••• WAKAS •••

Follow me on Facebook:

Juanna Balisong

ENJOY READING (/>o<)/

[A/N: Hi! Juanna here! This will be the last chapter of One Sinful Night. Alam ko na marami rin sa inyo ang malulungkot dahil sa pagtatapos ng istorya. Nasubaybayan natin ang mga paghihirap na pinagdaanan ng dalawang taong ito na kahit na mga fictional character lamang ay nagtatak ng aral at tumatak sa ating puso at isipan. We've been together in their journey until they both finally have reached their Happy Ever After. I made this chapter with all my heart (walang halong charot) for YOU my readers and my dear Juans <3 Sobra-sobra ang pasasalamat ko sa inyo sa walang sawang pagsubaybay at pagsuporta sa akin bilang isang hamak na tamad na manunulat. I may not be the perfect writer, but I'm so grateful—really-really grateful na FINALLY! Nakatapos ako ng isang buong story! And it's all because of you Juans. And so... here it is. The FINALE CHAPTER.]

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

| 3 YEARS LATER |

THE sunlight coming from the window of their room hit Lorenzo's face dahilan upang siya ay maalimpungatan. Bumaling siya sa kabilang dako ng kama upang sana ay bumalik sa pagtulog.

But what made him awake ay ang bumungad sa kanya. Itinukod niya ang kamay sa unan at punong-puno ng pagmamahal na tinunghayan ang kanyang mag-iina.

In the middle of the bed was their 5 years old daughter Francesca while hugging her mother's arm. While the 3 years old Alonzo was sleeping soundly on her mother's chest crawling like a baby. Faith was sleeping like an angel.

He will never get tired of seeing this in his every morning.

Lorenzo reach Faith's cheek and gently caressed it. He will never get tired of loving this woman.

Nagising si Faith nang maramdaman ang marahang paghaplos ni Lorenzo sa kanyang pisngi. She slowly opened her eyes and met his. Agad na sumilay ay ngiti sa mga labi ni Faith nang una niyang mamulatan ang gwapong mukha ng asawa.

"Good morning..." Inaantok pa niyang tinig.

"Good morning." Nakangiting bati rin ni Lorenzo at hinalikan sa noo ang asawa.

"Hindi ba at ngayon bibisita sila Lola?" Bumangon si Faith at marahang binuhat ang tulog na si Alonzo upang maayos na ihiga sa kama katabi ang ate nito.

"Yes, nasabi sa akin kagabi ni Damien na they will be here in the noon." Dumiretso si Lorenzo sa cabinet at kumuha roon ng damit.

Naupo si Faith sa harap ng vanity mirror at sinimulang suklayin ang buhok. "I see, makakapunta rin ba sila mama Allana at papa Raf?"

Hinubad ni Lorenzo ang suot na damit showing his masculine body.

Mula sa pagsusuklay ay napatingin si Faith sa repleksyon ng asawa mula sa salaman. Kitang-kita niya kung papaano naggagalawan ang mga muscle nito sa tuwing gagalaw. Wala sa sariling napalunok siya ng palihim. Bigla atang nag-init ang kanyang pisngi.

Isinuot ni Lorenzo ang kinuhang bagong damit and tie his jogging pants. "Of course, they will."

Magkakaroon kasi sila ng kaunting salo-salo bilang buong pamilya. Both Fuentes and Zembranos will be there at their mansion to have a get-together. Kada-end of the month ay nakagawian na nila iyong gawin bilang pagkakaisa at bonding na rin.

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

NASA salas ng masyon si Faith kasama ang mga anak. Francesca is coloring in her coloring book while Alonzo was playing his car toys katabi ang asong si Tobi. Nakaupo naman si Faith sa sofa habang iniipitan ang buhok ng anak na babae.

Lumapit si Lorenzo sa asawa at hinalikan ito sa pisngi. "Dad texted me, anytime they will arrive here soon." Naupo ito sa carpet at tinabihan ang bunsong anak na naglalaro. "You love playing cars buddy?"

"Kel men-men told me he will teach me how to drive a car if I grew fast." Anito at inabot sa kanya ang isang laruang sasakyan.

"Uncle Damien told you that?" Kel men-men and tawag nito sa tiyuhin na si Damien.

"Yes," tango nito at ipinagulong-gulong ang hawak na laruan.

Napalingon si Faith nang marinig ang pagtunog ng phone ni Lorenzo na hawak nito. Sinagot nito ang tawag at tumayo.

"Yes Maia?" Aalis na sana si Lorenzo upang sagutin ang tawag nang tawagin siya ng asawa.

"What did I tell you about your work in our family day?" Nakataas ang kilay na sabi ni Faith.

"U-uh... No works allowed."

Nanatiling naka-arko ang kilay ni Faith dito. "And what's with that call? No. Works. Allowed." May diin na wika nito.

Agad ba muling napabalik ng upo si Lorenzo sa tabi ng anak at pinatay ang tawag.

Tinapos naman ni Faith ang pag-iipit sa buhok ng anak at iniligpit ang ginamit na suklay at tali.

"Hey everyone!"

Napalingon silang lahat sa pinto nang pumasok mula roon si Damien.

"Kel men-men!"

"Tito Damien!"

Agad na tinakbo ito ng mga bata at masayang yumakap.

"Easy there hons, you miss me that bad?" Tawa ni Damien at niyakap ang mga pamangkin.

Kasunod na pumasok ay si Cesar kasama ang mga magulang na sila Celestina at Severino.

