Chapter 23 Jealousy

Isang mainit na haplos ang lumapat sa pisngi ko na naging dahilan kung bakit ako naalimpungatan. Part of me wants to know who owns that hand, but I also wanted to cheries this warm feeling I felt from that simple touch.

"Hey. Andito na ako"

My eyes were still half close nang makita ko ang nakangiting mukha ni Javier. Hmm. He's here.

Parang may buhay na mas lalo pang nagsumiksik ang mukha ko sa palad niya. If it was just a dream, I would definitely stay up close just to feel his embrace.

"Anong ginagawa mo? Inunan mo na yung kamay ko ohh. Let's go. Nagprepared ako ng breakfast"

I don't want to end this yet, because I know after this mas uunahin na naman niya si adi.

"Sungit! Tara na"

"Don kana kay adi"

I'm jealous! Who wouldn't? Hindi talaga siya umuwi para samahan ako sa condo. Paano na lang kung may pumasok dito na masasamang tao! Nakita niya lang si adi, parang nakalimutan na niya ko!

"Hey. Dumating ako kagabi. Believe me"

Unti-unting nanlaki ang mga mata ko nang marealized ko na hindi panaginip na nandidito si Javier. Oh my! I though we were just talking in my dream!

"BAKIT NANDIDITO KA SA ROOM KO?"

I checked my comforter if it was still tightly wrap around my body, dahil naka nighties lang ako. Habang bakas naman sa mukha nito ang gulat dahil sa biglaan kong pagsigaw.

"P-pumasok na ako para gisingin ka. Jane texted me, hinahanap kana sa studio"

Just by hearing Jane's name, ay dali dali na akong tumakbo palabas, with the comforter of course, na iniwan ko rin naman sa labas ng bathroom.

"Leaving someone while talking to you is rude. But I'll let it pass, for now. Next time hindi mo na ako matatakasan"

What?

Hindi ko na masyadong narinig pa ang sinabi ni Javier. Kaya't sinimulan ko na lang maligo para sa shoot na aattendan ko mamaya.

Pagkalabas ko pa lang ng bathroom ay naaamoy ko na ang niluluto ni Javier. I was wearing my robe and dumiretso na ako papuntang kitchen dahil nagugutom na rin ako.

He's busy checking if the plates was on its place and feeling ko bumabawi siya ngayon. Tsk! Alam niya talaga kung paano ako kunin.

"Sungit! Come here. Hinanda ko tong lahat para sayo. Sorry last night hindi na ako nakapag text sayo. Adi was so clingy and needy kaya wala na akong oras pa para magpaalam. But I tried to called you, kaso hindi kita macontact, that's why pagkatapos nang dinner with her family ay umuwi na rin ako. And pag-uwi ko tulog kana, so hi----"

"Javier stop. It's okay. I know madami ka ding ginagawa and knowing na you still came here para may makasama ako, that's enough. Dad will be happy if he heard that."

I know naman na kaya nagsstay si Javier is because of his agreement with dad.

Mali na magdemand pa ako ng sobra sobra dahil alam kong mahirap na para sa kanya ang pakisamahan ako, lalo na ang dad niya.

Tahimik na tinapos namin ang breakfast sa araw na iyon. That was a lifeless breakfast I had in my entire life. Wala man lang siyang sinabi na kahit ano and feeling ko kinukulong ko lang si Javier para sa sarili kong interes.

"Pose. Smile Z. Focus"

Gusto ko sanang wag munang gawin yung shoot, pero ayoko namang ipahiya ang buong team. That's why i don't have any choice but to do it, kahit pa nga alam kong hindi ko nagawa ng ayos yung shoot.

Maagang natapos ang pictorial and balak ko ngayong bumisita kina dad. I don't know kung nasa bahay sila, pero pupunta na rin ako, dahil wala naman akong makakasama sa condo. Javier was busy on his work and kanina ko lang din nalaman na pareho kami ng sched. Maliban lang sa saturday class niya.

"Mang Tonyo, how's mom and dad?"

Last week ko pa silang gustong puntahan, pero mas naging hectic naman ang schedule ko sa shoot. And now, was a perfect time para kamustahin sila.

"Okay naman ma'am. Palagi namang busy sina sir."

That's good to hear, business lang naman ang nakakapagpagaan ng loob nila.

Hindi naman nagtagal ay nakarating na din kami sa house. I don't know why I have this feeling na gusto kong maiyak dahil namiss ko talaga ang bahay namin. I missed this not so joyful house.

