Chapter 1 First meet

“Sachin run! “ I heard my mom screaming on the top of her lungs. I walk outside saw my parents with their own blood rushing through the floor

“Mom, Dad! “ I said and was about to run towards them but Nanay Felly and her husband Tatay Nestor caught me and drag me out of the scene.

I refuse and fought to get out of their grip, but before Tatay Nestor blocked my sight a saw a man with a gun on his hand pointed towards my mom’s direction, then there I heard a gunshot and saw my both of my parents lying on our house’s floor together with their blood

Nagising ako na para bang kinakapos ng hininga, tumingin ako sa side table ko at nakitang alas kwarto pa lang ng umaga.

“It’s been almost four years Mom and Dad” bulong ko sa sarili habang hinihilamos ang aking mukha “I miss you both” dugtong ko pa habang nakatingin sa litrato ng aking mga magulang.

Tumayo ako at inayos ang aking kama makalipas ng ilang minuto at nag bihis ng sports bra at shorts pati na rin ng jacket para hindi ako lamigin habang tumatakbo sa labas.

Maaga pa naman at mamaya pa ang oras ng klase ko kaya alam kong hindi naman ako male-late

Bumaba ako ng hagdan at sinilip ang kwarto nila Nanay at Tatay pero sarado pa ito at mukhang tulog pa sila. Dumaretso ako sa kusina para lagyan ng tubig ang hydro flask ko at pagkatapos ay lumabas na ko sa bahay.

Habang naglalakad ay hindi ko maiwasan na maisip ang aking panaginip, It’s been almost 4 years since that incident happen, unfortunately I saw it with own two eyes.

The suspect got arrested with me being testimony on every hearing that they make. It was painful, because they are my parents out of all the people in the world why them?, but I want to get the justice for them, and even though it hurts I did.

After minutes of running a stop near the playground here inside the subdivision, I saw some people whose like me running around. Naglalakad na ako pabalik sa bahay habang nakatingin sa king Phone nang biglang may bolang tumama sa ulo ko, causing me to fell to the floor

“Aww, Fu –” I was about to cursed the man who throw the ball

“Sorry, shit sorry Miss” sabi nya habang hindi magkaintindihan kung hahawakan ba ako para tulungan o hindi.

“Luh lagoot ka Cal” sabi nung kung sino man yun mula sa kanan ko, tiningnan ko yung pinanggalingan nung boses and there I saw a 5 men standing in the middle of the basketball court inside the subdivision

Nakita kong medyo natawa pa yung nagsalita sa apat, kaya napairap ako habang tumatayo mula sa pagkakasalampak

Ano kayang nakakatawa, share mo kaya para lahat tayo masaya

“What? Are you gonna stand there?” I ask ng makitang nakatunganga lang yung lalaking nasa harap ko, hindi man lang ako tinulungang tumayo.

“Ah sorry nakakatulala yung ganda mo eh” sabi nya na parang wala sa sarili

Kuno-noong tiningnan ko lang sya hanggang sa tila makabalik siya sa kanyang ulirat

“Sorry, ah hindi mo ata napakinggan na sumigaw ako na tamaanan ka noong Bola hehe” sabi nya habang kumakamot sa batok niya

“Sorry then, next time be careful” Sabi ko, I was about to walk when he said something

“So may next time pa?” tanong niya ng may malapad na ngiti sa labi habang nakatingin sa akin na parang nahihiya pa

“Wala” sabi ko na agad namang nagpa-wala ng ngiti niya na kanina’y malapad “I am saying this in general, baka sa susunod may matamaan ulit kayo ng bola at mabagok” sabi ko habang walang emosyon na nakatingin sa mata niya, muli kong nilingon ang mga kasamahan niya at naglakad paalis

Hindi pa ako nakaka-layo ay sumigaw siya “Sige, Sa susunod mag iingat ako kasi may maganda pa sa umagang nag nagsabi na dapat mag-ingat ako”

Hindi ko na siya pinansin at nagpatuloy sa paglalakad hanggang makarating ng bahay.

