Chapter 38

Louie's POV

"It feels so good nung nawala na ung simento sa braso ko," nakangiting sabi ko kay Dr. Dizon.

Ngayon kasi ung removing ng cast ko dahil gumaling naman na ang aking braso. Hindi naman din naman nagtagal dahil sobrang istrikta ng doctor namin sa bahay lalo na at buntis pa kaya mas mataray at istrikta.

"Magaan ang pakiramdam dahil mabigat ung cast mo. Mukhang magaling talagang mag alaga ang asawa nyo Mr. Fernandez. Gumaling agad ang braso nyo," natatawang sabi n'ya. Natatawang tumango tango na lang ako.

"Yes! She is. Pag sinabi n'yang bawal bawal," saad ko pa at tumayo na dahil pupuntahan ko pa pala yun. "Thank you again, Dr. Dizon," pasalamat ko sa kan'ya.

"No worries, Mr. Fernandez. See you on your follow up check up," nakangiting sabi n'ya at kinamayan ako. Tumango naman ako at naglakad na palabas patungo sa clinic ng maganda kong asawa.

Pagdating ko do'n sa labas ng clinic n'ya. I asked the nurse in charge if she had a patient. Meron daw kaya nag intay muna ko sa labas. Ilang minuto lang din lumabas ung pasyente n'ya. Kaya ako naman ang pumasok.

"Papacheck up po ng puso," birong sabi ko nang nakita kong nakayuko s'ya at may sinusulat do'n.

"Sorry, Sir. Neuro po ako hindi po Cardio. Just ask the nurse outside kung nasaan ang cardio department," seryosong sabi n'ya nang hindi tumitingin sa akin. Kaya natawa ako lalo.

"Sakit po sa puso kasi hindi man lang ako inaangat ng tingin ng asawa kong Neuro," saad ko at nag cross arm. Bigla naman s'yang nag angat ng ulo at ngumiti nang makita ako at ang braso ko.

"Love!" masiglang sabi n'ya at nagmadaling tumayo. Muntikan pang tumama ung tyan n'ya sa gilid ng mesa n'ya kaya nag alala ako.

"Baby, dahan dahan. Baka mapaano kayo ng anak natin," saad ko at sinalubong s'ya ng yakap.

"Sorry," saad n'ya na may kasamang hagikhik. "You're okay now. Anong sabi ni Tony?" tanong n'ya sa akin habang tumitingin.

"Hm.. okay naman na daw. Magaling daw ang doctor ko sa bahay kaya mabilis na gumaling pero may follow up check up ako by next week," saad ko at dinampian ng halik ung labi n'ya.

Dampi lang dapat pero nauwi sa mapusok na halik ng habulin n'ya ung labi ko. Hanggang sa naupo kami sa couch at nakakandong s'ya sa akin.

"I miss you," bulong n'ya sa akin nang huminto kami sa paghalik sa isa't isa. Simula kasi ng maaksidente ako. Wala kaming alam nyo na.

"I miss you too, I want you and I need you but not here. Ayoko ng quick, I want hard and deep," namamaos na sabi na ikinatawa naman n'ya.

"Really? Ayaw mo?" pang aasar n'ya sabay iginalaw ung balakang n'ya kaya bigla akong napatingin sa taas habang napaungol.

Magkatapat ung kan'ya sa akin kaya ramdam ko ung pagkabuhay nung akin dahil sa ginawa n'ya at hindi ko gusto yun...

Ayoko talaga ng quick. Kahit noon pa, hindi ko talaga ginusto yun. Gusto ko ng matagal at hindi magmamadali. Gusto ko lagi s'yang tinitikman, gusto ko ung may foreplay.

"Love, wag... Baka may biglang pumasok," nahihirapang sabi ko dahil tuloy pa din s'ya pero huminto na nung sinabi ko yun.

"Hm... Oo na. Sa bahay na," saad n'ya tapos tumayo. Huminga naman ako ng malalim bago s'ya sinundan sa swivel chair n'ya. Alam ko na iniisip n'yan. Ayaw ko na sa kan'ya. Na ikinahihiya ko s'ya. Tss! Gan'yan din s'ya kay Lev nung nagbuntis s'ya e.

