CHAPTER 32: New beginning
BRENT
Hindi ko sila pinabayaan maski nasa ibang bansa sila, ginawa ko ang part ko bilang ama at asawa kay olivia. Simula ng nalaman ko kung nasan sila, agad ko silang pinuntahan pero hindi si olivia ang naka usap ko kundi ang tita risa niya.
Kinausap ako na mas okay na huwag ko muna siyang guluhin at bigyan siya ng time para sa sarili niya, sinabi niya din ang plano niya para kay olivia at nagustuhan ko iyon. Siya din nag sabi na pwede ko siyang makita ang anak ko kapag wala si olivia.
Kapag bumibisita ako binibigyan ako ng panahon ng tita niya, minsan sinusundan ko si olivia at hinihntay siya hanggang makauwi ng maayos. Ginawa ko din ang payo ng tita niya na mag ipon ako at magpayaman para narin sakanila.
Buong buhay kasi ni olivia ay hirap ang naranasan niya kaya kung mahal ko siya, mag trabaho ako at ipakitang kayang kaya ko silang buhayin maski mamatay ako ay okay lang.
Sabi niya din habang lumilipas ang panahon, dumadating din kami sa maturity na sabi nila. Kapag tinamaan na kami ng maturity, easy na lang na intindihin ang lahat kaya umoo ako sakanya.
“ hindi mo man lang kami pinag pahinga” tinignan ko siya, yumuko at pinantayan ang anak ko.
“ hi baby did you miss me” tumango siya.
“ I thought you don’t love me anymore because your not coming to visit me” nag pout siya.
“ that’s not true… I always love you, including your mom” ngumiti siya ng malawak.
“ papa your not going to hide anymore to see mama” tumango ako.
“ yeah your right” natawa kaming pareho.
“ sabi ko na, ikaw nanaman ung parang adik na pasulpot sulpot o kaya naman namamsid sa tabi tabi nong nasa abroad ako” singit ni olivia.
“ im just looking at you if your okay” sagot ko.
“ as if you don’t know” dagdag ko pa, alam kong alam niyang nasa gilid gilid lang akak
“ alam ko pero itigil mo na iyon baka mamaya niyang pagkamalan kang masamang tao lalo na dito sa pinas” tumango ako at ngumiti.
“ hindi ko na gagawin dahil makakasama ko na ung taong palihim kong minamasdan at minamahal” hindi siya naka imik at namula na lang ang pisngi niya.
“ ohhhh so sweet” singit ng anak ko.
“ come here baby… what do you want??” binuhat ko siya.
“ I want your company papa” natigilan ako tapos bigla siyang tumawa, napa tingin ako sa mama niya na naka ngisi.
“ you will have my company when your already at the right age but for now, ill buy you a cake” tumango siya at niyakap ako.
Namasyal kami at hinayaan si rizzi na mag laro ng laro hanggang napagod siya, buhat buhat ko siya habang nasa sasakyan kami.
“ saan kayo?”tanong ko kay olivia, gusto ko sana sa bahay ko pero ayokong madiliin si olivia kung ayaw pa akong makasama.
“ brent sa bahay mo na, nong nasa u. s kami lagi ka niyang hinahanap kay tita kahit hindi pa saakin sabihin. Ibibigay ko ung hinihingi mong kompletong pamilya, mag umpisa uli tayo ng nasa tamang panahon”ngumiti ako, sobrang saya ko. Ang tagal ko ding nag habol at hintay, tama nga naman ang sabi nila na darating din sa tamang panahon.
“ thank you… forever??”tanong ko.
“ forever” lumapit ako sakanya para halikan, pumikit naman siya.
“ no papa” tumigil ako, naka mulat ung anak namin.
“ papa is atat to kiss mama” natawa ko.
“ come on baby, close your eyes” pumikit naman siya at dali dali kong dinampian ng halik si olivia.
“ you may open” utos ko.
“ me too papa” agad ko namang siyang pinanggigilan ng halik para makiliti siya.
Sa wakas nabigyan din ng katarungan ang paghihintay ko, hindi man naging madali atleast dumating parin ung panahon para saamin. Mali man ang umpisa namin pero hindi ako nagsisi na ganun ang nangyari dahil kung wala iyon hindi ako matutu at maninindigan sa buhay.
Sana kayo din…matutu tayong ipaglaban kung ano ang tama para saatin, huwag kayong sumuko kung nagkamali kayo dahil sa bandang huli maitatama niyo din ito.
THE END
Bonus Pov: Other child
Nancy
“ Mom…. Is this my dad?” turo niya sa picture ni brent.
“ Yes baby” sagot ko.
“ can I see him?? I want to hug him mom” ngumiti ako at hinarap siya.
“ soon baby… when the right time comes”
“ be patience baby… you will see him soon I promise” tumango ang baby ko.
Soon baby…. Makikita mo din ang papa mo, kung hindi ko man naipaglaban ang pagiging kasal namin. Ipaglalaban ko naman ang karapatan mo bilang anak niya…. Be ready brent to your biggest mistake in your life.
THANK YOU SO MUCH!
YOUR AUTHOR: DR. S. R
MERRY CHRISTMAS AND HAPPY NEW YEAR