CHAPTER TWENTY-NINE

"I KNOW YOU'RE still awake." Reverie dragged out from her deep thoughts when she heard Zurick's placid voice.

Gising pa rin pala ito katulad niya. Akala niya kanina ay hinila na talaga ito ng antok. Paglabas niya sa banyo kanina ay nadatnan niya itong tulog kaya sa huli ay sila lang ni Nigel ang nakapaghapunan. Nabuksan nito ang naka-lock nilang silid kanina nang ayain na sila nitong kumain.

Reverie didn't move an inch.

"Are you comfortable having me in the same bed?"

Mariing ipinikit ni Reverie ang kanyang mga mata dahil sa napuna niyang mapanghibong tono na ginamit ni Zurick.

Sinasadya nito iyon. Kung kaya't natutukso rin ang malanding parte sa kalooban niya.

Naramdaman niya ang paggalaw nito at ganoon na lamang ang pagbilis ng kalabog ng puso niya nang marinig ang pagbukas ng zipper sa likuran niya. Sumunod ay ang paglipad ng suot na damit at pantalon ni Zurick kanina.

Sabi na nga ba e! Sana pumayag na lang ako na doon matulog sa kuwarto ni Nigel. Willing naman daw siyang matulog sa sofa. Sisi ni Reverie sa sarili pero hindi e. Mas matimbang ang pag-aasam niyang makasama sa gabing iyon si Zurick. Ilang araw na niyang hinihintay ang pagkakataong iyon. Ang makausap ito ng masinsinan kaya ano bang inaarti niya? As if she's still pure and virgin.

"Are you naked?" There. She finally asked in an obvious nervous manner. Nakatalikod kasi siya kay Zurick.

"Not yet. I'm still on my brief. Do you want me to remove it also?" Pilyong sabi nito. "You tell me so."

"Yes... No... I mean no. Damn! Ah! Bakit ka ba kasi naghubad? Hindi ako komportableng may katabing pornstar, okay."

"Sorry." Biglang sumeryoso ang himig nito at nagpakawala ng ilang eskandalusong buntong-hininga.

Sandali pa'y...

"I'm sorry, too about the last time. For what happened in my unit."

"It's okay." Plastic na tugon ni Reverie. Hell! It wasn't okay.

"No, it's not okay to me. I've been a jerk towards you."

"Jerk ka naman talaga. Matagal ko nang alam." Sarkastiko niyang buwelta nang hindi pa rin gumagalaw sa puwesto niya habang si Zurick naman ay pasimpleng umuusog palapit sa kanya.

Lupit ng galawan talaga, sa isip niya. Hindi siya makakapag-isip nito ng tama kung panay galaw ito sa ibabaw ng kama. Baka mamaya sa ibabaw na niya ito gumalaw. Ay naku! Naloko na naman ang Palawan.

"Wala ka bang gustong sabihin sa akin? Questions?"

"Wala! Pero sumbat, madami. Madaming-madami." Walang ligoy niyang pahayag.

"Fire on! I'm all ears, dolce signora."

Bumuwelo muna si Reverie at pinuno ng hangin ang baga niya bago inisa-isang pakawalan ang lahat ng hinanakit na matagal nang nananahan sa dibdib niya.

"Una, galit ako saiyo. Galit ako dahil hindi ko maintindihan kung bakit mo nagawang magdesisyun para sa sarili ko. Bakit mo naatim na huwag ipaalam sa akin na... na nakikipaglaban ka pala sa isang hindi birong karamdaman? I should know it! Dapat ako ang unang makaalam no'n kasi, Rhames. Ako lang naman ang asawa mo noong mga panahong iyon.

"Bakit hindi ka nagpaalaman ng maayos, ha? Bakit ang sama-sama mo? Ang sama-sama ng ginawa mo. Bakit mas pinili mong masaktan ako ng husto noong basta mo na lang akong iniwan? Bakit mas pinili mong lumayo imbes na pabayaan akong manatili sa tabi mo at damayan ka sa pinagdaanan mo? You're so heartless! Wala akong makitang mabuti sa pagpapakabayani mong iyon. Naghintay ako saiyo e. Naghintay ako, Rhames. Hindi ko alam kung gaano katagal basta umasa akong kakatok ka ulit sa buhay ko. Ni hindi ko nga sigurado kung natapos ba ang paghihintay ko e." Sinikap ni Reverie na huwag umiyak. Nilakasan niya ang loob para masabi ang lahat ng nais niyang bitawan. Iyong mga bagay na nagpapabigat sa dibdib niya.