"Baby," tawag ko sa kan'ya habang nakatayo sa gilid ng upuan n'ya. Hindi naman n'ya ko tinitignan at pinagpapatuloy lang ung ginagawa n'ya. Tsk! Mahihirapan akong suyuin 'to. Unless pagbibigyan ko s'ya. Gusto ko naman talaga kaso... Hay.

Tinignan ko lang naman s'ya tapos naglakad palabas. Hindi naman ako aalis. Itatanong ko lang kung may pasyente pa s'ya. Dahil kung wala na iuuwi ko na. Hapon na din naman.

"Hi! May pasyente pa si Dr. Fernandez?" tanong ko do'n sa nurse na nakaassign sa kan'ya.

"Wait lang po, Sir. Check ko lang po," saad n'ya at tinignan n'ya ung computer na nasa tabi n'ya. Ilang minuto din ang tinagal bago s'ya nag angat ng tingin sa akin. "Wala na po, Sir," saad n'ya at ngumiti.

"Okay! Pwede na siyang umuwi? Masakit na ang ulo eh," saad ko at agad naman s'yang tumango. "Okay, thank you," pasalamat ko at naglakad papasok ulit ng clinic ni Loe.

Pagbukas ko pa lang ng pinto narinig ko na agad ung hikbi n'ya kaya nagmadali akong pumasok at nilock ung pinto. nakita ko s'yang nakaupo sa swivel chair n'ya at nakayuko. Pero alam ko din na umiiyak s'ya.

"Love, bakit naiyak ka?" tanong ko nang makalapit ako sa kan'ya at maingat s'yang inaangat. Pagtingin ko sa mukha n'ya puno ng luha.

"Ih kasi ayaw mo na sa akin... Gusto mo na do'n sa nurse na nasa labas... Ang ganda ng ngiti mo nung kausap mo s'ya," saad n'ya kaya napaisip naman ako. Ngumiti ba ko? Hindi naman ah.

"Loe.. I didn't smile," malumanay kong sabi at dahan dahang pinunasan ung mukha n'ya.

"Pero kausap mo s'ya," saad n'ya at tinampal ung kamay ko. Gusto kong tumawa dahil sa pagiging isip bata n'ya kaso magagalit s'ya lalo. 'Di ko na nga pinagbigyan, tatawanan ko pa.

"I asked her if you have patient's coming. Kasi kung wala na tara at umuwi na tayo dahil nanggigil na ko sayo," saad ko at tinuloy ung pagpupunas ng mukha n'ya. Tinignan naman n'ya ko ng masama tapos tinampal ulit ung kamay ko na naiwas ko kaya nasampal n'ya ung sarili n'ya. At napaaray naman s'ya dahil do'n. Ang cute talaga ng babaeng to!

"Ewan ko sayo. Umuwi ka na mag isa mo," saad n'ya tapos inabot sa akin ung susi ng kotse n'ya. Nagpahatid lang ako dito kanina kay Louis dahil hindi ko pa kaya mag drive kaya wala akong dalang kotse. "Magtataxi na lang ako," saad n'ya at s'ya na nagpunas ng luha n'ya.

Nakangiti lang akong kinuha sa kamay n'ya ung susi at binulsa yun. "Uwi na tayo. Wala ka ng pasyente," saad ko at hinawakan ung kamay n'ya.

"Mauna ka na," saad n'ya tapos binawi ung kamay n'ya na naagapan kong hawakan ulit.

"Halika na. 'Di ako mapapanatag pag hindi ka sa akin sumabay," marahang pa din na sabi ko, tumingin naman s'ya sa akin kaya sinalubong ko ng tingin ang tingin n'ya.

Naglalabanan kami ng tingin pareho at walang bumibitaw do'n.

"Kiss mo muna ko," saad n'ya kaya natawa ako ng hindi sinasadya. Bigla naman s'yang bumusangot at bago pa s'ya magsalita, pinaglapat ko na ung labi n'ya at labi ko.

"Let's go home. Baka hindi ko na mapigilan ung sarili ko kainin kita dito," bulong ko sa kan'ya kaya hinampas ako sa braso pero ngumiti na s'ya. "I love you, topakin."

