CHAPTER 3: ANG PAGTATAGPO AT ANG KRIMEN

BELLA’S POV

Mabilis ang pagpapatakbo ko sa sasakyan ko dahil nasa prisinto daw si Ryle. Ano na naman kaya ang ginawa ng batang iyon.

“ Bella, bagalan mo naman. Sa bilis ng pagpapatakbo mo, dalawa lang pagbabagsakan natin, akisdente o huli. “ kinakabahang turan ni Riri.

“ Wala pa ako sa over limit kaya wag kang mag – alala. “ turan ko sa kaniya habang pinapanatili ang aking atensyon sa kalye.

“ Alam ko yun pero mabilis pa din ang pagpapatakbo mo. Ako ang kinakabahan sa iyo eh. “ reklamo naman ni Riri kaya medyo binagalan ko ang pagpapatakbo.

Ilang minuto lang ay narating na namin ang presento. Dali-dali akong pumunta sa front desk upang tanungin kong nasaan ang kapatid ko habang si Riri naman ang naghanap ng parking space para mai-park ang sasakyan ko. Grabe naman kasi, ngayon lang ako nakakita ng presenting madaming magagandang kotse ang nakapark. May tour ba sila sa presento?

“ Hi, nasan si Ryle Soriano? “ tanong ko sa nakayukong officer

Nag – angat naman ng tingin yung officer at bigla biglang tumayo sa pagkakaupo niya.

“ Salute! “ magalang na wika nito saka sumalodo pa sa akin.

Sumalodo din ako sa kaniya at sabay kaming nagbaba na kamay. Nakakapagtaka kung paano niya nalamang police ako.

“ Ano pong kailangan niyo? “ magalang na tanong sa akin ng officer.

“ May tumawag sa akin, dito daw nila ang kapatid ko. Ryle Soriano ang pangalan niya. “ tugon ko sa kaniya.

“ Ah, isa pala ang kapatid mo sa kasama sa rumble sa isang bar kanina. Nasa interrogation room pa siya para sa kaniyang testimony. “ paliwanag sa akin ng officer.

“ Asan banda yun? “ tanong ko.

“ Punta po kayo ng second floor sa gawing kanan, andoon po ang interrogation room. “ sagot ng officer.

“ Sige po, salamat. “ pagpapasalamat ko dito saka ko siya tinalikuran.

“ Ah miss. “ tawag muli sa akin ng officer kaya tiningnan ko siya.

“ Yung badge mo kasi nakalitaw. Baka lang pag – initan ka sa taas pag nalaman nilang police ka. “ wika niya sa akin kaya naman napatingin ako sa kinaroroonan ng badge ko at andun nga.

“ Salamat po, tuloy na ako. “ pagpapaalam ko sa kaniya pagkatapos ko tanggalin at ibulsa ang badge ko.

Kaya naman pala siya sumaludo sa akin kanina. Nakita niya pala ang badge ko. Siguro sa pagmamadali ko kanina ay nakalimutan kong tanggalin ang badge ko. Agad naman akong dumiretso sa lugar na itinuro ng officer kanina. Maraming mga binatilyo ang nakita ko na nakahelera sa upuan. Yung iba ay puro pasa pa at may mga sariwang dugo pa ang mga sugat. Jusko, ano naman kaya ang pinasok na gulo ni Ryle. Nilapitan ko ang isang officer upang magtanong.

“ Good evening, Detective Soriano. May I know kung nasaan si Ryle Soriano? “ mahina kong tanong sa officer na bakas ang pagkabigla sa sinabi ko.

“ Ate! “

Sasagot na dapat ang officer ng biglang may tumawag sa akin mula sa likuran. Agad ko naman itong nilingon.

“ Ryle! “ nag – aalalang tawag ko sa kaniya.

Agad naman siyang lumapit sa akin at niyakap ako. Ngunit, nakatanggap siya sa akin ng mahinang kotong sa ulo pagkakalas namin ng yakap. Agad namang hinawakan ni Ryle ang parting kinotongan ko.

