Chapter 14: Photograph
"The best picture of a memory will always been captured by our hearts."
Jeonghan's POV
"Justine, can you please calm down! We can talk about it!!"
"No Seungkwan!! You can't blame me if I'm like this! Again Seungkwan! Again!! You compared me again to Jasmine!! Ilang beses ko bang sasabihin sayo na hindi nga ako si Jasmine!!"
"I know, it's my fault. I just can't help it. You're a mirror of her so--"
"So you're looking her from me? Expecting me to be like her?! So anong papel ko? Tanga-tangahan?!"
"Justine...."
"Sabihin mo nga, kaya mo lang ba ako binalikan, dahil sa kamukha ko si Jasmine? Dahil lang nakikita mo siya sakin? Yung mga sinasabi mong mahal mo ako? Para ba talaga sakin yun? O para kay Jasmine parin?"
"Justine..." and by that moment, I entered their room
"What's happening?" pareho lang silang napatingin sa akin.
"Hyung..." Seungkwan said. I take a look at Justine, and she's drowing to her own tears. I can see how much she's hurt.
"I should go." she said.
"Justine.." Seungkwan tried to chase her but I hold his arms.
"Hayaan mo muna siya." I said. And by that moment, he burst onto tears. I just hug him. For the second time around, he cries. And I know he needs me.
"Just cry, Jeonghan hyung is here." I said while tapping his back.
Minutes have passed and he already calmed himself. I was just looking at him and he's looking from afar.
"Are you ok?" I started the conversation.
"I'm not." he said.
I move near to him and place my arms around him.
"Ano bang nangyari?" I asked and I can hear his deep sigh
"I opened up Jasmine again. Nagpupumilit kasi siyang samahan ko siya na magshopping. Nainis ako dun kaya nabanggit ko na buti pa si Jasmine, hindi nangungulit."
"Tsk tsk tsk. Kaya naman pala eh. Hindi ko siya masisisi. You know Seungkwan, you should practice yourself not to bring back Jasmine again. Hindi makakabuti sayo, kay Justine at sa relasyon niyo."
"I know hyung. I just can't..... help it. I think I just missed her."
"Tell me, do you already love Justine? Or is Justine's right? That you're just using her because she's like Jasmine and you only see her as Jasmine."
"Of course not hyung! Oo inaamin ko. Noong una, si Jasmine parin ang nakikita ko sa kanya. Pero habang tumatagal, minamahal ko na siya. Bilang siya. Bilang si Justine."
"Yun! Edi yun ang ipakita mo sa kanya. Mahal ka non. At maiintindihan ka niya. Natural lang na mamiss mo si Jasmine kasi syempre nawala na yung tao eh. Pero bilang boyfriend, you should respect your girlfriend's feelings."
"I will do that hyung. Thanks for the advice."
"Just remember that I'm always right here if you need me. Hmm? Do you want to give her a surprise? Pambawi. Pogi points ganon!" I said then chuckled
"Gusto ko yan hyung."
―--―--―--―
"Jeonghan? I'm already here. Where are you?"
"I'm on my way Justine. Just wait for me there."
"Ok then, I'll hung up. Drive safetly." she said then finally ended the call
As I arrived at the meeting place, here at QC Circle, I already saw her sitting on the bench.
"Justine!" she looked at me and stood up.
"Ano bang meron? Manlilibre ka? Totoo?" she said then clinged to my arms.
"Oo nga. Para naman mawala kahit papaano yang init ng ulo mo." I said.
"Alam mo, buti nalang niyaya mo ako. Di ko rin kasi alam kung paano kakausapin ulit si Seungkwan eh. Kaya mabuburo lang ako sa bahay."
"Kasi naman ikaw, nagalit agad. Di muna pinakinggan si Seungkwan."
"Eh nakakainis kasi eh. Hindi naman sa nagagalit ako sa kapatid ko. Pero sumusobra na kasi. Pakiramdam ko rebound ako."
"Hindi yan totoo. Mahal ka ni Seungkwan."
"Paano ka nakakasiguro?"
"Basta alam ko lang. Matagal na kaming magkakaibigan, kami ni Seungcheol ang pinakamatanda sa tropa. Kaya kaming dalawa ang mas nakakaalam sa ugali ng mga bata. Kaya sigurado ako na hindi ka niloloko ni Seungkwan. Magtiwala ka sakin." sabi ko.
Mula sa malayo ay natanaw ko si Seungkwan. Oras na.
"Saka nasa efforts rin yan. Makikita mo."
"Huh? Efforts?" nagtatakang tanong niya.
Bigla ay may dalawang grupo ng mga kalalakihan ang sumulpot sa harap namin. Ang isa sa kanila ay nilapag ang malaking speaker at nagsimula na nga itong tumugtog. Pumwesto rin sila na animo'y magsisimula nang sumayaw.
"Teka, ano to? Uy tabi tayo magvivideo ata sila. Nasa gitna pa tayo." sabi niya saka pilit akong hinatak.
"Sandali. Dito ka lang. Panoorin mo."
"Naege neoneun nugulkka
(eotteon jonjae)
nan gyesok gomin gomin gomin haewasseo~
"Seungkwan....." rinig kong bulong ng katabi ko na diretsong nakatingin sa lalaking kasalukuyang papalapit sa gawi namin habang kumakanta.
"mundeuk deonjin saenggageun
(Thinkin' about you)
shijakhanikka kkeunnajireul anha Oh Oh
Iyu moreul kkumeseo neol
gyesok chatge dwae
Thinkin' about you (About you) Yeh
Apeseoneun babo gatatdeon
dwieseoman yonggamhaesseotdeon
geureohke geujeo
geuraetdeon naega Yeh Yeh
Jigeumdo geudak dareujin anha
dallajin geon ttakhi eobjiman
geuraedo geunyang
oneureun oneureun oneureun~"
Kitang-kita ko kay Justine ang saya mula sa mga mata niya. Patuloy sa pagsayaw ang mga back-up dancer habang kumakanta si Seungkwan.