"I love you too, sungit," saad n'ya at nag ayos ng gamit n'ya.

After nun, sabay na kaming lumabas na magkahawak kamay. Nagpaalam lang s'ya do'n sa nurse na incharge sa kan'ya tapos lumabas na kami.

"Bili tayo pizza," saad n'ya bago pumasok ng kotse.

"Cravings?" tanong ko habang inaayos ung seatbelt n'ya. Tumango lang s'yang nakangiti. "Okay," saad ko at humalik sa ulo n'ya nang matapos kong maayos ung seatbelt n'ya tapos umikot na sa driver seat.

"Wag mong biglain ung braso mo ah," paalala n'ya sa akin.

"Opo.. Hindi po bibiglain," sagot ko at ngumiti.

Nagdrive na ko at dumaan sa isang pizza parlor para sa pizza ng nagkecrave. We also ordered mojos para sa mga bata.

After nun bumyahe lang kami pauwi, at ung kaninang nagtatampo at nang hihingi ng isa ay tahimik na natutulog. Lahat ata ng buntis may mga moodswing dahil sa mga hormones nila. Si Loe pag nagbubuntis s'ya, nag iiba talaga s'ya ng ugali. Wala pa to, mas magiging mainitin pa ulo n'yan at mas magiging topakin na sa simpleng bagay mang aaway s'ya.

Nakarating na kami ng bahay pero hindi pa din s'ya nagigising kaya tinapik ko ung pisngi n'ya para gisingin s'ya. Nagtagumpay naman ako pero sana pala hindi ko na ginising.

Nagising kasi s'yang salubong ang kilay at parang may ginawa akong kasalanan. Patay tayo nito! Mahirap suyuin ang buntis na to.

"nandito na tayo," saad ko at ngumiti. s'ya naman ganun pa din ang mukha.

"Dapat binuhat mo na lang ako," saad n'ya at umayos ng upo tapos s'ya na ang kusang nagtanggal ng seatbelt n'ya.

"Tapos pagbinuhat ko s'ya, sasabihin, bakit binuhat mo ko, dapat ginising mo na lang ako baka makita ng mga bata," bulong ko na mukhang narinig n'ya dahil sinamaan n'ya ko ng tingin tapos pamaktol na lumabas. Sabi sa inyo mainitin ang ulo nito ih.

Agad kong kinuha ung mga binili namin tapos mabilis s'yang sinundan. Totoo naman kasi ung sinabi ko. Nung minsan na binuhat ko s'ya dahil tulog s'ya, ayun ung sinabi n'ya tas ngayon. Hay.

Sa living room ko na s'ya naabutan. Nakikipag usap na kila Jash at Lev.

"Papa!" bati nung dalawa at tumakbo. Nakita ko naman ung pag irap ni Lorraine. Irap pa! Mamaya patitirikin ko yan pero lalambingin ko muna.

Hay nawawala talaga ung pagiging tahimik at suplado mo pag nagkapamilya ka na. Ung dating ugali ko na tahimik at sinasabihing suplado natunaw na ng asawa ko at mga anak ko.

"Hi Buds! Kumusta kayong dalawa?" nakangiting bati ko sa kanila, ibinigay ko muna do'n sa yaya ni Lev ung dala kong food bago hinila ung dalawa sa tapat ng Mama nila.

"We're good, Papa. We play alot do'n sa play house. Right, Lev?" masiglang sabi ni Jash na tinanguan naman ng kapatid n'ya.

"That's good," saad ko at ginulo ung buhok n'ya. Lumapit naman si Loe samin, ay mali! Sa kanila pala. Tapos niyakap si Jash, si Lev naman nagpakandong sa akin.

"Good job naman ang Kuya Jash ko. When the other baby comes out, be a good Kuya too ah," nakangiting sabi ni Loe kay Jash kaya tumango s'ya at ngumiti ng malapad.

"Okay! For now. Let's eat. Mama and Papa bought pizza and mojos," saad ko at niyaya na sila sa dining. Sakto naman na nakahain na ung food. Kaya naupo kami at kumain pero ramdam kong hindi pa din kami okay ni Loe.

