Chapter THIRTEEN

“YOUR FACE is red. It's pretty but why are you blushing?”

Mabilis pa sa alas kuwatro na tumikwas ang isang kilay ni Reverie nang punain siya ni Zurick sa kalagitnaan ng nakakabinging katahimikan na bumabalot sa pagitan nilang dalawa.

They were having the most quiet breakfast of their lives together.

“Blush— what? I'm not!” Agarang tanggi ni Reverie.

Ngunit alam niya sa kanyang sarili na nag-iinit naman talaga ang kanyang pisngi. Hindi kasi siya komportable na makaharap si Zurick pagkatapos ng nangyari kagabi. Nahihiya siyang harapin ito na dati naman ay hindi.

“Oh really. So... Damn! Nilalagnat ka ba?” Biglang nagpanic ang boses nu Zurick na ikinangiwi ni Reverie.

“What the!” Tarantang tinampal ni Reverie ang kamay ni Zurick nang aktong idadampi nito ang kamay sa bandang ibaba ng leeg niya upang siguro ay i-check ang kanyang body temperature. “Stop that! Tsatsansing ka lang e. Sasalat lang, malapit pa talaga sa boobs ko. Magtigil ka ha!”

Kunwang umirap si Zurick and then his mouth pouted a little. Pinanliitan nito ng mata si Reverie. “Ang malisyoso mo namang asawa. Parang nag-aalala lang iyong tao pinagbintangan mo nang tsansingero.” Zurick drawled na kunwari’y nagtatampo pa.

Itinuon muli nito ang atensiyon sa laptop na nasa harapan nito. Panay browse kasi si Zurick and at the same time ay pinapakain din ang alaga nitong pusa maliban sa sarili nito. Ayos na rin iyon kay Reverie na medyo may pinagkakaabalahang iba si Zurick dahil nahihiya pa rin siyang kausapin ito at tingnan sa mata.

Per teka! Nag-aalala ba talaga ito sa kanya?

Sa isipin na iyon ay tila mas dumoble ang init na lumatay sa kanyang mukha.

Ano bang nangyayari sa kanya? Noong nakaraang mga araw ay naninibago siya sa pintig ng kanyang dibdib tapos ngayon para naman siyang lasing o nilalagnat na parang ewan. What the hell is wrong with her?

Is she sick?

Reverie tried to stop overthinking.

“Bakit hindi mo pala nabanggit na best friend pala kayo ng kapatid ko? Bakit, de Souza?” Sa wakas ay nakompronta na ito ni Reverie tungkol pa roon na isa pang bagay na bumagabag sa kanyang isip.

Umangat ang tingin ni Zurick sa kanya at hindi siya bumitaw nang magtagpo ang kanilang mga mata. Seryosong nakatitig sa kanya ang lalaki.

Without unlocking their eye contact, Zurick sipped from his coffee. Ang kape nitong sa malamang ay malamig na. Isa iyon sa napapansin ni Reverie rito. Mahilig sa warm coffee si Zurick. Sa pagkain nito ay pinapalamig muna nito bago lantakan. Which she found weird.

“Why? What do you exactly expect? You  can't expect me to tell you about it and also tell Trever that his genius little sister forced me to marry her. E ‘di lagot tayong dal’wa.”

“Wow ha! Sa tono mong iyan ay parang sinasabi mo na pinikot kita. Like duh!”

“O hindi ba? Ganoon naman talaga iyon. You forced me into this marriage, dolce signora.” Zurick painted a playful across his luscious lips.

Luscious? Where in the hell did that word came from?

“Kaya hindi mo rin ako masisisi kung bakit hindi ko binanggit saiyo na matagal na kaming magkaibigan ng kapatid mo. That we're like brothers but as genius as you are, you literally make that happen. For us to be brothers. In law.”

“Whatever! Basta manahimik ka. Ang ibig ko lang naman sabihin ay hindi maaaring malaman ito ni ‘Tor.” Mahigpit na aniya.

“Tor? You call Trever Tor? That's... unusual. Everything’s weird when it came from you.”

