CHAPTER 18 - YOU, ME, AND THE BABY
“Baby what do you want?”
“Mwina want some cwandy!”
“Nope, no. No candy.”
“Whyyy?”
“Because your teeth will hurt if you eat too much candy.”
“Mwommy oh! Si dwaddy!” agad na nakarinig ako ng sigaw kay Lumina habang inaayos niya ang schedule ko.
“Thyrone sasampalin kita pag umiyak si Mina.”
“Aba ikaw mismo nagsabi na 'wag na bigyan ng candy yung bata e!”
“Bigyan mo nang manahimik, nakakahiya sa ibang workers na iiyak anak natin dito sa office.”
Napakamoody ng asawa ko, sobrang moody as in. Dati naman hindi siya ganyan, nung bagong kasal kami..
—FLASHBACK—
“Thyrone, want some?” she will greet me with a smile and offer me some foods and will even feed me.
“Babe, let's go on a date!” kapag may day-off kami parehas nagpapakasweet kami sa isa't isa at nagd-date kami.
“Thyrone, I love you!” she will give me kisses like a child and will say I love you every time.
—END OF FLASHBACK—
Pero ala na ngayon, pag hindi ko nasunod gusto niya makakarinig agad ako ng malakas na boses. It's like everyday she has period. Gan'to ba pag may anak na?
“Oh ano tinitingin-tingin mo d'yan? Bigyan mo ng makakain yung bata, I'm almost finish here.”
“Y-Yes ma'am.”
Alam niyo ba? Whenever our workers will see us, maririnig mo yung gossips na para akong aso sa asawa ko, na takot ako sa kaniya, pero totoo naman. Simula nung makita ko siya magalit nung 3 months ng kasal namin, natakot ako sa kaniya. She's like a dragon, babatuhin ka niya ng mga bagay-bagay. But ang kinagandahan naman no'n, she will say sorry in the end.
“Dwaddy, where's Tita Kierra?”
“Anak, your Tita has also a baby na aalagaan e.”
“Aww, I wanna play with her though.”
Inaamin ko, na marami kaming pagkukulang sa anak namin. We're both busy, at 33 years old pa lang ako, masyado pa kong bata para ipasa ang posisyon ng CEO kay Clyde. We can't play with her, nor take her on family dates dahil lagi kaming busy ni Lumina. Kaya minsan nagagalit din sa'kin si Kierra because halos siya na ang tumayong ina sa anak namin. Even in home, pagod kami ni Lumina parehas so hindi namin siya nalalambing. We can't give her enough time to spend as a happy family. Kaya hindi na ako nagtataka kung bakit si Kierra ang laging hanap ng anak ko.
“Okay, I'm done. Come here my little baby!” she carries Mina.
“May trabaho pa ba tayo Lumina?”
“Wala kang meetings this day, so hindi tayo busy.”
“Let's go on a family date? Hindi kasi natin nabibigyan ng time si Mina, so while we're not busy, let's take this opportunity to play with her.”
“Sure, baby where do you want to go?”
“Zoo!!”
“Okay, let's go to zoo!”
“Yeyy!”
While we're driving, Mina is singing a song and Lumina were singing along. Ang cute lang tignan ng mag ina ko. Napapangiti na lang ako sa ginagawa nila.
“Hey watch out!”
“W-What?”
“AH!”
We almost bump a car.
“Oh my gosh, Mina are you okay?”
“Yes daddy.”
“Lumina, are you okay? Sorry.”
“N-No, I'm okay. Nabangga ba natin?”
“Hindi, come on let's take a look on that car baka may nangyari sa driver.”
“Tara. Mina, stay here alright? Don't come out.”
“Okay mommy.”
Agad naming tinignan kung okay lang ang driver, thankfully the driver is okay.
“Sir, I'm sorry for what happened.” I apologized.
“No, okay lang. Ako ang may kasalanan, hindi ko tinitignan kung may sasalubong na sasakyan.”
“Are you hurt? We can take you to the hospital.”
“Hindi, okay lang ako. Hindi naman ako nasaktan.”
“Mommy!” nakita namin si Mina na lumabas ng kotse.
“Mina!” nakita kong may paparating na truck at agad akong tumakbo kay Mina.
“Mina!!”
I was able to save her swiftly.
“Are you okay baby?”
“Yes daddy.” sumunod sa'kin si Lumina at niyakap ang anak namin.
“Baby are you okay? I told you to stay in the car right?”
“Sorry mommy.”
Kakausapin ko na sana ang driver ng truck, pero agad na pala itong nakaalis at hindi ko man lang nakita ang plate number.
Lumina's POV
After what happened, mas pinili na lang namin na umuwi kaysa pumunta sa zoo. Thyrone and I are thankful to god na hindi nasaktan si Mina kanina.
“Mwommy! Daddy is scary!”
“Rawrrr!”
