chapter 10
Damian pov
Nagulat na lang kami ng marinig naman ang tunog na nabasag sa laptop ni nathalia, hindi namin akalain na magagawa ni dhonna ang ganung bagay ano kayang pinuputok ng butchi ni dhonna sa mga gamit ni nathalia para sakin o samin walang masama kung bumili sya ng o umutang ng mga gamit desisyon nya yun, Nagulat lang ako sa naging sagot sa kanya ni nathalia.
"You know what donna I'm telling the truth. Hindi ko kailangan ang putang inang trabaho na ito did you fvcking believe Me na yung pinapasahod sakin dito pinamimigay ko lang sa mga batang lansangan"
Hindi ko alam kung ano bang magiging reaksyon ko oo may pagka misteryoso talaga si nathalia halata naman sa kilos nya, lahat kami napupuna namin yun pero hindi nalang namin pinapansin o pinapakialaman.
"Huh! Nakaka insultong sininghalan lang ni dhonna si nathalia pero tinignan lamang nya ito yung tingin na Bagot sa mga pinag gagawa ng kaharap nya kakaibang babae talaga nakaka-tawa ka alam mo yun nathalia kung pinapamigay mo yung pera mo kuno sa mga bata sa lansangan ano pang magiging pera mo"
May point si dhonna sa totoo lang pero ewan ko ba bakit hindi ko matiis na ginaganito nya si nathalia. Kaya naman lumapit na ako para umawat at mukang sa tingin pa lang ni nathalia para ng sasabak sa gera anu mang oras.
Hinawakan ko sya sa braso at marahan na hinarap sakin saka ako nag salita "nat tama na duon muna tayo sa labas para hindi lumala init ng ulo mo" yakag ko sa kanya.
Tinaasan nya lamang ako ng kilay habang naka titig sa mata ko "who are you? You know what damian wag ako ang pag sabihan mo yang babae na yan I don't fvcking care kung anong tingin nyo sakin" sagot nya sakin habang naka duro ang daliri nya sa mismong muka ko.
Kaya naman hinatak ko sya palabas ng bahay ni nanay juving saka ko sya hinarap "nat pinapatigil lang kita. Huminga muna ako ng malalim bago ulit nag salita sa kanya. wala akong kinakampihan sa inyong dalawa oo nauunawaan kita pera mo yun gamit mo naman talaga yun, pero sana wag mo ng patulan" saad ko sa kanya na may pakikiusap, hindi ko alam kung bakot dinadamay ko ang sarili ko sa sitwasyon na ganito hindi naman ako dating ganito, missing guloy ako naguguluhan na.
"So parang lunalabas hayaan ko ang ginawa nya sakin sagot nya sakin halata sa mata nya ang matinding galit at pag titimpi, hinilamos nya ang dalawa nyang palad sa muka nya bago nya ulit ako sinagot damian damian you fvcking don't know me, i can handle myself nabuhay ako sa ganitong idad na sarili ko lang ang meron ako." Ayan nanaman ang salitaan nya, wala na talaga akong masabi sa babae na ito lahat ng sasabihin ko lahat din yun may sagot.
"Ganito na lang sumama ka na lang muna sakin para mawala yang init ng ulo mo maari ba yun nat?"
"Wow unbelievable " sagot nya habang naka pamewang sa harap ko at pailing iling.
Ang kulit ng babae na ito sya na nga itong papagaanin ung loob sya pa itong galit.
"Masaya duon promise mawawala ang galit mo" saad ko sa kanya sabay hila sa kanya para maka sakay kami sa trickle. "Ano ba damian let me go" pilit syang nag pupumiglas sakin habang naka kunot ang nuo nya nakaka tawa lang na pati ang kilay nya literal na salubong.
"Minsan lang ako mag yakag nat wag ka ng tumanggi" sagot ko sa kanya na sinabayan ko ng tawa.
"Tsk pala disisyon ka no!" Kunot nuong sagot nya wala naman syang nagawa kundi sumabay na lang din sakin sa pagtakbo.
Dami pa kasing arte sasama din naman pala tsk tsk tsk