“Fck you!” Singhal ni Reverie. Akala pa naman niya ay seseryosohin ni Zurick ang usapan nila.

Pero ang kumag ay hindi maawat ang ngisi. “Well, well, well. I'd love you to fuck me, too.”

“Bastos mo, brad! Tsk! Asa ka.”

Tinapos na ni Reverie ang kanyang almusal. Wala siyang pasok sa araw na iyon at balak niyang mag-general cleaning sa unit niya. Matagal-tagal na rin kasi noong huli nilang nilinis iyon ni Abigail.

“May gagawin ka ba ngayon?” Kaswal na tanong ni Reverie kay Zurick.

“Yes.”

“So, aalis ka?”

“Nope!”

Kumunot ang kanyang noo. “Ha? So ano bang balak mong gawin? Bwisitin ako buong araw?”

“I’m gonna try some tactics on how to seduce you.” Kaswal na sagot ni Zurick sa kanya na sinamahan pa ng kindat.

Napalunok si Reverie sa pagiging pramgka ng lalaki.

“Siraulo ka ngang talaga.” Singhal ni Reverie. Binato niya ito ng tinidor na tumama naman sa nakabalandra nitong dibdib. Ewan ba niya kung bakit kailangan na shirtless ito gayung nasa harap sila ng hapagkainan. Nakakaasiwa kaya hindi magawang kumalmante ng sistema ni Reverie.

Patapos na ang autumn season sa Paris pero bakit feeling niya ay summer na?

Gosh!

Malambot na tawa ang narinig niyang pinakawalan ni Zurick. It seemed like he woke up at the good side of the bed.

“Totoo kaya. I'm not kidding, Reverie. Aakitin nga kita.” He sexily chuckled again. Kita mo itong kumag na ito, not kidding daw pero tawang-tawa!

Tapos bakit ganoon ang tawa nito kahit nakakainis ay ang sexy at ang hot pakinggan? Wala sa sarili ni Reverie na naikipot niya ang kanyang mga hita.

“And why would you that, aber? Atsaka anong seduce-seduce? Wa’ epek naman iyan, ‘no. Wala ka na talagang maisipan na matinong gawin.” Irap niya.

“Anong wa’ epek, ni hindi pa nga ako nag-uumpisa rito, kinikwestiyon mo na. You're really insulting my capabilities, dolce signora.” Napa-tsk pa ito. “Why don't we try then?”

“Hinahamon mo ba ako, Mr. de Souza?”

“Are you afraid, Mrs. de Souza?” Sumeryoso si Zurick pero naroon pa rin sa mga mata nito ang mapanghamong ngisi.

Namura ito ni Reverie. “Never! Why would I be afraid? Neknek mo! What the hell is your deal now, really, Romano demone huh?” Ang galing talagang mamikon ng isang ito.

He smirked and held her eyes. “I wanna end up above you tonight, my wife.”

Nasamid si Reverie sa sarili niyang laway. “Ang bastos mo ha!”

“Chill, okay? That will only happen when you fall for my seduction.” Depensa kaagad ni Zurick.

“And when I'm not?” Nakipagsukatan ng tingin si Reverie sa lalaki.

Tumikhim si Zurick. “Aalis na ako at lulubayan na kita katulad ng gusto mong mangyari. I will never pester your life again. File a divorce and I'll cooperate. I'll have my team to reach out to you along the process. It's now or never, Reverie.”

She zipped her mouth when Zurick’s expression turned firm.

“Alam kong natatakot at nahihiya kang ipaalam sa mundo ang malaking pagkakamali mo noong pinakasalan mo ako. I make this deal for your welfare, Reverie, sí? I'm just going to pull the last string I have and I am telling you to not fall for my seduction and you'll be happily free. But when you gave in...” He paused intentionally.

Hindi malaman ni Reverie kung saan nagmula ang bagay na mahinang sumakal sa dibdib niya ng mga sandaling iyon.

Lalayo ito? Did she really wish for him to disappear?

Naramdaman ni Reverie ang pag-iinit ng gilid ng kanyang mga mata. Nakatitig lang siya sa seryosong mukha ni Zurick. Wala siyang nakikitang pagbibiro roon.

