"Babe! " tawag pa din niya kay Brad pero bago siya nakalabas ng banyo, hinawakan siya sa braso ni Hope to stop her.
"No!" pigil nito sa kanya.
Looking helpless, she tried to wriggle her arm. "I have to stop him." sabi niya sa boses na tila nanghihina.
"You can't! Stay here! Let him screw up tutal siraulo naman yang boyfriend mo! Mas magagalit si uncle Nick if he sees you coming after him!"
Nakagat niya ang ibabang labi but she stopped trying to free herself from Hope's hold. Napatingin na lang siya sa nakasaradong pintuan ng banyo.
" He might tell my dad about us." nasambit niya sa mahinang boses.
"Let him do that! If worst comes to worst, you can always deny him. Anyway hindi naman maniniwala ang daddy mo na papatulan mo ang baliw na lalaking yun! Maybe this is your chance to be free from him. For sure hindi papayag si uncle na maging kayo ng baliw na yun. Dito lang tayo. Trust me. This is for the best."
***
"Please excuse me! I’ll be back." Mabilis na sabi ni Brandon nang saktong magkamay si Nick at ang bagong dating na kaibigan nito.
He hurriedly went to where the restrooms are. Hindi na nito hinintay na makasagot si Nick because he knows anytime now lalabas si Brad and he might see the newcomers. Napamura ito at mabilis na sinalubong ang anak na namumula ang mukha sa galit. Inipon nito ang lakas and pushed his son back to the hall. Malakas pa din naman ito although he has to admit that since he is not young anymore and Brad is really very hunky, malaki ang chance na hindi nito mapigilan ang anak.
" Tumigil ka!" sinubukan nitong itulak against the wall si Brad.
He can sense his son's rage. Mabuti naman at may respeto pa din ito. Kayang-kaya siya nitong balyahin kung gugustuhin nito. Nanginginig si Brad sa galit and his breathing is ragged at halos manlisik ang mga mata nito as he curses repeatedly through clenched teeth.
"Padaanin mo ako, Pa! I will slash that assholes' throat! "
Mas nilakasan ni Brandon ang pagtulak dito against the wall.
" You can't ruin everything! Hindi ba sinabi ko sayo na kumalma ka?! We are almost there kaya huwag mong sisirain! "
"I won't let that fucking dickhead meet Amara! She is mine! Papatayin ko muna ang gagong yun bago siya makalapit!"
"Shh!! Keep it low! We will stick to our plan! You can't do that here! We didn't go all this way para lang magka-leche leche! Kalma ka lang! " mahina pero matigas na sabi ni Brandon.
Brad is breathing heavily habang nakakuyom ang mga palad. He is not used to holding his temper. Kating-kati na ito na turuan ng leksiyon ang lalaking ipapakilala sa nobya nito. Kung basagan ng mukha at balian ng buto ang usapan, walang kaso ang mga yun . Bata pa lang ang mga ito, pinag-mixed martial arts training na ng ama kahit hindi sang-ayon ang mama nila. Pumayag na lang si Olivia nang nangako si Brandon na wala ni isa sa mga anak na lalake ang magiging UFC fighter like him.
"Una akong lalabas! Sumunod ka agad! Try not to draw attention to yourself! Nakikinig ka ba?!" inis na tanong ni Brandon.
Lumingon siya sa kaliwa kung saan nakatingin ang anak. He cursed under his breath. He knows madedelay na naman ang paglabas nito.
"I need to talk to her again!" Brad said through clenched teeth before he straightened from the wall.
Kusa nang inalis ni Brandon ang mga kamay at braso na pumipigil sa anak.
" Bilisan mo lang! Baka hanapin na siya ng biyenan mo!" naiiling na sabi nito bago umalis.
(Amara)
Napahigpit ang hawak niya sa kamay ni Hope. Saktong paglabas nila ng banyo, they saw her IBBf's father and him talking. Tila nagtatalo ang mga ito. Hindi niya alam kung matutuwa siya o hindi dahil hindi natuloy ang pagsugod nito sa anak ng kaibigan ng papa niya. Alam at ramdam niya, kundi man ngayon, siguradong sa ibang araw may gagawin ito.
"Oh geez! " inis na anas ni Hope when they saw Brad coming towards them matapos umalis ang papa nito.
