Chapter 30

Sinikap kong makawala sa yakap niya ngunit he secured talaga na hindi ako makawala.

“Mylene. Marami akong gustong sabihin sayo, marami akong gustong itanong sayo! Bakit mo yun ginawa? Bakit mo ako iniwan? Mahal na mahal kita, alam mo yun. Sobrang sakit ang ginawa mo! Nasasaktan ako. Kulang nalang, tanggalin ko ang aking puso para hindi ko maramdaman ang sakit. Parang mababaliw na ako. Please! answer my question, Why you left me? Bakit mo yun ginawa sa akin?!”

Gusto ko man sagutin ang mga tanong niya, but I can't. I can't because, I don't want to bring back the pain, ayaw ko na rin umasa na may pag-asa pa sa aming dalawa.

Ang ginawa ko. Hinigpitan ko ang yakap sa kanya. “I'm sorry. It's not your fault. It's mine. Kaya nga hindi ako karapat dapat na babae para sayo!” malungkot kong mukha habang nagsasalita.

I look at him in his face and seeing his eyes, very lonely!

Gamit ang dalawa kong kamay, hinawakan ko ang pisngi niya.

Saying, “It's alright! It's alright! Mawawala rin ang pain nasa puso mo.” Niyakap ko siya ng mahigpit na mahigpit na para ng walang bukas.

Nakatulog na siya dahil sa kalasingan. “Ilang bote ba ang ininom nito?!” Inilalayan ko siya papunta sa upuan para makapagpahinga siya kahit papano.

Lumapit sa akin si Zan pati ang dalawa kong kaibigan. “Oh my God! Freny, what happen to him? and you?” bungad sa akin ni Iza.

“Hindi ko alam marami palang wine ang ininom ng lokong ito," iyon ang sagot ko sa kanya.

“Freny? Tell us the truth! Magka-classmate lang ba talaga kayo rati?” tanong sa akin ni Mikaela.

“Oo.” Ewan ko kung lasing ba talaga itong lalakeng ito. Nagulat kami dahil he said “no” sa tanong ni Mikaela.

“Hindi lang kami magkaklase lang, naging magkasintahan kaming dalawa and I remembered, we really love each other," palasing niyang sinabi. Nilagay ko ang kamay ko sa bibig niya dahil may idudugtong pa siya. Sinapawan ko siya. “Lasing na talaga siya diba? Kung ano-ano na yung sinasabi," pangiti kong sabi ko sa kanila.

Tumingin ako kay Zan. Humingi ako ng pasensya sa nangyari. “Huwag munang isipin yun. May time pa naman para mag-enjoy tayo. Join us!”

“Siguro, kayo nalang muna. Babantayan ko nalang siya, baka kung ano pa mangyari sa kanya, eh. Isa rin ako sa dahilan kung bakit siya nalasing.” pagdadahilan ko sa kanila.

“Okay. Kung iyan ang desisyon mo,” nakangiting wika ni Zan.

“Sige freny, doon muna kami!”

“ Enjoy!" Tinabihan ko sa pag-upo si Axelle.

Naiihi na ako, magbabanyo muna ako saglit.

“Malas naman!” parinig ni Kan kay Mylene.

“Oo nga eh, ang malas ko dahil nakita kita," bulong ko naman sa sarili ko.

“Hey you! Bakit nandito ka, ha?!”

“Bakit! Masama?! Inimbitahan ako ni Zan. Ikaw, inimbitahan ka ba?”

“It doesn't matter kung inimbitahan ako or hindi. This house, welcome ako lagi.”

“Ang taas talaga ng confident mo, eh no! Alam mo ba na trespassing ka? Kami, may invitation card kami. Eh ikaw?!”

Dahan dahan siyang lumapit sa akin.

“I.. really.. hate.. you!!” she tried na sabunutan ako. Mabuti nalang, sanay na ako sa mga ganito kaya naunahan ko siya.

Sinipa niya ako, muntik na akong matumba buti nalang nakahawak ako sa pader.

Umatake ulit siya, umilag ako sa atake niya. Inunahan ko siyang itulak kaya napunta siya sa gilid na may mga basura. I laugh at her very loudly kaya she get really mad at me.

Tinapon niya sa akin ang hawak niyang disposable na baso pati yung mabahong isang lalagyan.

Mabilis akong pumasok sa loob ng banyo. Sinirado ko, hinayaan ko siyang binabato ang pinto. Sinisipa niya rin ito.

“Malas ka dahil mamahalin ang mga pinto rito kahit sa banyo. Kahit magdamag mo pa yan pokpokin hindi yan masisira.” Tinawanan ko nalang siya.

Hinayaan ko nalang siya. Ako ay iihi na. Nakaupo ako ngayon, narinig kong wala ng sumisipa sa pinto.

“Umalis na siguro siya. Hahaha. Buksan ko na ngayong pinto baka may iihi, tapos na naman ako.”

Hinila ko ang hawakan ngunit it's like na sinirado sa labas ng pintong ito. “Oh my God! Is she locked this, outside of this door? No way! Bruha talaga kang babae!!