“Gave in into my seduction and you'll be forever mine. Forever mine, dolce signora. But I no longer expect it to happen because heaven knows how much you hate me.”

Her heart felt heavier when Zurick smiled at her sadly.

Naging matamlay si Reverie buong maghapon. Ang sanay paglilinis niya sa kanyang flat ay si Zurick na ang gumawa.

She did nothing. She felt tired. Nakamasid lang siya sa matipunong likod ni Zurick habang nagva-vacuum ito sa salas. Alerto siya sa bawat pagkakataon na inaakit siya nito, nilalambing pa siya ngunit mas lalo lamang siyang nagugulumihanan.

Things falling like a swift kick. Ang bilis ng desisyon ni Zurick habang siya ay nag-uumpisa palang na magnilay-nilay. Ang daya lang.

The doorbell rang. She volunteered to open the door before Zurick could. Laglag ang panga niya nang mabungaran ang pormal na ayos ni Marko de Niro. May dala itong bouquet ng pulang rosas at tsokolate.

Ano namang drama nito at may pabulaklak at chocolate pa?

“This is for you, baby.” Iniabot sa kanya ni Marko ang dala nito. Maaliwalas ang mukha nito at hindi naka-unipormeng pang-pulis.

“Ano ito?”

“Sweet presents para ma-impress ka.”

“Hayup ka! Marunong ka pala sa ganito.”

Nagdalawang-isip pa si Reverie kung papasukin ba niya ang unexpected visitor niya pero again, hindi na pala kailangan kasi kusa na naman nitong ipinasok ang sarili sa kanyang unit. Wala siyang masabi sa kapal ng mukha ni Marko.

Umikot ang mga mata ni Reverie at halos kaladkarin niya ito sa veranda para doon sila mag-usap. Ayaw niyang maabala si Zurick na naglilinis ngunit natural na hindi nakawala sa paningin niya ang biglang pagtigil ni Zurick sa ginagawa nito. Matatalim na titig ang ipinukol nito kay Marko. Not too long, Zurick eyes blazed in anger when he glanced at the flower and chocolate she was holding. Hindi niya malaman ang gagawin. O kung ano ang sasabihin kay Zurick.

But she continued pushing Marko to the veranda.

“Hoy, kumag ka! Ano ang gusto mong palabasin na pumunta-punta ka pa rito? Don't do this again, I'm warning you! May asawa na ako. Hindi ka ba nakakaintindi?” Kompronta ni Reverie kay Marko.

“Uh yeah. A husband. A liar husband.”

“What? What are you talking about?” Nanliit ang mga mata ni Reverie sa sinabi ni Marko at pagak na natawa. “Liar? Goodness, Marko! Careful with your words, man.”

“Why, I'm just stating a fact here, baby.”

“Stop calling me baby. Damn you!”

“Okay, easy there. Alright, alright. I have to tell you something, Reeve. According to my investigation, I already found out the people who beaten up your husband. Or let's say pretended to make a scene of hurting him in front of you. I'm sure you know these people I'm talking about.”

Laglag ang panga ni Reverie sa litratong ipinakita ni Marko de Niro.

Napanganga si Reverie sa litratong ipinakita ni Marko. “You know them, right?"

"T—them? No fucking way!"

"SoulDragon's members, his friends. At ikaw na lang siguro ang

bahala kung paano mo aalamin ang dahilan kung bakit siya ginulpi ng

mga kaibigan niya. Doubtful. He's an untrustworthy man. Hindi mapagkakatiwalaan ang lalaking

iyan. Lumalabas sa imbestigasyon ko na planado ang insidente."

Natuod si Reverie sa kanyang inuupuan habang pilit ipino-proseso

sa utak niya ang mga sinabi ni Marko. She was too skeptical about

everything. Sinong gago ang magpapabugbog sa mga kaibigan niya?

Si Zurick lang!

Ngunit sa anong baliw na dahilan?

"Iyon lang ang pakay ko, babe. I guess I have to get going now." Paalam ni Marko ngunit ganoon na lamang ang paninigas ng katawan ni Reverie nang walang babalang lumapat ang mga labi ni Marko sa mga labi niya.

