya na napaibig ko?" Natatawa kong sabi saka lumapit lalo sa kaniya.

Tinitigan niya ako ng tiim ang bagang. I knew it. Max likes me. Parehong pareho sa inasta ni Leo noon, may gusto naman pala sa akin.

I placed my left arm on his neck as i traced his broad shoulders with my right hand.

"Tell me Max, do you like me?" Saad ko ng may mahinang tono. I was surprised how flirty my voice came out. Is that it? Ganoon lang ba maging malandi?

Wala siyang sinasabi bagkus ay tinititigan lang ako ng naka kunot ang noo. Bakas ang inis at and galit sa mukha niya. I smiled at him sweetly yet fake.

"Go away Xena." Saad niya lang ng mahina. Saka umiwas ng tingin.

I was loving the scene, he's trying to resist me. he's fighting the urge of giving in. But why? Kagaya ko ba? I'm fighting the urge to give in to Leo dahil may goal ako. Ganoon din ba siya? I'll make him give in then.

I was thinking if i should kiss him just to make him play with my games or not? Maybe i should try?

I held his face and looked at him sexily. Bitch Sheii! Kailan ka pa natutong lumandi? I was about to lean froward to kiss Max when a hand grabbed me away.

Napa atras ako sa pwersang biglaang humigit sa akin. Nag angat ako ng tingin at nakita si Leo na nag tapon ng isang malakas na suntok sa kapatid niya. Natumba si Max sa couch na inuupuan namin kanina.

Max's expression was blank. Hindi manlang siya nag react sa ginawa ng mas nakababatang kapatid. Leo pulled out a gun and aimed it to his older brother. I smiled triumphantly. Kinakabahan ako dahil sa katotohanang kaya niya talaganag patayin ang kuya niya dahil sa akin pero kailangan kong mawalan ng puso ngayon.

lights

camera

action!

Agad akong lumapit kay Leo at hinawakan siya sa braso upang tawagin ang atensyon niyang naka tuon sa kapatid niyang tinututukan niya ng baril.

"Leo..." Tawag ko na nakapag pa lingon sa kaniya.

Hindi ko na nadugtungan ang sasabihin ko nang makita ko ang luhaan niyang mukha. Damn! napa iwas ako ng tingin. Muli niyang ibinalik ang atensyon sa kapatid niyang naka tayo na ngayon at naka harap sa kaniya. Naka tutok sa noo ni Max ang baril ni Leo.

Blanko ang expression ni Max na naka titig lang sa nasasaktang kapatid. Wala siyang ginagawa.

"Shoot." Saad ni Max kay Leo ng wlaang emosyon.

Nagulantang ako ng kalabitin ni Leo ang baril pero mabilis niya iyong itinutok sa isang Tauhang nagsasalita sa earpiece nito na tila may kinakausap. Ganoon din sa iba pang tauhang hindi ko na alam ang ginawa. Tatlong tauhan ang humandusay sa sahig ng butas ang bungo o di kaya ay ang dib dib.

Muling ibinalik ni Leo kay Max ang baril. Wala pa din siyang reaksyon sa lahat. Nag tinginan lang sandali ang mga tao at nag tilian ang mga babae pero agad ding bumalik sa kanya kanyang mga ginagawa ang lahat matapos ang tatlong putok ng baril na iyon. The fuck!? Wala ba talagang pakealaman dito?

Wala sa sarili akong humakbang at humarang sa baril na naka tutok kay Max. Fuck! what am i doing?

Tumingin sa akin si Leo ng madiin nang gigilid pa din ang luha niya habang galit na naka tingin sa akin. Ano bang ginagawa ko?

Nang mag sink in sa akin kung ano ang ginawa ko ay tinangka kong umalis na lang sana at hayaan silang magpatayan pero napa tigil ako sa tangkang pag hakbang dahil sa pag sipa ni Leo sa lamesang nasa gilid dahilan para mag kalat ang mga basag na bote ng mga alak sa sahig.

Masama siyang tumingin sa akin at kay Max saka tumalikod.