“Ahhhh!”
“Hinaan niyo boses niyo gabi na!”
“O-Okay.”
I just left a sigh while cooking, I can't take off on my mind what happened earlier. This is the first time na nangyari ito, I was so scared that time. Feeling ko malalaglag ang puso ko ng nakita ko na muntik na masagasaan si Mina kanina. This is the first time, that I was scared too much.
“Ba't may umuusok? LUMINA YUNG NILULUTO MO!”
“Huh? HALA!”
“Ano ba kasi ginagawa mo? Kanina ka pa lutang.”
“Sorry, by the way, where's Mina?”
“Nakatulog sa pagod kakalaro.”
I turned off the stove, and sat on the chair. He also sat beside me.
“Do you know? I was so scared kanina. I thought, I will lose Mina.”
“I know hon, gano'n din ako. Almost 30 years of my life was taken from me when that happened.”
“I guess, I'm still far from being a good mom for Mina. I let that happened, I'm her mother pero ako mismo hindi siya maalagaan katulad ng ibang ina.”
“Same, I guess, I'm really a lacking father. Ganito pala maging magulang, ang hirap. Nasanay kasi ako na puro trabaho, kaya hanggang ngayon hindi ko matanggal sa sarili ko. I can't even make time for our child.” I leaned my head on his shoulder.
“I can't afford to lose Mina. I really can't.”
“Me too, if I lose both of you, hindi ko pa alam kung mapapatawad ko ang sarili ko.”
“By the way, that truck. It's strange, it just drove off like nothing happened.”
“Yeah, kakausapin ko sana but, biglang umalis. I didn't even saw the plate number.”
“Hindi man lang niya tinignan kung may nasagasaan siya.”
“Yeah.”
“By the way, did Mina ate na ba?”
“Yes, pinakain ko na siya kanina. Tayo na lang hindi pa kumakain.”
“Let's eat. I'll just prepare the foods.”
Thyrone's POV
After we ate, hiniga ko na si Mina sa bed niya at humiga na din. But, I can still feel Lumina being so nervous and worried about what happened. I just hugged her.
“Do you want to make you calm? I'm in the mood tonight.” I jokingly said to her while touching her tummy.
“Thyrone.” she glared at me.
“I'm kidding i'm kidding. Geez hirap mo biruin.”
“I hope, hindi na mangyari ulit yon.”
“Don't worry, I promise you. I won't let that happen again. But..”
“But?”
“Malaki na si Mina.”
“What do you mean by that?”
“Want to give her a sister?”
“Want me to give you a punch, Thyrone?”
“Tss, my own wife won't let me touch her.”
“Isa pa, you will sleep outside.”
“A'right I'm sorry.”
We both sleep in peace, letting what happened past.
—
Lumina's POV
“Mommy? Mommy.”
“Hmm?”
“Look at the clock mommy.”
“Why?” agad kong sinunod ang sinabi niya.
“Hala? 9:00 AM!” I hit Thyrone as hard as I can para magising siya.
“Oww! What?!”
“Late na tayo tumayo ka na!”
“Huh? It's only 6:00—”
“Anong 6:00 ka d'yan e 9:00 AM na, bangon na bilis!”
“Hala oo nga, napasama yung 10 minutes more sleep ko.”
“Haist, Thyrone mas early riser pa yung bata kaysa sa'tin.”
As he get ready, nagluluto muna ako ng breakfast.
“Lumina.”
“Yes? Need something?”
“How about.. stay ka muna dito sa bahay with Mina?”
“Hmm? Why?”
“You already fixed my schedules naman na, I can remind myself sa mga schedules ko. Hindi naman pwedeng i-asa na lang natin kay Kierra si Mina.”
“Yeah, you're right. Okay, I'll stay here.”
“Mommy will stay? Yehey!”
I gave Mina milk and cereals at agad na lumabas si Thyrone sa bathroom.
“Lumina, my tie.”
“Oh, okay.” lumapit ako sa kaniya at tinali ang tie niya, just like what a wife and husband does when the husband will go to work.
“Okay, done.”
“Sige bye na.”
“Wait, hindi ka magb-breakfast?”
“Late na ko. Bye na.” he kissed me and Mina on cheeks as he depart.
I know why Thyrone is like that. He's still nervous about what happened yesterday. So am I, he's trying to protect us because he fears kung ano ang pwede mangyari.
Thyrone's POV
Pagdating ko pa lang sa office, I checked my schedules na inayos ni Lumina. Thankfully 10:00 AM pa simula ng first meeting ko so I still have time for the paper works. But uupo pa lang ako, someone knocked.
“Come in.”
“Hey.” It's Kierra and Clyde, with a serious face.
“Hey, what's up?”
“I have a bad news.”
“What? Is it about the company sales?”
“No.”
“Then what?”
They look terrified and really serious. Ano kaya ang bad news na sasabihin nila?