"Nagkamali ako sa desisyon kong iyon. Believe me, baby! Did you read my notes, didn't you? Nakalagay do'n na bumalik ako. Binalikan kita sa Paris kahit banned ako roon but I witnessed an inappropriate scene when I get back in your unit. I saw Darius in there, fucking a woman who I thought was you. Huli na nang malaman kong hindi ikaw iyon dahil lumipat ka na pala sa ibang dorm ng mga panahong iyon."

Umiling si Reverie. Ang kirot sa puso niya ay lumalala habang pumapatak ang segundo.

"Doon talaga masama ang loob ko nang iniwan mo na lang ako ng walang iniwan na kahit anong paliwanag. Umasa ako e, alam mo ba iyon? Minahal kita e. Mahal na mahal kita noong mga panahong bigla mo na lang akong bitawan. Ang saklap no'n! Ang lalim ng ibinagsak ko at hirap na hirap akong makabangon. I started pretending that I've moved on. I entertained a lot of men, from Ibiza town to Israel, to Thailand but fuck, kapag pumipikit na ako. Doon ako nagigising sa katotohanang hindi pa ako maayos. Alam mo ba iyong pinakamahirap sa pinagdaan ko? Iyong palagi akong nakangiti pero hindi naman ako masaya. Para akong tanga at dahil iyon saiyo."

Sa puntong iyon ay hindi na napigilan ni Reverie na mabasag ang boses niya. Hindi niya maiwasang hindi makadama ng awa at lungkot para sa sarili nang hinayaan niyang manumbalik ang mapoot na kabanatang iyon sa isipan niya.

She should keep in her mind that people maybe change but the past doesn't. Nandoon pa rin ito kahit pilitin man niyang iwasan. Mumultuhin at mumultuhin pa rin siya ng kanyang kahapon.

Naudlot ang paghikbi ni Reverie nang walang babalang pumulupot sa bewang niya ang kamay ni Zurick. Mabigat iyon. Kasing bigat ng nararamdaman niya.

"Sana kasi sinabi mo sa akin noong una palang. Sana sinabi mong may cancer ka. Sana nasa tabi mo ako noong mga oras na nawawalan ka ng pag-asa. Ako sana iyong matibay na makakapitan mo. Naroon sana ako upang awayin ang doktor kung pinabayaan ka man niya. Ako sana iyong nasa tabi mo noong mga oras na pumangit ka kasi Rhames, hindi ako magsasawang sabihin saiyo kung gaano ka kaaya-aya sa paningin ko. No'ng makita ko ang mga pictures mo sa journal, iyak ako ng iyak, alam mo ba iyon? Halos igapang ko na ang sarili ko palabas ng hospital chapel makauwi lang ako kasi pakiramdam ko, ipinadama sa akin ng Diyos ang lahat ng sakit na pinagdaanan mo no'n."

Zurick surprisingly hugged her from behind even tighter like he has all the rights to do so.

She just let him. His heavy breaths were silently uttering words of apology. Sa bawat paghigpit ng yakap nito mula sa likuran niya ay parang binabaklas niyon ang malupit na bagay na gumagapos sa dibdib niya.

Nakasiksik ang mukha nito sa batok niya at lalong napahagulhol si Reverie nang maramdamang umiiyak din ito sa likuran niya.

"Kaso ang daya mo. Hindi mo ako isinama sa madilim na kabanata ng buhay mo kaya ngayon, nagdududa na akong minahal mo nga ba talaga ako noon? Minahal mo ba talaga ako noon, Rhames?" Ang sikip-sikip ng dibdib niya.

"Fuck, of course. I did. God! I still do, Reverie. I still love you. My love for you is whole and more than all." His voice broke into a sincerest form. "That was the reason why I didn't pursue Abigail. Inakala ko no'n na masaya ka na sa ibang lalaki. I watched you from a far. There was this time that I even followed you in Rio De Janeiro and saw you with a man and you're happy with him. Like you're really happy with him. Pagkatapos no'n ay nagdesisyon ako na sundin ang hinihiling sa akin ni Daddy, ang pakasalan si Abby but stupid of me. How can I marry another woman when I'm still married to you."

"What? But the annulment..."

"Nevermind those shits. It was just a bluff. A fake documents. Naisip ko lang na gawin iyon kung magiging maayos ka na ba kapag na-annul na tayo. But nothing well happened because we happened. You and me. We seems stronger than those shits that tried to separate us."

Doon natuldukan ang mabigat nilang usapan nang lumipat sa katawan niya ang bigat ni Zurick. Kumubabaw ito sa kanya sa isang kisapmata lang.