Kaya nung umakyat kami pareho sa taas para magpahinga muna, ung dalawa naman magpapahinga lang din daw sa playpen nila.

Pagpasok ng kwarto agad kong niyakap si Loe. "Love, are you still mad at me?" tanong ko sa kan'ya. 'Di naman s'ya sumagot at hinarap ako.

"Hindi naman ako galit. Nag iintay lang akong suyuin mo. 'Ska kagigisng ko lang kanina kaya ganun ang itsura ko," saad n'ya at yumakap sa leeg ko at tumingkayad para mahalikan ako na tinugon ko .

At hindi nga nagtagal pareho na naming sinisigaw ang pangalan ng isa't isa sa sobrang sarap

"Ah! Shit... Baby, you're still tight! Ang sarap mo," bulong ko sa tenga n'ya at kinagat pa yun...

"Ah... Louie... I'm near.. don't stop..." ungol n'ya kaya mas binilisan ko pa ang paghugot baon sa kan'ya. Sobrang sarap talaga! Ptcha!

Ungol at salpukan ng katawan namin ang tanging naririnig sa kwarto namin. Halos ibaon ko na lahat sa kan'ya sa sobrang gigil ko. s'ya naman sarap na sarap pa din sa pag ulos ko, kitang kita ko kung paano s'ya labasan at nakakadagdag ng pagnanasa ko sa kan'ya yun.

"Ahh! Louie... Ang sarap!" hiyaw n'ya nang marating na naman n'ya ang gusto n'yang marating. Sinipsip ko lang ung dibdib n'ya habang sige pa din sa pag ulos. Ayan ang ayoko sa quick na yun. Hindi s'ya nilalabasan do'n.

Nararamdaman kong mas humuhigpit s'ya sa loob n'ya kaya sobrang sarap sa pakiramdam ng pagkakaskal n'ya sa akin sa baba.

"Louie... I'm gonna c*m again! Please... Sige pa..," saad n'ya kaya hinalikan ko s'ya sa labi.

"Gusto kong ibaon lahat sayo, Lorraine! Malapit na din ako, baby... Sabay tayo..," nanggigil na sabi ko at ibinaon ng ibinaon sa kan'ya ang pagkalalake ko.

Ilang baon pa at naramdaman kong palabas na un akin kaya ibinaon ko nang todo kasabay ng pagputok ko sa loob n'ya ay ang paglabas din ng katas n'ya. Nakita ko s'yang nakapikit habang dinadama ung sabay naming pag abot sa gusto naming abutin.

Ibinaba ko ung ulo ko sa kan'ya at pinakatitigan s'ya. "Mahal na mahal kitang topakin ka," saad ko kaya bigla s'yang dumilat at ngumuso.

"I'm sorry for being too sensitive na naman," saad n'ya at tumingin sa akin. "Mahal na mahal din kita, sungit," balik n'ya sa akin at humalik na tinugon ko naman. At sa ilang pagkakataon muli na naman kaming gumalaw dalawa.

I understand... I will always understand her sa mga topak na meron s'ya. Mahaba pa ang pagdadaanan ko sa pagiging topakin n'ya dahil 2 months pa lang s'yang buntis. Pero iintindihin at papakalmahin ko s'ya gamit ang mga ipinagbabawal na technique naming mga lalaki.

--------------------

4 months later.

Louie's POV

"Nasaan si Javi?" tanong ni Gelo na kakadating lang.

"nando'n sa kwarto at mainit na naman ang ulo. Tinotopak na naman," natatawang sabi ko, na ikinatawa n'ya din.

"Bakit na naman s'ya gan'yan? Ano na namang ayaw n'ya na ginawa mo?" tanong n'ya sa akin. Nagkibit balikat lang ako.

"Ewan ko? Pagdating ko galing trabaho, biglang nag init ang ulo. Hahalik pa lang ako sa kan'ya, biglang nag walk out. At nag kulong sa kwarto tapos pag pasok ko sa kwarto para magpalit, pinalabas ako. Kaya eto ako at nakapangtrabaho pa," saad ko at tinuro ung sarili ko.

