CHAPTER TWO: HER

HER

"Happy Birthday Gideon!"

Sabay-sabay nilang bati. Isang malamyos na ngiti lamang ang sinukli nito.

"Make a wish na anak, para ma blow mo na ang candle" Nakangiting saad niya rito.

Ika pitong kaarawan na kasi ng anak niya at buti nga napapayag niya itong mag celebrate. Hindi

kasi talaga hilig ang kanyang anak sa mga ganitong okasyon. Pitong taong gulang pa lamang

ito pero napaka matured na itong mag isip.

Tiningnan lamang siya nito at taimtim na pumikit sabay inihipan ang kandilang nakatirik sa cake.

"what's your wish anak?"

"wish? i want to meet my dad."

Bigla na lamang siya natuod sa kanyang pwesto muntikan pang mabitawan ang cake kung hindi

pa siya naaalalayan ng kaibigan na katabi niya lang. Lahat sila natigilan.

She was speechless. Naaawa siya sa anak niya, ni minsan hindi ito binanggit ang pa tungkol sa

ama niya. Ngayon lang, na mismo pa sa kaarawan niya. Akala niya ayos lang ito kay Gideon na

sila lang dalawa, pero alam niyang matalino ang anak niya. Napatawa siya sa kanyang isipan. Ang tanga niya alam niya na darating ang araw na ito pero

hindi pa rin siya handa. Pati rin siya ay naaawa sa sarili niya dahil siya mismo hindi kilala kung

sino man ang nakabuntis sa kanya at kung sino nga ba talaga ang ama ni Gideon.

Stupid Thyra, natural na magtatanong iyan about sa ama niya. Why he wouldn't? All those seven

years kayo lang dalawa ang magkasama. Wala akong binanggit kahit na ano tungkol sa ama

niya.

"a-ano... ehem tara kain na tayo? ano gusto mong kainin anak?" pag iiwas niya sa usapan.

"ako na bahala kay Gideon mars, kumain ka na rin."

She just answered it with a weak smile. Tumambay na lamang siya sa kanilang hardin para

makalanghap ng sariwang hangin. She sighed heavily. Iniisip ang nakaraan, kung bakit siya

napunta sa ganoong sitwasyon.

She was just seventeen that time. Nag rebelde siya sa pamilya niya sa kadahilanang masyado

na itong malupit sa kanya. Napasok siya sa isang sitwasyon na kailanman hindi niya

pinapangarap but she never feel regret anything about it. Masaya siya ngayon, masaya siya

dahil may isang Gideon sa buhay niya.

Her mom died in a car accident. A year after, her dad remarried her mom's bestfriend. Na akala

niya noong una mabait pero habang tumatagal lagi siyang pinagmamalupitan nito lalo na pag

wala ang kanyang ama. Lagi siya nitong pinapalabas na masama sa kanyang ama kaya

lumalayo na rin ang kanyang loob dito. Lalo na noong nalaman ng kanyang ama na nabuntis

siya ng isang estranghero.

"you disgraceful child!"

"d-dad... please h-hear m-me... out.""wala ka ng ibang ginawa kundi gumawa ng gulo sa pamilya natin! binigay ko sayo lahat kahit

binabastos mo na ang Mama Celine mo."

"hindi ko siya Mama! isa lang ang mama ko at si Mama Lianne lang! kahit kailan hindi ko

kikilalanin ang pota na yan!

Isang malakas na sampal ang natanggap niya. Hindi siya makapaniwalang pagbubuhatan siya

ng kamay ng ama niya. She was once a daddy's girl.

"lumayas ka sa pamamahay ko."

Kahit masakit tinatagan niya ang kalooban niya. Tiningnan niya ito mata sa mata.

"matagal ko ng gustong umalis sa pamamahay na ito, simula noong nawala si mommy nag

bago ka na, hindi na ikaw yung daddy na kilala ko."

Tinalikuran niya ang kanyang ama. At sa huling pagkakataon, sinulyapan niya ito.

"at sa araw na ito, kakalimutan kong naging ama kita, simula sa araw na ito wala ka ng anak. I

am now Thyra Sneigowski, I will never ever use your surname anymore dahil kinakahiya ko na

ikaw ang naging ama ko."

Sa araw na iyon, tanging sarili niya lamang ang dala dala niya.

Isang maliit na kamay ang pumunas sa kanyang mukha na nakapag balik sa kanya sa wisyo.

"why are you crying mom?""wala anak, masaya lang ako kasi may ikaw sa tabi ko."

"masaya? but i can clearly see pain in your eyes mom"

Nginitian niya lang ito sabay halik sa noo.

"I'm sorry Gideon." she sincerely said.

"for what mom?"

Hindi na siya nag abalang sumagot at niyakap niya ito ng mahigpit.

I'm sorry Gideon. I'm sorry because I can't grant your wish. I'm sorry because I really don't know

who's your father. I'm sorry anak I really am.