She tugged at her cousin's hand pero ang mga mata niya na kay Brad.
Bago pa makalapit ng tuluyan ito sa kanila. he spoke. " Hope, give us another minute!" sabi nito bago hablutin ang kamay niya from her cousin.
"Uncle Nick will come looking for...!" angal sana nito but Brad cut her.
He shot her a glance which look a little like a glare habang hinihila siya pabalik sa female restroom. " I said a fucking minute!"
Hindi na niya narinig or nakita ang reaction ng pinsan dahil sinarado na ni Brad ang pintuan. Isinandal siya nito sa pintuan and he put his palms flat on it para ikulong siya. Binasa niya ang mga labi dahil sinasakop na naman ng takot ang pagkatao niya. He obviously reached his boiling point. He is more frightening dahil hindi nito mailabas ang galit because napigilan ng ama nito.
He leaned his face forward towards the left side of her face. Ramdam niya ang init ng hininga nito sa balat niya. Napapikit siya dahil alam niya may sasabihin ito na hindiniya magugustuhan.
"I fucking expect you to behave out there! Don't let that asshole touch you in any way! No shaking of hands! No nothing! Nagkakaintindihan tayo babe?!" he asked hoarsely but with a hint of hardness.
Yung kahit hindi niya nakikita, alam niya na halos hindi bumubuka ang bibig nito.
"Yes." sagot niya sa mahinang boses bago dahan-dahang binuksan ang mga mata to look at the front of his jacket.
Ayaw niyang tignan ang mukha nito. Ang lakas na nga ng tibok ng puso niya dahil sa takot, ayaw na niyang madagdagan pa. Ramdam nyiya lalabas ang puso sa dibdib niya any moment now.
"I will text you from time to time so have your phone in your hand! I may not be inside that room with you but believe me babe.. I can see you. One false move from him or you, I promise you that tonight will be unforgettable!" he rasped bago nito hawakan ang baba niya for a rough kiss.
May ilang minuto din sila sa loob. Pagbukas ng pintuan, mabilis na nilapitan siya ng nakasimangot na pinsan.
“That was more than one minute! You weren’t true to what you said!” inis na sabi nit okay Brad.
Imbes na mag-komento ang huli sa sinabi ng pinsan niya, he just shrugged his broad shoulders while his face is expressionsless.
"If you want a peaceful dinner Hope, do everything para hindi makalapit kahit sinong basura kay Amara. I am sure you know what I mean. She had seen how violent I could be and I won’t have second thoughts doing something bad once I see anything I won’t approve of. Don’t forget that I will be watching..” banta nito bago sila pinaunang lumabas.
He even pulled her one more time to plant a kiss on her lips which made Hope grunt.
***
"Ang tagal naman ng dalawang batang yun! Maybe I should check on them!" Nick said with a heavy frown nang makaupo ang kaibigan at ang anak nito.
"Hayan na sila." sabi naman ni Stacey.
"What happened? Bakit ang tagal niyo?! And why are you wearing Hope's cardigan?" Nick asked na nakakunot pa din ang noo.
Bago makasagot si Amara, nagsalita si Hope.
" Nabasa kanina ang damit niya uncle. Ang lakas pala ng pressure ng tap sa rest rom so pinahiram ko na lang ang cardigan ko."
Naiiling na lang ipinakilala ni Nick ang mag-pinsan sa mga bagong dating.
(Amara)
Nakapagitna sa kanila ni Caleb si Hope. Nakahinga siya ng maluwag na gumagawa ang pinsan ng paraan para hindi magkaroon ng chance ang binata na makausap siya ng maayos. Kahit mataray kasi ang pinsan at inis kay Brad, ayaw nito na gawin ng huli ang banta. Halata pa namang gustong-gusto siya ng anak ng daddy niya. Botong-boto naman ang ama nito sa kanya na paulit-ulit kaninang sinabi na bagay na bagay sila ni Caleb. Ang daddy niya poker-faced lang at tahimik naman ang mommy niya.
Hindi na nga din siya nakipagkamay kanina kay Caleb gaya ng bilin ni Brad. At halos maya't maya tumitingin siya sa cp niya na nasa lamesa.
When Caleb asks her questions, si Hope ang sumasagot dito.
"Do you like flowers Ara?" he asked.
He leaned forward on the table to see her face.