"Hay naku! Pagpasensyahan mo na lang muna. Kay Jash naman hindi s'ya gan'yan. Anyways! Pinapabigay ni Papa kay Javi. She needs to sign that," pag iiba n'ya ng topic sabay abot sa akin ng kulay brown na envelope. Kinuha ko naman yun.

"Ano to?" tanong ko at tinignan yun.

"Papeles ng shares n'ya sa company. Kailangan ni Papa para mailipat sa kan'ya ng tuluyan ung shares na yun," paliwanag n'ya kaya tinanguan ko lang. "Nasaan ung dalawang makulit?" tanong n'ya at lumingon lingon.

"Na kila Mommy. Hiniram kaninang umaga, tapos ihahatid din dito mamaya," sagot ko at ibinalik na ung mga papel sa loob ng envelope. "Dalhin ko na lang do'n pagnapirmahan na n'ya. Suyuin ko muna," saad ko na lang. Tumango na lang s'ya at nagpaalam dahil may lakad daw sila nila Alice.

Gelo and Alice are already married. Nagpakasal sila after magpakilala ni Gelo sa parents ni Alice. Though hindi naging maganda nung una pero wala silang nagawa dahil nasa tamang edad na ung dalawa. Sa west muna sila nagpakasal 'ska na daw sa simbahan pag ayos na sila ng parents ni Alice.

Tumayo na ko para puntahan si Loe. Dala dala ko din ung envelope para may rason akong pumasok. Huminga muna ko ng malalim bago binuksan ung pinto at pinaikot ung paningin ko sa loob nakita kong nakaupo si Loe sa ibaba ng kama.

"Baby.. malamig dyan, bakit dyan ka nakaupo?" nag aalalang tanong ko dahil baka malamigan s'ya.

"Okay lang ako," saad n'ya tapos tumayo at umupo sa kama.

"Bakit ba mainit ang ulo ng mahal ko? Anong nangyari?" tanong ko at upo sa tabi n'ya at hinimas ung umpok n'yang tyan. 6 months na tong tyan n'ya at mnapagpas'yahan naming hindi mag ultrasound para sa gender. Lahat ng binili at bibilhin naming gamit unisex ang kulay pero dahil malakas ang radar ko. Bumili ako ng cute little dress for baby girl.

Tumingin naman s'ya sa akin at biglang may luhang lumabas sa mata n'ya. Bakit ba?

"Hindi mo ko binilhan ng ube... Sabi ko bilhan mo ko, pero pagpasok mo wala kang dala..," naiiyak na sabi n'ya.

Ah! Oo nga pala! Tumawag s'ya sa akin kanina at magpapabili ng ube halaya. Ayun naman pala! Nagpipigil ako ng ngiting pinunasan ung luha n'ya.

"Nakalimutan ko lang dalhin pero may dala ako. Wait lang! Kunin ko sa kotse. Wag ka na umiyak. I hate seeing you crying," saad ko at bigla namang nagliwanag ung mukha n'ya. Ang cute! 'Di ko napigilang hindi hinalik halikan ung labi n'ya. "Kunin ko lang sa kotse. Wait ka lang," sabi ko at nagmadaling tumayo para makalabas.

Pagkuha ko ng ube n'ya sa kotse, pumunta muna ko ng kitchen para kumuha ng plato, tinidor at tubig. Tapos dinala ko na sa taas kung saan nag iintay ang topakin kong asawa.

"Tada!" masiglang sabi ko nang makapasok ako sa kwarto namin. Ngumiti naman s'ya at inilahad ung kamay n'ya. Kaya binigay ko sa kan'ya yun.

Pinagmasdan ko lang naman s'yang inihahanda ung pagkain n'ya na dahilan nang pagkainis n'ya. Pagkalagay na pagkalagay sa plato, kumuha agad s'ya at parang batang nakatikim ng ice cream ung itsura n'ya.

"Like it?" nakangiti kong tanong habang nakatitig sa kan'ya.

"Oom..," nakangiting sagot n'ya na may kasama pang tango. Ang cute cute!

Hinayaan ko munang maubos n'ya ung kinakain n'ya bago ko sabihin na dumaan si Gelo kaya tumayo muna ko at nagpalit ng damit. Pagbalik ko ubos na n'ya at hawak na din n'ya ung dala ko kanina.