"nae mameul neomeumyeo
neoege OEOEO
gipeun gieok soge uri dul moseubeun
eorigin eoryeotji
cham yeppeotdeon nare
jageun kkonip hanadul
uri chueok hanadul
hanahana da ijji anhkoseo
I'm Thinkin' about you
I'm Thinkin' about you
I'm Thinkin' about
I'm Thinkin' about
I'm Thinkin' about you
I'm Thinkin' about you
And I'm Thinkin' about you
(About you)
I'm Thinkin' about
I'm Thinkin' about
I'm Thinkin' about you~"
Hindi ko na sila pinakialaman pa at lumayo na ako sa lugar na iyon. Makakapag-usap na yan sila nang matino. Di na nila ako kailangan.
Naglakad lakad lang ako hanggang sa marating ko ang fountain. Pinagmasdan ko lang ito saka kinuhanan ng litrato. Muli kong nilingon ang kinaroroonan nina Seungkwan at Justine. Mula rito ay kita ko na masaya sila. Masaya silang nagmamahalan.
Bigla ay naalala ko si Mylene. Kung pinili ko kayang pasayahin ang sarili ko, ano kayang mangyayari?
Siguro ay hindi rin magwowork-out. Nung araw na iyon, nalaman ko na si Hoshi ang mahal niya at hindi ako. Kung pinili kong maging makasarili, ako lang rin ang masasaktan sa huli. Kasi ipinilit ko pa kahit alam kong hindi na ako ang mahal niya. Kaya tama lang ang ginawa ko na piliing pasayahin sila. Nasaktan man ako, hindi ganon kagrabe, kasi sumaya parin naman ako, kasi sumaya sila.
*Click*
Agad ako napalingon sa kanan ko nang maramdaman ang ilaw mula sa camera. Doon ko nakita ang isang babae na kasalukuyang tinitingnan ang camera niya.
Ako ba yung pinicturan niya? O baka assuming lang ako. Parang sa akin kasi tumama yung flash eh.
Hindi ko nalang yun pinansin at tiningnan nalang muli ang kinaroroonan nina Seungkwan.
*Click*
Muli akong napalingon. Pero tulad kanina ay nakatingin lang siya sa camera niya. Bakit parang ako yung kinukuhanan niya?
Sa pangatlong pagkakataon ay tumingin muli ako sa gawi nina Seungkwan. Pero agad ding lumingon. At saktong paglingon ko ay ang pagflash ng camera niya na nakatutok nga sa akin.
"Uy ang gandang shot!" rinig kong sabi niya. Nilapitan ko siya saka kinausap.
"Excuse me? Why are you taking shots of me?" nagulat naman siya nang nasa harapan niya na ako.
"Ah--eh.... nakita kasi kita. Tapos parang ang ganda mo maging model. Hehe sorry, nadala lang. Ang gwapo mo kasi."
"Model? Kita mong may camera rin ako oh. Photographer din ako." sabi ko saka ipinakita ang polaroid na nasa leeg ko.
"Pwede naman yun ah? Photographer na model. Model ka ng mga photographer." binigyan ko nalang siya ng nagtatakang tingin.
Ok lang ba siya?
Umamba siyang kukunan ulit ako ng litrato nang iharang ko ang kamay ko sa mukha ko.
"Oy! Ano yan?! Sinabi ko bang kuhanan mo ko?" angal ko.
"Sige na! Ang ganda mo talaga maging model eh. Ganito, harap ka sa fountain ah, tapos picturan kita dali!"
"Ano ko uto-uto? Ni hindi nga kita kilala. Malay ko ba kung sino ka. Baka mamaya budol ka. O kaya gamitin mo yung picture ko sa mga scam." sabi ko.
"Hoy hindi ako ganon! Oh ayan! Antonette." sabi niya saka ini-offer ang kamay niya. Pero tinitigan ko lang ito.
"Ano na? Nagpapakilala na nga! I'm Antonette. Ikaw?"
"Bakit ko sasabihin pangalan ko?"
"Aba para sigurado din! Malay mo budol ka! Tapos gamitin mo pa yung pangalan ko sa scam."
"Ako pa ah!" sabi ko saka tinuro pa ang sarili ko.
"Ay hindi, baka yung trashcan sa likod mo. Hoy trash can! Budol budol ka noh!" kumunot nalang ang noo ko. Seryoso, tao ba to?
"You're weird."
"Luh! Sa cute kong to? Weird? Anong akala mo sakin? Member ng happy tree friends?" dahil sa sinabi niyang yun ay bahagya akong napatawa. Buang tong babaeng to. Seryoso.
"Ano na? Anong pangalan mo? Nangangalay na ako oh!" hindi ko siya sinagot at nag-cross arm lang.
"Ano ba yan! Ayaw mong ibigay pangalan mo? Sige gagawan kita ng pangalan! Nathaniel! Yan pangalan mo!"
"Nathaniel?"
"Mukha kang anghel eh. Yieeee sige na. Ano nang pangalan mo." tindera ba siya sa divisoria? Galing mambola eh.
"Aisshh. Jeonghan ang pangalan ko. Dami mong alam." sabi ko saka sumimangot.
"Oh diba sasabihin mo din? Ikaw ang maraming alam. Sige na pwesto na dun!" sabi niya saka tinulak tulak ako.
"Oy! Oy! Teka! Bakit?"