Napaayos ng higa si Reverie sa kama at hinayaan si Zurick na punasan ang luha niya. His weight was completely deposited on hers but she didn't find it annoying. She like the feeling of him above her again.

"Gusto kong ligawan ka, Reeve. Iyong parang mag-uumpisa tayo sa wastong starting line. Like I want to pursue you in a traditional way. I want to have you back. All of you. I want you to be mine again, Reverie de Gracia. I want to give you a grand and a proper wedding that a Queen like you deserves. We're no getting younger, Reeve and I have no time to waste this opportunity again. Kailangan na talaga kita. Kailangan ko nang bumuo ng pamilya... Kasama ka."

Zurick smoothly brushed his gentle lips against her face. From her forehead, temple, cheeks, nose upward again to her teary eyes. That was so soothing and relaxing. And hot.

The thought of his nakedness above her made her horny side came to life. Like fuck! How could she will think straight while Zurick is on top of her? Only in his goddamn underwear?

Sinalo ni Reverie ang senseridad sa boses ni Zurick.

"I... I am not ready for this. Akala ko closure lang 'to. Bakit may kasal na naman?" Wala sa isip na sambit niya, dahilan upang magbago ang mood ni Zurick.

Hindi pa nga niya nasasabi sa mga magulang niya na ikinasal sila sa Italy noon tapos ngayon, kasal ulit?

Hindi naman sa nag-iinarte siya pero parang ang bilis yata ng mga pangyayari?

Walang kaimik-imik na bumangon si Zurick mula sa ibabaw niya at pumasok sa loob ng banyo.

Awang ang bibig ni Reverie habang nakatitig siya sa pinto ng banyo na walang awang ibinagsak ni Zurick. At lagaslas ng tubig ang sumunod niyang narinig. Hanggang sa hinila na siya ng antok pero wala pa ring Zurick ang lumabas ng banyo.

"SO I GUESS you two are getting okay now? Buntis ka na ba?" Tumalim ang tingin na hinagis ni Reverie sa gawi ni Nigel ngunit tumikwas lamang ang gilid ng labi nito atsaka muling itinuon ang tingin sa hawak-hawak nitong Iphone.

Kasalukuyan silang naroon sa dalampasigan ng umagang iyon at naghihintay sa mga preskong lamang-dagat na ibagbagsak ng ilang mangingisda roon.

Mamimili sila para sa ihahanda ni Nigel para mamayang gabi. Ayon dito ay bibisita raw sa Villa ang mga kaibigan nito na mga ka-miyembro nito sa banda noon kaya naisipan niyang humirit pa ng isang araw saka siya babalik ng Austria. Seryoso na kasi ang pamamalakad niya sa Spa niya roon.

"Cut it, Nigel. It's so awkward having that topic with you." She snapped, eyes burried in the calm and peaceful sea in front of them as if the Roman God of the sea, Neptune will show up.

"What? Don't tell me na hindi pa rin kayo okay? Meaning to say, may pag-asa pa talaga ako saiyo?" Tudyo pa nito na alam naman niyang sinusubukan lang nitong pangitiin siya. Sapol kasi nang magising siya kaninang umaga nang mag-isa ay wala na siyang alam na ibang gawin kundi ang bumusangot at singhalan si Nigel buong maghapon.

"Stop shitting me already, Nigel! Wala ako sa mood ngayon, okay."

Papadyak siyang lumayo kay Nigel. Habang nakapagtitimpi pa siya ay iiwasan na niyang ibaling kay Nigel ang inis na umaapaw sa kaloob-looban niya.

Naglakad nang naglakad si Reverie sa dalampasigan. Doon sa mismong bahagi na hinahabol ng tubig-dagat ang mga paa niya.

Sumampa siya sa isang rock formation na kinaya niyang akyatin at doon hinayaan ang sarili na lamunin ng kahit anong bagay.

Pero wala namang ibang sumisiksik sa isip niya maliban sa nangyari kagabi. Iyong tinalikuran siya ni Zurick tapos paggising pa niya kaninang umaga ay wala rin siyang Zurick na nasilayan sa tabi niya o sa buong Villa ni Nigel.

May 'I want to have you back' pa itong nalalaman. Naku! Kung alam ko lang, nagpapakasasa na naman ang gagong iyon sa piling ng Riva na iyon.

Patakip-silim na nang naisipan ni Reverie na bumalik sa Villa ni Nigel ngunit hindi sinasadyang napatigil siya sa harapan ng isa pang takaw-pansing Villa na parang ikinukubli ng dalawang malalaking puno.