"Love, ano to?" tanong n'ya habang nakatingin do'n sa hawak n'ya.

"It's for you. Dala ni Gelo kanina, papeles ng mga shares mo sa company nyo at need mo daw pirmahan para mapalagay sayo ung shares na yun," saad ko habang nalapit sa kan'ya. Kinuha ko naman ung plato na nasa hita n'ya nung makalapit ako at inilagay yun sa side table. Tapos kinuha ang tubig na dala ko din kanina para ipainum sa kan'ya.

Ininum naman n'ya un bago s'ya sumagot. After n'yang uminom inabot niya sa akin ang baso, kinuha ko muna bago ko punasan ang bibig n'ya.

"Thank you.," malambing na sabi n'ya after kong punasan ung bibig n'ya. Ngumiti lang ako at niyakap ung tyan n'ya. "Need na to ngayon?" tanong n'ya sa akin

"Wala naman s'yang sinabi pero siguro as soon as possible kasi hindi naman n'ya dadalhin n'yang agad agad dito kung hindi asap," saad ko at ipinatong ung baba ko sa balikat n'ya. At hinimas himas ung tyan n'ya.

Nagtango tango lang siya. Wala na ung init ng ulo n'ya. Hay buti naman! Isa lang 'to sa topak n'ya. Ung malimutan ko ung cravings n'ya. Ung pinabili n'ya, dapat pag uwi ko dala ko yun kaya minsan gabi na ko nakakauwi sa paghahanap ng pinapabili n'ya. But it's always fine with me, minsan lang naman to kasi pag hindi siya buntis hindi s'ya ganto. Pagkaya n'ya s'ya ang gagawa, at! Nag resign na pala siya sa hospital. Nasa charity at medical missions s'ya nagyon natulong, minsan kasama sila Nat at Leah pati ung mga bata. Lalo na kung sa ampunan sila napunta.

Hinayaan ko na lang atleast may pinagkakaabalahan s'ya bukod sa mga bata.

-------------------

3 months later

Louie's POV

Hindi ako mapakali at naglalakad ako pabalik balik sa pinto para pakinggan ang nangyayari sa loob.

Lorraine is currently giving birth to our baby. Hindi n'ya ko pinasama sa loob dahil surprise daw ung gender. Kaya eto ako ngayon at magkakas'ya sa hindi ko alam na nangyayari sa kan'ya.

"Louie," tawag ng atensyon ko ng bagong dating na si Gelo kasama niya si Alice. "Kumusta si Javi?" tanong n'ya.

"nandyan pa sa loob. Hindi ako pinapasok. Tsk!" singhal ko at umupo sa waiting chair. Natawa lang s'ya bahagya sa sinabi ko.

"Nakaapat ka na. Tatlo para sa iniri at iniiri ni Javi tapos kinakabahan ka pa din," saad n'ya sa akin kaya pinaningkitan ko s'yang tinignan.

"G*go! My wife is in pain. Sinong hindi kakabahan?!" inis na sabi ko sa kan'ya.

"Edi sa susunod wag mo ng anakan si Ja- Aww... Ang sakit... Joke lang naman..," bawi n'ya nang kurutin s'ya ni Alice.

"Hindi ka kasi nakakatulong. Kung ako kaya ung nasa kalagayan ni Javi baka mas OA ka pa mag alala," saad nito sa kan'ya natawa ako bahagya dahil nagliwanag ung mukha ni Gelo. Iba ata ang naiisip.

"Uy! Gusto ko ung bagay na yun. May laman na ba ulit 'to?" tanong n'ya sabay himas sa tyan ni Alice na tinampal din agad iyon.

"Wag kang malandi. Nasa ospital tayo at ung kapatid mo nasa loob," saad nito kaya nabalik ako sa pag aalala.

"Ay! Oo nga pala. Kaya ni Javi yan," saad nito. Naupo na rin silang dalawa sa tabi ko.

Ilang minuto pa lumabas na ung doctor na nagpaanak kay Lorraine at kasunod nun ang asawa ko na nakahiga at mukhang pagod na pagod. Tapos kasunod din nun ung trolley kung saan nasa loob ang cute na cute na batang maliit.

