BUONG maghapon akong natulog dahil na rin sa pagod sa mahabang byahe. Nasilip ko namang madilim na pala sa labas, hindi man lang ako nakakain kaninang tanghali. Kaya nakakaramdam na ako ng matinding gutom, agad naman akong bumangon at pumasok sa bathroom para mag-shower.
I just wear a red thin silky nightgown na hubog na hubog sa magandang korte ng aking katawan. At lumabas na sa kwarto ko para maghanap ng pwedeng makain.
Habang pababa ako sa medyo may kahabaang staircase ng bahay nina Kuya Fred at Ate Diana ay hindi ko maiwasang libutin ng tingin ang buong kabahayan ng mag-asawa. Impressive, maganda ang pagkakadesenyo at pagkakapwesto ng bawat kagamitan nila. At makikita mo rin ang isang malaking portrait na nakasabit sa sala, makikita sa litrato ang masasayang ngiti ng apat na tao, na akala mo ay walang bahid ng pagkukunwari at pagtataksil.
It's a picture taken from my sister's wedding, two years ago kung saan silang dalawa ni Kuya Fred ang nasa gitna habang nasa tabi ni ate si Daniel, my ex-fiancé who was their best man that time and me besides Kuya Fred as their maid of honor.
Ngayong nakikita ko ang litratong ito ay biglang sumama ang pakiramdam ko, I never thought na may mali na pala sa pwesto ng apat na tao sa larawan. Nakakatawa man but now I am thinking of tearing it in the middle, and I guess you get the logic.
Oh well, dumeretso na ako sa kusina. Kanina ko pa napapansin, pagkarating namin ni kuya na walang ni isang kasambahay rito. Ah, now I get it, para nga naman malaya silang magharutang mag-asawa, sa kahit saang parte man sila ng bahay nila abutin ng kalibugan. But poor them, I am now here to disrupt their fantasies –or worst their marriage.
Nagluto lang ako ng simpleng omelette at kanin, dahil ‘yon lang ang makikita mong pwedeng lutuin sapagkat puro lang itlog ang makikita mo sa refrigerator nila. Hindi pa rin si ate nagbabago, she still loves eggs, you know what I mean. Hmm.
Kumakain lang ako ng komportable rito sa kusina nang may biglang pumasok, which is, si Kuya Fred. Kami lang namang dalawa ang nandito dahil ang mabait kong adopted sister ay nasa Baguio, dumalo raw ng conference sa trabaho nila. Yeah right! Sinong niloloko niya.
Liningon ko siya at ngumiti ng sobrang tamis, “Hey kuya! Let's eat. Nauna na ako, nagugutom na kasi ako eh. Ikaw kasi, hindi mo man lang ako ginising kaninang tanghali at pakainin ng sayo. I mean ng niluto mo,” simpleng sambit ko na nagpa-stiff naman sa kaniya, natatawa na lamang ako sa loob-loob ko, I knew it!
“A-ah... I didn't wake you up because I know you're really tired from the long trip, sorry about that,” tugon niya at hindi nakalampas sa mga mata ko ang pagpasada niya ng tingin sa katawan kong natatakpan lamang ng manipis na tela ng aking nightgown.
And it's a good thing, right? He is affected with my presence.
Tumayo na lang ako sa pagkakaupo at kumuha ng plato na para sa kaniya.
“Here, kuya... kumain ka na rin,” paanyaya ko sa kaniya at umupo naman ito sa harapang upuan sa harap ko at nagsandok ng kanin at kumuha ng niluto kong omelette.
“Omelette huh?” mahinang sambit nito na hindi nakalampas sa pandinig ko.
“Ah-huh. Wala namang ibang maluto eh, hindi ba marunong magluto ng ibang putahe si ate? Nakakagulat naman, dahil gustong-gusto ni ate tumikim ng iba't-ibang klase ng putahe, lalo na kapag nangangati siya, I mean ang taste bud niya, you know,” simpleng patutsyada ko na nagpatingin kay kuya sa akin. Kaya tumawa na lang ako ng sarkastiko at nagkibit-balikat.
Tahimik lang kaming kumakain hanggang matapos kami. Napansin kong medyo marami-rami rin ang nakain ni kuya kaya napangisi ako, nasarapan siguro sa luto ko.
Ako na ang nagprisintang ligpitin at hugasan ang pinagkainan namin ni kuya, nang bigla itong nagsalita,
“You cooked so good. Naparami tuloy ako ng nakain.”
“I know, kuya, masarap talaga ako, fresh and virgin. Just kidding,” patutsyada ko na ikinatahimik naman ng paligid namin pero narinig ko naman na napatikhim si Kuya Fred, ngunit hindi ko na siya nilingon at nagpatuloy na lang sa paghuhugas ng mga plato.
And I can't help myself from smirking,
“Ehem. Sige Leys, if you need something, I am just in the veranda,” sambit niya at narinig ko naman ang papaalis niyang mga yapak sa kusina.
