CHAPTER 15: SON

BEN

“ paanong na kay red ang anak namin? Nasaakin na ung anak namin at panigurado ung anak na sinasabi ni red ay hindi na namin anak, ginagamit lang si amanda” tinignan ako ni conrad.

“ akala ko ba andon si amanda nong kinuha mo ang anak niyo kay red? Bakit parang wala siyang alam??” tanong niya

“ dahil wala siya doon nong kinuha ko, ang totoo niyang hindi alam ni amanda na nasaakin na ang anak namin. Sa inis ko sa nalaman ko ung anak ko talaga ang kinuha ko hinayaan si amanda, nag bago ang isip ko kaya binalikan ko pero may nakita ako na hindi ko matanggap”

“ nakita nila ako at agad na hinila ni red si amanda, nainis ako doon kaya imbes na hindi ako magpaputok ay pinaputukan ko kaya ginantihan nila ako. Mabuti na lang nakaalis kami ng anak ko kahit tamado na ako”

“ iyon talaga ang nnangyare, mahal ko parin si amanda pero dahil nga sa nakita ko ang sakit lang” ayoko sanang sabihin pa ito pero sa tono ni conrad parang may iniisip na iba.

“ bakit kasi hindi mo pa ppakawalan?” tanong ni dani3l.

“mahal ko nga diba?” natawa si daniel.

“ playboy tapos loyal sa iba, hahahha kakaiba ka” binato ko siya ng unan.

“ gago hindi ba porke iba iba ang babae ko ay mahal ko sila, pang tanggal ng init ng katawan oo pero iba parin ang nag iisang mahal mo” sagot ko.

“ so mahal mo parin siya hanggang ngayon?” tanong ni daniel.

“ hindi ko alam, ang gusto ko lang muna ay mabuo ung pamilya ko” sagot ko.

“ what if sabihin kong papatayin ko siya??” napa tingin kami kay conrad.

“ bakit? Anong rason?” tanong ko.

“ isa siya sa dahilan kung bakit sumasakit ang ulo ko, kaya din siguro ayaw bitawan ni red dahil maayos siyang mag trabaho pero sa tulad ko malabong malusutan kaya kung ako sayo mag decide na ako kung ililigtas mo ba si amanda o hahayaan mo na lang ito” seryosong sabi ni conrad.

“ naku po, matinding isipan yan pag si ben” pang aasar ni ben, lakas din mang asar itong lalaking ito.

“ ano sabi ni cindy? Alam niya ba?” tanong ko, tumango si conrad.

“ kailan ka ba gaggagalaw?”

“ soon” napa buga ako ng hangin.

CONRAD

Umuwi na ung dalawa, tinignan ko uuu oras gabi na pala masyado kaya dumiretso na ako sa kwarto ko. Humiga na ako at ipinikit ang mata ko ng may narinig akong bumukas ng pintuan ko, amoy pa lang ay alam ko na kung sino pero paano siya nakalabas sa kwarto niya? Pinadlock ko naman iyon.

“ im sorry pero kailangan ko itong gawin” rinig kong sabi niya, inimulat ko ang mga mata ko, mabuti na lang ay naka iwas ako.

Mabilis ko siyang sinunggaban at kinuha ang hawak niyang pamalo, kita ko sa mukha niya ang pagka gulat. sinamaan ko siya ng tingin, heto nanaman ako umasa na hindi niya ako ssasaktan. Sa sobrang inis ko sinampal ko siya.

“ shit!!! Nakalimutan ko magnanakaw ka pala kaya madali sayo ang pagbukas ng pintuan, kaya pala naka labas ka kanina” hinablot ko ang braso niya at pinahiga siya patalikpp sa kama.

“ bakit ang dali kong mag tiwala sayo? Bakit patuloy ako sa pag iisip na hindi mo na ako sasaktan pero lagi mo akong binibigo, bakit cindy?? Bakit!!!!” sigaw ko sakanya.

“ dahil isa kang mafia, kinasusuklaman namin ang mga mafia dahil kung wala kayo hindi magugulo ang buhay namin ng ganito. Kung wala kayo sana masaya na kami sa mga buhay namin!!! Mamatay na kayong lahat!” ipinaharap ko siya saakin.

“ sana nga hindi na namin kayo nakilala para hindi namin maranasan ang ganito, masaya na sana kami sa buhay namin pero nag iba. Nag mahal kami ng mga tao na kaya kaming ipahamak o patayin, minsan lang kami mag mahal dahil buong buhay namin puro pasakit ang nararanasan namin tapos ganito pa?!!”

“ tang *na kung alam lang namin na ganito sana na gagaguhin kami sana sinaksak na lang namin ung puso namin dahil ganun din lang, ang sakit! Ang sakit na ginaganito ng mahal mo” binitiwan ko na siya.

Tinawag ko ang tao ko na dalhin siya sa kwarto niya at ipadlock dito sa labas, bantayan din nila para kung tatakas ay meron sila.

“shit!!!” hindi ko mapigilang mainis kaya ang pinag diskitahan ko ang mga gamit ko sa kwarto ko, inilabas ko ang galit ko na dapat ay kay cindy

CINDY

Umupo ako sa sahig at niyakap ang mga tuhod ko, narinig ko ang sigaw ni conrad at halatang galit na galit ito dahil narin sa ginawa ko. Kaya ko naisip na ganuhin siya dahil gusto ko lang iligtas si amanda, biktima lang din siya at hindi siya dapat mamatay.

hindi ko aakalain na gising pa siya at hindi ko aakalain na aamin siya, ung mga mata niya napaka lungkot at sobrang pagsisisi ang nararamdaman ko ngayon. Hindi ko alam na mahal niya ako, paano na? anong gagawin ko ngayon.

nagising na lang ako na nasa sahig, hindi ko namalayan na naka tulog na pala ako kagabi. Bumangon ako at pumunta sa kama, ano na kaya gagawin saakin ni conrad. Bumukas bigla ang pintuan at bumungad saakin ang mukha ni conrad na napaka dilim.

“ isuot mo mamayang gabi, galingan mo mamayang gabi dahil ito lang ang pag asa mo para hindi madamay si amanda sa plano ko” iniwan na niya ako agad at kinuha ko ung itinapon niya, two piece? Napalunok ako ng matindi.

Napapikit ako, kailangan ko itong gaWin. Kahit ito lang magawa ko ng maayos para mailigtas ko si amanda ay gagawin ko, napa buga ako ng hangin. Bumukas uli ang pintuan at may ipinasok na pagkain, tinignan ako ng matanda.

“ kumain kana madam para may lakas ka” sabi niya, ngumiti siya.

“si conrad kumain na?” tanong ko.

“ hindi kumakain si boss ng almusal lalo pa kung walang kasabay”