Kagyat niya itong itinulak nang buong puwersa.

Nanlaki ang kanyang mga mata. Natauhan lang siya nang marinig

nila ang malakas na ingay na nanggagaling sa sala. Nabasag ang top

glass ng center table sa sala at wala na roon si Zurick.

Nag-panic siya. Tiyak na nasaksihan nito ang ginawa ni Marko.

Stupid!

Marahas niyang itinaboy si Marko palabas ng kanyang unit

pagkatapos niya itong gawaran ng magkambal na sampal at

nagkukumahog siyang pumasok sa silid niya na tiyak niyang

kinaroroonan ni Zurick.

Naroon ito sa banyo. Nagsho-shower.

"R-rhames..." Kabadong tinawag niya ito at kinatok ang pinto ng

banyo.

Nais niyang magpaliwanag sa hindi niya malamang kadahilanan.

Tila obligasyon niyang ipaliwanag na mali ang nakita nito.

"Rhames, alam kong naririnig mo ako. Mag-usap lang tayo, please."

Sigaw niya.

"I didn't want that kiss. That dork initiated it. I didn't ask him to

kiss me—"

Bullshit! Bullshit!"

"And I didn't fcking ask you to hurt me that way, woman. Damn it!”

Nanigas si Reverie sa labas ng banyo dahil sa galit na sigaw ni

Zurick mula sa loob. Lagaslas pa rin ang tubig na galing sa dutsa pero

hindi iyon hadlang upang hindi niya marinig ang sinabi ni Zurick.

Hurt? He's what?

Napipilan siya sandali.

Sari-saring emosyon ang bumangon sa kalooban ni Reverie.

He's hurting? Hurting because of me? Tama ba ang kanyang narinig at pagkakaintindi?

Lumipas pa ang ilang minuto ngunit hindi pa rin lumalabas si Zurick kaya napagdesisyunan ni Reverie na kunin ang susi sa banyo.

Nanginginig ang kalamnan niya nang magtagumpay siyang pumasok.

malaking bathtub na naroon.

Nadatnan niya si Zurick na nakababad ang buong katawan sa malaking bathtub na naroon.

Nakapikit ito pero alam niyang gising

base sa mabilis na pag-taas-baba ng dibdib nito.

He is mad!

Bumuntong-hininga siya atsaka sumandal sa malamig na dingding  ng banyo.

"Bakit galit ka? Bakit ganiyan ang reaksiyon mo?" Usisa niya kahit

pa naroon pa rin ang mga daga sa dibdib niya.

"You're hurting?"

"You. Have. No. Idea." Mahina subalit matigas na pahayag ni Zurick

na nasa ganoong estado pa rin. Labi lang nito ang kumibot.

Jusko, ha! Bakit ka naman masasaktan?"

"Bakit? Nagseselos ka? Nasaktan ka kasi hinalikan ako ni Marko?

"Wala kang pakialam! Get out!" Ganoon pa rin ang tono ni Zurick, mabagsik.

"Taray! Ako pa pinalayas mo, e ikaw lang itong nakikitira rito sa unit ko. You're funny sometimes, you know."

Hindi pa rin ito gumagalaw. Ni hindi siya nito magawang tignan. He is good at ignoring her.

"You're confusing me right now. Kung may problema ka sa akin, sabihin mo. Si Nigel, ni minsan ay hindi ginulo ang utak ko kagaya ng

ginagawa mo sa akin ngayon. Nigel never made me feel this way.

Skeptical, unworthy and fearful tapos ikaw?"

"And what about me?" Sa wakas ay dumilat na ito at bumangon

mula sa tub. "Ano naman ako? Asshole? A demon who only knows how. to bang whoever pvssies passed by me? Hindi ako kasing-dakila ng mga ex mo at walang kuwenta ang tingin mo sa akin?"

Napalunok si Reverie sa biglaang pagbu-burst out ni Zurick.

