Chapter 18 (THANKFUL)

CHLOE

"Yes, Mom. Of course... Of course, I am doing my part here... No! Wait! I mean... You don't need to shout, Mom. I... I just need to look for a job here while waiting for the time that I can talk to the man..." paliwanag ko kay mommy.

Kakatapos ko lang pumirma sa kontrata na nasa harap ko at saktong tumawag siya. I was so excited pa to tell her na may nakuha akong project nang naunahan na ako ng panenermon niya.

"As far as I remember, Chloe, we are not starving you," Mommy angrily said.

I have no idea kung sino ang nagkuwento sa mommy ko sa paghahanap ko ng work. Probably ang father or ang mother ni Harriet. Alin na lang sa kanila. And I am not saying either that they are starving me, I just want to practice my profession. Is it wrong?

"Are you listening, Chloe Jordan McIntyre?!" galit na sabi ni Mommy and I know she is really mad dahil binuo na niya ang pangalan ko. Kulang na lang ay pati middle name ko ay banggitin niya na rin. I sighed.

"I... I just want to pra–"

I bit my lower lip as I stopped myself explaining nang bumukas ang pinto at iniluwa no'n si Mr. CEO at ang mga taga-HR na dalawang babae at... at isang lalaki na... na pamilyar sa akin. No! Don't tell me...

I felt my heart beating faster than usual. Kinabahan ako bigla. Why? Why the man is here? Is he the same man I thought he is o baka naman kamukha lang. Nang marinig ko ang boses ni Mommy mula sa phone na nakatapat pa pala sa tainga ko ay gusto ko na maiyak. Sabi ko na at parang may mali.

Pero baka naman kamukha lang... baka kakambal... Oh shit, Chloe! You are in a deep shit! Totally a deep shit of shitness! Muling bumalik ang tingin ko kay Mr. CEO.

No! He is not the CEO. I am certain of it! He is not the CEO and I think I know who the real CEO is.

"Miss McIntyre, I want you to meet the company's overall general manager, Engr. Franco Rodrigo. He is the one in charge of all the operations in Forte Konstrakt and the one who will go to check the progress of your work," Atty. de Leon introduced the man na nakatingin lang ng diretso sa akin. "He is the one who had direct contact with the CEO of Forte Konstrakt too."

My eyes grew bigger as I heard that the man name is Franco. Confirmed na siya nga iyon! Ang gahiblang pag-asa ko na baka magkamukha lang sila ay tuluyang nawala. Impossible naman kasi na may dalawang work ang Franco na ito. Kung nandito si Franco ay isa lang naman ang ibig sabihin... Shit! I'm so stupid! Oh no... Why oh why?

Yeah! Definitely he is the one who had a direct contact with the CEO! Sino pa ba?! Mindless ay napatingin ako sa signature ko na nasa dokumento. Hindi ko na ito mababawi, right? Pero pwede pa naman siguro since hindi pa naman nakapirma ang lahat.

Sabi ko na nga ba. Sabi ko na nga at may mali. Why I didn't think to review the company's profile first. Hindi ko na kailangan pa itanong ngayon kung sino ang pinaka-boss ng Forte Konstrakt at mukha na lalo akong slow kapag ginawa ko pa iyon. Ang dapat ko ginawa una pa lang ay ang i-review ang company's profile but since it was a sister company of Black Builders ay inisip ko na same na rin ang management.

"My brother has his own architectural firm and is known for his international projects. He has a real estate business and owns a triple-A construction company too..." Paige said those to me when I asked her about Trace noong nasa penthouse kami.

"And who was that guy?" I asked Paige referring to a man na biglang dumating sa penthouse at may mga dalang papel na kailangan daw ni Trace.

"He is Franco," Paige answered. "My brother's overall personal assistant... and general manager."

Wala sa sarili akong napatingin kay Doraemon na nasa mesa nang pumasok sa alaala ko ang mga sinabi ni Paige. Oh yes! It seems Doraemon is Trace's favorite, kaya pala mahilig sa belt bag... no doubt! Feeling niya siguro ay si Doraemon siya?!

Cute si Doraemon with his color which is blue, but Trace to be associated with Doraemon? It seems uncanny, weird, funny... pero sabagay at pwede naman as Trace is unreadable, unpredictable, unstoppable... At feeling ko ay na-Doraemon talaga ako ngayon like naisahan niya ako.