Those eyes. That look from his eyes, hes hurting. Naka ramdam ako ng kirot sa puso ko dahil sa nakita kong iyon. Putek! Bakit ba ang hina hina ko!?

Kusang kumilos ang mga paa ko para sundan siyang lumabas ng bar. Nakita ko siyang nag tungo sa kotse niya saka nag maneho paalis. mabilis akong kumilos para kuhanin ang motosiklo ko at saka siya sinundan.

Damn it Leo! Ang hina ko kapag ikaw na ang involve. bakit ba? Bakit ba kailangan pa kitang mahalin? Pwedeng pwede ko na kayong gamitin laban sa isa't isa pero bakit hindi ko kayang makita kang luhaan?

Mabilis ang takbo niya na pinapantayan ko din ang bilis para mahabol siya. Namamanhid ang mukha ko dahil sa malakas na hampas ng hangin sa mukha ko dahil sa bilis ng takbo ko. Wala akong suot na helmet.

"Leo!" i called as i am looking at him and at the road back and forth.

hindi niya ako tinitignan man lang. Ka pantay na ng kotse niya ang takbo ko. Naka titig lang siya ng madiin sa daan habang tiim ang bagang. Hindi nakaligtas sa mga mata ko ang makinang na bagay na tumulo mula sa kaniyang mga mata.

"Leo stop the car!" Sigaw ko pero hindi pa din niya ako pinansin.

May isang butil ng luha ang kumawala sa akin. Fuck! Nasasaktan ako sa nakikita ko. Bakit ba kasi ganito puta naman o!

"Leo!" Sigaw ko pero nabasag ang boses ko. Wala pa din siyang lingon sa akin.

doon ko na binilisan ang takbo at inunahan siya. Kagaya ng ginawa ko dati ay huminto ako sa unahan niya at iniharang iyon sa daan. Nasa gitna kami ng hi-way at malalaking sasakyan ang mga dumadaan pero pa konti konti lang.

Bumaba ako sa motorsiklo at umiiyak na hinarap siyang mabilis na lumalapit sa kinatatayuan ko. titigil si Leo. Hindi niya ako sasaktan at alam ko yon. Pigil ang hininga ko nang mas lumapit siya pero hindi ko inasahan ang nangyari. Taliwas sa inaasahan ko, bahagya niyang inilihis ang sasakyan at binangga ang motor kong naka harang kaya na yupi ang unahan ng sasakyan niya habang ang motor ko naman ay natumba at tumilapon ng ilang metro. Nilagpasan niya ako.

Nanatili ako doong naka tayo at sunod sunod na pumatak ang luha dahil sa realisasyong nabuo sa isipan ko. Malaki ang nagawa ko at nasaktan siya ng sobra.

Napa pikit ako at napa iyak doon habang naka tayo. Agad akong napa mulat nang marinig ko ang pag sadsad ng gulong ng mariin sa kalsada tandang tumigil siya. Agad ko siyang nilingon.

Mahigit dalawampung metro ang layo niya. Agad akong tumakbo palapit sa sasakyan niyang naka tigil na ngayon. Hinihingal akong tumigil sa tapat ng pintuan ng kotse niya. Madiin pa din siyang naka tingin sa unahan habang basa ang mga pisngi.

Hindi na ako nag dalawag isip at umikot saka binuksan ang front seat saka sumakay. Hindi ko pa man naisasara ang pintuan ay mabilis niya itong pinatakbo.

Kinakabahan ko siyang nilingon. Hindi ko alam pero sobrang takot ang narramdaman ko nagyon. Hindi dahil sa pwede niya akong saktan kundi dahil sa nakikita kong si Leo ngayon. Kahit noong namatay si Ace ay hindi ko siya nakitang umasta ng ganito. Ngayon lang.

Itinigil niya ang sasakyan sa gilid ng hi-way. Mariin pa din ang hawak niya sa manibela habang nag babaga ng mga mata niyang basa pa din ng luha.

"L-Leo..."

"Damn it! I warned you to stay away from my brother!" He screamed on the top of his lungs.

