chapter 6

"Who are you?? Leave her alone " may bagong boses. Isang boses ng lalaki na nagpapakita ng dominasyon at awtoridad. Ang pandak na batang lalaki na may hawak na Teju, ay tumingala at nakita ang isang Matangkad na batang lalaki na may guwapong mukha at bossy ang ugali na nakatingin sa kanya na parang kaaway niya.

"At sino ka para tanungin ako nito??" Tanong pabalik ng short boy.

"I am her guardian" sagot ng matangkad na lalaki na may diretsong mukha

"Hindi ka kamukha ng tatay niya, kaya kapatid ka niya?" Tanong ni short boy .

"Hindi" sagot ng matangkad na lalaki.

"Then how can you be her guardian. Don't say me you are her boyfriend!" Sabi ni Short boy na dismayado ang mukha.

"No.. I am not.." tall boy didn't even finished his sentence , nagliwanag ang dismayadong mukha ng short boy. Ngumiti siya ng kakaiba.

"Oh... thank god." Masayang sabi ni short boy. Tapos tinulungan niya si teju na makatayo ng maayos sa pamamagitan ng paghawak sa bewang niya. Nakita ito ni Karan at kumukulo ang dugo niya sa galit ng mga oras na iyon. Kung nakakamatay lang ang mga titig kung gayon ang pandak na bata ay patay na karne hanggang ngayon.

Sinubukan ni Teju na imulat ang kanyang mga mata at nakita niya si Karan na nakatayo sa hindi kalayuan sa kanya. Pinakawalan niya ang sarili at tumakbo patungo kay karan at hinawakan ng mahigpit ang braso ni Karan.

Teju - " karan , late ka na. Binatukan ko lang yung bully na yun (tinuro yung short boy na tumulong sa kanya sa pagtayo few seconds ago). Dapat mas maaga ka."

Short boy - " sinong nang-aasar sayo. Ako ang nagprotekta sayo mula sa lalaking ito ( tinuro ang jerk na nakadapa pa rin ) .

Tall boy - " salamat sa pagtulong sa kanya mr. ?"

Short boy - " Pratik ! Pratik sehajapal "

Matangkad na batang lalaki - " Ako si Karan Kundra. Aalis na kami ngayon.

With that said karan left club together with teju matapos ipaalam sa mga kaibigan ni teju. Si Teju ay nakakapit kay Karan dahil si karan ang kanyang personal na unan sa pagtulog. Sa kabilang banda, labis ang galit ni Karan sa kanya. 'Anong tingin niya sa sarili niya? paano siya makakaalis sa bahay ng hatinggabi, pumunta sa club at umuwi sa ganitong lasing na estado? wala siyang pakialam sa kaligtasan niya. Paano kung may mangyaring masama sa kanya? Ni hindi niya iniisip ang tungkol sa amin ni mama. Kung hindi ako lumabas ng kwarto ko para uminom ng tubig, hindi ko alam na wala siya sa kwarto niya. Thank god I have her friends number kaya nahanap ko siya. ' ang mga kaisipang ito ay patuloy na tumatakbo sa isip ni Karan. Umuwi si Karan na may dalang teju at tinulungan siya sa kanyang silid.

Karan - " don't create more problem for today. Kakausapin kita bukas. Matulog ka na."

Si Teju na nasa kalagayang lasing pa ay ibinaba ang kanyang ulo, na umaasal na parang isang maliit na bata na nakakakuha ng parusa mula sa kanilang mga magulang.

Karan - " don't give me this look. I'll not be easy on you this time."

Diretsong sabi ni Karan pero sa kaibuturan niya alam niyang sobrang cute ng mukha ni teju. Siya lang ang nakakaalam kung gaano siya kadesparada na kurutin ang mga pisngi ni teju. Nagsimula nang umalis si Karan pero hinawakan ni teju ang kamay niya. Bumalik si Karan para tingnan si teju.

Teju - " paano ako makakatulog sa damit na ito?"

Karan - " pagkatapos ay pumunta ka at magpalit ng damit na pantulog."

Teju - " Hindi man lang ako makatayo ng maayos how can you expect from me to get change by myself. Kaya tulungan mo akong maghubad ng damit ko."

Nagsimulang umubo si Karan sa hiling ni Teju. Napaisip siya sa isip niya na ' pati si teju naiintindihan ang sinasabi niya ngayon ?' Kinalma niya ang sarili at sinabing.

Karan - " b.. pero... paano.. ako ? ako .. a.. am.. a.. boy. "

Teju - " bakit hindi ka tumulong. Lalaki ka kaya ano. Eto halika .... halika tulungan mo ako."

Sa sinabi niyang iyon ay kinaladkad ni teju si karan sa loob ng kanyang washroom. Muli siyang pinigilan ni Karan.

Karan - " wait , hear me out. I'll wait outside and you get change by yourself, kung nahihirapan ka tawagan mo ako. Okay ?"

Teju - " fine ! Pero wag kang pumunta sa ibang lugar."

Pumunta si Teju sa washroom, pinalitan niya ang kanyang damit sa isang night were at tinawag si karan sa loob upang tulungan siya sa pagtanggal ng kanyang makeup. Tinulungan siya ni Karan. Inaantok na ngayon si Teju kaya binuhat siya ni karan princess, ang isang kamay ay nakapalibot sa likod ni teju at ang isang kamay naman ay nakapalibot sa kanyang mga tuhod. Pinahiga niya si teju sa kanyang kama at tatayo na sana, nang hinawakan ni Teju ang kanyang kwelyo at hinila si karan patungo sa kanyang sariling katawan. Masyadong malapit ang mga mukha sa isa't isa dahil ramdam nila ang hininga ng isa't isa. Para sa kanila, huminto ang oras at pareho silang abala sa pagtingin sa isa't isa.

Teju - " napaka gwapo mo ."

Naisipan ni Karan na samantalahin ang kalagayan ni teju . he wanted to know what teju actually think about him and he knew teju will never say her true feelings infront of karan.

Karan - " pero sabi mo mukha akong multo."

Teju- " no.. nevet said that. Dapat bulag yung taong yun. You are very handsome , cute , sexy , hot , dashing and.. and.. I don't know more words."

Natawa si Karan sa ka-cute-an niya. Nakatingin siya sa mukha nito na puno ng pagmamahal sa mga mata nito.

Teju - " your eyes, your nose , and your lips. Minsan iniisip ko na masarap ito. Gusto kong matikman ang labi mo."

At pagkasabi nito, hinila ni teju si karan palapit, doon naglapat ang mga labi sa isa't isa. Hinahalikan ni Teju ang labi ni Karan. Dinilaan, sinisipsip, kinakagat niya ang labi ni karan. Isang munting halinghing ang lumabas sa bibig ni Karan. Sa pagkilos ni Teju, nagsimulang hindi mapakali si karan at sinimulan niya itong halikan sa likod ng agresibo. Pagkatapos ng buong 5 min na halik , pinutol niya ang halik at nalaman niyang matagal nang natutulog si teju. Hinawakan niya ang labi ni teju at hinalikan ito sa noo. Tinakpan siya nito ng kumot, binati siya ng magandang gabi at umalis sa kanyang silid.

********