Chapter 15: Avoiding The Snobbish Alpha

Nagpasalamat si Jopay nang maihatid siya ni Leandro sa sakayan ng jeep. Nakipagpalitan pa siya ng cellphone number kay Tiffany na naging kaibigan na niya. Mahigpit tatlumpung minuto rin ang biyahe bago siya nakarating sa sakayan ng tricycle. Sumakay agad siya at nagbayad nang maihatid siya sa bahay nila. Mabigat pa rin ang pakiramdam niya sa hindi niya maipaliwanag na dahilan. Maging siya ay nagtataka. Ano ba ang ibig-sabihin ng pakiramdam na iyon? Malungkot ba siya? Siguro. Ilang araw din niya kasi hindi ang mabait na kaibigan. Pinilit na niyang balewalain iyon hanggang sa nakalimutan na niya nang nagising ang kambal at naging abala na naman siya.

Pagkalipas ng ilang araw ay bumalik na muna siya sa Metro Manila. Kahit anong pagpigil niya ay wala siyang nagawa dahil nagsanib-puwersa ang buong angkan niya na doon muna maiiwan ang mga magulang at mga anak niya. Isang linggo siyang papasok doon dahil kailangan niyang i-offset ang dalawang araw na nag-work from home siya sa halip na pumasok sa opisina. Mabuti na lang at may sarili siyang sasakyan at kahit paano ay bumaba na presyo ng gasolina. Ang nakakainis lang ay nagkaroon ng issues ang ibang project. Dahil naka-leave ang isang senior team lead ay kinailangan niyang i-supervise iyon. Sa halip na makauwi siya ay nag-extend siya ng dalawang linggo. Napilitan siyang sa video call na lang muna makausap ang kambal. Mabuti na lang dahil sa kabila ng batang edad ng mga ito ay tila naging independent na ang mga ito.

Pagkalipas ng dalawang linggo ay pinayagan na siyang mag-work from home. Dahil sobra ang ipinasok niya ay apat na araw mae-extend ang work from home niya na magiging pitong araw. Araw ng Biyernes iyon kaya sa susunod na Miyerkules na siya babalik sa Metro Manila. Mahigit isang linggo siyang mananatili roon. Kahit pagod na ay nagdesisyon siyang umuwi na agad.

Ginabi na siya at hatinggabi na nang makarating siya ng San Jose. Maayos na sana ang biyahe niya pero biglang pumutok ang isang gulong ng sasakyan niya. Napamura siya at napahampas sa manibela. Main road iyon pero dahil alanganing oras na ay wala siyang makitang mga dumaraang sasakyan. May spare tire siya pero hindi siya marunong magpalit kaya nagmamadali siyang nag-search sa internet ng pinakamalapit na talyer. Ang problema ay karamihan ng nasa San Jose at kalapit-bayan ay hanggang alas-diyes lamang ng gabi. May dalawang talyer siyang makitang bukas ng dalawampu't apat na oras pero nasa Liwanag pa iyon. Isang oras niya pang hihintayin ang alinman doon pero hindi na siya pwedeng maging choosy. Tinawagan niya ang unang business number na nakita niya pero ring lang nang ring. Tinawagan niya ang ikalawa at babae ang sumagot.

"Hello, nasa San Jose pa po ako. Nasa main road naman," aniya at sinabi ang problema at eksaktong lokasyon.

"Naku, ma'am, wala pa pong available na mekaniko eh. Try niyo po muna sa iba," sabi nito.

NAKAKUNOT ang noo ng may ari ng AMC Vehicle Parts And Repair Shop. Didiretso sana siya sa San Jose pero pagod na siya kaya doon na lang muna siya sa shop matutulog. Nadaanan niya ang sekretaryang may kausap sa telepono at humihingi ng paumanhin sa isang customer. Nakita niyang walang bakante sa mga mekaniko. Pero lalong kumunot ang noo niya dahil sampu ang mga iyon pero walo lang ang nasa loob.

"Joyce, nasaan sina Badong at Jessie?"

"Sir, may service po sa Rosario."

"Okay." Pumasok na siya pero nagutom siya kaya lumabas siya para magpabili sa isang tauhan ng makakain. Paglabas niya ay Nakita niya na naman si Joyce na may kausap sa telepono.

"Ma'am, pasensiya na po talaga. Wala pa po talagang bakante. Alam ko pong pangatlong beses niyo na pong tumatawag dito. Subukan niyo po sa mga kamag-anak niyo diyan sa San Jose. Ano po, may lalaking umaaligid? Diyan lang po kayo sa loob ng kotse niyo. Tumawag po kayo sa pulis."

Nakuha nito ang atensiyon niya. "Ako na Ang pupunta. Sabihin mo na diyan sa customer."

Napabaling sa kanya ang sekretarya. "Sige po, Sir."

Nagpalit na siya ng working clothes at ginamit ang isang pickup na service nila. Nagmamadali niya nang pinaandar iyon.

MEDYO kinakabahan si Jopay dahil sa lalaking kanina niya pa napapansin na palakad-lakad sa paligid. Lumapit pa ito at kumatok sa bintana niya pero natakot na siya dahil mukhang may sayad pa ito. Sa tingin niya ay harmless naman iyon. Ewan. Pero meron bang may sayad na harmless? Tumawag siyang muli sa AMC Vehicle Parts and Repair Shop. Halos isang oras na ang nakakalipas nang sabihin ng nakausap niya na may pupunta na sa kinaroroonan niya.

