CHAPTER TWELVE

Sidrys POV

Nakatingin ako sa batang katabi ko ngayon. Parang nakikita ko talaga ang sarili ko sa kanya

noong seven or eight years old ako. Pati ang pag uugali nito, kuhang-kuha.

Papunta kami ngayon sa sinasabing address sa sulat. Medyo natagalan pa kami dahil sa batang

kasama namin ngayon, ayaw niya kasing magpa iwan gustong sumama. Hindi ko alam kung

ano ang magiging reaksyon ng Nanay nito pag nalaman na sinama namin ang kanyang anak.

Napakunot ako ng noo, bakit ako nababahala sa magiging reaksyon ng Nanay nito? Hindi ko

naman kilala ito. Tumingin na lang ano sa bintana. Nakikita kong malayo na kami sa siyudad.

Maraming puno ang nakapaligid, may mga bahay pero puro na mga abandonado. Nakaramdam

ako ng kaba. Hindi para sa sarili namin pero para sa babaeng biglang sumugod dito na siya lang

ang nag iisa.

I sighed. Why would I be worried? Sabi ko nga, hindi ko siya kilala. Why am I feeling like this? All

of a sudden? Napatingin ako ulit sa batang katabi ko ng maramdaman ko ang pagkalabit nito sa

akin."do you think my mom is okay?" wala man akong nakikitang emosyon, nararamdaman ko

naman itong sobrang pag aalala nito sa kanyang ina.

"I know your mom will be okay. She's brave and strong right?" I said and pat his head.

"Para kayong mag ama." ani ni Zaave habang naka tingin sa aming dalawa. "Right Elandro?"

sabay baling nito kay Elandro na siyang nagmamaneho ngayon. Nakita kong tumango lang ito at

sumilip sa amin.

Ilang minuto lang ay nakarating na kami sa sinasabing lugar. Bigla akong napalingon sa

kabilang puno ng maramdaman akong may tao.

"Bakit ang dami atang assassins?" Zaave.

"They're built ang clothes kinda familiar." Elandro.

Idiots. Of course it's familiar. That's my family's Assassins, the Beta Group. Nagtataka ako bakit

sila andito. Si Daddy ba ang may pakana nito? Is my dad having a big grudge to this woman?

"They are the Beta Group." I said to them. Narinig ko ang pag singhap ni Zaave at Elandro, hindi

makapaniwala sa sinabi ko.

"You know them?"

Bumaling ang tingin ko sa batang katabi ko. Tiningnan ko lang ito at marahang tumango. Andito

pa rin kami sa loob ng sasakyan. Lalabas na sana si Gideon ng pigilan ko ito dahil may biglang

tumalon sa harapan ng sasakyan. Isang Assassin. Nakatutok ang pana nito sa amin. Sinenyasan ko si Elandro na lumabas. Hindi ata kami nakilala dahil ibang sasakyan ang gamit

namin. Tumango lang ito sa akin at lumabas. Kitang kita sa loon kung paano ito dali daling

bumaba at marahang iniyukod ang ulo.

"Are you--?"

"No. I'm not. I'm also wondering why they are here." agad na pagputol ko sa sasabihin nito.

Nararamdam ko kasi ang nakakakilabot nitong aura. Hindi ko alam bakit nakaramdam ako ng

ganoong klaseng takot.

"Labas raw tayo." Zaave.

"You stay here Gideon." ani ko sa isang maotoridad na boses.

"No." ani nito sa madiin at malamig na boses habang ang mga mata nito ay matalim na naka

titig sa akin.

Napalunok ako bigla. Geez this kid giving me some goosebumps. Isa bang Mafia Leader ang

ama nito? Ang lakas ng hatak ng aura niya sa akin. I heavily sighed.

Sa pagbaba namin lumipat ang tingin ng Assassin sa akin at yumkod.

"Why are you here?" i ask with my cold voice.

"The Lord ordered us to guide and protect the Lady who's inside." sagot nito.

Nagkatinginan kaming tatlo, parehong nagugulohan. Anong relasyon ni Daddy sa babaeng nasa

loob ng abandonadong hospital?"Who is she? What's their relationship?" Zaave.

"I'm sorry Master Olladon I can't answer your question. We're just ordered to protect the Lady.

But Xildus Lovato is the one who summon her here."

Fuck that old man. Pati ang inosenting tao dinadamay niya sa kagagohan niya.

"Then why are you still here?!" sigaw ko rito.

"Pardon me Master, but the Lady forbid us to enter. We can only take actions if things get

worse."

Sinipa ko ang gilid ng sasakyan ko sa sobrang inis. That woman, what is she trying to do?

"Gideon you-- " bigla akong kinabahan ng wala akong makitang Gideon sa tabi ko. Shit. Nakita ko

itong pumasok na sa building.

"Fuck! Clear the area. Siguraduhin niyong walang matitira kundi kayo ang papalit sa kanila."

Utos ko sabay takbo paloob ng building. Nasa dugo na ba talaga nila ang biglang pagsugod

mag isa? Mag ina nga sila. Naramdaman ko na rin ang pagsunod ng dalawa sa akin.

Sa aking pagpasok, nakita ko agad si Gideon na nakatayo di kalayuan. Tinawag ko ito ng ilang

beses pero parang hindi ako naririnig. Mas binilisan ko pa ang aking pagtakbo.

"You kid. Are you in--" hindi ko na natuloy ang sasabihin ko ng makita ko kung ano ang nasa

harapan ng bata. Shit. Shit. Shit. Agad ko itong pinaharap sa akin at niyakap.

"Okay. Listen to me Gideon. You didn't see anything okay? You didn't." yakap yakap ko ito

habang paulit ulit kong binubulong ang katagang iyon sa kanya.

In front of us was a dead body. Nakadilat ang mga mata habang may panang nakatusok sa noo

nito. Mas lalo akong kinabahan na wala akong makitang babae sa loob ng building.