Gawa iyon sa recycled teak at local bamboo. Naengganyo siyang lapitan ang mga palamuti sa balcony niyon na parang mga woven fishing basket na karaniwang nakikita sa bansang Vietnam. Ni-recycle iyon at nagsilbing lampara.

Nakakamangha talaga ang Villa na iyon.

Anyong hahakbang na siya sa hagdan ng naturang Villa nang muntik na siyang matumba nang biglang may humawak sa tali ng cocktail beach dress na suot niya, dahilan upang matanggal ang pagkakabuhol niyon sa leeg niya.

"Where do you think you're going?"

Marahas siyang napalingon sa taong nagsalita at sa pagkatarantay nasuntok niya ito sa mukha. Napaatras ito habang si Reverie ay tila napipilan saglit.

"Shitty fuck! What have you done, woman?! You just fucking hit my handsome face." Hinakdal nito at hinimas ang bahagi ng mukha kung saan tumama ang kamao ni Reverie.

Sa halip na mag-sorry ay inayos na lamang ni Reverie ang nabaklas na tali ng damit niya at tinapunan ito ng matalim na sulyap.

"And you, look what have you done? Muntik na akong makitaan ng bra kasi bigla-bigla ka na lang diyan nanghihila ng tali ng damit."

"E 'di tanggalin mo na lang iyang bra mo ng sa ganoon ay hindi ko iyan makita- ouch!" Muling daing ng lalaki nang sapakin ulit ito ni Reverie. Sa braso naman nito ngayon.

"Pervert ka talaga kahit kailan. E 'di boobs ko naman ang makikita mo."

"Psh. As if I didn't saw and devoured it mercilessly before. And you know what? I missed the feeling when my hands caressing your boobs, dolce signora." Kampanteng salaysay nito na nagpatigas sa bagang ni Reverie.

Dahil lang naman sa sinabi nito kung kaya't nakaramdam siya ng bumabalaning apoy sa kaloob-looban niya. Animo ay ibig niyang sugurin ang dagat at magbabad doon.

"Uh, saan ka nga pala galing?" She asked tonelessly, obviously trying to divert the topic. "Wala ka na nang magising ako. Pinuntahan mo ba ang babae mo?"

Nahigit ni Reverie ang kanyang hininga nang walang pasabing umakbay sa kanya si Zurick. Hindi siya umingos o ano pa man. Aminado naman siyang gusto niya ang pagiging malapit ulit nito sa kanya.

Sa ilang taon ng kanyang arduous journey upang hanapin ang panibago niyang kaligayahan ay napagtanto niyang wala naman siyang napala sa loob ng mahabang panahong iyon.

Like what she had said, kahit ilang libong lalaki pa ang dumaan sa buhay niya ay hindi niya maitatanggi sa kanyang sarili na iisang lalaki pa rin ang inaasam niya.

And that's the man who is beside him. Her conceited Italian husband.

"Pinuntahan ko lang si Riva sa bahay niya saglit. Nagka-emergency kasi- fuck! Hey, Reeve. Saan ka pupunta? Reverie!" Daglit na hinabol ni Zurick si Reverie nang dali-dali itong nagmartsa palayo.

Nag-init bigla ang ulo ni Reverie nang marinig ang dahilan kung bakit bigla na lamang itong nawala kanina. Ng walang paalam. Kaya pala! Tama nga naman ang sapantaha niya na naroon na naman ito sa babae niya.

May sense of resolution o closure na sila tungkol sa gulo nila noong nakaraan kagabi tapos ngayon sasabihin na naman nitong galing ito sa babaeng iyon?

Just what the straight fuck?

"Bitawan mo nga ako! Puwede ba?" Marahas siyang pumiglas nang hawakan siya sa bewang ni Zurick upang pigilan siyang lumayo.

"Reeve, please. Mag-aaway na naman ba tayo? Please?"

"Please what? You'll ask me to understand your another palusot? Ano, itatanggi mo ngayon na hindi kayo nag-sex? Like I'm going to believe in your bullshits, Rhames. Spare me with your shits, you motherfucker!"

"Madre del Dio! We haven't had sex, I swear. Just cool down a bit, okay?"

"Maghapon kang nawala tapos iyan lang ang sasabihin mo? Now what? You want me to buy your nonsense excuse?"

Zurick puffed an exaggerating sigh as he decided to lift Reverie up in his muscled arms. Noon lang napagtanto ni Reverie na dinala siya nito sa loob ng Villa na kanina lang ay labis niyang hinahangaan. Kapwa silang bumagsak sa isang crisp white canopied bed na naroon sa nag-iisang silid sa Villang iyon.