"Pipicturan kita. Pwesto na."
"Feeling close ka noh?"
"Hehe. Sorry na--"
"Jeonghan hyung!!" sabay kaming napalingon sa tumawag.
"Seungkwan." tawag ko rito.
"Tara resto. Libre ko." Sabi niya
"Ikaw pasimuno ka din. May pa surprise pala." Si Justine naman ang nagsalita. Nginitian ko nalang siya
"Ano hyung tara na?"
"Tara." sagot ko
"Oy! Di manlang magpaalam?" agad akong napalingon sa nagsalita.
I just laugh. Bakit ganyan siya. Napaka-friendly masyado.
"Till next time." sabi ko nalang saka nginitian siya.
"Sige bye! Ingat!" sabi niya saka siya na mismo ang naglakad na palayo.
"Sino yun hyung?"
"I honestly...... don't know."
"Huh? Eh ba't may pa till next time ka pa?" napailing naman ako.
"Let's just say that she's weird yet too friendly."
"Name?" -Justine
"Antonette."
It's her name.
―--―--―--―
"Haohao? Napatawag ka?"
"Jeonghan hyung. Did I already inform you about the competition abroad? Photography contest. Share holder sa company namin ang may hawak nun. Naisip ko na baka gusto mo magparticipate?"
"Hmm? Hindi na muna siguro. Maraming clients na dumarating eh. Baka matambakan ako ng schedules. Finals na rin sa school." sagot ko
"Ahh. It's ok. I just informed you. By the way, goodluck to your business hyung."
"Thanks." sabi ko saka ibinaba na ang tawag.
Inunat ko ang braso ko saka tumayo. Parang tatanda yata ako nang maaga kakaupo.
Kinuha ko ang bag ko saka lumabas ng shop. Magkakape muna ako.
*Click*
Napalingon ako sa pinagmulan ng flash dito sa labas ng shop ko.
"Antonette?" bulong ko nang maaninag kung sino ang babaeng may hawak ng camera.
Sinusundan niya ba ako?
"Hey! Sinusundan mo ba ako?" nagulat naman siya nang makita ako
"Uyy! Jeonghan! Anong sinusundan ka dyan?"
"You took a photo of me again."
"Huh? Pinagsasabi mo? Yung shop yung kinuhanan ko. Oh tingnan mo ang ganda oh! 10. 04. Oh! Pangarap kong makapasok jan. Gusto kong magtrabaho jan." sabi niya saka pinakita sa akin ang mga litratong nakuha niya.
"Pangarap mong makapasok?" tanong ko saka nilingon ang shop ko. 10. 04 ang binigay kong pangalan dito dahil ito ang birthdate ko. Para sakin swerteng number siya.
"Oo! Ilang beses na kasing na-feature yan sa mga magazine saka magagandang feedback rin ang natatanggap niyan." kwento niya kaya't nagsimula nalang akong maglakad. Sumabay naman siya.
"Ang galing noh? Maliit na shop palang siya pero mabango na yung pangalan niya. Alam mo ba na independent ang may-ari niyan? Nababasa ko lang sa mga news pero hindi ko pa nakikita yung picture ng may-ari. Student palang yun pero may business na. Idol ko na siya." wala sa sarili akong napangiti. Ang swerte niya pala. Kakwentuhan niya ngayon yung may-ari ng shop na gusto niyang pasukan.
"Sa tingin mo, bakit hindi nagpapakita sa cam yung may-ari?"
"Hindi ko rin alam. Pero siguro kasi, bilang photographer, mas gugustuhin niyang nasa likod lang siya ng cam. Kaya nga nag photographer siya eh. Kung gusto niya lang rin pala na makita siya sa cam, sana nagmodel nalang siya." mahina akong napatawa dahil sa sagot niya
That's exactly my reason. Napatitig naman ako sa kanya saglit. For some reason, I feel comfortable with her.
"Starbucks? Libre ko." I asked
―--―--―--―
"Gaano ka na katagal na photographer?" tanong ko.
"Hindi naman talaga ako photographer. Pero pangarap ko. Ni hindi pa nga ako nakapagtapos ng pag-aaral eh." I just listen to her story. We're here at starbucks having our coffee.
"Itong camera ko, regalo lang to sa akin ng tita ko. Pinaglumaan niya. Halata naman diba? Dating model pa to ng DSLR. Hindi ko naman kasi afford bumili ng ganitong camera. Kahit lumang model na to, mahal parin to noh." sabi niya saka humigop ng kape.
"Yung mama ko, may sakit siya ngayon, stroke. Yung papa ko naman, sumakabilang bahay na. Take note, bahay ah. Ewan, di nakuntento kay mama. Tapos yung dalawa kong kapatid, nag-aaral, kaya ako yung huminto para makapag-aral sila. Suma-sideline din ako na magkuha-kuha ng litrato sa mga park tulad ng circle. Pero di ako lisensyado, di rin regular." I just realize how hard her life is.
But it seems that she has no problems at all. She's always smiling. And it makes her more beautiful. Hindi ko siya nagawang puriin noon but yes, she's pretty.
"Hindi ko alam na ganyan pala kahirap yung pinagdadaanan mo. Hindi halata. Parang lagi kang masaya."
"Hindi ko talaga pinapahalata. Alam mo kasi, ang buhay, parang picture lang yan, kailangan mong ngumiti, para maging maganda yung resulta." dahil sa sinabi niyang yun ay napangiti ako. That word of wisdom hits me.
"Tapos ka na magkape? May pupuntahan tayo." I said
―--―--―--―
"Oh? Ba't nandito tayo?" tanong niya. Nasa tapat kami ngayon ng 10. 04, ng shop ko.