“ Ano na naman bang ginawa mo ha? Masyado mo akong pinag – aalala. “ nakapamewang na turan ko sa kaniya.

“ Sorry na ate, ako naman yung biktima dito. “ paliwanag niya.

“ Biktima eh wala ka ngang mga pasa. “ turan ko sa kaniya.

“ Eh kasi bago pa ako masapak, may tumulong na sa akin kaya wala akong natamong pasa. “ paliwanag niya na nagpakunot ng noo ko.

“ Sino naman ang tumulong sa iyo? “ puno ng pagtataka kong tanong sa kaniya.

“ Ayun po oh. Si kuyang astig. “ turan ni Ryle habang tinuturo ang lalaking kasalukuyang kinakausap ng isa pang officer.

“ Talagang kuyang astig pa ang tawag mo sa kaniya ha. “ natatawang turan ko kay Ryle.

“ Oo naman ate. Kung nakita mo kung paano niya pinagsusuntok yung mga gustong umaway sa akin. Para siyang action star. “ namamanghang kwento ni Ryle na para bang kumikinang pa ang mga mata niya. Isip bata talaga to.

“ Manghang mangha ka ah. Mag – uusap pa tayo mamaya kung paano ka napadpad sa bar. “ ma-awtoridad kong turan sa kaniya kaya naman napalunok siya. Akala niya ba nakakalimutan ko ang kasalanan niya.

Lumapit ako sa officer na kausap nong kuyang astig na sinasabi ni Ryle. Si Ryle ay tahimik lang ding sumunod sa akin.

“ Excuse me, okay na ba ang kaso ng kapatid ko? “ tanong ko sa officer na parang natulala sa akin kaya naman napataas ang kilay ko at tumikhim naman ang kuyang astig na sinasabi ni Ryle.

“ Ah oo Miss. Maswerte na nga lang at iniligtas siya ni Sir at ng barkada nito. “ wika ng officer pagkatapos niyang bumalik sa katinuan kaya naman tumango na lamang ako sa kaniya at tiningnan ang tagapagligtas ng kapatid ko.

“ Thanks for saving my brother. “ seryoso kong turan ngunit wala akong natanggap na sagot sa kaniya. Antipatiko.

“ Okay lang yun Miss maganda. “ sagot naman ng lalaking biglang na lang sumulpot kung saan.

“ Andrew nga pala. “ dagdag nito saka nilahad pa ang kaniyang kamay.

“ Bella. “ simpleng sagot ko saka tinanggap ang pakikipagkamay niya.

“ Kasing ganda ng pangalan mo ang mukha mo. “ komento niya pagkatapos naming magkamayan.

“ Aalis na kami. Maaga pa ang trabaho ko bukas. “ paalam ko kay Andrew saka doon sa antipatikong lalaki.

Kumaway na lang si Andrew habang nanatiling walang emosyon yung sinasabi ni Ryle na astig, Naglakad na kami ngunit bago kami tuluyang magkalayo sa kanila ay narinig ko pa ang sinabi ng officer doon sa lalaki.

“ Mr. Christopher Ramirez, kailangan niyo pa po magstay para doon sa kotse niyong winasak nila. “

Christopher Ramirez? Nice name sana kaso antipatiko. Pagkalabas namin ni Ryle sa police station ay nakaabang na si Riri.

“ Ate Riri! “ tawag ni Ryle kay Riri saka ito niyakap. Pero gaya ng ginawa ko kanina ay nakatikim din siya ng kotong mula kay Riri.

“ Ikaw, wag mo masyadong pinag-aalala ang ate mo. Pati ako, natatakot para sa buhay ko eh. “ turan ni Riri kay Ryle. Bahagya naman akong natawa dahil sa huling mga salitang sinabi niya.

“ Sorry na nga kasi ate Riri. Sorry din ate. “ turan ni Ryle upang humingi ng tawad.

“ Okay na yun pero magpapaliwanag ka pa rin pagakauwi natin. “ tugon ko pagkatapos ko silang lapitan.

“ Opo ate. “ magalang na sagot ni Ryle.