“Oh akala ko tulog ka pa, aakyat pa lang sana ako para gisingin ka sana eh” sabi ni Nanay nang makita niya akong pumasok sa bahay

“I run for a while, Maligo po muna ako” magalang na sabi ko sa kaniya

“Sya sige at maghahain na ako” sabi niya at naglakad na pabalik sa kusina

I took a while before I got ready for breakfast, I just wear a beige trouser pants and a white shirt, put the necklace that my dad gave to me during my 18th birthday and the watch that my mom gave me. After checking my things in my bag I went down to eat my breakfast.

“Oh maupo’t kumain kana anak, baka ma-late ka pa sa iyong eskela” sabi ni Nanay Felly

“Magandang umaga naman dyan sa Aanak namin na yan” Sabi naman ni Tatay Nestor, lumapit ako sa kanila at humalik sa kanilang pisgi

“Good morning din Tatay” sabi ko ng may konting ngiti sa labi at naupo nasa aking upuan

Bago pa man mawala ang aking mga magulang ay sila na ang nakakasama ko, sila ang babantay sa akin kapag wala ang aking magulang para sa kanilang trabaho. Kaya simula noong mawala ang aking mga magulang ay hindi na nila naitluloy ang plano nilang umuwi sa probinsya para doon na sila manirahan. Hindi na sila magka-anak dahil matanda na si Nanay noong kinasal sila at sinabing hindi na kakayanin ng katawan niya ang panganganak.

Nagsimula na akong kumain, Nanay prepared a hotsilog and loaf bread for us three. After eating hinanda na ni Nanay ang aking hydro flask na may lamang tubig at binigay sa akin.

“Mag-iingat ka roon ha, mag-aral nang mabuti” bilin sa akin ni Nanay habang naglalakad kami palabas ng bahay

“Ito talaga si Misis kung makabilin parang batang musmusin pa yang anak natin ah” Sabi ni Tatay nang mapakinggan ang kaniyang asawa. Tumawa lang ako at lumapit kay Nanay

“Sige po Nay, Aalis na po ako, wag po kayong masyadong magpapaka-pagod” sabi ko sa kaniya bago humalik sa pisngi niya.

Pumasok na ako sa kotse at nag simula namang mag maneho si Tatay para ihatid ako sa University na papasukan ko, habang nasa daan ay walang tigil sa pagkukwento si Tatay tungkol sa mga bagay-bagay.

“Nandito na tayo, sige na at baka ma-late ka pa” sabi niya habang inaalalayan pa akong bumaba sa sasakyan

“Salamat po, drive safely Tay” Sabi ko at humalik sa pisngi niya

“Oo naman, galingan mo sa eskwela ha” paghabol niya pa, kumaway na lang ako at naglakad papasok sa university

Bago ako makapasok ng tuluyan a university ay may nakita akong malaking tarpaulin na nakasabit na may nakalagay na ‘Welcome to Aliferous Solasta University’ pinagmasdan ko ang ibang makapaskil doon at nakitang may malaking tarpulin din doon na may picture ng basketball and volleyball varsity players.

Nakuha ang atensyon ko noong mga basketball player hindi dahil mga gwapo sila kundi dahil nakita ko roon ang mga mukha noong mga lalaking nakita ko sa court ng subdivision namin kanina lang umaga.

‘So dito rin pala sila nag-aaral, at varsity player pa’ napa-ismid na lang ako sa aking sarili at nag patuloy sa paglalakad para sa una kong subject

I am studying Bachelor of Science in Business Administration, mainly because of my parents company. I am the only one who left to manage all of our business because I am the only heiress that they have. But since I am still studying my Tita Mama was the one whose managing the company for now. She’s a sister of my mom who doesn’t have a family that’s why she’s the one who is capable on managing my parents company.

While a was walking hindi ko alam kung ako ba yung tinitingnan nang mga nadaraanan ko or imagination ko lang yun. Hindi ko na sila pinansin at nagpatuloy lang sa paglalakad nang may tumawag sa pangalan ko

“Chinn! ” isang martinis na boses ang napakinggan ko at noong lumingon ako ay nakita ko ang aking kaibigan na si Amara, almost running to catch up to me but even in that state, she just look like a model on ramp. With her fitted shirt and high waited jeans partnered with a heels para lang siyang pupunta sa mall sa pormahan niya.