Sa sobrang lakas niyon ay halos mabingi ako. Kita ko ang pag angat ng mga ugat niya sa leeg nang isigaw niya iyon kasabay ng malakas na hampas niya sa manibela niya.

He stared at me with pain. walang galit, sakit lang.

Nanikip ang dibdib ko sa nakikita ko. Bakit ba napaka hina ko? I want him to kill Max right? Then why am i with him? Why am i attempting to console this man?

"i'm so--"

Muli ay hindi ko naituloy ang sasabihin ko dahil bumaba siya sa sasakyan at marahas na sinuntok ang bintana sa may driver's seat. Nagka lamat iyon at nabasag nang suntukin niya iyon ulit dalawa pang bese. Kita ko ang pag dikit ng dugo mula sa kamao niya sa bubog niyon.

Agad akong bumaba at nilapitan siya.

"Hey, stop!" sigaw ko saka hinawakan ang braso niya. Nilingon niya ako ng may nag tatanong na mga mata.

Hindi ko kinakaya ang makita iyon. Napaka gulo ng isip ko. Bakit ba magka iba ang sinasabi ng utak at puso ko? Niyakap ko siya saka umiyak sa dibdib niya. Hindi ko kayang titigan ang maamo niyang mukha na binabalot ng sakit. Wala akong ideya kung gaano kasakit ang makita akong halos halikan si Max pero isa lang ang alam ko. Nasasaktan siya.

"Why do you have to be this cruel, Sheii?" basag ang boses niyang tanong.

Narinig ko ang mga hikbi niya na nakapag pa suko lalo sa sistema ko. Legolas Fontanilla. A cruel demon. A heartless monster. crying over a girl like me. I hate it.

"I'm sorry, Babe. Sorry." I hissed sobbing as i losen my arms around his waist and placed it around his neck.

He cried like that. It's not a monster now nor a demon in front of me. It's a real man hurting beacuse of love.

"Sheii, do you like my brother?" Tanong niya ng mahina. Malamig na ang boses niya.

Kumalas ako sa pagkaka yakap sa kaniya para tignan siya sa mata. Nakatitig din siya sa akin. I held his face. umiling ako.

"No. i'm sorry." Saad ko kasabay ng pag agos ng mga luha ko.

Muli ko siyang niyakap habang umiiyak. Ano bang ginagawa ko? Ano bang totoong plano ko? Hindi ko na kasi talaga alam. Niyakap niya din ako sa baywang saka marahang humikbi.

"Sorry i tried to use Max. I want you both dead, but i realized hindi ko kaya. I'm sorry Leo." Saad ko ng buong pag sisisi.

I've been fooling myself all along. Akala ko ay kaya ko. Akala ko ay malakas ako. Akala ko mas matindi ang galit ko. Matagal nang malinaw ang lahat, sadyang hindi ko lang matanggap. Hindi ko matanggap na mahina ako dahil mahal ko si Leo. Ngayon na nakita ko kung paano siya nasaktan sa ginawa ko ay natanggap ko iyon ng biglaan.

Ang makita siyang nasaaktan ang pinaka hindi ko na gugustuhing makita ulit. Hindi ko kaya.

"Do you love me babe?" Tanong niya sa akin.

"Yes Leo." Buo kong sagot sa kaniya.

Sandali siyang naging tahimik. Nanatili lang akong naka yakap sa kaniya. Gusto kong maramdaman niya iyon ngayon.

"Then fight with me. Samahan mo akong lumaban. Hindi mo na kailangang gamitin si Max." Saad niya ng marahan.

Hindi ako agad naka sagot. Should i? But it will be tough. Hindi magiging madali dahil sobrang laki ng problema ng pamilya namin. Pati ang galit ko sa ama niya ay malaki din. Paano? Kaya ko bang saktan ang ama niya ng hindi siya mawawala sa akin? He's making me choose.

"I promise it will be worth the try babe. Please, just this once. Trust me." Pakiusap niya sa akin. "Please babe, fight with me."

I can't respond to his words. My mind was hesitating but my heart has completely agreed.