Pagkalipas ng ilang minuto ay may nakita siyang headlights mula sa pinanggalingan niya. Mukhang iyon na ang service. Nakahinga siya nang maluwag nang mabasa ang pangalan sa gilid ng pickup. Nilagpasan siya niyon bago itinabi sa gilid ng daan. Bumalik ang takot niya nang lumabas ang lalaking kanina pa palakad-lakad at pasulput-sulpot pero nakita niyang kumatok lang ito sa bintana at inilahad ang palad. Nakita niyang inabutan ito ng barya kaya patalun-talon pang lumapit sa sasakyan niya. Kumatok muli ito sa bintana saka niya naintindihan na namamalimos lang iyon. Inabutan niya na ito ng pera at biscuit. Ngumiti lang ito at umalis na agad habang kumakanta.

Bumalik ang atensiyon niya nang may kumatok muli sa bintana niya. Hindi niya napansin ang paglapit nito dahil abala siya sa pagkalkal sa glove compartment ng kotse niya. Ibinaba niya agad ang bintana at natulala sa lalaking naka-sando lang at faded jean habang may bitbit na toolbox. "Mat-Mat? Mat-Mat! Ay ikaw nga," pilit na pinagsiglang sabi niya at lumabas ng sasakyan. "Teka, paano ka naging mekaniko?" Hindi niya na ito niyakap gaya ng nakagawian niya. Dalawang linggo ang nakalipas. Parang ang daming nangyari. Umiiwas siya rito sa dahilang nahihirapan siyang intindihin. Parang maling makipag-close sa binata. Simula nang makilala niya ang girlfriend nito at makita ang kissmark ay nailang na siyang lumapit.

"Alin dito ang pumutok?" Napatingin siya dito dahil sa paninibago sa tonong ginamit nito sa kanya. Lalo siyang nagulat nang ngumiti ito at pisilin ang baba niya.

"Ha? Ah itong sa unahan." Tumango lang ito at binaklas na ang gulong saka pinalitan. Sisiw na sisiw lang dito. Pero siya ay namatanda habang nakatitig sa mga braso nitong kusang nagpe-flex habang inaayos ang gulong. Nang marapos ito sa ginagawa ay tumayo na ito. Oh boy, the man did not look dirty at all. He looked ruggedly handsome. He looked wild. He looked sexy and all. He was sweating, but she could smell his natural scent. That sent her waves of sensation that she could feel the rumbling of her stomach. Bumalik lang ang atensiyon niya rito nang ipitik nito ang mga daliri. "Ahh okay na?"

"Oo. Antok na antok ka na yata kaya natutulala ka." Pagtingin niya ay seryoso ang mukha nito pero napansin niyang nakataas ang isang sulok ng mga labi nito. There and then she understood he was teasing her. He saw her feasting on his delectable body. What a marvelous piece of art he was! Broad shoulders and well-defined arms. That was her weakness! She looked at his upper torso. His body was glistening with sweat, but that made him look appetizing all the more. She could see a glimpse of his wide chest and washboard abs. At that moment, she understood she had a deep Apollo crush before. It resurfaced when she saw him again. It became more intense at that moment. She looked at him again. The man was grinning from ear to ear.

"Ahh pasensiya na ha. Medyo lutang. Naku ang dami kong pinagkaabalahan sa Metro Manila. Tambak na tambak din sa trabaho. Mabuti at dumating ka. Thank you talaga ha! Eh ayun na nga paano ka nga naging mekaniko?"

"Ang dami mong sinabi," nakangiting sabi nito. “AMC stands for Apollo Matteo Conti.”

"Ahh kaya pala. Ikaw pala ang may-ari. Lawyer ka na, mekaniko ka pa. Napaka-perfect mo na masyado! Oh siya maraming salamat talaga ha! Magkano ang bill ko?"

"Spaghetti," balewalang sabi nito habang nagpupunas ng kamay at braso. Parang nais niyang mainggit sa tuwalya gamit nito. "Saglit lang," anito at lumapit sa pickup. Nakita niyang inaalis nito ang sando. At siya namang pilya ay parang nais gamitin ang panyong hawak niya at punasan ang leeg at dibdib nito. Napailing siya sa naisip. "How are you doing?"

"Okay na okay naman ako," nakangiting sabi niya. “Ikaw kumusta?”

“I’m okay,” sabi nito at ngumiti na naman.

Nailang ulit siya kaya nagpasya siyang umuwi na. "Oyy Mat-Mat. Thank you ulit ha. Sige dahil ikaw naman ang may-ari eh libre na ako. Bait mo talaga," aniya at kinurot ang pisngi nito nang mariin.

"Aray," sabi nito.

"Kasalanan mo iyan! Masyado kang nagpapapogi at macho eh," biro niya. "Sige pupuntahan na lang kita sa Santuario sa kamakalawa para sa spaghetti," aniya at mabilis na tumalikod na. Binuksan na niya ang pinto ng kotse at sasakay na nang may brasong pumigil sa kanya. "Oh bakit na naman?"

"Ako na ang magmamaneho. Ihahatid na kita hanggang sa bahay niyo." Naka-shirt na ito.

"Naku! Hindi na. Late na late na,” aniya at nagmamadaling tumalikod Pero nagulat siya nang mabilis siya nitong hinila pabalik at agad na dinampian nito ng halik sa mga labi. Para siyang computer na nag-hang nang ilang segundo. Nang makabawi ay nanlalaki ang mga matang napatitig siya rito. Kinuha niya ang lagi niyang dalang Holy Water at iwinisik dito pero tumawa lang ito.

"Thank you," nakangising sabi nito. "Go to the other side before I kiss you senseless."

"Baliw ka!" Itinulak niya ito nang malakas pero hindi ito tuminag. Alam niyang wala siyang magagawa kaya lumipat na siya ng puwesto.