FREDERIK’S POV
TAMANG pabalik na sana ako sa kwarto namin ni Diana nang may mapansin akong isang anino ng babae na pababa ng hagdan, hmm.
I don't know what happened but I just simply grab her from behind. And before she could shout for help, I slowly turned her around to face me. She's stunned a little when she recognizes me.
My sister-in-law is about to open her mouth to say something when I suddenly kissed her to make her shut up.
LEYSA’S POV
"Hmm," munting ungol lamang ang nalabas sa aking bibig nang bigla akong sunggaban ng halik ni Kuya Fred. Wala akong makapang pagtutol sa aking kalooban kaya I kissed him back, with same intensity and longing. Dahan-dahan niya akong binuhat kaya napayakap ako sa kaniyang leeg without breaking our kiss.
He started walking his way in...
Ow... sa hagdan?
Ibinaba niya ako ng marahan sa unang hakbang ng hagdanan. He broke the kiss and he just stares at me.
Our position?
Nakaupo ako sa hagdanan while nakatayo siya sa harapan ko at hindi rin ako nagpapatalo sa titigan namin, ganun din siya. Walang gustong maunang magsalita sa aming dalawa, pero alam ko, I sensed it –he wants to say something.
Nakakabingi na ang katahimikan between us at nilalamig na rin ako dahil wala akong suot na robe, dagdagan pa na wala akong suot na bra kaya I know na visible na ang erected nipples ko sa paningin niya. Kaya tumayo ako sa pagkakaupo, and now we are leveled.
“Do you need something kuya? Kasi kung wala, I need to go to the kitchen,” I opened up, like saying it na parang walang ganap na kung ano sa pagitan namin kani-kanina lang. Like it's just a casual talk with him, yung parang nagkasalubong lang kami rito sa hagdanan.
Naghintay pa ako ng ilang segundo para sa sagot niya pero mukhang wala talaga siyang planong magsalita, he just intensely staring at me kaya napakibit-balikat na lamang ako and about to cross my way to him when he grabbed my arm that made me stop.
“Please... I just want to say that, let's forget what happened last night between us. Hindi dapat iyon nangyari. It was wrong, so wrong... really wrong cause it's a sin to my wife. I just cheated to her by fucking with you, her beloved sister. But I will not say sorry to you either, I know you enjoyed it like how I love it. So let's call it quits between us.”
Napatingin ako sa kaniya after what he confessed, and nakatingin din pala siya sa akin –waiting for my answer. So I fixed a smile... a sweet smile and simply said "okay".
That made him releases me from his hold. Kaya humakbang na ako papunta sa kitchen, leaving him there, sa kinatatayuan niya.
Di ko na siya nilingon pa ulit, and I can't stop myself from smirking, alangan naman kasing sabihin ko, “No! ganun-ganon na lang iyon?, kakalimutan na lang? After you stole something important to me? Hindi ako papayag.” Natawa na lamang ako like as if, I would say that... never!
I already promised it to myself –I will never beg for someone's attention and love and so whatever. ‘Cause if they want me, they are the ones who will beg for it, not me. Kahit anong mangyari, I will never beg him, to Kuya Fred, and sa kahit kanino man.
“But what's with the kiss you just shared awhile ago?” my inner self asked once again. Shit! Oo nga pala, iyon lang ang sasabihin niya may pa halik-halik pa sa akin. Forget daw? Oh well, to me? It's no problem. Eh sa kaniya kaya? I don't think he can forget me.
FREDERIK’S POV
“F*ck! What I have just said to her? Forget what happened between us? Ang gago mo Fred, pagkatapos mong lantakin ang mapupulang labi ng hipag mo, iyon ang sinabi mo? Kalimutan ang lahat... you piece of a shit!” bulong ko sa aking sarili. Yeah! Nakikipagtalo ako sa sarili kong kagaguhan.
Napapikit ako sabay sabunot sa aking sarili.
“Hey big boss! Problema mo?” tawag pansin ng isang tinig sa akin, kaya napamulat naman ako, at napatingin sa bumukas na pinto ng aking opisina.
Oh! Napatayo ako sa pagkakaupo ko sa aking swivel chair when I recognized who it was. Lumapit siya sa pwesto ko, “Hey best friend! Kumusta? I miss you! Kumusta ang buhay may asawa?, mukhang problemado ka ah. I told you, wag mo munang pakasalan eh. Opss,” bati at sambit sa akin ni Edward, one of my best friends for life, at nakita ko pa ang pagngisi niya.
Pinagtatawanan ako ng gago! Kaya hinagisan ko siya ng isang crumbled paper and I smiled at him, tamang-tama ang pagbabalik niya. Siya lang din kasi ang napagsasabihan ko ng mga hinanaing ko sa buhay, dahil mga busy din ang ibang kaibigan namin. And he is a good adviser, no doubt about it.