"Papasok tayo sa loob." sagot ko. Sinipat naman niya ang pinto
"Nakalock oh."
Pinakita ko sa kanya ang susi kaya naman halos hindi maipinta ang mukha niya.
Agad kong binuksan ang pinto saka pumasok na sa loob.
"Huy! Pasok na!" tawag ko sa kanya na hanggang ngayon ay nasa labas parin.
"I-ikaw..."
"I'm Yoon Jeonghan, the owner of 10. 04 Photography." sabi ko.
"Uwaaaa Jeonghan! Ba't nawala sa isip ko! Jeonghan nga yu--ikaw nga?! Bakit di mo sinabi?!" I just laugh.
"You're going to start tomorrow."
"Huh?"
"You're starting to work here. With me."
―--―--―--―
"Just make sure that you're going to focus on the subject. Don't let the background overridden the subject." sabi ko habang nasa likod niya. Tinetrain ko siya ngayon sa tamang pagkuha ng litrato. Sa totoo lang ay magaling na siya. Kailangan niya lang talaga ng mga techniques.
"May bayad to hyung ah." reklamo ng subject namin.
"Manahimik ka Dokyeom kung ayaw mong lagyan kita ng mansanas sa ulo at targetin ng pana jan."
"Sorry na. Antonette, gandahan mong kuha ah. Ibibigay ko yan sa girlfriend ko."
"Sige sige." -Antonette
"Tama, panakot sa daga." tumawa naman ang katabi ko.
"You're going to have your first client later at 3 pm." sabi ko kaya naman nilingon niya ako.
"Agad? Baka hindi pa ako ready."
"Yes you are. Magaganda na yung mga shots mo. Nakita ko rin yung ibang pictures na kuha mo. All of them are fit into my standards. You do have a potential in photoraphy." sagot ko.
"Thank you." after she said that, she smiles. And that smile makes me stare at her for a couple of second. And she also not letting go on the stare.
"Uhmm... excuse me, nangangalay na ko oh." we both look at Dk's position. And just laugh upon seeing his pose.
―--―--―--―
"See? I told you. You can do it." I said after she finished on her first client.
"Kaya nga eh. Nag-enjoy ako."
"I ain't regretting hiring you Antonette. You're a great help to my business."
"Salamat nga kasi tinanggap mo ko kahit wala akong diploma. Hindi pa ako nakapagtapos."
"Diploma is just a paper. Yes it's symbolize your education but, I do believe that so much people are deserving eventhough they haven't their diploma. Yung iba kasi minsan, may diploma nga, daig pa ang walang pinag-aralan."
"Basta mag-iipon ako, para maituloy ko ang pag-aaral ko. Actually, may gusto sana akong salihang contest eh. Kaso international."
"Contest?" tanong ko
"Mm. Eto oh." hinalungkat niya ang bag niya saka iniabot sa akin ang isang punit na pahina ng magazine.
"Tingnan mo yung prize, kahit 3rd place lang malaking tulong na. 5 thousand dollars. Magkano na yung in peso, almost 250 thousand. Eh yung grand prize pa. 20 thousand dollars, 1 million na!"
Pinagmasdan ko itong maigi.
"In partnership of Xu Corp?" basa ko dito.
"Bakit? May problema ba?" tanong niya
"Jeonghan hyung. Did I already inform you about the competition abroad? Photography contest. Share holder sa company namin ang may hawak nun. Naisip ko na baka gusto mo magparticipate?"
Naalala ko yung inaalok ni Hao. Ito yun.
"I think I can help you with it."
―--―--―--―
"Hao, this is Antonette, the only photographer in my business. Antonette, this is Minghao, kaibigan ko, anak rin siya ng may-ari ng company na sponsour ng contest na sasalihan mo."
"Hi." -Antonette
"Hi, it's nice to see you. About your registration, naka lista ka na. I'm going to hold for your registration fee."
"Thank youuuuu!! Salamat talaga." -Antonette
"You're welcome." -Hao
"Uhm excuse me. Tapos na ba kayo mag-usap? Hiramin na muna namin sa Antonette ah." Mylene suddenly appear.
"Sure. Antonette, feel at home." Minghao said.
"Hyung. Ano yun? Magkakajowa ka na?" biglang sulpot naman ni Dino
"Eh ano? Hindi pwedeng kayo lang noh!" tumawa lang silang dalawa ni Minghao.
"On a serious note hyung. Is she the one?" Hao asked.
"I don't know. Pero isa lang ang alam ko. Hinahangaan ko siya. Hindi dahil sa maganda siya, pero kung ano yung buong siya. I really love her attitude and the way she wants to persue her dreams. So that I'll help her." sagot ko saka tumingin sa kanya. I can see her smile from her having a bond with the girls. It's their first meet but see how close they are now. Hindi ko sila masisisi. Masaya talagang kasama si Antonette.
Masaya ako kapag kasama siya.
―--―--―--―
"Anong picture ang ipanglalaban mo sa contest Antonette?" -Ciarra
"Hindi ko pa nga alam eh. Pwede bang mukha mo nalang? Panalo na siguro yun noh?"
"Aba! Syempre noh?! Agree ako jan." we just all laugh.
"Photo collage ang theme. You're going to collect pictures and then you're going to collage it. To make it as a video." -Hao
"Maganda kung may sequence. Yung parang collection of memories." -Faith
"Anong theme kaya ang gagawin mo?" -Mylene
"Friendship." napatingin kaming lahat sa kanya.