"She has pollen allergy." sagot ni Hope which made her bit her lower lip para pigilan ang tawa dahil hindi naman siya allergic sa mga bulaklak.
Naawa siya sa binata pero para sa ikakakatahimik ng lahat, mas mabuti na ang ganito. Safe silang lahat from her IBBf's wrath. May gut feeling siya na totoo ang sinabi nito na may nagmamasid sa kanila. She can feel it.
She rolled her eyes nang pasimpleng bumulong si Hope, "Sayang naman this male! Hot pa naman!"
Fortunately, everything went well at wala namang dapat ikagalit si Brad. Pero mas nakahinga siya ng maluwag nang magpaalam na ang mag-ama. She was checking her phone nang tumayo na ang mga ito. May message na naman si Brad. He sent an angry emoji.
She stiffened when all of a sudden bumulong si Caleb sa tenga niya.
"I will definitely be seeing you again Ara."
Napaawang din ang bibig ni Hope when she realized what Caleb just unexpectedly did. May kinuha pala ito sa bag nito so she wasn't able to do anything to stop him. Ang mommy naman niya nagbanyo and her dad with his friend are talking busy talking while standing kaya siguro nagka-lakas loob ito. Napapikit siya when he even squeezed her shoulder before he straightened again.
"Bye Hope." tila nakangiti pang sabi nito sa pinsan niya.
(Brandon)
"Be discreet kung gusto mo talagang ikaw ang gumawa. Anyway you know what to do. Ilang beses na nating napag-usapan. Nakaalalay lang sila Fernandez. And remember, huwag mong pupuruhan! Huwag matigas ang ulo mo! " paalala nito kay Brad habang nagsusuot ito ng helmet.
“Makinig ka sa akin anak ha?! Do it smoothly! Again.. don’t kill that bastard! Just teach him a lesson!”
Tinapik pa nito ang likod ng anak before he let him ride his big bike. Susundan nito ang kotse ni Caleb. Napaka-swerte pa din talaga nila dahil sa ibang sasakyan sumakay ang ama nito. Mukhang mag-kaiba ng direksyon ang pupuntahan dalawa.
(Amara)
Kinapa niya ang cellphone na nasa tabi ng kama niya. She slowly opened her eyes and check the time. 4 AM. Mag aalas dose na silang natapos magkwentuhan ni Hope bago ito lumipat sa isa sa mga guest room.
She wants to go back to sleep even for another hour and a half. Alas sais pa naman ang balak nilang pag-jojogging ni Hope.
She gasped and automatically sat on her bed while clutching her comforter to cover herself. She keeps one of her lampshades on the whole night so medyo maliwanag ang silid niya.
" I said no touch... hindi ba babe?" malamig na sabi ni Brad who is sitting on the wooden chair na nasa kaliwang bahagi ng kwarto.
Tila tumayo lahat ng balahibo niya sa katawan sa paraan ng pagtitig nito sa kanya. He has her lacy black bra which she wore a few hours ago in his left hand . He is sniffing it without taking his eyes off her. They are narrowed and steely.
"One more thing you should know about me babe is that I keep my promises. I said that one false move from you and that asshole, I will make the night unforgettable. Actually I am a little late. I had to take care of something…of someone. But as they say, better late than never.." he said in a very cold voice before he slowly stood up while his eyes are still on her.
"W-What a-are you going to do..." halos pabulong na tanong niya as she clutched the sheet tighter.
Unti-unti siyang umuusod sa kabilang dulo ng kama na para bang umaasa siya na makakatakas siya dito.
"Make a wild guess babe.." nakangising sabi nito but his eyes are still hard.
Inamoy pa nito ng isa pang beses ang bra niya bago isinuksok sa bulsa ng likod ng pantalon nito.
Shaking her head from left to right she slowly continued to move near the edge of her bed. Alam niya na galit na galit ito dahil sa ginawa ni Caleb kanina.
When he took off his jacket and tossed it on the chair, she did one of the dumbest thing she can do. Tumayo siya mula sa kama habang nakatakip pa din sa katawan ang comforter niya.
She screamed when she felt Brad's arm around her body from behind and her back slammed against his muscled chest. He put his left hand around her throat to tilt her head backwards.
"Scream all you want babe.. it will be more exciting.." bulong nito sa tenga niya.