"Congratulations, Mr. Fernandez. It's a baby girl," nakangiting bati sa akin ng doctor kaya naging malapad ang ngiti ko! Sabi ko na eh! Babae ung anak ko! "Dadalhin na po namin si Dr. Fernandez sa room n'ya while si Baby naman po, ilalagay po muna namin sa nursery room." dagdag n'ya pa kaya tumango tango na lang ako.

"Salamat po, Doc," saad ko at sinundan na si Lorraine sa kwarto n'ya.

"Hati ung mukha nyo. Kamukha ni Jash na kamukha ni Levin. Ang ganda nito panigurado," saad ni Liam na bumisita kasama sila Leah.

Pangalawang araw na namin ngayon dito sa hospital at mamaya uuwi na rin kami. Dahil pareho naman nang okay ung dalawa.

"Hati nga ang mukha n'ya. Anong name n'ya ulit?" tanong ni Leah habang karga ung anak nila.

"Javin Milan," nakangiting sagot ni Loe. Kaya nasalin ung tingin namin sa kan'ya.

"Ganda! Yayamanin! Uuwi na din kayo mamaya 'di ba? Baka pumunta si Kiefer do'n. Namimiss na daw n'ya sila Javi," saad ni Liam. Ah! Oo nga pala. Ang g*go ilang bwan nang wala dahil nasa karagatan na naman.

Hindi namin alam kung kumusta na yun pag nando'n s'ya sa barko. Mahina naman kasi ang signal sa dagat kaya, pagbalik n'ya lang do'n kami nakakabalita.

Kinahapunan, umuwi na din kaming tatlo nila Milan. Ung dalawang bata nando'n sa bahay at bantay si Mommy.

Pagdating namin agad kaming sinalubong ng dalawang kuya ng aming prinsesa.

"Baby Milan... Kuya Jash loves you," saad ni Jash at hawak hawak ang kamay ni Milan.

"Lev, aman!" sigaw ni Lev dahil nakaharang si Jash kay Milan. Napahagikhik naman ung dalawa nang ngumiti si Milan sa kanila.

"Papa! Mama! She smile on us! She smile!!! How cute!!!" gigil na sabi ni Jash.

Nakatingin lang kaming mag asawa sa kanila habang pinag lalaruan ung kapatid nila kasama si Mommy. Bigla na lang nakarinig ako ng hikbi kaya tinignan ko si Loe.

"Apat sana sila no? Ang cute siguro nila," saad n'ya at tumingin sa akin. "I love you, Louie," nakangiting umiiyak. "Thank you for waiting samin ni Jash. I really thought this won't happen. Ang maging masayang pamilya tayo. Akala ko lahat ng pangako natin sa isa't isa nung naging tayo, mawawala lang at liliparin lang ng hangin. But you make it possible," madamdaming sabi n'ya at yumakap sa tagiliran ko. Inangkla ko naman ung braso ko sa balikat n'ya para halikan ung ulo n'ya.

"Masaya naman satin ung anghel natin ngayon. Nanunuod yun panigurado," saad ko at hinimas ung braso n'ya. "And Thank you for coming back. Lahat ng sakripisyo at pag iintay ko baliwala kung hindi kayo bumalik dahil kahit puntahan ko kayo ng paulit ulit sa korea kung hindi mo naman gustong bumalik sa piling ko, baliwala yun. Mahal na mahal kita, Lorraine. kayong lima." sincere na sabi ko, naramdaman ko na mas humigpit yung yakap n'ya sa akin.

Limang taon man kaming nag antay ni Lorraine para matupad ung pangako na minsan namin sinabi sa isa't isa, malaki ang pasasalamat ko dahil natupad yun. Hindi rin talaga ako nagsisisi na sinunod ko ung advice ng mga tarantado kong kaibigan na taniman na si Loe nung despedida n'ya. Isang malaking alas yun kaya nandito kami. At syempre, ang pagmamahal na meron kami sa isa't isa. Nag kalayo man, babalik at babalik ka talaga sa taong mahal mo.

-------------------