"You don't fucking know me at all, Reverie. You will never know the real me because you are not interested in me." Napaigtad siya nang

suntukin ni Zurick ang pader na nasa gilid niya. Sobrang lapit na nito sa

kanya. Sobrang bangis.

"He never made you feel skeptical but I can make you feel secure.

He didn't make you feel unworthy and I can consider your value and

worth in every possible way I could. Pahahalagahan kita kung hindi mo

lang ako itinataboy."

"H-hindi naman e." Utal na sambit ni Reverie na direktang

nakatingin sa namumulang mga mata ni Zurick. Parang nalagyan ng

sabon ang mga mata nito o hindi kaya ay...

"Damn! You're also confusing me. So bad. So bad." Bumigat ang

paghinga nito at ibinagsak ang mukha sa balikat ni Reverie

Napasinghap siya.

"Hindi kita maintindihan. Make it straight to the point, please."

"I don't understand myself as well. Ginugulo mo ang pagkatao ko.

I'm desperate to get your sympathy to the point that I asked my

friends to beat me up in front of you. I'm too desperate to be by your

side at kinapalan ko ang mukha ko na makitira rito sa unit mo kahit

wala ang permiso mo. I don't fcking understand myself. Could you fcking tell me what's really happening to me? Am I really insane?”

Tila may mainit na palad ang humaplos sa puso ni Reverie.

"You... Maybe you like me." Konklusiyon ni Reverie. Nabigla rin

siya sa sinabi niyang iyon. Si Zurick naman ay medyo nanigas at

halatang nabigla.

"Is that your point of view? That I like you?" Napapikit si Reverie

nang madama niya na labi na ni Zurick ang lumapat sa leeg niya. Kapagkuwan ay umiling at marahas na sininghot ang

kanyang leeg na nagdulot ng mainit na kiliti sa sistema niya.

"Refuse it, please." Bumibigat na rin ang paghinga niya at

ang kanyang kalamnan. She felt scorching temperatures around her. She smelled libido whenever Zurick was really close to her.

Zurick kissed and sucked her skin making her closed her eyes

even tighter. He then pushed himself against her body. Dama niya ang

tigas ng hubad nitong katawan dahilan upang magkagulo ang mga

insekto sa loob niya.

"I won't." Zurick harshly whispered as he lifted his head to caught

her lips for a passionate kiss. "I won't... I won't refuse it..." Kinabig pa

nito ang kanyang batok upang palalimin pa lalo ang halik na sinabayan naman niya. Nakakatangay ang init ng labi nito lalo na ang init na

naglalakbay sa pagitan nilang dalawa.

"Rhames... R-Rhames... Hmmm..."

"Tama ka. Gusto na nga kita. Gustung-gusto ko nang maging akin

ka."

Nalaglag sa labis na tuwa ang puso ni Reverie sa deklarasyon ni

Zurick. Imposible pero ang sarap maniwala.

"Turn around, dolce signora." Masuyong utos ni Zurick nang hindi

tinatantanan ang paghalik sa mukha at leeg niya. Ang kamay nito ay

masuyong naglalakbay sa kung saan-saang parte ng katawan niya.

Gumapang ang isang kamay nito sa likuran niya pailalim sa suot

niyang signature tee. Tinanggal nito ang hook ng kanyang bra habang

sinasadya nitong idiin ang galit at matigas nitong pagkalal*ki sa bandang pang-upo niya. His stealy rod's poking her behind and he gently massaged her full breasts.

"Let's just make out. Hindi ka pa puwede, right? No pelvic pain or any pain after this, trust me,” he whispered, capturing her lips from time to time. And she'd eagerly welcome his tongue inside her mouth.

"O-okay..."

Pero nais umalma ng isang bahagi ng utak niya.

Reverie threw her hand backward, close to her butt to touch his manhood.

Napangiti siya nang suminghap si Zurick dahil sa ginawa niya.

"Naughty, signora."

"Take me!"

"What? No, no, no. I can wait until you'll be certainly okay." She

stroked his shaft fiercely.

"Kaya ko na. Please."

"So this only means..."

“Sí, signor. Gain me to be forever yours. Deal is over and you can

now claim your price."