“ All right tara na. “ pagyaya ko sa kanila.

Tumango na lamang sila saka kami sumakay sa sasakyan. Makalipas ang higit tatlumpung minuto ay nakarating na kami sa bahay. Pagpasok namin ng bahay ay dumiretso na ako sa kama mo. Bukas ko na lang kakausapin si Ryle dahil pagod na rin ako at tiyak na siya din. Maya – maya ay dinalaw na din ako ng antok.

>>> SUMUNOD NA ARAW

Nagising ako dahil sa pagtama sa mata ko ng liwanag na nagmumula sa araw. Argh! Anong oras na ba? Nanlaki ang mata ko nung makita kong pasado alas syete na pala. Shocks, alas otso ang duty ko sa headquarters. Dali dali kong kinuha ang susuotin ko ngayong araw, buti na lang at naihanda ko na ito kagabi. Mabilis akong pumasok ng banyo at naligo.

Makalipas ang ilang sandali ay natapos na din ako maligo. Kumaripas na ako pababa upang tumakbo sa garahe.

“ Teka ate! “ sigaw ni Ryle kaya napahinto ako sa pagtakbo.

“ Bakit? “ mabilis kong tanong sa kaniya.

Di naman siya sumagot at lumapit na lang sa akin saka inabot sa akin ang isang paper bag.

“ Ohh, kainin mo yan habang bumabyahe ka para may laman yung sikmura mo bago ka magtrabaho. “ nakangiting turan ni Ryle.

“ Naks bumabawi ah. Salamat Ryle. Una na ako. “ paalam ko sa kaniya.

“ Ingat ka ate. Love you. “ turan ni Ryle saka yumakap sa akin.

“ Mag – aral ka mabuti. Love you too. “ tugon ko kay Ryle saka ako kumalas ng yakap.

“ Sige na ate, malelate ka na. “ turan ni Ryle.

Ngumiti na lamang ako sa kaniya saka kumaway. Kumaripas na din ako sa kotse ko at pinaandar ito. Gaya ng payo ni Ryle ay kinain ko ang packed breakfast ko habang nasa daan. Malapit na ako sa headquarters ng tumawag si Riri.

“ Hello Riri. Magandang umaga. “ bati ko sa kaniya.

( Asan ka na? May case na naman tayo )

“ Malapit na ako sa headquarters. Anong case? “ tanong ko sa kaniya

( Huwag ka na pumunta sa headquarters. Dumiretso ka na sa location na itetext ko. Andito na kami ng team. About sa kaso, murder ng isang babaeng reporter. )

“ Any lead? “ tanong ko muli

( Oo, andito ang suspek. )

“ Weird, hindi siya nakatakas? “ puno ng pagtataka kong tanong kay Riri.

( May mas weird pa diyan. Dahil bagong gising siya nung nakarating kami dito. Katabi niya pa yung bangkay at hawak ang murder weapon. )

“ What? Eh andyan na pala, bakit pa ako pupunta? “ takang tanong ko sa kaniya.

( Dahil denedeny niya krimen. )

“ Ha? Kung Sabagay, sino ba naman kasi ang aamin sa isang krimen. Magkita na lang tayo diyan. “ tugon ko saka pinatay ang tawag,

Medyo binilisan ko ang takbo ng kotse ko papunta sa isang hotel. Pagdating ko doon ay marami ng reporter sa labas ng hotel. Pinadaan naman ako ng mga bantay na police sa lobby at dumiretso na ako sa crime scene.

“ Riri! “ tawag ko kay Riri nung makita ko siya.

“ Bella! I hope di ka pa nag aalmusal dahil medyo brutal ang pagpatay sa biktima. “ turan ni Riri. “ Ano ba?! Bitawan niyo ako. Sabi ng hindi nga ako ang pumatay sa babaeng yan. “

Napatakbo kami ni Riri sa kwarto kung saan nanatili ang suspek dahil sa pagsigaw niya. Nanlaki ang mga mata ko sa nakita kong lalaking nakaposas na. Anong ginagawa ni Christopher Ramirez dito?

ITUTULOY!