Siguro gusto ko lang din ng karamay dahil naguguilty ako para kay Javier.

"Z! Iha!"

Nay Sabel screamed at the top of her lungs. And god! I missed her too.

"Nay! How are you?"

It feels like years na hindi kami nagkita, kahit pa last last week lang ako hindi nakabisita sa mansion.

"Okay lang naman ako iha. Ikaw? Kamusta kayo ni Jose. Kahapon diba yung first class niyo. Ito ohh pinicturan kayo ni Tonyo. Namiss ko kayong magkasama"

Yah. And I missed him too. Siguro masasanay din ako na wala na sa akin ang atensyon ni Javier. Ngayon lang to, after days, weeks, months, I know na masasanay rin ako.

"We're okay Nay. He's still the cheesiest, basher, and loving best friend I knew"

Lilipas din to. I just need some time alone para makapag-isip isip. I just need to clear things up para matingnan ko na silang dalawa nang walang halong sakit. And when that time comes, I will set him free.

Wala pa sina dad and mom sa bahay and I planned na hintayin sila. Alam kong gagabihin ako ng uwi. And I don't know kung magpapaalam pa ako kay javier. He's probably with adi, dahil mabilis lang namang matapos ang isang event lalo na kapag morning ginaganap.

Tinulungan ko na ding magluto si Nay Sabel kahit na taga cut lang ako ng mga vegetables. And honestly nakatulong to para mabawasan ang pag ooverthink ko.

"Magaling ka ng maghiwa-hiwa ng mga gulay ngayon. Dati rati eh nagkakanda sugat sugat ka pa"

Ngayon lang ako naging proud sa cooking skills ko. Duh! Ako lang naman ang palaging inuutusan ni Javier maghiwa nong mga isinasahog niya.

"Of course nay. I've learned it from Javier. He teaches me how to cut it properly without hurting myself"

I'm a fast learner naman. But when it comes to cooking talaga hindi ako marunong sa mga pagtansya-tansya.

"Nakabubuti talaga sayo ang pananatili kasama si Jose. Malaking bagay ang naging ambag niya sayo. Hindi ko na nababalitaang gumigimik ka. Nasa tamang direksyon ka iha"

Nay Sabel said and she's wrong. I was still the woman back then. And for now hindi ko pa magawa yung mga kalimitang ginagawa ko noon, because I was still in the process of building my own career.

"Ilagay na natin to sa mesa. Siguradong padating na din ang dad at mom mo"

After naming malagay yung mga foods ay sakto naman ang pagbusina ng car ni dad sa labas ng gate. They're here and I'm so excited na makita kung ano ang magiging reaction nila.

I heard mom's foots steps because of her heels. And nang makarating ito sa kitchen ay natutuwang agad itong lumapit sa akin.

"Z! You're here. I missed you iha. Bakit hindi mo sinama si Jose?"

I hug and kiss mom's cheeks, and hindi ko alam kung anong isasagot ko sa kanya. Damn! I forgot na to text Javier!

"Ohh. So my princess was here. I heard different news about your career and I must say na you're doing well. Teka si Jose nga pala?"

Dad was looking at me. And mas lalo lang akong napressure sa isasagot ko.

"A-ahm. H-he's. He's bu---"

"I'm here Tito, Tita. Sorry nagbathroom lang ako. Kamusta ho kayo?"

Naguguluhang agad akong napatingin kay Javier. He's acting like kanina pa siyang nandito and I don't know how to react, lalo na't hindi naman ako nagpaalam sa kanya.

"Iho. It was nice to see you here. Let's eat, we're now complete"

I was still in daze when Javier pulled a chair for me. He's not looking at me nor talking. But I can see na hindi siya natutuwa sa inasal ko ngayon.

"How's first day of school? Pwede ko kayong padalhan ng maid para hindi mabigat yung mga gawain nyo sa condo. Sounds good right?"

Dad offered, and for me ay magandang ideya yon. Lalo na kapag ginagabi si Javier, or if may importante siyang gagawin. I won't cage him naman na palaging magstay sa condo.

"Yes dad. That was a big he---"

"No Tito. Kaya nga ho kami magkasama. Magtutulungan ho kaming dalawa para dyan"

What?

We can't do that. Nahihirapan na siya. Bakit ayaw niyang sabihin yon kay dad?!

