CHAPTER 16
••••••
TAWANG TAWA ako habang yung bakulaw parang hadang manakit.
“Rocky baby” malambing kong wika kaya nawala ang nakakatakot na aura nito.
“Where’s Lich?” saka nito nilibot ang tingin. Kaya napatawa ako ng malakas.
“Really? Your looking to Lich”
“Wala siya dito baby” pinukol ako ng masasamang tingin nito.
“Are you making fun?” hindi makapaniwalang saad nito.
“Let’s go. Inaantok ako” hinila ko ito palapit sa kotse niya.
“Tsk. It’s not funny you know” parang hindi nito matangap ang nangyari talaga. Binuksan nito sa pinto ng kotse.
“Okay baby” sabay pasok at sumunod din ito.
“I’m sleepy” inayos nito ang upuan. Medyo pinahiga nito ang upuan saka ako nilagyan ng traveling pillow kaya naamoy ko ang pangit na amoy nito, joke.
“Ok sleep now” mabilis na humalik ito sa labi ko.
“Hey take it back” at ginawa nga ng bakulaw kaya namula ang mukha ko. Iniwas ko ang tingin ko dito. Saka ako pumikit habang nakaharap sa bintana.
TUNOG ng cellphone ang bumasag sa katahimikan ng kotse.
“Man we have a problem” Leux speak like it’s a big problem.
“What it is?” my voice sounds bored.
“Brimere is looking to his wife” I stop the car in the side and Eize is awake.
“Ex-wife?” it turn as question.
“Yes, and his doubting us” taranta na ito.
“Why?” but I’m clam.
“I don’t know maybe he got a hint” saad nito. Napabuga ako ng hangin.
“Let him be” I end the call and look to the girl beside who’s shooting a dagger on him.
“Why?” I don’t remember that I do something that she didn’t want.
“Who’s ex-wife?” madiin na saad nito.
“The prince ex-wife” sagot ko.
“Lieber?” I’m shocked that she know Lieber.
“You know him?”
“Yes, his one of Lich friends” saka ito pumikit ulit.
“Let’s go” pinaandar ko na lang ang kotse. I can lose to her but I can’t lose her so I’ll just shut up. That’s what my baby can do.
Happy birthday to me. 21 years have passed but I’m thankfull to God who gave life on me. Without him means without me. So I’m so happy and blessed for today.
“Good morning people on earth” malakas kong sigaw pagbaba ko pero nagulat ako ng walang sumagot.
“Ma, Pa, brother, sister” tawag ko sa mga ito.
“Lime Rock” sigaw ko ulit pero wala talaga. Tsk happy birthday na talaga sakin.
“Kapag hindi ka lumabas Rock wag ka ng magpakita sakin kahit kelan” pananakot ko alam kong tatalab yon. Pero after 10 minutes wala pa rin.
“Okay fine” dumeretso ako sa kusina nagulat ako ng may rosas sa ibabaw ng lamesa. Binasa ko ang sulat doon.
‘Eat now’ nakasulat doon kaya tinignan ko ang nakatakip doon at sa takip mga sulat din.
‘Go to my room and get the key in my bed then wear the dress beside it’ aba anung palabas nanaman ang pakulo nito. Pero kumain muna ako at sinunod ang nakasulat sa takip.
Binuksan ko ang kwarto nito at nakita ko agad ang sinasabi nitong damit. Kulay pula ito na hangang siko ang mangas. Bumalik ako sa kwarto ko at sinuot ang damit at may nakapa akong sulat dito. ‘Drive my car our old village’ alam ko kung saan ito pero haggard na ako pagdating doon kaya hinubad ko ang dress at nagsuot ng komportableng damit.
After 2 hours nandoon na ako sa harap ng bahay na katulad pa rin ng dati. Ang sakit ng pwet ko doon sa biyahe ko. Uupakan ko talaga itong lalaking ito. Bukas ang gate nito kaya pinasok ko na ang kotse nito.
Pagkapasok ko isang maganda lamesa na may nakahandang magandang dinner date set at napakaraming bulaklak ang naroon. Mula sa rosas na iba’t ibang kulay at tulips, nagulat ako ng makakita ng cherry blossoms doon. Kaya dal dali kong nilapitan ito. My dream flower to see.
“Do you like it?” napalingon ako sa nagsalita pero na ngunot ang noo nito na tumingin sa damit ko.
“Why you didn’t wear the dress?” tanong nito na salubong pa din ang kilay. Nakaformal attire ito na talagang makikipag date pero ako parang maglalakwatsa style.
“Mainit sa binayahe at magiging hagard sa pagdradrive” pagrereklamo ko.
“Ok fine. Here sit down” pinaghila ako ng upuan nito.
“Anong pakulo ito?” di ko mapigilang tanong.
“Happy Birthday” bati nito kaya nawala ang simangot kong aura.
“I thought you forgot”
“How could I forgot this special day of a special woman” malamlam ang mga mata nito na nakatingin sa akin.
“Hmmm”
“Let’s eat. Enjoy baby” halos mabilaukan ako sa sarili kong laway sa pagkindat at pagsasalita nito.
“It’s not good” inirapan ko ito pero sa loob-loob gusto kong tumili.
“Okay” maikling wika nito saka kumain kasabay ng pagtunog ng isang violin pero hindi ko nakikita ang tumutugtog.
“Don’t mind it” so he has a sweet bone for this.
“Okay” kumain ulit ako.
“Let’s dance” nilahad nito ang kamay sa akin.
“I can’t dance” pag-amin ko pero parang wala lang dito dahil kinuha na nitoang kamay ko.
“Eize” pagtawag nito kaya tinaas ko ang ulo kong nakayuko.
“Yes, why?” nakatitig ito sa akin at ganun din ako sa kanya.
“Will you---”
“Sorry” natapakan ko kasi ito.
“Sabi sayo hindi ako marunong” reklamo ko habang nakanguso. Pero tinitigan lang ako nito. Hinawakan nito ang mukha ko gamit ang dalawang kamay nito.
“Listen I’ll say it once” seryoso ito habang sinasabi iyon. Tumango ako bilang pagsangayon.
“Will you marry me?” tanong nito pero kinunutan ko ito ng noo.
“Marry agad? Hindi naman tayo magjowa” saad ko.
“Bakit pa kita jojowain kung pwedi namang kasal agad” kinurot ko ang tagiliran nito.
“Ewan ko sayong lalaki ka” pedo sa loob-loob kinikilig nanaman ako.
“Ok fine. Do I have a choice?” parang napipilitan kong sagot.
“Napipilitan ka ba?” kunot noo nitong wika. Kaya napatawa ako at hinalikan ito.
“No, I’ll marry you” saad ko kahit wala pa---
“I love you since the beginning Lauren Eize Alcantara and it will never last” di ko napigilan na halikan ito kaya parang natuod ito.
“Thank you for loving me kahit masama ako sayo” hinalikan ko ang buong mukha nito.
“And I love you too since the beginning too” naluluha na ako.
“Yes” sigaw nito na parang nanalo, maya-maya naglabasan yung parents namin na nakangiti at may mga kalalakihan doon na hindi ko kilala except sa mga kaibigan ni Lich.
“Kelan kasal man wag mong kakalimutan na imbitahin kami” sinakal ito ng katabi.
“Stop ddreaming the food” napaikot ang mata nito.
“Fine I’ll send an invitation to all of you” pagsasalita ng lalaki sa tabi ko. Kaya napangiti ako.