Cute talaga si Doraemon but I can't find anything na cute kay Trace. Doraemon is for kids and Trace is for me! Wait! Where the thought comes from?!

Truth is nakakatawa malaman na ang gaya ni Trace ay mahilig pala kay Doraemon at kaya pala may belt bag sa kwarto niya pero... pero bakit ko ba iniisip si Doraemon at si Trace?! I should think of my situation dahil hindi ako natutuwa sa nangyayari ngayon. Gusto ko maiyak dahil pakiramdam ko ay naisahan ako ni Trace. But no! Hindi ko lang pala pakiramdam na naisahan ako, talagang naisahan ako.

Trace! You really want me, don't you?

"Stop that foolishness, Chloe!" I heard Mom's voice at bago ko lang na-realized na hawak ko pa rin pala ang phone sa tapat ng tainga ko. "You need to look for a way to talk to your sister's ex-boyfriend and not to work with anyone!" dagdag panenermon pa ni Mommy.

As I heard that, it was as if there was something like a flash of lightning on my mind. I have my way now, Mommy! Just wait and see.

Pinatay ko ang phone na hawak ko at hinarap sila at nakatingin ako nang diretso kay Franco na general manager. I managed to make a smile. No matter what ay dapat ko isipin ang magandang resulta ng ginagawa ni Trace Dimagiba. He is making his way to get me and I am making a way to convince him to get back to Carly.

"Forte Konstrakt is happy to have a contract with you, Ms. McIntyre." The man named Franco extended his hand and I accepted his congratulatory handshake.

I just nodded and I don't know how I managed to say 'thank you' to him. Ayoko naman magmukhang prey na nahuli ng predator na amo niya. I should need to act as if okay lang ako. I should need to be brave. I really should need to... kahit ang totoo ay simula natapos ang party ni Paige ay natatakot na ako at si Carly na lang ang dahilan kung bakit nilalakasan ko pa ang loob ko ngayon. Sino ba ang hindi matatakot sa ginawa sa akin ni Lev? He almost killed me.

TRACE

I gave a straight punch sa lalaking nasa harap ko na pabalagbag ang naging sagot sa tanong ko. Ito ang nahuli nila Logan at Jake na espiya kaya hindi matapos-tapos ang transaksyon dito sa Sta. Monica.

It had been two weeks not seeing Chloe at napipikon na ako sa tila pananadya nila Jake at Logan istorbohin ang mga plano ko. Nang tawagan ako ni Logan para papuntahin dito sa Sta. Monica ay totoong napilitan ako iwan si Chloe. Madalian akong umalis sa mansion ng tatay ko at hindi na nagpaalam pa kahit kay Paige. Kay Chloe lang ako nagpaalam na nagulat pa nang pasukin ko siya sa guest room kung saan siya tumutuloy, na itinuro sa akin ng mga katulong kasabay ng pagbigay ng susi.

Louisianna even gave me a warning na huwag gumawa ng kalokohan sa kaibigan ni Paige but I didn't give even a glance to her so much more giving a damn about her opinion. Who the hell she is for me to give a fUck?! Pakialam ko sa kaniya!

Humabol pa siya sa pinto na bigla kong isinara para hindi niya ako magulo sa pagpapaalam ko kay Chloe.

"Oh my God! What are you doing here?!" pasigaw na sabi ni Chloe na mabilis lumayo at hinila ang kumot para takpan ang katawan niya na nakasuot lang ng bra at panty nang abutan ko. My member reacted but I have limited time kaya agad ko inalis ang isipan ko sa pagnanasa kay Chloe. May tamang oras at araw para sa bagay na iyon. I don't like to do a quickie with her at naroon sa kuwarto si Harriet na tulog na tulog.

I grinned at Chloe's reaction. Kung makatingin naman sa akin ay parang takot na takot na gawaan ko siya ng masama. Magdamag nga kami magkatabi na hindi ko siya pinakialaman pero ngayon ay parang rapist ako sa paningin niya. Siraulo! Pasalamat siya at type ko siya...

"Trace, please get out... I know this is your family's house but we were invited by Paige and you should know how to be a proper person, you should respect our privacy," dire-diretso niyang sabi na parang pinapangaralan pa ako sa proper etiquette. The hell! She sounds like Elliot! Freaking properness they kept on saying!

"Then you should know that it was improper for a woman to watch a naked man and devour him in her–"

"I did not devour you!"

"Am I saying you did?! You sound guilty..." I made a tsk sound as I was just teasing her and walked to get near her.