FREDERIK’S POV
Kanina pa akong nakatambay lang dito sa veranda, nagpapahangin at tinungga ko naman ang natirang alak na nasa aking kopita. Shit! Hindi ko talaga mapigilang isipin ang mga makahulugang mga salita ni Leysa simula pa kanina. I know, kanina pa siya may gustong i-point out pero alam ko ring ayaw niyang deretsahin iyon sa akin. Pero kahit anong pag-iisip ko ay hindi ko talaga makuha ang gusto niyang ipahiwatig. And she's really something, I might say.
At ito pa, sa mga simpleng salita niya lang ay nakakapagpalibog na sa akin, and this is bad... so bad!
Nasa ganoon akong pag-iisip nang bigla na lang may umupo sa katabing upuan ko. And when I looked at who it was, gano’n na lang ang pagkadama ko ng init sa aking katawan kahit malamig naman ang simoy ng hanging dumadampi sa balat ko rito sa veranda –it's her, Leysa Frank, my wife's sister.
“Can I have some, kuya?” tanong niya na humihingi ng pahintulot na iinom din siya ng alak. I just nodded as an answer pero hindi ko inasahang magsasalin siya ng alak sa mismong kopitang kasalukuyan kong ginagamit.
And by just looking at her doing it and drinking into it, turns me on. ‘Cause just thinking that we are having an indirect kiss through that goblet, makes me hard and wanting to taste her luscious thin natural pinkish lips. Damn it!
She's a total good tease for a breakable man like me.
“So, kumusta naman kayo ni ate, kuya? Is she a good wife?” Na-distract naman ako sa pagpapantasya sa kaniya nang magtanong siya tungkol sa pagsasama namin ni Diana.
Oh shit! I forgot about my wife.
At parang alarm naman iyon nang tumunog ang cellphone ko.
“Teka lang, Leys. I'll just take this call –it’s your Ate Diana,” sambit ko kay Leysa na parang humihingi ng pahintulot na sagutin ko muna ang tawag ng kung sinong istorbo. Shit! This is bad, pero tumango naman si Leysa at ipinagpatuloy lang ang pag-inom ng alak.
Kaya pumunta naman ako sa parte ng veranda na malayo kay Leysa. At sinagot ko na ang tawag ng asawa ko, “Hey, babe! Kumusta ka na riyan?” I calmly asked.
[“Okay lang ako rito, babe. Sorry ngayon lang ako nakatawag ha. Busy kasi kami kanina –so andiyan na ba ang kapatid ko? How is she? Kumain na ba kayo?” malumanay na tugon nito.]
“Maayos naman ang kapatid mo, medyo napagod lang... sa byahe. Kaya halos buong maghapong nakatulog and yes, nagkainan na kami kanina –ahh! I mean nakakain na kami kanina. And now we are having some catching up here in the veranda. Want to talk to her, babe?”
Shit talaga, kung ano-ano na ang nasasambit ko. Baka ano pa ang isipin ng asawa ko. Naging panatag naman ako nang umoo ito na gusto niyang makausap ang kaniyang kapatid. Kaya agad kong ibinigay kay Leysa ang phone ko, na tinanggap niya naman at nagsalita.
“Hello, ate,” sambit nito habang matamang nakatingin ng deretso sa akin. Hindi ko alam pero nakakaakit ang mga tingin nito, it's like hypnotizing me. Kaya nakatingin lang din ako sa kaniya, habang tinutungga ang kopitang sinalinan niya ng alak bago inabot ang phone ko kanina.
“Ahh. Oo, ate. Sobrang sarap nga ni Kuya Fred –magluto eh. Napadami tuloy ang kain ko. Hmm,” sagot uli nito habang nakatingin pa rin siya sa akin, hindi ko alam ang tinatanong ni Diana sa kaniya. Kaya ang mga sinasagot lang nito ang naririnig ko.
Parang basi sa sinabi niya ay mukhang tinatanong ni Diana kung kumain na siya pero as long as I can remember –siya ang nagluto, hindi ako. What is she trying to pull out now?
“Yes, yes ate. See you tomorrow. Don't worry, ako na ang bahala kay Kuya Fred. Oo ate, babantayan ko siyang mabuti. Ikaw talaga ate, masyado kang selosa. Sige na ate, baka madami ka pang ginagawa riyan. Enjoy the cold breeze of Baguio, at pasalubong ko ate ha. Thanks. Okay! Papaligayahin ko si kuya, tonight. Just kidding. Okay. Bye!” Mahabang pag-uusap nina Leysa at Diana. Ibinalik naman agad ni Leysa ang phone ko sa akin at nagpaalam lang ako kay Diana at sinabihan niya lang ako na ako na muna ang bahala sa kapatid niya at ibinaba ko na ito.
Nakatingin lang sa kalangitan si Leysa nang bumalik ako sa kinauupuan ko kanina.
“So kuya, kumusta naman kayo ni ate?” muling tanong nito sa tanong niya sa akin kanina na hindi ko nasagot dahil tumawag nga ang ate niya.
“We are fine. She's a good wife, I might say,” sagot ko sa kaniya.
“—and wala pa naman kaming naging problema na ikinasira ng relasyon namin.” Pabirong pahabol ko pa.
“Eh paano ba ‘yan kuya…”
“—I am already here,” makabuluhang sambit niya na ikinatingin ko sa gawi niya at napa…
“Huh?”