Hindi na lang ako nagsalita pa dahil sa sinabi ni Javier. It was still useless, after all.

"Andito ka. Pero hindi ka nagpaalam"

Javier whispered habang patuloy pa rin siya sa pagkain ganon din sina mom and dad.

Biglang nanuyo ang aking lalamunan dahil sa intensidad ng binitawan nitong salita. I don't see any reason kung bakit pa ako magpapaalam gayung hindi naman din siya nagpaalam kagabi.

"Naging busy ako sa pagpeprepared ng food. And I thought you were busy din"

I didn't mean to be rude or to give him that treatment, pero naiinis lang ako dahil parang kasalanan ko pa. He's the first one who violated the rule. We should be a team/partner right now. Pero hindi ko yon nakikita sa kanya.

"I don't want to end this yet but excuse us, iha, Jose. May mahalaga lang kaming pag-uusapan ni V"

We just both nodded to Dad and medyo nakahinga na ako ng maluwag dahil wala na sila sa harapan namin ni Javier. At least now, we can say anything to each other without fear of being heard.

"Pagkatapos nang event, I called Mamu para itanong kung nasa studio ka pa. Pero sabi niya maagang natapos yung shoot niyo. I also called Sy, Hannah, Mori and Bea, pero hindi ka daw nila kasama. I was worried as hell. Kaya ng maisip ko si Mang Tonyo, sinabi niyang andito ka nga daw, nagdali-dali akong pumunta. Buti nga naabutan ko yung pag-uusap niyo nina Tito. Diba sabi ko sayo magpaalam ka sakin kung saan ka pupunta"

Hindi ko maiwasang ngumiwi dahil sa huli nitong sinabi. Wow. So, he still has the guts to demand while siya yung unang sumira sa agreement namin noon.

"We're now quits"

I smile sweety at him and tumayo na rin ako para magpaalam na kina dad. Gosh! I never thought na darating ako sa point na ayokong makita si javier.

After kong makapagpaalam kina dad ay lumabas na rin ako ng mansion, only to see Javier sitting on his motor. Nakahelmet na rin ito habang nakatingin sa akin. I know that stares, he's commanding me to hop in.

And I don't have choice naman dahil magtataka sina dad kung bakit hindi ko kasabay umuwi si Javier. So in the end, sinuot niya lang sakin yung helmet, and the whole ride ay hindi talaga ako kumapit sa kanya.

Pagdating sa condo ay dire-diretso ko lang binuksan ang pinto, and I was surprised nang may biglang pumigil sa braso.

"Let's talk"

Javier's face was inches away from me, and I can clearly heard his heavy breathing na halatang nagmadali siyang tumakbo pataas.

"I'm done with you. Go get your girl, I think she's waiting for you"

I don't know where those words coming from, but the only thing I know was that I'm jealous.

My brows got crumbled when I saw his lips slowly curving into a smile. And suddenly, I felt his lips to mine.

Oh my god! My legs got weaken when he deepen the kiss. I could feel his touch carefully sliding at my arms down to my legs. And before he could lift my dress up ay naitulak ko na siya palayo.

This is wrong! Damn Z! She's your best friend, for god sake!

Bakas sa mga mata ni Javier ang gulat at pag-aalala nang unti-unti akong tumalikod sa kanya. God! I can't believe we did this!

I was now in the bathroom and I'm still confused about what happened earlier. When he touches me, kissed me, everything felt right. It was as if I was longing for that kiss.

I just wore my robe before leaving the bathroom and laking gulat ko nang makita ko si Javier na taimtim na nakatingin sa akin habang nakaupo sa sofa. He's still wearing his black polo, slacks and shoes. And hindi man lang ako makatingin sa kanya. I'm afraid, I'm afraid to end and start this.

"I'm not sorry about what happened between us, I was sorry because I---"

"Don't ever, ever cross the line Javier. Dad trusted you to take care of me, not to...."

I sighed heavily before looking at him.

".... be part of your mistake"

I hurriedly wipe off my tears before walking to my room. I'm his mistake. And I know na kaya niya lang nagawa yung kanina, was because of his emotion. We got carried away.

When the morning came I don't expected Javier to be here but nabungaran ko na lang siyang nagluluto ng breakfast. We both have classes today, that's why nakauniform na agad siya. Wait. It's still earlier ahh, does he have earlier period?!

