Chapter 10: Stalking My Love

“It’s sad, I’m so sad. You know Italy. My heart always ache because of her. I’m so sad, really really sad. She’s my strength. I don’t know what kind of gender I have before but when I meet her, I realize I’m smiling without reason when I’m with her.”

He said to his college friend. Italy is really good to him kaya ng magkita uli sila sa USA sobrang saya niya.

“Well, it’s a normal Gutye, you know being inlove you’re like crazy smiling without any reason.”

Sabi pa nito parang inulit lang nito ang sinabi niya e.

“I think you repeat my words hahaha.”

Tumawa din ito.

“Hahaha. I’m inlove too.”

Nagtawanan lamang silang dalawa. Nagpasya siyang pumunta ulit sa bahay ni Marina. Nakita niyang kasama ni Marina si Anthony. Medyo kakaiba ito. Nakinig lamang siya sa usapan ng dalawa.

“Mariana, alam mo ba. Marina say to me to leave. Ayaw na niya ako na magkita tayong dalawa.”

Umakap naman si Marina o Mariana sa Anthony na kasama nito. Galit na galit siya. Hindi niya malaman kung susugurin ang dalawa o mananahimik na lamang.

“Alam mo naman na may iba nang gusto ang kapatid ko. Huwag kang mag-alala. Mawawala na din siya.”

Nanggagalaiti siya dahil sa pinagsasabi ng dalawa lalo na ni Mariana.

“Marina. Kapit lang.”

Pagkasabi niyon agad siyang umalis at tumuloy sa hotel na tinutuluyan niya. Agad na tinawagan si Hasmin.

“Hello”.

Sabi ng dalaga. Nagsimula na siyang umiiyak.

“May nangyare ba sir?”.

Tanong nito.

“Huhuhuhu. Hasmin, inaagaw na ni Mariana ang utak at katawan ni Marina. Magkasama sila ni Anthony. And hindi ko man lang nasilayan ni anino ni nanay Natty.”

Umiiyak na paliwanag niya.

“WHAT. I think we need to do something.”

Umisip siya ng mga maaring pwedeng gawin. Pero useless natapos ang tawag niya kay Hasmin ng wala man lang kaplano-planong nabubuo sa kaniyang isip. Yung mga suggestion naman ni Hasmin masyadong delikado. Baka mapahamak si Marina.

**

Nasaan nanaman siya. Bakit nandito siya sa bar. Tiningnan muli ang paligid. Nasa bar nga siya. Alam niyang si Mariana ang may pakana niyon. Ilang beses nalang kasing nagigising nang hindi man lang namamalayan na nasa ibang lugar na siya. May tagpo pa nga na kamuntikan na siyang mahulog sa rooftop.

“Bakit mo ba ako ginaganito. Hindi ko na nagugustuhan lahat ng ito. Pinapahiya mo ang pagkatao ko. Pinapababa mo lalo ang tingin sa akin ng mga taong nakapaligid sakin.”

Sabi niya sa sarili habang iniinom ang alak na nasa harap niya. Wala na siya sa sarili hanggang sa magpasyang umuwe.

“I wanna sleep here. It’s more feel comfortable and I miss this perfume. I think I’m with you Facundo.”

**

Lasing na lasing si Facundo dahil sa sama ng loob hindi niya na alam kung kaya niya pa bang mabuhay. Ultimo kasi yung babaeng nagbigay ng tunay na kasarian sa kaniya at nagturo na magmahal e mawawala na lang ganoong paraan sa kaniya.

“I hate that idea. Fancundo Delrosario Gutyerrez, stop thinking like that.”

Saway niya sa kaniyang sarili. Nang maisipang umuwe inihiga ang sarili sa kama. Nasa kalagitnaan na siya ng pagtulog ng makaramdam ng mabigat na nakadantay sa kaniya. Pero comfortable naman siya sa sitwasyong iyon.

“Teka nanaginip ba ako.”

Sabi niya sa sarili. Nang magsalita ang nakadantay sa kaniya wala kasing ilaw kaya hindi niya maaninag kung sino ang nasa kama niya.

“I wanna sleep here. It’s more feel comfortable and I miss this perfume. I think I’m with you Facundo.”

Facundo? Paano nito nalaman ang pangalan niya. Nilamon na siya ng antok. Pero ang pakiramdam niya lalong sumasarap dahil kayakap niya na ang hindi kilalang babae.