I almost rolled my eyes when I saw what she’s wearing, always the extra Amara

“Bakit hindi ka nag-rereply? Sabi ko hintayin mo ako sa labas eh para sabay tayo papasok” sabi niya nang makalapit at agad naman siyang humawak sa braso ko, parehas kami ng course dahil sa parehas na dahilan, yun nga lang may kapatid naman siyang pwedeng mamahala ng kompanya nila, pero ito na rin yung kinuha niya na course dahil sabi niya nandito raw ako.

Parang timang lang at ayaw mahiwalay sa akin.

“My phone is on silent, I didn’t notice it” I said while waiting for the elevator to open

“Hay naku naman bestest friend, aanhin mo yang phone mo kung hindi ka naman ma-contact” sabi niya habang papasok sa elevator, hindi na ako sumagot at inantay lang na tumigil ang elevator.

“Anyways may nakita akong yummy doon sa labas, basketballk player kasi nakita kong siya yung lalaki doon sa picture sa tarpulin sa labas” sabi niya habang inaayos ang kanyang buhok na animo’y kinikilig pa.

“Ahh” walang interest na sabi ko habang nakatingin sa phone ko na tinatanggal ang pagkaka-silent at pinalitan ng vibrate

“Sobrang gwapo nila vebs, as in gwapo!” Sabi niya at may pa chef’s kiss pa

Naiiling na lang ako sa kanya at lumabas ng tumigil ang elevator

Hindi ko maiwasang hindi mapansin ang mga nadaraanan namin dahil halos lahat sila napapalingon sa gawi namin, hindi naman na ako magtataka dahil bukod sa matangkad kaming dalawa ay kasama ko itong babaeng ito

Kung hindi namn kasi attention seeker ito kahit walang ginagawa at naglalakad lang, edi sana hindi kami pag titingnan ng ganito.

Sure na akong kami ang tinitingnan nila kasi kahit naka-lampas na kami sa kanila ay habol pa rin ang tingin nila.

“Next time kung pwede takluban mo yang mukha mo para hindi tayo pagtinginan” bulong ko kay Amara ng walang mababakas na emosyon sa mukha ko habang sa unahan pa rin nakatingin.

“Luh, bakit ako ikaw itong takaw pansin dyan dahil sa height mo” bulong nya rin pabalik nang mapansin na pinag titingnan kami.

Parehas kaming matangkad kung tutuusin pero mas matangkad ako ng konti sa kaniya, she stands 5’5 ft and mine was 5’7 ft. Sometimes a lot of people approach me and ask if I do modeling and I would always say no, it’s not that I don’t like the idea of being a model because my mom was a model, I’m much comfortable on not being on stage.

Actually my mom ask me if I wanted to be like her and I said no, I prefer designing the clothes that models wear.

Nakarating kami sa aming room at umupo kami sa pinaka-dulong part, ako sa may bintana at si Amara sa tabi ko. Dahil wala pa namang prof ay inilabas ko muna ang librong binabasa ko at doon tinuon ang atensyon.

Makalipas ang ilang minuto ay dumating na ang aming prof at pinag-pakilala nya kami isa-isa

Nang tumayo si Amara para mag pakilala ay tumingin ako sa kaniya.

“Hello, Good morning I am Amara Zoren Madrigal, Fuentes, you can call me Amara but not Zoren” Sabi nya habang may malapad na ngiti “I don’t bite unless you want me to.” Dugtong pa niya na nag-pa tawa sa buong klase. Napa-iling nalang ako sa kaniyang kaharutan.

Matapos niyang magpa kilala ay ako naman ang tumayo at pumunta sa harap dahil ako nalang indi pa nagpapa-kilala

Ngunit bago pa ako makapag salita ay may kumatok sa pinto na naka-agaw ng pansin ng lahat.