With that thought ay dali-dali kong inopen ang schedule na sinend sakin ni Javier. I just acted na I'm busy with my phone dahil nakatitig na naman siya sakin. Tsk!

"Go get your stuff, I'll give you a minute to prepare, may pupuntahan tayo"

He said, and I know na wala talaga akong maitatago sa kanya. He really knows me well.

"Where? Does adi knows it?"

I asked na siyang ikinalingon nito sa akin. What? Masama bang magcare ako sa girl friend niya?!

"Stop the teasing, sungit. I bet you're hungry, nabitin ka ata kagabi?"

Ohh boy! Now it turns the table. Gez I'm done with this shit!

After kong magshower ay tapos nang kumain si Javier, he's now waiting at the living room, and I don't know kung maiinis ako dahil hindi man lang niya ako hinintay makalabas sa bathroom.

"Where are we going?"

I said while finding my shoes. Gosh! I'm bad at obeying time talaga!

"Malalaman mo mamaya. Let's go"

Kahit magulo pa ang buhok ay hinigit na agad ako ni Javier palabas. Damnit! Why can't he let me comb my hair?!

"Magugulo din yan. We will using my motor"

Hanggang sa makarating sa lobby ay wala na akong nagawa. Buti na lang I was wearing my facemask kaya kahit may tumingin ay hindi nakakahiya ang magulo kong buhok.

"Sakay"

Tsk. He's so bossy. Lately nakikita ko na rin ang other side ni Javier. The masculine and sedate personality of him.

He's now very different, from a fat bone to a well define man. Actually, papasa na siyang campus heartthrob kung hindi ko lang talaga siya kilala ngayon.

Maaga pa para sa first class namin and I don't know kung bakit kami tumigil sa isang sikat na school sa manila. It was were high school students came from and I was clueless kung anong ginagawa namin dito.

"Hindi ba trespassing to? We're college students?!"

For god sake, idadamay niya pa ko sa kalokohan niya!

"Wag kang maingay sungit baka mapagalitan tayo"

"Mapapagalitan talaga tayo sa ginagawa mo!"

Pilit kong kinakalas ang pagkakahawak niya sa kamay ko nang huminto kaming dalawa sa gate ng school.

Kunot-noong tumingin sa amin ang guard and I don't know kung tatakbo ba ako o magkukunwaring napadaan lang talaga.

"Bakit andito kayo? Sarado pa ang office nang principal. Masyado pang maaga mga bata"

I gulped the lump on my throat nang magsimulang lumapit sa amin si kuya guard. The hell! Kaya kong tumakas sa school but this one was different, ano bang gagawin namin sa loob?!

"Nagcoconduct kami ng research, may approval na kami ni Mr. Suarez"

What? Research? At kailan pa kami nagkaroon ng thesis?!

Walang mababakasan na kahit anong pagyayabang sa mukha ni Javier. See? He's good at pretending!

"Pasok, sa kanan yung library, mahigpit na ipinagbabawal ang pagkakalat ng mga libro o ang pagkuha nito. Mag aral kayo ng mabuti"

Oh my god! I didn't know na magaling din palang magpalusot si Javier! Before, he's so scared at ditching, pati sa guard nanginginig na siya. But now, damn. He's a monster.

"Ano bang ginagawa natin dito? And research? Saan galing yon?"

"Hinaan mo nga yang boses mo, baka marinig tayo ng guard mapalabas pa tayo. Basta sumunod kana lang"

Again, he's the boss! Imbes na sa kanan ay sa ibang direksyon ako hinigit ni Javier. So he knows this school....

Ohh, I think I know the answer.

Isang malawak na field ang bumungad sa amin habang tanaw na tanaw ang papalitaw na araw. Javier was now sitting under the trees and I could imagine na madalas niya itong ginagawa.

"Missing your old school?"

I asked breaking the silence, na siyang nagpalingon sa kanya. Hindi ko ineexpect na dadalhin niya ko dito. It was as if, we're still at getting to know each other.

"No. Adi and I, nakilala namin ang isa't isa dito mismo, dyan mismo sa kinauupuan mo"

I don't know why biglang nanikip ang dibdib ko knowing na mas una niyang nakilala sa adi. At wala nang mas sasakit pa sa kaalamang siya pa rin yung naiisip ni Javier. I guess, first love never dies.

"Handa na ako sungit. Ipapakilala ko na siya sayo"

He sincerely said that left my heart in pain. So there's really a past between them.