"Having a great memories in a circle of friends like you." lahat sila ay napatango habang ako ay nakatitig lang sa kanya
"Maganda sana kung love story kaso for sure marami nang gagawa non. Para sakin kasi, sobrang halaga nung friendship. Tapos nakilala ko pa kayo. Kanina pagkarating ko palang, inaaproach niyo agad ako. Eh samantalang, trabahador lang ako ng kaibigan niyo." sabi niya saka tumingin at ngumiti sa akin.
"Grabe sa trabahador? Ano ka kargador?" -Dk
"Aray hyung!" angal niya nang batuhin ko siya ng unan.
"Hahahaha. Ayan pa. Kung mag-asaran kayo, nakakatuwa talaga. Kung itong theme ang gagamitin ko, kahit hindi ako manalo, ok lang. Atleast kahit papaano, kahit bilang photographer lang, makasama ako sa memories na yun. Yun ay kung tutulungan niyo ako. Kung ok lang?" nagkatinginan naman silang lahat.
"OO NAMAN!!" sabay sabay nilang sabi.
"Gagawa tayo ng maraming memories." -Mylene
"Ipapanalo natin ang contest ni Antonette!" -Ciarra.
"We're gonna help." -Justine
"Ako na bahala sa make-up." -Shane
"Ako na bahala sa meryenda. Diba Gyu?" -Belle.
"Ako moral support!" humagalpak naman sila sa tawa dahil sa sinabi ni Ciarra.
Napadako naman ang tingin ko kay Antonette. At hindi inaasahang nakatingin rin pala siya sa akin. Wala sa sarili ko siyang nginitian at ganun din siya sa akin.
And by that moment, I feel something strange. And after realizing it, I smiled.
I'm falling. Again. Sana ngayon, nasa lugar na ako para mahulog. Sana nasa lugar na ko para magmahal. Sana nasa tamang tao na.
―--―--―--―
"HOYYY WHAAAA!! AYOKO NAAAA JEONGHAN HYUNGGG! DI NA KITA AASARIN PROMISE WHAAAA!!"
*Click*
We're just laughing hard while watching Dk riding on a space shuttle here at Enchanted Kingdom. He loose at the game we've played and it is the dare. Ride in the space shuttle alone.
"Pano pag namatay ako?!" sigaw niya.
"Then you Die!!" sigaw rin sa kanya ni Minghao pabalik dahilan para halos mamatay kami sa kakatawa.
*Click*
"Having great shots?" tanong ko sa katabi ko
"Ah Oo. Ang saya kasi eh noh? Walang kascript script. Lahat totoo. Lahat ng ngiti saka tawa nila." sagot niya saka ngumiti. And that makes me smile too. Pakiramdam ko nakakahawa yung ngiti niya.
"WHAAAAAAAAAAAAAAA!!" -Dk
―--―--―--―
"Oh! Number 7 na Seungkwan! Konti nalang magbabahay ka na!!" Dk shouted.
"Masyado nilang tinetake advantage yung contest ko. Yung totoo? Hindi ba nakalaro ng piko yang mga yan nung bata sila?" tanong niya na ikinatawa ko.
"Hay nako Antonette, masanay ka na sa mga yan. Kasi mga bata pa talaga sila. Mga batang isip na namumuhay sa katawan ng mga lalaking malalaki ang katawan." I said sarcastically
"Tanga! Ang layo ng pato mo. Talunin mo yan!" -Jun
"Go Seungkwan!!" -Justine cheered her boyfriend. Akala mo naman kung anong laro para icheer. Piko lang naman
*Click*
"Talon na--BWHAHAHAHAHAHAHAHHAHAHAHAHHAHAHAHAHAH!!" halos nabingi kami dahil sa sarili naming tawa.
*Click*
"Ba't ka lumipad? HAHAHAHAH!! Wala kang magic carpet hoy! HAHAH" -Hoshi
"Pasenya na. Akala ko kasama ko si Aladdin eh." -Seungkwan
―--―--―--―
Antonette's POV
"Pinipigilan ko na si Jun!" sigaw ni Jeonghan habang iniipit ang mini bike ni Jun para hindi siya makaandar.
"Whaaa Hyung! Magka teammate tayo!" -Jun
*Click*
"Jeonghan hyung! Kagrupo natin yan! Ba't mo kakalabanin kagrupo mo? Nakakahiya ka!" -Dk
*Click*
Napatawa nalang ako dahil sa pinaggagagawa nila.
"BOOSTER! BOOSTER!!" rinig kong sigaw ni Hoshi
*Click*
"BOOSTER! BOOSTER! HOYYY!!" natatawa lang ako habang sinusundan siya ng tingin. Walang pumapansin sa kanya o nagtulak sa kanya para sa booster. Abala ang lahat sa pagbaril kay Dino ng water gun.
*Click*
"Masyado silang nag-eenjoy." agad kong nilingon kung sinong kumausap sa akin.
"Mylene." banggit ko sa pangalan niya.
"Kamusta kayo ni Jeonghan?" napatingin naman ako sa kanya. Ano namang klaseng tanong yun.
"Ok naman kami. Mabait siyang boss."
"Alam kong hindi lang basta boss ang tingin mo sa kanya." hindi ko naman naitago ang hiya ko.
"Minsan ko na rin siyang nagustuhan." napalingon ako sa kanya. Totoo?
"Oh? Ba't ganyan ka makatingin? Matagal na yun ok? Masaya na ako kay Hoshi. In fact, si Jeonghan pa nga ang gumising sa akin na si Hoshi talaga ang mahal ko at hindi siya. Nakakabilib lang siya. Kaya hindi kita masisisi kung magugustuhan mo rin siya."
"Baka pag nalaman niya, layuan niya ako. Iwasan."