"Stop!" She raised her right hand to prevent me from getting near her while her left hand was curled to hold the blanket that covers her body. I chuckled. I glanced at Harriet's sleeping profile na naka-gown pa rin.

I removed her right hand na pumipigil sa dibdib ko at hinila ko siya para masubsob sa akin.

"You!" galit na sabi niya na pilit inayos ang sarili sa harap ko.

"Shhh..." I hushed her before she said anything I won't like.

I saw how her eyes grew bigger while looking at me and her eyes changed color because of her growing emotion. I wonder what the color of her eyes would be like once I gave her a near-death experience that she will taste soon with me.

"I'm gonna leave you here. Babalik ako mamaya o bukas, depende sa shipment ng mga dro– ng mga paninda papuntang Brazil," paalam ko kay Chloe na mabuti na lang at hindi ko naituloy sabihin na droga.

Fuck! I hate myself! Bakit ba masyado akong nagiging kampante kausap itong babae na ito.

"You don't need to tell me that," mataray niyang sabi na akala mo naman walang gusto sa akin. "I'm not your mother!"

"You're not but you will soon want to be a mother of my child," I said and held her delicate neck and started to run my thumb to her jaw, chin, and lower lip.

"I wo–" I know she said she won't and that is how I seal our deal. I gave her a mouthful kiss to stop her from saying anything I won't like to hear.

A kiss that was supposed to taunt her but I can't stop myself for I want more. I pinned her to the wall and she let me taste her more. As I sucked her tongue and trailed my tongue into the insides of her mouth, I heard her soft moan.

I was rock hard and I pressed my length to her to let her know how I desired her. I wanted her and when my free hand started to slide inside her underwear she stiffened.

"C-Chloe..." I heard the voice of Harriet and that stopped me. As I released Chloe's lips, I saw lust in her eyes. She's into me. She can deny it multiple times but her eyes can't.

"Wait for me here," I told her while she was looking at me with bewilderment in her eyes. "I'll be back..."

I heard the chuckle of the man that was tied on the chair. He stopped me from thinking of Chloe. I gave him a look. Kung kanino man tao ito ay napakamalas dahil ako pa ang nakaharap.

"Sino ang nagpadala sa 'yo rito?" I asked habang sinisindihan ang binalot na MJ na inabot sa akin ni Isaiah.

"Patayin niyo na ako," mayabang na sagot nito. "Wala kayo mapapala sa akin."

"Sino nagpadala sa 'yong gago ka?!" asar kong inulit ang tanong at hinila ang buhok niya para mapatingin siya ng diretso sa akin at saka ko binugahan ng usok.

Duguan na siya nang abutan ko, nakatuwaan na nina Logan at Jake i-torture para umamin pero matigas talaga.

"Tinatanong kita pero kung ayaw mo magsalita ay walang problema." I saw how he tried to look tough but acting tough in front of me made me more excited to give him what he deserves.

Tinalikuran ko na siya at iniwan pagkatapos ko patayin ang hinihithit kong MJ sa noo niya.

I am into weeds, inaamin ko. I do drugs but most of it ay kapag nakikipag-orgy lang ako, the type of drug that Isaiah made in our drug den in Agrianthropos City. But mostly, it is only MJ that I'd like. At kapag ganito na umiinit ang ulo ko sa ginagawa ng mga gustong kumalaban sa Foedus ay kailangan ko ng weeds para makalma ako. Isa pa, ang totoo ay mas umiinit ang ulo ko dahil hindi ko pa mapuntahan si Chloe sa daming istorbo.

"Matigas talaga ang gago na 'yan, Trace!" tumatawang wika ni Logan na inabot na sa akin ang razor na paborito kong gamitin kapag sinimulan ko na mambalat ng buhay. I am not a fan of skinning enemies alive but it was Lev who mentored me on that. The more they feel the pain, the more they will beg to be killed instantly with a bullet on their head.

Earlier, after I ended the call I had with Franco sa bahay ng parents ni Logan ay saktong tumawag na rin itong gago kong pinsan. Akala ko ay papalpak na naman pero mabuti na lang at sa wakas natagpuan na ang tarantado na dalawang linggo na nanggugulo sa transaksyon dito.

I want to go back to Manila lalo na at natutuwa ako sa balita ni Franco. Chloe is tied now with a contract. Hindi na siya makakaiwas sa akin. I need to work fast as I don't want anyone to hinder my plans.