Kahit anong gawin ko ay ayaw siyang bumukas. Sumigaw na ako ng tulong. Hindi ko alam kung maririnig ba nila ang boses ko. Mas malakas pa yung tugtog kesa sa pagsigaw ko.

Hindi ko na alam ang gagawin. Sana may magbanyo rito. Relax relf! Maya maya ay may papasok din.

Napatingin ako sa gilid dahil may nagtapon ng isang bagay. Lumapit ako para tingnan. Nakita ko ito sa movie, may usok na lalabas dito tsaka pwede ako mamatay dito.

Kan, bruha ka!! Sigaw ko sa inis sa kanya. Bakit laging may kontrabida sa buhay ko?!! Bakit ayaw nalang akong hayaan to live peacefully?!!

Mabilis kong kinuha at nilagay sa pinakadulong bowl. I flash it. Pero dahil sa malaki kaya hindi nakapasok sa butas. Sinira ko ang pinto at pumunta sa labasan. Nilakasan ko pa ang boses ko para kahit papaano, baka may makarinig.

Nakita kong unti-unting lumalaki ang usok. Oh my God! Ayaw kong mamatay sa ganitong paraan. Dito pa talaga sa banyo??!!! No way!!

Natuwa ako dahil may dalawang taong naghahalikan, napansin nila ang pagsigaw ko, lumapit sila.

Finally, nakalabas na rin ako. Niyakap ko silang dalawa. “Thank you very much!" Tuwa kong pasasalamat ko sa kanila.

Kinuha ko ang nakita kong malaking can na box. Nagsoot ako ng isang shield para sa mukha.

Nilagay ko ang umuusok na bagay sa box. Lumabas ako para itapon yun. Sa back door ako lumabas para hindi nila mapansin, para na rin hindi sila mag-aalala. Baka maputol pa ang kasiyahan ngayon gabing ito.

“Kapag nakita ko talaga ang babaeng iyon. Ilalampaso ko yung pagmumukha niya. Baliw siya!! Papatayin niya ba ako?!”

Bumalik na ako sa upuan. Nakita kong mahimbing ang tulog ni Axelle. Buti pa ang lalakeng ito ay walang pinoproblema.

Tinabihan ko siya. “Ano ba ito?!” Napatingin ako sa gilid dahil he put his head to my balikat. Naawa ako sa kanya kaya hiniyaan ko nalang.

“Ay naku, hindi ko rin gusto ang pinatugtog nila. Ano 'to, friendzone lang?!"

Para hindi ako ma-bored. Pinikit ko nalang ang mga mata ko, pinakinggan ko ang music.

Tsaka, parang inaantok na rin ako. Sayang naman 'tong damit ko pero ayos lang, ang mahalaga naka-attend ako sa party celebration nina Zan sa pagkapanalo nila.

Hindi ko pala namalayan, nakatulog ako. When I opened my eyes, nakita kong wala ng tao. Napa-ayos ako sa pagkakaupo nang tiningnan ko sa gilid ang nagsasalita, si Axelle.

This time, ang ulo ko naman nasa balikat niya. “Sarap ba ng tulog mo?!

For sure! eh, ginawa mong unan 'tong matipuno kong braso kaya sure na mahimbing talaga ang tulog mo. Tatlong oras kang tulog," he said to me.

Kaya pala wala ng tao. Wait, ganun katagal ang tulog ko? Kinuha ko ang phone ko para tingnan ang oras, “10 pm na pala.”

“Oo, dahil sayo hindi ako nakauwi. Grabe kasi ang himbing ng tulog mo, eh noh! ginawa mong malambot na unan ang braso ko.”

Nang-aasar ba 'tong lalakeng ito. “Hoy! Dahil din sayo kaya hindi ko na-enjoy ang gabing ito. Ginawa mo rin 'tong unan ang braso ko.”

“Atleast, hindi tatlong oras,” Nakangiting pamimilosopo niya.

“Seriously?! Bahala ka diyan, mahirap makipag-usap sa 'yo.”

Tumayo ako para umalis na but she hold my hand, hinila papunta sa kanya.

Napahiga ako sa sofa, nasa bottom ako while nasa top siya. Nilapit niya ang mukha niya sa akin. Ano bang ginagawa ng lalakeng ito? Baliw talaga siya! I hate, whe he suddenly hold my hand and became like this. Lagi niya lang itong ginagawa sa akin. Nakakainis na siya!!

“Wala ka ring pinagbago, that reaction, the same pa rin ng dati. Ganun ba ka-attractive at ka-charming ang gaya ko para matulala ka ng ganyan?”

“Why don't you stop teasing me! Tsaka, let me go!”

“Ayoko nga. I have an idea.”

“I hate your idea, so annoying!”

“Wether you like or not, you have not choice,” nakangiti niyang sabi sa akin.

“Axelle Maldrid!! why you always bothering me? You're so nakakainis talaga!" sigaw na sinabi ko sa kaniya.

