EPILOGUE

"I WONDER if my fingers are enough to satisfy my gorgeous wife." Umaapaw sa pagnanasang bulong ni Zurick sa asawang si Reverie. Sa umpisa'y may hunos-dili pa ang pagbaon-haltak ng dalawang daliri niya sa pagkababae ng asawa, ngayon ay hindi na niya matiis na hindi bilisan at diinan.

Nakikisayaw din ang malugod na mga ungol ni Reverie sa nililikhang ritmo ng kanyang daliri sa pagkababae nito.

How he loves fvcking his wife with his fingers. Titig na titig si Zurick sa napakagandang mukha ng asawa habang pinapaligaya niya ito ng husto sa pamamagitan ng kanyang mga daliri. His silly heart never stopped beating up in an exultant rhythm method as he watched her every fascinating reaction.

God! He must proclaimed himself as the luckiest man on Earth having a gorgeous and a very lively wife. Hindi nga naman nagkamali ang puso niya. Si Reverie de Gracia lang talaga ang natatanging babaeng luluwalhatiin ng kanyang puso.

"I guess no but maybe they're enough for now, Rhames. Gosh! Pakibilisan pa nga... Oh my... Ohh, Rhames... Deeper them down into me, you fucker." She was scowling at him.

"Grumpy woman." Kagat-labing komento ni Zurick sa inaakto ng asawa. Napapantastikuhan na talaga siya sa pagiging sensitive nito at pagiging bugnutin. Kaya naman ingat na ingat siyang huwag magkamaling gumawa ng ikaiinis ni Reverie.

Uma-under the saya na nga yata ang drama niya na siyang ayaw niyang ipaalam sa kanyang mga kaibigan. Tiyak hindi titigil ang mga iyon hangga't hindi siya mapipikon sa panunukso ng mga ito.

Nightfall came and yet they were still inside Zurick's room in de Souza's mansion. Doon tumuloy ang dalawa pagkatapos nilang bisitahin ang nakatatandang kapatid ni Reverie na si Trever sa opisina nito.

"Pakibilisan nga sabi e." Pahiyaw na sabi ni Reverie at pansamantalang tinampal ang braso niya. Ganoon pa rin kasi ang kumpas ng daliri niya.

"Wife, kindly minimize your voice. Per favore, mia moglie." (Please, my wife.) Masuyong pinakiusapan ni Zurick ang asawa. Hindi kasi soundproof ang silid niyang iyon. And remind him to fix it as soon as possible.

"Ayoko nga! 'Wag mo akong inuutus-utusan diyan ha! Bilisan mo diyan. Fuck!" Pagmamatigas pa nito at dumilim ang mukha.

Kapagkuwan ay walang kaingat-ingat na dinaklut nito ang kanyang pisngi at mapusok na siniil siya ng halik. A kind of kiss that he couldn't resist even though her kisses were sometimes harsh, he'd still savour it.

"D-dolce signora..." Nabigo si Zurick na pakalmahin ang asawa. Hindi sa hinihindian niya ang kanilang ginagawa ngunit nababahala siya na baka naghihintay na si Trever sa tahanan nito. Baka lalo pa siyang mabad-shot kay Trever oras na mahuli sila sa dinner.

Nasurpresa si Zurick nang dinakma ni Reverie ang kanyang matigas na pagkalalaki. Hindi nga yata nasiyahan ang asawa niya sa kanyang mga daliri. Pakiramdam niya ay mas lumaki pa kaysa sa average erect length niyang twenty point thirty something centimeters ang sukat ng kanyang male organ.

He was goddamn surprised by it.

Napadaing na lamang si Zurick nang biglang ilabas ni Reverie ang sandata niya mula sa kasusuot pa lamang niyang trousers.

"This is mine, right?" Ani Reverie in a full possessive way. Nauudlot ang paghinga ng wasto ni Zurick habang hinahagod ni Reverie ang kahabaan niya. Bawat hagod nito ay may kaakibat na panggigigil.

"Sí, mia moglie. Sí. This dick is all yours. Only yours of course."