At itong putanginang nasa harap ko na nakatali sa upuan ang istorbo sa mga plano ko. Paulit-ulit na laging nasasabotahe ang pagta-transport ng mga kargamento. Maayos na na-ship ang twenty-five percent ng kargamento at nasa seventy-five percent pa ang hindi makalabas-labas ng Sta. Monica dahil nahaharang ng paulit-ulit.

"Walang problema kung ayaw magsalita, tapusin ko na agad at tinatamad ako ngayon." Nilapitan ko na ang Poncio Pilato at sinimulan ibaon ang blade ng razor sa ibaba ng tainga niya.

I saw how the man fight himself to scream habang sinisimulan ko na tanggalin ang balat sa gilid ng leeg niya.

"Sabihin mo na kung kaninong grupo ka galing. I will make you skinless after a while kaya kung ako sa iyo ay sabihin mo na para makaganti ka man lang sa mga tarantado na nagpadala sa 'yo rito," I informed him. Mas mabuti na alam niya ang gagawin ko para makapag-isip pa siya.

The man spitted on me at humalo na ang dugo sa laway niya na tumama sa ibaba ng kaliwang mata ko. Sa inis ko ay binigyan ko siya ng isang suntok. Puta! Dinuraan ako!

I heard Logan's chuckle at sa inis ko ay pinahid ko ang dura na nasa mukha ko at ipinahid kay Logan na malakas akong minura. Siya ang malapit sa akin kaya pasensyahan na lang at nadiri na ako ay binadtrip pa niya ako sa tawa niya.

I immediately look for an alcohol at nakita ko naman na nasa harap ni Jake. Typical doctor ito na laging may alcohol na dala. This time ay hindi ko siya kakantyawan.

"Itali niyo patayo," utos ko kina Nite at Isaiah. "Hubaran niyo na rin."

"Want my help?" tanong ni Jake sa akin.

I squinted my eyes sa tanong ng kamukha ng boyfriend ni Barbie Doll. I gave him a side glance as I was irritated.

Kung sana ay ginawa na nila ni Logan paaminin ito kanina ay hindi na sana ako kailangan pa rito. They are wasting my time, kagaya rin sila ng gago na nasa harap namin na kasalukuyan itinatali na nina Nite at Isaiah.

"I would do the lashes," Logan suggested.

"You two better shut your mouth," inis kong sabi sa kanila. Ayaw ko mainis sa kanila pero hindi ko mapigilan. Imbes nasa Manila kasi ako at kaharap si Chloe ay itong pangit na kung sino man Poncio Pilato itong kaharap ko.

"Mainit na naman ang ulo mo," patawa-tawang sabi ni Logan.

"If you wanna help then go and skin that man hanggang sa umamin," utos ko sa dalawang senyorito sa harap ko.

"Nah, ikaw na! That's gross, Trace." Logan got the pack of his cigarette and started to smoke.

Napailing ako sa kaartehan ng dalawa. Nang tumingin ako kay Jake ay nasa itsura nito na gusto at ayaw. I know how Jake like to use his scalpel pero sa porma nito ngayon ay mukhang hindi nito gugustuhin madikitan ng dugo. Gago! Sino nagsabi na magsuot siya ng puti?! At bakit mukhang ang pormahan ay may ka-date mamaya?

"Ako na at manood kayo para matuto kayo ng tamang gawain sa pagpapaamin!"

Nilapitan ko na si Herodes na nakatali at sinimulan ang pagbalat sa likod niya. Malakas ang naging paghiyaw niya sa sakit lalo na at mula sa batok hanggang sa gulugod ang tinanggalan ko ng balat.

"Wala bang mas mapurol dito?" tanong ko kay Logan. Mas mapurol ay mas ramdam nito ang hirap.

"Wala na. Okay na 'yan!" natatawang sagot nito.

Hindi na ako nagsalita at sunod-sunod ko nang ginawa ang pagtanggal ng balat ng hayup na umuubos ng oras ko. I kept on doing that hanggang sa isigaw na niya ang pangalan ng taong nag-utos sa kaniya.

I pulled his hair and signaled Nite to give me a gun. Inabot naman niya sa akin ang isang kwarenta'y singko pagkatapos kasahin. I put the barrel inside the mouth of the man and looked straight to his eyes before I pulled the trigger. I gave him mercy as I killed him instantly after he supplied the name that I wanted to hear, and that is how thankful I am.