"Look who has chocolates!" Pakita ni Cesar sa dalawang pakete ng Tobleron chocolate.

Agad na nagliwanag ang mukha ng dalawang bata at tinakbo si Cesar.

Cesat gave them each pack of the chocolates. "What will you say?"

"Thank you, Tito Cesar." Nakangiting wika ni Francesca and gave him a kiss on his uncle Cesar cheek.

"Kel Cesar, thank you!" Yakap naman ng batang si Alonzo sa tiyuhin.

"Maduga ka," tumayo ng maayos si Damien. "Sinusuhulan mo ang mga bata."

"Hindi suhol ang tawag doon brother, tactic." Kindat nito sa kanya bago lumapit kay Faith at Lorenzo. "How's your life Lorenzo? Mabuti at nakaka-survive ka pa?"

Inis na hinampas ni Faith ang kapatid sa balikat.

"Give mama Celestina hugs and kisses babies!" Ani Celestina at lumuhod. She opened her arm to welcome her grandchildren.

Agad na sinalubong naman ng yakap at halik ng dalawang bata ang kanilang lola.

"I miss you a lot mama." Ani Francesca at mahigpit na niyakap ang abuela.

"I miss you too a lot Faye. And also, you, my baby Leo." Celestina gave them kiss on their cheeks at pinanggigigilan na niyakap ang mga ito.

She loves to call them on their nicknames na bibihira lamang ang may tumaway ng ganoon sa mga ito. She calls Francesca on her second name "Faye" while she calls Alonzo "Leo" as Leonard. Ang tawag naman ng mga ito sa kanya ay "mama" because she hates calling her Lola or grandma. Pakiramdam niya ay mas nagmumukhang matanda siya roon

Napansin ng batang si Alonzo ang abuelo na nasa likuran ng yakap na lola. Agad na kumuwala ang bata at nilapitan ito. "Nice to see you again, papa." Kinuha nito ang kamay ng Don at nagmano.

"As always, the formal of you, my Alonzo." Binuhat ni Severino ang apo sa bisig.

"I miss you too papa!" Matamis na ngiti naman ni Francesca sa abuelo.

Maya-maya pa ay dumating na rin ang nakatatandang mag-asawang Zembrano. Rafael and Allana was both carrying paper bags in their hands. Alam na iyon ng mga bata dahil paniguradong mga bagong laruan ang laman ng mga iyon galing sa mga lolo at lola.

"Mama Al! Papa Raf!"

Masayang tinakbo ng dalawang bata ang mga ito.

"Alam na alam na na ah," tumatawang ani Rafael at sinalubong ang mga ito ng yakap.

Binigay naman ni Allana ang kanya-kanyang paper bags na hinandad nila para sa mga apo. "Here's for you sweetheart." Ibinigay niya ang hawak kay Francesca.

"Thank you, mama Al!" Francesca gave her grandma a tight hug and a kiss.

"Here is yours Alonzo." Ibinaba ni Rafael ang hawak at ipinakita sa apo ang laman ng paper bag.

Agad na hinalungkat ng batang si Alonzo ang laman ng paper bag. But his attention gets caught with a remote-control car toy. Agad nitong inilabas iyon at masayang ipinakita sa kanila.

"Look Mom, Dad! Papa Raf and Mama Al got me a remote-control car!" Halos mapunit ang labi nito at umabot sa tainga ang ngiti sa mga labi nito.

"Alam na kung kanino nagmana iyan." Damien proudly utter. Parehas sa kanya na nahilig ang bata sa mga kotse. Noong bata siya ay madalas ang mga laruan niya ay mga di-remote control na laruan. Ang iba pa nga ay masa collection niya na.

"Tss..." Ismid ni Cesar. "Baka sa susunod maging lakwatsero na rin si Alonzo at sundan ang yapak mo? Ah no-" iling nito. "Alonzo is your missing boots." Tukoy ni Cesar sa unggoy na isang character sa Dora the Explorer

"Huh?" Takang baling ni Damien sa kapatid.

"Finally, you found your boots Damien the explorer!"

Humagalpak ang tawa ng lahat dahil sa kalokohan ni Cesar.

Agad na nakuha ni Damien ang sinabi nito at hinablot ito. Ngunit bago pa man niya iyon magawa ay mabilis na itong nakatakbo palayo.

"Comeback here! You gay!" Habol ni Damien kay Cesar at animo daig pa amg mga bata na naghabulan.

Nasapak na lamang ni Celestina ang noo dahil sa kabaliwan ng dalawang anak. Ewan niya ba kung kailan matatapos ang walang kamatayan na kalokohan ng mga anak. Minsan ay nagtataka na rin siya kung anak niya ba talaga ito o mga takas sa kindergarten school.

Binuhat ni Cesar sa balikat si Alonzo at muling tumakbo. Si Damien naman ay pi-ni-ggy back ride si Francesca sa likod at hinabol ang dalawa.

Napuno ng tawanan ang buong mansyon dahil sa sayang batid ng pagkakasama ng dalawang pamilya sa iisanh bubong.

Lorenzo looks at their happy children with their family. Niyakap niya si Faith mula sa likod and kisses her on her top. "Thank you for bringing me them."

Nilingon ni Faith ang asawa at hinagkan ito sa labi. "No," iling niya. "Thank you for coming back to my life, Lorenzo."

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

••• WAKAS •••

Juanna here! Can I have your thoughts about One Sinful Night? Love to read it ^^