Reverie crashed her lips against his once more before pulling Zurick's fingers out of her pvssy. She smirked. "Now, fvck my mouth with this."

"Y-you sure, baby?"

"So damn sure."

Hindi napigilan ni Zurick ang ngumisi. He just let Reverie set her desired position. Nang mahubad ang kanilang mga kasuotan ay inutusan siya ni Reverie na humiga sa king sized bed na naroon. He willingly accepts her every domination over him. He loves it by the way.

Umupo ito sa matigas niyang abdomen nang nakaharap sa kanya ang hubad nitong likod. Carefully, she bent over to claim his monstrous díck into her warm mouth.

Napapikit si Zurick. Napamura sa labis na sarap na tinatamasa dahil sa ginagawa ni Reverie. Tila ibinuhos nito ang lahat ng galing nito sa mga oras na iyon. Nasisiraan siya ng bait sa tuwing sinasagad ni Reverie ang pagkalalaki niya sa bibig nito. Deep throat.

"Fucking shit... Fuck... Sooo good. You're so good, my wife." His mouth endlessly released pleasurable moans, growls and cusses. Non-stop satisfaction swirling inside him like no one ever gave him a mouth job like that before but Reverie. Magkasundong-magkasundo ang bibig nito't kargada niya.

Maingat siyang bumangon upang hindi maistorbo si Reverie sa pagpapak nito sa kanyang pagkalalaki. He just grabbed her hips and placed her buttocks in his chest. Nakaluhod ito sa magkabilang side ng upper body niya. Akmang-akma sa gagawin niya.

Mababaliw siya kung hindi siya mag-aambag ng trabaho. There, he gently thrusts his two digits inside her cunt, making her groaned against his manhood.

Walang sabit ang oral stimulation nito sa kanya na animo'y pinag-aralan nito ng husto ang bagay na iyon.

"I'm so fucking near, Reeve." He warned painfully.

"Shoot it inside my mouth then, husband. I'll happily take it all."

"Sure, baby. Take them all. Damn! I really love you." At tinupad nga ni Reverie ang sinabi nito.

HINDI MAPAKALI si Reverie habang hinihintay na matapos ang pag-uusap nina Trever at Zurick sa study room sa itaas. Halos trenta minutos nang nag-uusap ang dalawa.

"Relax, Reeve! Gago lang ang Kuya mo pero alam kong mahal na mahal no'n ang mga collection niyang samurai kaya malabong pabahiran niya iyon ng dugo." Napangiwi si Reverie sa tinuran ng asawa ng kanyang Kuya Trever na si Catriona.

Naroon ito sa harap ng lutuan at tinatapos lang ang huling putahe na ihahanda para sa kanilang hapunan. Iyon ay kung may hapunan nga kayang magaganap.

"S-samurai? Naroon ang mga collection niya sa study room? Holy fuck!" She asked in horror. Napamura siya ng malakas.

"Fuck? Profanity iyon, hindi ba, Tita?"

Natigilan si Reverie nang biglang nagsalita ang pamangkin niyang si Piero na kapapasok lamang sa kitchen. Naaligaga siya. Ayaw pa man din ng mga magulang nila na magsalita sila ng mga bad words sa harap ng kanyang pamangkin.

"Ang kuryuso mo, 'nak." Si Catriona ang kumausap sa panganay nito. "Ngayong tuli ka na, kaya sige allowed ka nang magmura ng paisa-isa."

"Cat! What the hell?" Bulalas ni Reverie.

"Biro lang iyon." Bawi kaagad ni Catriona at nginisihan siya. "Siyempre good boy itong si Piero namin. Magpapare iyan e."

Nalukot ang mukha ng bata. Cute! Hindi mapigilan ni Reverie na pagdisketahang kurut-kurutin ang mukha ng pamangkin. Carbon copy talaga ito ng Kuya Trever niya.

"Tita, please. Ayokong magpare. Gusto kong mag-asawa pagkatapos kong matuli." Nag-alburuto na si Piero.

