Chapter 14

“Michael bakit ka ba nagmamadali”

Tanong ni George havang mabilis na pinapatakbo ang kotse papunta sa pagtitipon na iyon sa mansion ng Aristakis

“Well Mae needs an escort”

“Michael alam mo naman ang mga sabi sabi na di papakawalan ni Mark si Mae... sa dami dami ng babae bakit siya pa.. ayaw kitang masaktan I think its about time to let her go..”

“No don’t say that. I won’t give up pag ginawa ko iyon parang sinabi ko sa sarili ko tapos na hanggang di ko mismo sa kanya narinig.. I will love her continue to love her as much as I can.”

Napabuntunghiniga na lang si George kilala nito si Michael at alam nito na hindi ito titigil lalo na pag ginusto nito..”is she worth it?”tanong nito

“yes, more than you’ll ever know”.. at kinapa uli sa bulsa nito ang maliit na kahon.

“Sabi ko na nga ba mali ito hindi ko dapat hinayaan ang sarili ko na mainlove sa kanya”.. bulong ni Mae sa sarili havang lumalakad palayo sa lugar na iyon

At bigla unti unting pumapatak ang ulan

“Pati ang langit nakikisama sa nararamdan ko”nalulungkot niyang sabi sa sarili.

“Mae” narinig niyang tinawag ang pangalan niya at hindi na niya kailangan lumingon dahil kilala na niya ang boses kung sino ito at nagpatuloy siya sa paglalakad.

“Anong ginagawa mo wag mo akong sundan bumalik ka doon”. Sabi ni Mae habang patuloy sa paglakad

“Mae pls stop we have to talk!”

“No, wala na tayong dapat pagusapan”

“Mae pls!” sunod pa rin na sabi ni mark

“Please just go” at minadali ni Mae ang paglalakad

Hindi na nakatiis si Mark at binilisan ang lakad at hinawakan si mae sa siko at pinaharap siya dito

“Mae please”. Tinitig na titig na sabi ni Mark sa kaya habang hinahawi ang buhok sa noo nito na nagdikitdikit dahil sa patuloy na pagpatak ng ulan

“Look at me how many times do i need tell you that i love you.. I know what I want and I’ll never let you go!” sabi nito

“Mark why me”

“Does it matter” sagot nito “All I know is ito ang nararamdaman ko. now it’s about time na ikaw naman ang umamin sa nararamdaman mo”..”I am tired Mae kahit anong paliwanag ko sayo hanggang hindi mo tatanggapin ang tungkol sa ating dalawa wala tayong patutunguhan…kung sakaling magbago ang isip mo and you are willing to stand for us…alam mo kung saan mo ako hahanapin.. this time hindi na kita pipilitin. I made my choice it’s about time that you should make yours”.. at masuyo siya nitong hinalikan sa labi at pinakawalan.. tumalikod ito at dahan dahan lumakad palayo sa kanya.

Be happy.. don’t let it go… no regrets…parang naririnig niya ang mga salita ni Donna.

Handa na ba talaga siya na ipaglaban ang nararamdaman niya. Habang nakikita niya ang papalayong binata ay para may kamay na mahigpit na humahawak sa dibdib niya at hindi siya makahinga, at doon para siyang natauhan na hindi niya pala kayang mawala ang tao na ito na walang ginawa kundi ipaglaban siya, mahalin siya.“Mark” tawag ni mae “I still don’t understand si Mark na arogante gwapo mayaman ay magkakainteres sa akin.. its not easy lalo na sa mundong ginagalawan natin.. Iagi kong sinasabi ko sa sarili ano ba ang kaya kong ibigay sayo lalo na you have everything... but somewhere along the way nakilala ko ang ibang Mark Aristakis na selfless, understanding and can love unconditionally… at ang tangi ko lang pwedeng ibigay sayo is myself the simple old maid Mae Cavillas.”

“and”.. sabi ni Mark na unting unting humarap sa kanya

“And... yes i love you Mark Aristakis and this time I’ll be the one to tell you I will not let you go... you are stuck with me.. and..”

Hindi na natuloy ni mae and sasabihin dahil siniil na siya ng halik ni Mark this time she answered the same way. They kissed gently passionately and they sealed this promise na para bang wala nang makpaghihiwalay sa kanilang dalawa.. Hindi na alintina ng dalawa ang tuloy tuloy na pagbuhos ng ulan at kung lumingon lang sana sila. Mapapansin ang isang anino na nakakubli sa isang puno. Kung saan hindi nito maitago ang sakit na nararamdan habang naging saksi sa pagiibigan na iyon. Ang pagpatak ng ulan ay kasabay ng pagpatak ng luha nito.

“Mae”.. hirap na hirap at bakas ang sakit na nararamdaman ng binagkis ang pangalan nito.