**

“GOOOOOOOD MORNING.”

Isang malakas na sigaw ang nagpagising kay Facundo at Marina.

“Ohhhh! Lovey dovey.”

Italy said. Unti-unting lumingon ang dalawa sa isa’t-isa hanggang sa matulala nalang lalo nang makilala kung sino ang kasama ng isa’t-isa.

“Facundo!”.

Sabi ng dalaga.

“Marina?”.

Sabi naman ng binata.

“Ohhh it’s Marina. Wow, she’s perfectly gorgeous Facundo. Wow. You have a great taste in woman.”

Sabi ni Italy.

“Italy. Please give me some hang over soup. I think I’m still drunk.”

Sabi ni Facundo.

“I think me too?”.

Sabi naman ni Marina. Nang makaalis ang kaibigan. Bakas ang saya sa mukha ng dalawa.

“ I’m sorry sa ibang kwarto pala ko napunta. Dito kasi ako dinala ng paa ko. Hindi ko alam kung bakit pero sobrang komportable ako nung maamoy ko yung pabango na gamit mo.”

Natawa naman si Facundo. Agad naman niya itong niyakap ng maalala ang hirap na dinadanas nito. Bigla itong umiyak at pinaghahampas ang likod niya.

“Patay na si Inay. Nang dahil sa akin namatay siya.”

Inalo ni Facundo ang dalaga. At sinabing,

“From now on. Ako na ang mag-aalaga sayo. Hindi ko hahayaang tuluyang mawala ka sa akin. I will protect you from Mariana. Hindi kita hahayaang malungkot lalo. Alam kong malulungkot din si Nanay Natty kapag nalaman niya na nahihirapan ka.”

Sabi ni Facundo sa dalaga.

“Please take me now Facundo, I wanna go back to Philippines. Gusto ko na ulit makita si Hasmin at ang Southland.”

Umiiyak na sabi nito.

“At kapag nakauwe tayo. Magpapakasal tayo. Okay ba sayo iyon?”.

Nanlaki ang mga mata ni Marina dahil sa narinig.

“Ayaw mo ba?”.

Tanong ni Facundo sa kaniya.

“ Hindi naman sa ayaw. Nabigla lang ako. Ipakilala mo muna ako sa parents mo. Para naman makuha natin yung blessings nila. Maganda din yung legal kesa sa yung bibiglain natin sila.”

Sabi ni Marina.

“Here’s the soup.”

Iniwanan ni Italy ang dalawa upang makapag-usap pa ng masinsinan.

“Alam kong maiintindihan nila mama ang sitwasyon mo. Kaya huwag kanang mag-isip na baka hindi ka nila magustuhan.. Para kasi sa kanila kung sino ang gusto ko gusto din nila.”

Sabi ni Facundo sa dalaga.

“Are you willing to be with me forever?”.

Ngumiti naman si Marina at tumango.

“ Yes Facundo.”

**

“Mama. Okay lang po ba kayo?”.

Tanong ni Mariana sa kaniyang mama marina.

“Oo naman anak. Gumagalaw kasi sa tiyan ni mama si Baby Ian. Sabi nang tita Hasmin mo malapit na daw lumabas si Baby Ian.. Mukhang excited na nga siya e.”

Sabi ni Marina sa anak. Habang hinihimas ang sumasakit na tiyan. Matapos ang ilang taon sa wakas na kumbinsi na nila si Mariana na palayain si Marina. Pero ang kondisyon ay ang ipangalan sa babaeng anak ang pangalan nito. Sinunod nila iyon kung kaya’t hindi sila kailanman binalikan ng yumaong kapatid.

“Kamusta na ang baby Ian?”.

Tanong ni Facundo.

“Mukhang excited na siya Honey.”

Sabi ni Marina sa asawang galing trabaho.

“Mama kiss kayo.”

Maglalapit palang ang kanilang mukha pero iniharang na ni Mariana ang sarili sa pagitan ng magulang. Sige naman ang tawa ni Mariana. Kagaya ng halakhak ng kaniyang yumaong tita.

“Thanks mama and papa sa kiss sa akin.”

Sabay kindat ang tatlong taong gulang na si Mariana.

“I’m back.”

Bulong nito.

--End—