"Hindi ko naman naranasan sa kanya yun. Ang totoo akala ko rin ganyan ang mangyayari. Pero ito, ipinarating niya ako sa tamang taong magmamahal sa akin. Pero hindi ko alam kung anong sayo. Malay mo magustuhan ka rin niya. Hindi naman malabo yun." sabi niya saka nginitian ako.
"Kung may tumulak lang sa akin ng Booster ako sana First place." rinig naming reklamo ni Hoshi.
Nagkatinginan lang kami ni Mylene saka mahinang napatawa.
*Click*
―--―--―-―
Jeonghan's POV
"Fireworks!!" -Dk
*Click*
Napatingin ako sa katabi ko na abala sa pagkuha ng litrato.
"Marami ka nang nakuha?" tanong ko kaya napatingin siya sa akin.
"Oo. Ang gaganda nga lahat eh."
"Malapit na yung deadline niyan diba?"
"Mm. Huli naman na tong moment na to. Tapos icocompile ko na." tumango tango naman ako.
"Jeonghan?" muli akong napalingon sa kanya.
"Hmm?"
"Salamat ah." sagot niya
"Para saan?"
"Sa lahat. Kung hindi dahil sayo, wala ako dito."
"Wala yun." sabi ko saka nginitian lang siya.
"Hon, hawakan mo dali. Picturan kita." -Mylene
"Dalawa nalang tayo. Jeonghan hyung! Papicture kami!" lumapit ako agad nang tawagin nila ako.
"1, 2, 3..."
*Click*
"Bigay ko sa inyo mamaya." sabi ko
"Thank you hyung." -Hoshi
Bumalik ako sa tabi ni Antonette. Sinundan niya lang ako ng tingin hanggang sa maka-upo ako sa tabi niya.
"Jeonghan...."
"Hmm?" tanong ko habang tinitingnan ang picture nina Hoshi at Mylene.
As always Mylene. You do wear a beautiful smile. At mas gumanda yun dahil kay Hoshi.
"Si M-Mylene..." agad akong napatingin sa kanya nang sabihin niya yun.
"Nagkagusto ka rin ba sa kanya?" hindi naman ako nakasagot. Saan niya naman nakuha ang tanong na yun?
"Nasabi niya sakin na nagkagusto siya sayo noon. Ikaw ba? Nagustuhan mo rin ba siya?" muli niyang tanong. Pero nakatitig lamang ako sa kanya.
"Hon anong kinakain mo ngayon? Ang bigat mo na." napatingin kami pareho kay Hoshi nang sabihin niya yon. Naka piggy back ride sa kanya si Mylene na ngayon ay abot langit ang ngiti.
"Maganda siya. At mabait. Hindi mo ba siya nagustuhan?" muli ko siyang tiningnan.
"Kapag ba sinabi kong oo, anong iisipin mo?" tanong ko
Antonette's POV
"Kapag ba sinabi kong oo, anong iisipin mo?" tanong niya.
Ibig sabihin nagustuhan niya nga si Mylene. Ibinaling ko ang atensyon ko kay Mylene na masayang nakikipag tawanan kina Hoshi. Hindi na ako magtataka. Maganda siya. Pati ang mga ngiti niya. Hinding hindi ako magiging gaya niya.
"Hindi na ako magtataka kung nagustuhan mo siya." sagot ko pero kapansin pansin ang titig niya sa akin.
"Noon yun. Masaya na siya kay Hoshi. Masaya ako para sa kanila. Masaya ako kasi masaya na siya." sagot niya saka tumingin muli sa direksyon nina Mylene.
Hindi nalang ako umimik. Tumayo ako saka ipinuwesto ang camera ko para kuhanan sila. Hahakbang sana ako nang bigla ay may natapakan akong kung ano kaya natapilok ako pero naramdaman ko nalang na may mga brasong pumulupot sa baywang ko para hindi ako tuluyang mahulog.
"Are you okay?" tanong niya habang magkalapit ang mga mukha namin. Dahan dahan niya akong inalalayang tumayo pero nananatili ang mga braso niya sa akin. Nakatitig lang ako sa mga mata niya. Hindi man ako nahulog kanina pero nahulog naman ako sa taong kaharap ko ngayon. Pero alam kong kahit kailan ay hindi niya ako sasaluhin.
"Jeonghan hyu--ay sorry sa istorbo." agad kaming napalayo sa isa't-isa nang biglang dumating si Dk.
"Ano ba yun?!" sigaw niya.
"Sorry na. Tawag ka kasi nina Shua hyung." sagot nito.
"Susunod kami." nagulat nalamang ako nang hawakan niya ang kamay ko at nagsimula nang maglakad. Mas mabilis pa sa lakad namin ang naging pagtibok ng puso ko. Hindi ko maiwasan pero kailangan kong pigilan para hindi ako masaktan. Pero pano? Kung puso ko mismo, masaya sa tuwing nandyan siya.
Kung sana kagaya nalang ako ni Mylene.
Jeonghan's POV
"Bakit?" bungad ko pagkarating namin sa pwesto nina Joshua.
"Oh? Ba't parang galit ka?" -Joshua
"Naistorbo kasi." nang-aasar na sabi ni Dk.
"Naistorbo saan?" -Jun.
Hindi naman sumagot si Dk pero parang may kung ano siyang sinesenyas kay Jun. Inginunguso niya ang kamay ko.
"Ahh." -Jun.
Napatingin naman ako sa kamay ko at agad akong napabitaw sa kamay ni Antonette.
Narinig ko naman kung paano sila tumawa kaya nagsalita na agad ako.
"May meeting ba? Anong meron?" tanong ko.
"Naks, nilalayo yung usapan." -Dk
"Ano nga kase?" tanong ko ulit.
