Chapter 25

"LYNNE, I'm sorry kung ano ang nangyari sa inyo ni Ace."

"Umalis kana."

"Lynne?"

"At huwag ka narin babalik pa rito."

"I won't promise na hindi ako babalik pa rito, Lynne."

"Bakit pa?"

"Because I want to court you, Lynne."

"Ngayon palang sinasabi ko na sa iyo Mr. kahit na ganon ang ginawa ni Ace na ipinagpalit niya ako sa pera, mahal ko pa rin siya." nasabi niya ito para hindi na babalik pa ang lalaki.

"I know that, but I try my best to win your heart hindi ko man mapapalitan si Ace diyan sa puso mo, ang gusto ko lang makapasok ako sa pinto nito. Sana huwag mo akong pagbawalan, Lynne."

Hindi nakaimik si Lynne tumayo na si Lance.

"I'm going now, but I'll be back, Lynne. By the way ipakikilala muna sa iyo ang akin sarili. I am Lance Aquire." Inabot ang kamay kay Lynne.

Tinignan lamang ni Lynne ang kamay nitong nakalahad sa kanya."Lynne San Pedro," sabi niya hindi kinuha ang kamay nito.

Tatatango naman si Lance."Nice meeting you, Lynne. Bye, see you again."

Hindi pa rin umimik si Lynne ng wala na ang binata. Napaluha siya ang sakit na naramdaman niya nang makipaghiwalay si Ace sa kanya muling bumalik ito mas masakit pa dahil sa nalaman niya."I hate you, Ace," mahinang turan niya.

Lumipas ang mga araw palagi na si Lance kina Lynne. Kahit na pinagtatabuyan niya ito sige pa rin ang binata na dinadalaw siya.

Sa muling pagdalaw ni Lance kay Lynne.

"Flowers for you."

"Lance, puwede ba itigil mo na ito. Wala kang maaasahan sa akin."

"Wala naman akong ginagawang masama ah, I'm happy for doing this, Lynne."

"Ang tigas ng ulo mo, mabuti pa ang mga bata minsan mo lang pagsabihan nakakaintindi na pero ikaw na matanda na hindi marunong umintindi."

"Masunurin silang bata Lynne, good for them di ba?"

"Ewan ko sa iyo!"

Ngumiti si Lance."Puwede ba akong pumasok sa loob at ng makapagkape I miss your coffee."

"Ang kapal din ng mukha, pupunta ka lang rito sa bahay ko para magkape marami naman restaurant diyan, ah!" sa totoo lang gustong ngumiti ni Lynne kakaiba kasi ito.

"Masasanay ka rin sa kapal ng mukha ko, Lynne."

Gustong tumawa ni Lynne sa tinuran nito pero pinigilan niya ang sarili."Pasok!"

"Thank you."

Tinungo ni Lynne ang kusina para gumawa ng kape nito.

Nang siya'y bumalik."Sir, heto na ang kape mo next time magdala ka kaya ng kape at asukal mo kasi ikaw ang nakakaubos ng stock ko!" siyempre biro lang ni Lynne ito.

Napangiti si Lance."Sure, araw-araw na ako rito kung ganon, siya nga pala, Lynne, I have a proposal with you."

Umupo si Lynne sa katapat na upuan nito."Anong proposal? Kung kasal ang sagot ko diyan it's a big NO!"

"Hindi naman, about business ang proposal ko sa iyo, Lynne."

"Anong business 'yan?"

"Maganda itong lugar ninyo lalo sa national highway road puwede tayong magpatayo ng hotel and restaurant dito."

"Hotel and restaurant? Lance, nakita mo naman di ba maraming restaurant sa labasan."

"Okay lang 'yon, business nga di ba? Walang masama kung mag try tayo kung mag workout ba ito o hindi."

"Sa pananalita mo parang pumayag na ako, ah. Sabagay marami ka palang pero kahit na malugi ito okay lang sa iyo."

"I know hindi mo ako tatangihan, Lynne. Yeah money isn't a problem sinasabi ko na ito sa iyo ngayon palang."

"Asa ka pa, hindi ayoko!"

"Lynne, naman just try it, kung inaalala mo na ito ang dahilan para magkalapit tayo yes iyan ang gusto ko, but I know na hindi mo pa kaya, puwedeng maging mag kaibigan muna tayo for the sake of business."

"Pag-iisipan ko pa puwede rin ba?"

"Take your time to think about it Lynne, if you're ready tell me uumpisahan na natin agad ito."

"Sige, pagnakapag-isip na ako puwedeng bang may kasama akong iba?"

"Kahit sino basta kilala mo, Lynne."

"Mabuti naman, may kaibigan kasi ako kilala mo rin siya si Maan, secretary ni A... niya."

"Yeah, I know her at nakita ko narin siya sige, Lynne, aalis na ako," paalam na nito.

Tumango si Lynne sa binata.

Pinag isipan mabuti ni Lynne ang offer sa kanya ni Lance.

"Tutal wala naman akong ginawa bakit ba hindi, para naman may pagkaabalahan ako at ng hindi ko na siya na iisip pa," hindi na siya bumalik sa pagtuturo gusto nalang niya na pagtayo ng pagkakakitan niya kahit paano may naipon din siya sa pagtratrabaho niya sa Manila. Tama lang ang offer ni Lance.

Lumipas ang tatlong araw muling nag pakita si Lance kay Lynne. Para alamin ang pasya nito.

"So, Lynne, nakapag-isip kana ba nang mabuti?"

"Oo, sige payag na ako."

"Talaga, Lynne?" may galak na sabi ni Lance.

"Oo na nga di ba."