"Ay hindi, 'nak. Magpapare ka ha! Naku. Gusto ko na ikaw ang magkakasal sa mga kapatid mo at sa mga anak ng mga tarantadong kaibigan ng erpats mo. Magpare ka." Giit ni Catriona na halatang inaasar lamang ang anak.

"Ma, no! I don't want to be a priest. Pa'no si Leeyah?"

"E magmamadre raw siya e. Kaya ikaw, magpare ka na lang para may forever kayo sa pagsisilbi sa Diyos." Minsan ay nasabi na sa kanya ni Catriona na totoong pangarap nitong maging priest ang anak nito.

"Mama naman e." Padabog na umalis si Piero at awtomatiko naman itong sinundan ni Reverie patungo sa front yard ng bahay ng mag-asawang Trever at Catriona.

"Baby wait-" Tila naitulos ni Reverie ang sarili nang may naaninag siyang pamilyar na bulto mula sa may madilim na bahagi sa labas ng gate ng bahay.

Damn!

Akala niya ay nasa mental institution ito. Bakit naroon ito ngayon sa harapan ng bahay ng kanyang Kuya? Sinusundan ba sila nito?

"Piero get inside. Get inside now!" Nalilito man ay tumakbo na lamang pabalik ang paslit papasok ng kabahayan.

Nanginginig ang mga kamay ni Reverie maging ang kanyang mga tuhod nang lumapit siya sa kinatatayuan ng babaeng nakamasid mula sa labas. Her heart pounded violently inside her ribcage.

"Regina, alam kong ikaw iyan. Sinusundan mo ba kami rito?" Buong tapang na simula ni Reverie. "Ano'ng kailangan mo? Why are you here?" Nagngalit ng husto ang mga ngipin ni Reverie.

Bumuhos na naman sa utak ni Reverie ang lahat ng ginawa ni Regina noon. Lalo na ang pagbaril nito kay Abigail na kailanman ay nakatatak na sa kanyang isipan. Nasira sila ni Rhames noon dahil sa kagagawan nito sangkot ang manlolokong si Darius na ngayon ay nagbabayad na ng mga kasalanan nito sa piitan.

"You shouldn't be happy. Wala kang karapatang sumaya. Walanghiya ka! Hindi ako matatahimik hangga't hindi ko makikita ang malamig mong bangkay!" Yinayakap ng matinding poot ang boses ni Regina.

"You're such a selfish bitch, Regina. Baliw ka! Sa tingin mo sasaya ang kapatid mo kung masusunod lahat ng gusto mo? Regina, come on! Huwag kang masyadong makasarili. Si Rhames at Nigel ang lubos na nagdusa dahil sa kabaliwan mo. You once took away their happiness kaya utang na loob! Pabayaan mo na kami. Go to hell, bitch!"

Namutla si Reverie nang biglang tinutukan siya ng baril ni Regina. Tumawa ito na parang demonyo.

Wala sa sariling napahawak si Reverie sa kanyang tiyan. Abot-langit ang kabang umusbong sa kanyang dibdib. Hindi siya makakapayag na malagay sa alanganin ang buhay ng anghel na nasa sinapupunan niya. She needs to run ngunit hindi na siya makagalaw sa sobrang takot.

"Mamatay ka na, Reverie. Papatayin kita! Mamatay ka na!"

Nanlaki ng husto ang mga mata ni Reverie nang walang pakundangang pinaputukan siya ng baril ni Regina. Ang mainit na pagdaloy ng luha niya ang siyang huli niyang nadama bago siya bumagsak sa damuhan.

"MY BABY... Save my baby, please!"

Nakipag-unahan si Zurick kay Trever sa paglapit kay Reverie nang bigla na lamang itong nagsisisigaw. Nasa ospital sila dahil nagpass-out si Reverie kanina bago sila maghapunan.

Inaalo raw nito si Piero kanina nang bigla itong nawalan ng malay at mabuti na lamang at hindi tumama ang ulo nito sa semento o sa kahit na anong matigas na bagay.

"My baby... God, please..." Atungal ni Reverie na animo'y dinadalaw ng napakasamang panaginip.