"Tungkol sa Masquerade ball. Tatanungin sana namin kung aattend ka. Sila Coups, Seungkwan saka Dino, hindi sila aattend. Mga wala sa school yung kadate nila. Si Vernon naman makakapasok naman si Irish as Guest kaya may kadate siya. Ikaw?"
"Aattend ka ba hyung? Literal na wala kang jowa kaya wala kang kadate." sinamaan ko nalang si Dk sa sinabi niyang yun.
"Aasikasuhin ko nalang yung shop." sagot ko.
"I can get you as a photographer hyung if you want." -Minghao.
"Ay oo. Tapos isama mo si Antonette, para kayong dalawa nalang yung date." -Mylene.
Napatingin naman ako sa katabi ko. Kitang-kita sa kanya ang pagkailang.
"A-ahh.... hindi na n--"
"Good idea." sabi ko bigla kaya napatingin siya sa akin.
"But for the mean time, yung contest muna ang aasikasuhin niya. Kaya Antonette, picturan mo na kami dali!" -Hoshi
"Sama ka na dun Jeonghan." sabi niya pero hinila ko siya bigla.
"Sumama ka din. Iharap mo yung cam." sabi ko saka nginitian siya.
"Oo nga! Dali Antonette sama ka nalang." -Dino.
Nakita ko siyang ngumiti saka inayos na ang cam.
"Hoy! Seungkwan san ka pupunta?!" pareho kaming napatingin kay Mingyu nang sumigaw siya.
"Pfft. Kapal talaga ng mukha." tawang tawang sabi ni Dk nang makita namin na may bitbit nang tao si Seungkwan para picturan kami.
"Yan kuya, pasuyo nalang ah. Salamat." Ibinigay na ni Antonette ang camera niya saka pumwesto na sa tabi ko. Umakbay ako sa kanya at ramdam ko ang bahagyang pagkagulat niya.
Naalala ko yung tanong niya. Kung nagustuhan ko ba si Mylene. Alam kong oo ang sagot dun pero kung may magtatanong kung nagustuhan ko ba si Antonette. Siguradong...... Oo rin ang isasagot ko. Hindi dahil sa kung paano niya idescribe kanina si Mylene, kundi dahil sa siya ang pinili ng puso ko. Sa kanya muling tumibok ito. Hindi gaya ng kay Mylene noon. Kasi ngayon, masaya ako sa desisyon ng puso ko. Masaya akong pipiliin siya. Si Antonette. At alam ko.....
Nasa tamang tao na ako.
*click*
―--―--―--―
"Ang lamig naman ng kamay mo." sabi ko habang hawak ko ang kamay niya. Nandito kami ngayon sa mansion nina Minghao. Kaharap namin ang malaking screen ng t. v nila. Naka live-stream ang contest na sinalihan ni Antonette at inaabangan namin ang video na ginawa niya.
"Kinakabahan lang ako. Malaking halaga yung mapapanalunan kung sakali. Pampagamot ni mama saka pagpapaaral ng mga kapatid ko. Makakaipon rin ako para sa pag-aaral ko." sagot niya.
Patuloy akong humahanga sa kanya. Iniisip niya talaga ang kapakanan ng pamilya niya bago ang sarili niya. Bagay na nakakabilib talaga para sa isang tulad niya na parating nakangiti at masaya.
"Ayan na yung entry mo Antonette!" sabay kaming napatingin sa t. v at ayun na nga ang entry niya.
Neowa naega hamkke uriga
gati dulleoanja seororeul barabolkka
Neoreul dalmeun nalsshiwa
kkotgil wie chueokdeul modu
jeogeun jjokjireul apeuro naeseo
seoroege geonnejumyeon~
"Si Dk BWAHAHAHAHA yung mukha mo HAHAHAHA!" -Jun
Ito yung slide pictures nung natalo si Dk sa game kaya ang consequence, sasakay siya nang mag-isa sa space shuttle.
Dwae boil deut maldeuthaetdeon
uri songmaeumeul
apeuro deo swibge
arabol su isseulgeoya
seoroui nunbit ijen aljanha
Neo apeseo ssukseureoumppunideon
naega eoneu sae neowa nunmatchwo
oneulttara daldo gakkabge bichineun~
"Yung piko! HAHAHA Jan lumipad si Seungkwan diba? HAHAHAHAH!" -Mingyu
"Akala niya siguro tropa sila ni Aladdin." -Ciarra.
"Oy ayun yung pic HAHAHAHA nakuhanan mo pa yun Antonette? Astig HAHAHA!" -Belle
"Ba't mo naman kinuhanan." -Seungkwan.
Bamhaneul balge bichun
uriui noraessori
uriui useumsori
hana dulsshik twineun bulsshi soge
boineun uri chueok
deo balge binnago
"YAN! JAN SA PICTURE NA YAN! TINGNAN NIYO SI DINO YUNG FIRST! Kung may nagbooster lang sana sakin ako yung first place." -Hoshi
"Di ka makamove-on jan?" -Dino
"Sayang eh." -Hoshi
oneuri jinagado
hamkke mandeun i norae
ijji anhasseumyeon hae
nae yeope itdeon neo
ni yeope itdeon na seororeul mandeun
uriui kaempeupaieo
"Yung fireworks." -Shane
"Para sakin yan yung pinaka maganda. Kasi kumpleto tayo." -Cheol
"Ang ganda ng mga kuha mo samin Antonette." -Mylene
"First place na yan!" -Jun
Himdeulgo neo jichil ttae
geudael balkhyeo julgeyo
nae soneul nohji mayo
nae yeope itdeon neol
ni yeope itdeon na seororeul balkhil
uriui kaempeupaieo~
"Yan yung pinaka magandang pic oh! Kasama natin si Antonette."-Faith
"Jan umiral kakapalan ng mukha ni Seungkwan para kumuha ng magpipicture satin." -Dk
"Makapal din mukha mo pinagkalat ko ba?" -Seungkwan.