"Good decision, Lynne, sumama ka sa akin ngayon para makita mo ang pagtatayuan ng restaurant I know you will like the place."

"Pinaghandaan mo na talaga ah, Lance?"

"Yes," walang ligoy na sagot ni Lance. Talagang pinilano niya na ang lahat para makalapit kay Lynne.

Nang makita ni Lynne ang lugar tama nga si Lance maganda ang location lalo kung may mga sasakyan ma istranded sa daan puwede silang pumunta sa kanila para magpalipas ng oras o kaya magpahinga muna sandali.

Naging maayos ang lahat para sa gagawin nilang restaurant. Kinausap narin ni Lynne si Maan.

Pumayag naman ito at handa nang mag resign sa kanyang trabaho.

Nalaman ni Carlo ito, sinuportahan niya ang kanyang ate sa gusto nito.

Lumipas ang mga buwan malapit ng matapos ang restaurant. Lynne at Lance always together kaya nagkakasundo na sila dati bihirang ngumiti ang dalaga ngayon napapangiti na siya.

Minsan habang may ginagawa si Lance kasama ang isang designer. Napatitig si Lynne sa binata. Sa totoo lang guwapo ito hindi malayo ang itsura sa dating nobyo saka mabait pa ito. Napatingin bigla sa kinaroroonan niya si Lance. Kaya mabilis na binaling ni Lynne sa ibang dereksiyon ang tingin.

Ngiting-ngiti naman si Lance, nakita kasi niya sa salamin na nakatingin sa kanya si Lynne. He wished that Lynne had already fallen for him. Dahil siya lalong lumalalim ang nadarama niya para rito.

FLORIDA USA

"Ace, what are you doing to yourself? If you just like that, please go home and face it. What's bothering you so much?"

"Auntie, I don't do anything to myself."

"Do nothing, my God Ace, look at yourself in the mirror, go and take a look now if you can still recognize your own self."

"Tita, hayaan mo lang ako puwede ba."

"Bakit mo ba pinahihirapan ang sarili mo Ace? Umuwi kana harapin mo siya sabihin mo ang totoo hindi pa naman siguro huli ang lahat."

"You think so, Tita? Baka ngayon magkasama na sila."

"Ace, you know kung gaano ka kamahal ni Lynne, iyan ang sabi mo sa akin hindi ka basta-basta mapapalitan sa puso niya meron mang papasok na bagong pag-ibig sa kanya still naroroon ka pa rin nakatago, malay mo pagbalik mo muli itong mangingibabaw ang dating pagmamahal niya sa iyo.”

"To be honest, Tita, I'm afraid to see her."

"Try it, Ace; what matters is that you tried. Even if she can't forgive you now, maybe one day she will soften towards you. She loved you once already. If you are her true love, she will never lose her love for you. There is a saying, Ace, true love never dies."

"Tita?"

"Eh, kung ayaw mo takot ka sabi mo nga wala na akong magagawa ganyan ka na lang you die for nothing Ace, dahil sa pagpapabaya mo sa iyong sarili."

Napabuntong-hininga ng malalim si Ace.

"Ace, ayusin mo ang sarili mo go outside maraming pretty woman diyan, na handang mahalin ka you're handsome, rich, makakalimutan mo siya kung ayaw mong umuwi."

"She's the only one for me, Aunt."

"Then, what are you waiting for to go home and take her back to your life?" Don't waste your time for nothing here, Ace. When did you make that decision? Paghuli na ang lahat. So, if you're late, then you will regret it forever. "

"Thank you for the advice, Aunt. You're right. I need to face Lynne. I love her so much, I want her in my life. I can't handle not having her by my side. I'm so empty without her."

"That's why before you go back, bring back the former Ace, whom she knows, if you want to go home like that, so she can see that you're suffering when you leave her fine."

Mula kasi ng dumating siya sa Florida wala siyang ginawa kundi uminom ng alak dahil gusto niyang makalimutan si Lynne. Napabayaan niya ang sarili pumayat siya humaba ang kanyang buhok may balbas narin siya pero kahit na ganon ang itsura niya makikita mo pa rin na maganda siyang lalaki at mabango pa rin tignan.

Ngumiti si Ace sa kanyang Tita tama naman ito. Tumango ito sa kanya.

NANG matapos na ang restaurant naging malapit na sa isat-isa sina Lance at Lynne wala ng asiwahan na nangyayari sa pagitan nila.

"Wow, ang ganda naman Ate ng restaurant ninyo," dumalaw si Carlo sa ate niya.

"Nagustuhan mo ba ang design, Carlo?"

"Oo, Ate, maganda sa mata soft lamang ang mga design and the colors you use nice."

"Lynne, kailan ba ang opening natin," tanong ni Maan.

"Si Lance, ang makakapagsabi niyang, Maan, hindi ako he's the owner."

"Lynne, not me you pinaubaya ko na sa iyo ang pamamahala rito di ba, kaya nasa iyo ang disisyon kung kailan ang opening nito."

"Ate, sana soon na I want to taste your own cooking."

Ngumiti si Lynne."Sige na nga lang, next week na, okay naman na ang lahat."

"Talaga, Ate?"

"Oo, may mga waiters naman na kaya go na tayo."

"Yes, for the success sa restaurant ninyo Ate, ay wala tayong wine."

"Wait, meron ako." Itinaas ni Lance ang hawak na white wine. Binuksan niya ito nagsaling siya sa wine glass. Nagdala na siya he knows they need for today.

"For ours success CHEERS." Saad ni Lance tumunog ang mga wine glass nila they're drink it para sa kanilang tagumpay.