We last saw each other was before my wedding day pa. Hindi na nga siya naka-attend ng kasal ko, siya nga dapat ang best man ko but he flew back to Spain kung saan talaga siya nakabase ngayon for a project. He is an architect, at ayaw niya rin daw mag-best man sa isang kasal-kasalan lang. Tsk.
“Gago!” sambit ko sa kaniya dahil sa sinabi nitong dapat hindi ko muna pinakasalan si Diana at natawa na lang din ako. Kasi totoo iyon, ilang beses niya akong sinabihan before my wedding na wag muna, dahil may solusyon pa naman sa problema ko that time at kasi baka raw may dumating na mas better pa para sa akin at mas maging magarbo ang kasal ni Frederik Wilford, the hottest bachelor in town.
At pinagsisisihan ko ang araw na hindi ako nakinig sa kaniya, pero andito na ito. I just can't leave Diana for some other girl. Lalo na at malapit na sa akin ibigay ang WILCO., ang kompanyang pinakamamahal ni Lolo. But f*ck it! Leysa is not just some other girl –she's different!, more way different from all!
Napaupo ulit ako sa aking swivel chair at marahas na hinilamos ang kamay ko sa aking mukha.
Umupo naman din si Edward sa upuan sa harapan ng lamesa ko. I looked at him, nakangisi ang gago habang inaanalisa ang mga actions ko. He is always like that –a psycho analyst, tss.
“Babae ba?” he suddenly asked kaya napatingin ako sa kaniya ng seryoso.
“I will tell it to you after I figured all the things out,” naisagot ko na lang.
LEYSA’S POV
"So how was it, Ate?"
We are here in the kitchen, and I am asking Ate Diana, how was my cooking skills.
"Hmm. It's so..." pabitin pang sambit ni ate, hays. Daming kaartehan –sasabihin lang naman kung masarap o hindi, 'di ba.
But I patiently wait for her comment, nginunguya niya pa rin kasi iyong niluto kong chicken curry, Kuya Fred's favorite dish.
Napangiti siya...
“Magaling ka palang magluto, sis! Ang sarap, mas masarap ka pa yatang magluto kaysa sa akin eh. I'm sure babe will enjoy eating this dish you cooked, it's his favorite though,” she commented with a sweet fake smile.
“Ow? Favorite pala ni kuya ang chicken curry? I didn't know. But now, I know. Sana nga masarapan siya,” sagot ko sa kaniya pabalik, syempre kunwari hindi ko alam, but I already know everything about him. Pinag-aralan ko iyon, oh well I need to, I have to.
Naghain na kami ni ate kasi paparating na raw sina Kuya Fred, kasama ang isa sa best friends niya.
I am busy putting some bowls of my chicken curry on the table when someone enters the area.
And he is so damn hot wearing his suit, kaya hindi ko napansing napatagilid ng kaunti ang pagkakahawak ko sa bowl kaya natapon ang sabaw ng dish sa daliri ko and it's a little bit hot kaya napailing ako.
I am about to suck it, when someone grabs my finger and sucks it for me.
“Hmm. It tastes so good,” he commented.
We are just staring at each other when I saw in my peripheral vision that Ate Diana was approaching from behind, kaya agad kong inalis ang daliri ko sa pagkakasipsip ni Kuya Fred.
"A-ah! Let's eat!" I stutter, shit... kinabahan kasi ako bigla dahil muntik na kaming maabutan ni ate. At ayokongmasira ang pagkakasalansan ng mga plano ko dahil lang sa simpleng act of kindness ni Kuya Fred sa akin.
Oh well, umupo na lang ako sa upuan sa harap nang kinauupuan ni Kuya Fred at ganun na rin ang ginawa ni Ate Diana, umupo na rin ito sa katabing silya ni kuya.
“So... saan na si Edward, babe?” Ate Diana suddenly asked.
“Nasa labas pa. He just need to take a phone call,” casual na sagot lang ni kuya. Napatingin ako sa pwesto niya and he is also looking at me. Shit lang! Ano bang problema niya, ba't ganyan siya makatingin –parang gusto niya akong lamunin.
“So, hi guys!”
Buti na lang at may pumasok sa dining area kaya naputol ang pagkakatinginan namin ni Kuya Fred. At napatingin din ako sa bagong pasok...
Ow! He is familiar!
Umupo siya sa upuang bakante sa aking tabi, and he glanced at me, and smiled. ‘Di niya pa yata ako naaalala, o nakikilala. Kaya mas pinili ko na lang ibalik ang pansin ko sa pagkaing nilalagay ko sa aking plato, kaso napansin ko naman itong tumingin muli sa akin kaya binigyang tingin ko rin siya ulit, and I just gave him a sweet smile.
"Oh wait? Mi amore!" he blurted out and hugged me, so tight!