"Sana manalo ka Antonette noh?" -Viviana
"Sana nga." tiningnan ko siya pagkasabi niya non. May tiwala ako sa kakayahan niya.
"Kung hindi ka man mananalo, I will give you full scholarship in our school, for your siblings and as for you also." -Minghao.
"T-talaga?" Minghao nodded.
"And about your Mom, our hospital will shoulder it. From medicine and check ups." -Wonwoo
"S-sandali... totoo ba 'to? Hindi ba nakakahiya?" tanong niya.
"No it's not. Besides, you're already part of us. You're our new friend, you're kind and so you deserve all the kindness too. And we're giving it to you." -Minghao
"Salamat.... salamat talaga." sabi niya at nagsimula nang tumulo ang mga luha niya.
"Aww, pa-hug ako." -Justine
"Group hug!!" sigaw ni Dk kaya unti-unti silang lumapit. Niyakap namin siya. Tama si Minghao. Deserve niya lahat to. At deserve namin siya.
Sana lang, deserving rin ako para sa kanya.
"And for our winners."
"Ayan na!" -Ciarra
"Let it be Antonette please." -Woozi
"It should be Antonette." -Vernon
"Here's our 3rd place."
Pinakita ang entry ng 3rd place pero hindi ito ang entry ni Antonette.
"Baka 2nd place." -Mingyu
"Oh kahit 1st place pa!" -Belle
"Nah! She has the grand prize!" -Irish
"Our 2nd place! Congratulations."
Sa pangalawang pagkakataon ay hindi ulit ito ang entry ni Antonette.
"Don't loose hope Antonette." I whispered to her and hold her hands even tighter.
"First place indeed!"
"Whoo wala pa rin. Grand prize na nga Antonette!" -Dk
"Feeling ko hindi na." -Antonette
"Don't say that." sabi ko pero nginitian niya lang ako.
"And finally! Our grand champion!"
Lahat ay natahimik nang iflash na ang video entry ng nanalo.
"Bokya." -Dk
"Hahaha ok lang..... sabi ko naman diba? Ok lang na matalo, atleast nakasama ko kayo." sabi niya.
Nabalot lang ng ngiti ang paligid namin non dahil sa sinabi niya.
"There's more....... we have our Most Favorite award. This will going to be awarded on the entry that should be in the first place. But there's some mistake seen on the pictures. Judges was then amazed in the entry, from its theme and high quality pictures but turns out that one picture contains a rule violation. Here it is."
Bigla ay nagflash ang entry ni Antonette.
"Most Favorite award?" -Jun
"Anong Violation?" -Kiane
"The last picture." -Woozi
Napatingin kaming lahat sa kanya. At napaisip.
"Ahh! Yung picture na magkakasama tayo. Nandun si Antonette. Eh diba photographer siya. Lahat ng entry siya lang ang magpipicture." halos lahat ay nanlumo sa narinig kay Mylene.
Oo nga. Hindi pwede yun. That's a rule.
"Sorry Antonette." sabi ni Seungkwan. Siya ang kumuha ng taong nagpicture samin kaya hindi si Antonette ang nagpicture non.
"Ok lang ano ka ba. May award parin naman eh. Saka kasasabi ko lang diba, para sakin, kayo na ang pinaka malaking reward na natanggap ko." sagot niya.
―--―--―--―
"You still did your best, alam ko yun." bungad ko sa kanya pagkarating ko sa terrace nina Minghao kung nasaan siya.
"Jeonghan."
"Nag-enjoy ka naman diba?" tanong ko.
"Oo naman. Ngayon lang ako nagkaroon ng ganito karaming kaibigan. Naranasan ko pang makasali sa contest, nagka award pa! Akala ko hanggang pangarap lang lahat yun."
"But now, your facing that as a reality."
"Oo nga, at dahil yun sayo."
"Sakin?"
"Oo, kung hindi dahil sayo, hindi ko mararanasan lahat nang to. Kung hindi siguro kita nakilala, hindi ko alam kung nasaan ako ngayon." sabi niya saka ngumiti. Nginitian ko rin siya.
"Eto nga oh. Andito pa yung pinaka unang picture ko sayo. Best memory ko to." sabi niya saka pinakita sa akin ang picture kung saan nakaharap ako sa fountain. Ito yung araw na unang beses ko siyang nakilala. Nung naging feeling close siya sa akin.
I can't deny the fact that I already felt comfort on her since that day.
"But you know, The best picture of a memory will always been captured by our hearts." biglang sabi ko.
"Ano naman ibig sabihin mo niyan?"
"That I have capture a best memory by my heart."
"Ano?"
"You."
"A-ako? Bakit ak--"
I didn't even allow her to speak more as I grab her waist close to me and sealed her lips with mine.
That kiss last for a couple of second and when I end it, I stare at her eyes.
"J-Jeonghan..."
"I do..... fall inloved to you Antonette. I do loving you every time you smile. And I really want to keep that smile with me. I want to be the reason everytime you're smiling. But...... can I?" I asked in hesitation.
But she only smiled at me. That means yes?
I was about to ask her again when he placed her both arms around my neck and reach my lips.
S-she kissed me.....
I realized then that I'm not only dreaming so I wrapped my arms around her waist as I responded to her kisses.
Without any words, I know that we've made our own choice. And that is to love each other.
And for the second time around, I choose and luckily I have chosen the right choice.
And that is to choose her. To choose the right sweetest thing.
And so I have now, my very own..... sweetest thing.
~END~