Chapter 9

Aurora's POV

"Sira n-na ang mga g-gadgets ko.."

I sighed and pat Aeden's head. Nandito na kami sa Mansion ko and nagsumbong nga si Aeden na sinira ni Jace ang mga gadgets niya na pinanggagamit niya sa pag-hack.

"I will buy you a new one, don't–" he cut me.

"Ayoko! Regalo mo pa sa'kin iyon simula noong highschool pa lang tayo, kaya hindi ko iyon papalitan," umiiyak niyang sabi.

Wala akong nagawa kung di ang bumuntong hininga. Tumayo siya at niyakap ako na niyakap ko rin naman.

"Thank you Au-au, uwi muna ako, ingat ka na lang baka sugurin ka niya dito at kainin," sabi pa niya pero hindi ko narinig ang huli niyang sinabi.

"What–"

Humiwalay na siya sa'kin at kumaway bago tumakbo papalabas ng mansyon. I shook my head and walked towards the kitchen to wash the dishes. Nilibang ko ang sarili ko noong isang araw para makalimutan ang lalaking iyon.

While I'm washing the dishes. Napatuod ako sa aking kinatatayuan nang may braso na yumakap sa aking bewang at isiniksik ang mukha sa'king leeg.

"I miss you,"

Napakurap-kurap ako at siniko siya sa kanyang tiyan. Rinig ko ang pag-daing niya, dali-dali kong dinampot ang kutsilyo at humarap sa kanya. I pointed the knife on him. He just smiled at me at mas lalo pang lumapit. Nanlalaki na ang aking mata dahil mas lalo pa siyang lumapit at tumutusok na ang kutsilyo sa dibdib niya.

"You can't hurt me, right?" He said at pinag-patuloy pa ang paglapit.

Nanginginig kong nabitawan ang kutsilyo at kinuha niya itong pagkakataon para lapitan ako at hinalikan sa labi. It's a gentle kiss na para bang ayaw niya akong masaktan.

I tried to push him, tinigil niya ang paghalik sa'kin pero hindi ako binitawan at niyakap ako nang mahigpit.

"I miss you, uwi na tayo reyna ko," he whispered.

Natigil ako sa pagtulak sa kanya dahil nakaramdam ako ng parang basa sa aking leeg. I shook my head at tinulak siya.

Nakayuko lang siya at kita ko ang tumutulong luha sa kanyang mga mata.

"Reyna ko? Hindi mo ako pag-aari Jace–"

Nagulat na lang ako nang hampasin niya ang gilid ko. Napatingin ako sa hinampas niya at nanlaki ang mata. May basah ang tiles ng lababo at may unting dugo ang tumutulo galing sa kamao niya.

Naramdaman ko ang kamay niya sa baba ko at pinatingin sa kanya. He looks so dangerous, madilim siyang nakatingin sa'kin at hindi ko alam kung bakit ako nakaramdam ng takot.

"So that man owns you? Huh?!" He dangerously said while gritting his teeth.

I gulp at nang may pumasok na ideya sa isip ko. Tumango ako at napatili na lamang ako nang buhatin niya ako at pinaupo sa lababo. Sobrang lapit ng mukha niya sa'kin at bumibilis na rin ang tibok ng puso ko.

Mahigpit ang hawak niya sa bewang ko kaya hindi ko maiwasan ang mapangiwi dahil sa sakit.

"No one can own you, except me. You're mine, kitten."

Napasinghap na lang ako nang hinalikan niya ang labi ko and I can't feel the gentle, it's rough and I hate it.

"S-Stop!" pigil ko sa kanya pero bumaba lang ang halik niya sa leeg ko at kinagat ito.

"Dadalhin ka namin sa langit bata,"

Here we go again with that f*cking voice in my head. Nagsimula na naman akong mapaiyak at tinulak-tulak siya.

"Walang tutulong sa iyo bata HAHAHA!"

"P-Please! Stop!"

Mas lalo akong napaiyak nang punitin niya ang damit ko. Hindi ko na makilala ang kaharap ko, nakain na siya ng selos at akala ko lalayuan na niya ako kapag sinabi kong pagmamay-ari na ako ni Timothy.

He kissed me again on my lips hard and rough.

"Jace stop!"

Mukha naman siyang natauhan at tinigil ang pag-halik sa'kin. He looked at me at biglang lumambot ang ekspresyon niya. I hugged myself at napayuko habang ang luha ko ay hindi tumitigil sa pag-tulo.

I felt his hands shaking at hinawakan ako sa aking mukha.

"Baby, I-I'm sorry.." he whispered, his voice shaking.

I shook my head at tinulak siya. Kinuha ko ang damit ko na pinunit niya at dali-daling tumakbo nang hindi siya tinitignan.

"Ai!"

Hindi ko pinansin ang sigaw niya at tumakbo pataas ng aking kwarto. Ramdam ko ang pagsunod niya kaya dali-dali akong pumasok sa kwarto at ni-lock ito. Napaupo ako at napahawak sa ulo nang sumakit ito.

"L-Love, my Queen please open the door," rinig kong sigaw niya at kumatok muli.

Hindi ko siya pinansin at napa-sigaw sa sakit na nararamdaman ko sa aking ulo. Gumapang ako palayo sa pinto dahil mukhang masisira na niya ito.

"Aaarrghhh!"

Sinabutan ko ang sarili ko nang mas lalo itong sumakit at may boses sa ulo ko na ayaw kong marinig.

"Your Mom died, she died because of you!"

My tears are flowing like waterfalls.

"Enough! Tama na!"

"Kung di ka lang niya prinotektahan, sana buhay pa siya at sana ikaw na lang ang namatay!"

Napa-sigaw ako dahil sa sakit. I tried to stand up pero natumba lang ako. Naramdaman ko na lang ang katawan ko na nakahiga sa sahig at nakatitig sa pinto.

"It's all your fault."

"Mamatay ka'na!"

"Sana ikaw na lang ang namatay at hindi ang asawa ko."

All that voice belongs to my father. My real father.

Biglang bumukas ang pinto at tumakbo papunta sa'kin si Jace. I felt my eyes closing at bago ako tuluyang mawalan ng malay ay rinig ko pa ang pag-sigaw niya.

"Celestia!"