Matinding pag-aalala at nerbyos ang dumaloy sa sistema ni Zurick habang ginigising nila ang kanyang asawa. Namumutla siya dahil kanina pa siya natatakot sa kalagayan ng asawa.

"Reeve, wake up! Don't fucking scare us like this. Come on!" Aligagang sambit ni Trever na bakas din ang takot sa mukha para sa kapatid.

Naiwan si Catriona sa bahay nilang mag-asawa kasama si Piero dahil hindi na ito pinayagan ni Trever na sumama dahil nagdadalang-tao ito. Nagsipasok na rin ang tatlo pa nilang mga kaibigan na si Tres, Dozier at Eszio nang siguro'y narinig ng mga ito ang kanilang ingay.

"Reeve, baby, gising na. Open your eyes. Our baby is safe. Wake up, please. Please, open up your eyes." Basag ang boses ni Zurick habang kinakausap ang asawa. He's whispering to her and kissed her moist lips. Basa ng luha at pawis ang mukha ni Reverie. Takot na takot ang ipinapahiwatig nito.

"Our little one inside you is safe kaya gumising ka na. Reeve, pakinggan mo ako. Idilat mo na ang mga mata mo."

Tila nabunutan ng tinik ang lahat ng nagising si Reverie mula sa bangungot nito. Gawa ng matinding saya ay siniil ng halik ni Zurick ang asawa.

"You scared me." He snapped weakly.

"Si Regina... I thought she. . . She shoot me. She killed me."

Noon bumalatay ang labis na lungkot sa mukha ni Zurick. "Regina... Regina tried to take her life last night. I'll tell you the rest of the story when you get okay. Nasa mental institution pa siya at habang nasa tabi mo ako, walang sino man ang makakagalaw saiyo, Reeve." May ipinilit na ngiti si Zurick.

"Si b-baby..." Paos na salita ni Reverie. Nalilitong sinuyod ng tingin ang buong silid na kinaroroonan nila.

"The baby is so fine, darling. Stop worrying." Si Eszio ang sumagot.

"At nandito kayong lahat? Why? And why I am even here? Tor?"

"You passed out before the dinner started. Isinugod ka namin ni de Souza rito." Masuyong paliwanag ni Trever.

"They are here because they're too happy knowing that I am not impotent, baby. Magkakaanak na tayo finally." Maluha-luhang sambit ni Zurick at panay ang haplos sa mukha ng asawa.

"Alam mo na?"

Zurick nodded and just simply eyes Trever. "He told me and the doctor confirmed it."

"Oh? Sigurado ka bang saiyo ito?" Siste ni Reverie na kahit wala sa tamang timing ay naipasok niya pa rin.

Hindi kaagad nakaimik si Zurick. Iisipin pa lang niyang iba ang ama ng dinadala ni Reverie ay parang natutukso na siyang magpatiwakal.

"Ows? Hindi naman pala yata saiyo, dude. Fruitless!" Bagot na tudyo ni Dozier sa kaibigan na ikinadilim ng anyo ni Zurick.

"This isn't funny." He remarked acidly. "You're not funny, Doz so you better shut the fuck up!"

Suwabeng smirk lang ang natanggap ni Zurick mula kay Dozier bago kusang lumabas sa silid ang mga ito upang mabigyan sila ng pribadong oras para mag-usap.

Lumambot naman ang ekspresyon niya nang bumaling siya ulit kay Reverie.

"Don't prank me like this, baby please. Magkakaanak na tayo, 'di ba? At susundan pa natin ng lima?"

"Lima kaagad? Ang awkward ha!"

"This is mine, right?" Kinapa ni Zurick ang flat niyang tyan.

"No doubt." Tahasang sagot ni Reverie. Wala nang halong biro.

"And these?" He squeezed her boobs. Naalarma ito ngunit humagikhik na lang kapagkuwan. "And this?" He gently cupped her womanhood under her skirt. Napakagat-labi si Reverie.

"Everything about me is all yours doubtlessly and damn, just insert digits in me now, please signor. Be quick because you're making me so horny again."

"My pleasure to serve you eternally, mia moglie."

THE END.