“Hey! Don't shout, baka magising sila, pumunta rito, makita ang posisyon natin baka kung ano pang isipin nila. Why don't you cooperate nalang, to my great idea.”

“Great idea mo mukha mo!”

“Okay. Here's my idea. Para makawala ka, kiss me on the cheeks” he smiled at me.

Nang-iinis talaga ang lalaking ito. “What! Are you insane?!”

“Bakit? Ginagawa naman natin yun dati. Kahit wala na tayo, ano naman pinagkaiba non, sa cheek lang naman.”

“Baliw ka talagang lalake!”

“Okay. Ito nalang, my second and last idea, let me, na ligawan ka. Yes, until now, I have feelings for you. Mahal pa rin kita!" hindi ko inaasahan, iyon ang sasabihin niya. Ano bang nangyayari sa mundong ito. Sana hindi nalang ako lumipat ng school naging kumplekado lang ang lahat dito!

“Kaya nga, I hate your idea. Ikaw huwag mo nga ako pinaglalaruan. Wala ako sa mood, alam mo ba yun, ha? Can you stop your trip? and let me go!?”

“I'm serious. Hurry up! Your answer baka magising na yung mga classmates natin at makita tayong ganito!”

I feel pressure na. Prankly kong sinabi, “ If ever na hayaan kitang ligawan kita. Just wake up and see the reality, we can't be togerher. And you know the answer!” mahinahon kong sabi sa kanya.

“Hindi naman natin sasabihin sa kanya. Tsaka, magiging safe yun dahil sa relationship namin ni Allyson. Kampante lang sila. Kaya, walang problem.”

“Axelle, maraming circumstances and consequences na dapat i-consider. Naramdaman kong, mahina yung pwersang pagkakahawak niya sa akin kaya I used my full force para makawala but he back his force kaya dalawa kaming nahulog mula sa sofa.

Sa posisyong ito, baliktad naman, I'm in the top and he's in the bottom.

Ngumiti siya sa akin at sinabing, “With or without your permission, liligawan pa rin kita.”

Our friends came and saw us kaya mabilis akong tumayo.

“Oh my God! Totoo ba yung nakita ko!” gulat ni Iza.

“Oo. Totoo yun!” mabilis na sagot ni Axelle.

“No. It's not like that. Huwag kayong mag-isip ng kung ano-ano. It just.."

Sinapawan ni Axelle ang ang pagsasalita ko, “Well, honestly, me and Mylene, hindi lang kami magkaklase, we are also a lover,” she said that while smiling to them. Tumingin din siya sa akin at ngumiti.

“Oh my God, it's true Mylene?" Tanong sa akin ni Mikaela. Nakatingin din sa akin si Zan na parang naghihintay ng sagot.

Lumapit sa akin ang dalawa. “Hoy freny, wag kang magsinungaling. Kaya pala, lagi kayong magkasama. Sa tuwing magkasama kayo parang dati kayong magkakilala," gusto ko man magsinungaling kay Liza at sa kanila but there is no way out anymore dahil sa lalakeng 'to. Kahit kelan talaga ay panira siya!!

Tumingin ako ng masama kay Axelle, showing na nakakainis siya. Sinabi ko sa kanila ang totoo, “Yes, I admit. Naging kami ni Axelle pero guys, sabi nila, past is past. Tapos na kami, pareho na kaming naka-move on. That's it. Kaya umuwi na tayo, may pasok pa bukas!”

“Freny. I-kuwento mo bukas sa amin lahat ," sabat ni Iza.

Sinabi ko nalang sa isip ko, liliban nalang ako bukas dahil paniguradong bubungad sa akin ang maraming katanungan ng mga kaibigan ko tungkol sa aming dalawa ni Axelle.

“Zan. Thank you sa pag-imbita at humihingi rin ako ng pasensya dahil hindi ako nakasama sa inyo sa pagsasaya!”

“I don't mind that, ang mahalaga nakarating ka sa imbita ko and I really appreciated that.” Pinutol ni Axelle ang conversation naming dalawa.

“Diba alis na kayo?! Ihatid ko na kayo,” na-excite naman ang dalawa kong kaibigan sa anyaya ni Axelle.

“No thanks! Susunduin ako ng papa ko. Sa katunayan. I received his text, nandiuan na raw siya. Huwag ka ng magpakita. He doesn't want na may lalakeng aalialigid sa akin” I smiled to him at balik sa seryosong mukha.

“Sige, Zan. Alis na kami!”

“Bye Zan! Bye Jim!” pagpapaalam sa kanila ni Iza.

“Sige mag-iingat kayo!” wika ni Zan.

“Ingat kayo!” sagot ni Jim.

Tiningnan ng masama ni Axelle si Zan. Tsaka, naglakad paalis.

Maaga akong pumasok dahil masungit pa naman yung first subject namin sa umaga.

Tsaka, matagal akong gumising. Ito nga, inaantok pa ako. Ano ba 'tong nangyayari sa katawan ko. Dati naman, sanay ako sa puyatan.