Chapter 13

It's been five months. Umalis si Gabriel at umuwi sa kanilang probinsiya. Sabi ni Susana, si Gabriel na ang mamamahala sa resort nila. He did not say anything about us. He did not even say goodbye. He just went away nang ganoon na lang.

"Bakit hindi mo siya sundan?" tanong sa akin ni Susana. Nadatnan niya akong tulala habang kaharap ang laptop ko.

"S-Sino?" pagmamaang-maangan ko. Sinubukan kong ituloy ang pagtitipa sa keyboard para tapusin ang reports na hindi ko natapos sa opisina kaya iniuwi ko.

"Kung bakit parehas naman kayo ng nararamdaman, parehas nyo ring pinipigilan!" inis na sabi ni Susana.

"What are you talking about?" I asked. Kunwa'y nagtipa pa rin ako sa keyboard.

"He's waiting for you, Kara…” Susana sat on the chair in front of me. “Walang laman ang bibig niya kung hindi ikaw. Kung kumusta ka na? Lahat ng text niya, ingatan daw kita. Ipaalala ko raw sa ‘yo na huwag magpagutom, huwag magpuyat, at huwag nang bumalik kay Nicolo." I felt her hand over my shoulder. "Mahal ka ng kapatid ko. Sigurado na ako roon. Dahil nagbago siya nang dahil sa ‘yo. Naging responsable, naging seryoso sa buhay at higit sa lahat, hindi na siya tumingin pa sa kahit na kaninong babae."

May biglang kumanti sa puso ko. Sa ilang buwan na wala si Gabriel, pakiramdam ko ay nawalan ng kulay ang mundo ko. Mas nasaktan pa ako sa paglisan niya kaysa noong nawala si Nicolo sa buhay ko. Ikakasal na sila. I heard from Susana na malaki na rin ang tiyan ni Letty nang aksidente niya itong makita sa isang mall. And it doesn't hurt that much anymore. This is supposed to happen. Nicolo and I are not meant to be. Dahil may nakatakdang isang tao na mas mamahalin ako ng totoo.

Tumayo ako at mabilis na iniwan si Susana. Nagmamadali akong nagempake. Paglabas ko ng silid ay nagtaka si Susana at nagtanong kung bakit bihis na bihis ako at may dala pang maleta.

“Susundin ko na ang puso ko, Susana. Pagbalik ko rito, dala ko na ang kapatid mo. Kung hindi ko man maiuwi si Gabriel dito, humanda ka dahil hindi na ako babalik dito. I promise you, I’ll be your sister-in-law no matter what.” Pagkasabi ko n’on ay agad na akong umalis para sundan kung nasaan man si Gabriel.

***

"Hahh, hah, ahhh..."

"Oh, yeah, give it to me. Oh, yes! Ahhh! Fuck!"

"Gaaab... Oh my ghad, Gabriel! Ahhh... ahhhh!"

"Kara! Kara, heto na 'ko! Oh, shit, Kara… Ahhh..."

Naramdaman ko ang pagpatak ng luha mula sa aking mga mata. Agad na pinahid iyon ni Gabriel sa pamamagitan ng kanyang mga daliri.

"I'm sorry. Did I hurt you?" malambing niyang tanong.

Umiling ako bilang sagot sa tanong ni Gab. Saka niya ako niyakap nang mahigpit.

"Sorry babe. Namiss kita ng sobra kaya hindi ko na napigilan ang sarili ko," sabi niya.

Gumanti ako ng yakap sa kanya. Madaling araw na ako nakarating dito mula sa Maynila para sundan si Gab. And we're now all alone sa isang cottage dito sa resort na pag-aari nila.

"M-Masaya lang ako, Gabriel," nahihiyang pag-amin ko sa kanya.

Mas humigpit ang yakap niya sa aking hubad na katawan.

"Mas masaya ako, Kara. I couldn't even believe that you're here with me. I promise you, I will make you happy every second, every time, every day.

Napangiti ako. "Ewan ko, Gabriel. Ang alam ko, manyak ka pa rin, eh." Naramdaman ko ang paggapang ng kamay niya sa pagitan ng mga hita ko. Napasinghap ako.

"Simula ngayon, ikaw na lang ang mamanyakin ko. Dahil hindi na kita pakakawalan, Kara. You will be my wife and you will make love only to me for the rest of our lives."

Bumuka ang bibig ko nang maramdaman ko ang mga daliri ni Gab sa pagkababae ko. Kasabay ng mga salitang sagot niya sa mga tanong ko noon sa isip ko…

"Yes, Kara. This is true love."

The End

Author: Mar Mojica

‘This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner and therefore don't exist. Any resemblance to actual people, living or dead, or actual events is purely coincidental. NO PART of this story may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means, including photocopying, recording, or other electronic or mechanical methods, without the prior written permission from the author. Such is punishable by law.’