"Shit! Teka. Teka. Baka makasuhan tayo ng trespassing ng may-ari nitong Villa."

"No worries, baby. I won't file a case against us."

Ha?

Hindi na siya nabigyan pa ng pagkakataon na singhalan muli si Zurick dahil alerto nitong tinakpan ang bibig niya gamit ang mga labi nito.

Next thing she knew was she answering back to his demanding kisses with an equal intensity and passion.

She pulled him closer to her body by his nape to deepened the kiss. Marubdob na halikan ang kanilang pinagsaluhan na para bang malaki ang pagsisisihan nilang dalawa kapag pinalampas pa nila ang pagkakataong iyon.

Zurick securedly guided Reverie's body into the proper part of the bed. Naglakbay ng maigi ang kamay nito sa katawan ni Reverie hanggang sa napadpad ito sa skirt ng dress niya. Dahan-dahan nitong inangat iyon hanggang sa umabot iyon sa bandang itaas ng hita ni Reverie.

"Fuck! I'm so tired controlling myself when you're around me, Reeve. But this time, all I want to do is to rip this fucking dress and own you countless times in this bed." Zurick remarked possessively in between their lips.

Sinalubong ni Reverie ang namumungay nitong mga mata habang hindi pa rin nila magawang baklasin ng tuluyan ang kanilang mga labi.

"I'll let you do whatever you want in my body but you just have to make sure that you didn't fuck that woman, sí signor?"

"Believe me, Reeve. We didn't do it. I only want to do it with you." Anito. "Do it with you, dolce signora."

Ipinikit ni Reverie ang kanyang mga mata at hinayaan ang kanyang sarili na malunod sa mainit na mga haplos na iginagawad sa kanya ni Zurick.

Then she felt his fingertips teasing her folds above the fabric of her panties. Zurick sat on his kness and temporarily released Reverie's lips to put all his attention to her throbbing sex.

"Oh yeah. That's fuck... Oh there, baby. There more... Oh..." Maliliit na ungol ang umalpas mula sa bibig ni Reverie nang hinusayan pa lalo ni Zurick na igalaw ang dulo ng kanyang daliri sa ibabaw ng underwear ng asawa.

Even his fingertips showed longings.

"Easy, baby." Zurick released a soft chuckle when Reverie impatiently took off her panties on her own.

"Foreplay sucked!" Reklamo nito at nanghihibong kinagat ang pang-ibabang labi.

There was nothing planned about that time. Ginagawa lang nila ang gusto nilang gawin- ang magpaubaya sa bawat isa.

Doon hindi na nakapagpigil si Zurick at pumuwesto siya sa gitna ng mga hita ni Reverie. He excitedly took off her remaining clothes and bent over to claimed her nipple. He savoured her two peaks, making her breathless underneath him.

"Oh damn it..." Reverie cried out in pleasure as Zurick's fingers touched her womanhood, delicately teasing her sensitivity.

"Fuck me now, Rhames. Oh Goodness... take me, baby. Go on, oh please go on. Leave me breathless."

For about a few seconds, Zurick's clothes hit the floor, throwing himself fully naked like her. By the moment her eyes buried in Zurick's uncovered jewel, she repeatedly swallowed. Hard. Preventing herself not to jump on him and strangle the head of his blessed díck. It looks so irresistible, like it deserves so much attention from her.

"Yeah. You're damn right, baby. No more missing around. No more shitting." He groaned, finishing his handy job in her womanhood, teasingly inserting digits making Reverie to cussed out more and more.

"I will fill you up now. And oh, this is making love, baby. Not fucking." He corrected, smirking.

There! He positioned his shaft against the entrance of her womanhood and seconds later, Reverie slowly felt how his thick and long manhood stretched her walls. He filled her insides with his blessed cóck and the feeling was so good. So fucking good that she wants to be punished by him in that bed, against the wall or wherever possible platform of that Villa.

"You're so damn hot inside, Reeve. Damn good..." Impit na ungol ni Zurick habang tinitimpla ang nais niyang ritmo sa paggalaw. Nakaalalay ang isang kamay niya sa bewang ni Reverie habang ang isa'y hindi pa rin nagsasawang panggigilan ang magkabila niyang bundok.

She missed the feeling when she is under control of that hot situation. Having Rhames inside her again was undeniably pleasurable. Addictive as it was before.

So addictive. At sa pagkakataong iyon ay gusto na niyang maging makasarili. She wants to own him as well. All of him.

"Now, I'm going to mark you as mine again, dolce signora. My Reverie, my wife, mine all alone."

"I... And I love you, Rhames. I still do.. Oh..."