chapter 4
Dumating si Teju sa ospital, tinanong ang receptionist tungkol sa kanyang ina. Nakatanggap siya ng impormasyon tungkol sa donasyon ng puso ng kanyang ina sa tawag. Pagdating niya sa labas ng kanyang mother ward, nakita niya ang isang babae at sa tabi niya ay ang parehong batang lalaki kung saan nahulog ang kanyang pendant sa bag. Dumating din si Jay sa ospital kasunod ni Teju. Nang mapansin siya ni Mrs. Kundra, pumunta siya sa Teju at tinanong siya..
Mrs. Kundra - " ikaw ba ang anak ni Radhika Prakash?"
Teju - "Tita... ayos lang ba ang nanay ko?"
Agad namang niyakap ni Mrs Kundra si teju. All this time karan was busy , digesting the fact that today his dadis safe just because of this girl's mother who is standing infront of him. Nasasaktan din siya ng makita si teju ngunit wala siyang karapatan na magsabi ng kahit ano sa oras na iyon. Alam niya na ngayon ay walang mga magulang si teju, siya ay nag-iisa. Nagdahilan siya kasama si Jay para bigyan ng espasyo ang kanyang ina at si Teju.
Mrs. Kundra - " baby , sorry..."
Teju - " hindi po tita ! Hindi mo kasalanan . May ideya ako na sinusubukan ni nanay na gawin ang isang bagay na tulad nito dahil ang kanyang pagkakataon na mabuhay ay bale-wala . Kaya lang hindi ako handang tanggapin ang katotohanang ito . Ang tanging pinagsisisihan ko , ang hiling Binigyan sana ako ni nanay ng pagkakataon na sabihin kung gaano ko siya kamahal, para magpaalam sa kanya ng huling paalam ".
Saying napaiyak na si teju . Niyakap siya ni Mrs. Kundra at tinapik ang likod para aliwin siya. Nang medyo kalmado na si Teju, sinabi niya...
Mrs. Kundra - " baby , your mother give your responsibility to me. I'll be your guardian. You'll live with me. I can't take your mother's place in your heart but for me from now on you are my daughter ."
After their heart to heart conversation, pumayag si teju na manatili kay Kundra's , ito ang kagustuhan ng kanyang ina kaya paano niya iyon matatanggihan. Paglabas nila ng ospital, nakita nilang nag-uusap sina Karan at jay pero pagpunta nila doon, tumahimik ang dalawang lalaki.
Mrs. Kundra -" karan , ihatid mo na si Tejaswi sa bahay , pupunta ako pagkatapos mong tingnan ang papa mo."
Karan-" okay mom".
Sa sinabi ni mrs. Umalis si Kundra. Sumakay na sina Karan , jay at teju sa kotse.
Jay - " karan !! Magda-drive ako ngayon. You should spend some time with your new sister ( said in mocking tone)".
Karan -" shut the fuck up. Hindi ko siya kapatid ."
Jay -" okay !! Kung hindi mo siya papayag na maging kapatid mo ay hayaan mo siyang maging hipag. "
Karan -" gusto mo bang makita ang susunod na araw ng umaga !"
Jay - " okay .. okay.. nakuha ko na."
Teju - " Mas gusto kong mamatay kaysa maging kapatid niya ( nakaturo kay karan ) ".
Jay - "oh . hooo...!! Kaya ayos ka na sa pagiging hipag ko ".
Teju - " hell noooo..... Way ".
Karan - " salamat ( kay teju ) . Pare-pareho ang mga opinyon ko."
Nanatiling tahimik ang natitirang biyahe habang walang nagsasalita sa kanila. Nakarating sila sa mansyon ni Kundra. Maganda ito at limampung beses na mas malaki kaysa sa apartment ni Teju. May garden sa likod, swimming pool sa gitna. Medyo malayo ito sa lungsod kaya magbigay ng kalmado at sariwang vibe. Ang tagapaglingkod, mga manggagawa at Buttler ay naipaalam na ni Mrs. Kundra tungkol sa pagiging bagong miyembro ng pamilya ni teju.
Nang pumasok si Teju, isa sa mga tagapaglingkod na may hawak at in-charge ng buong bahay ay dinaluhan si teju sa kanyang bagong silid. Pumasok siya sa kwarto, ni-lock ang pinto at nasira. Nagsimula siyang umiyak ng mapait. Nami-miss niya ang kanyang ina, lahat ng bagay dito ay bago para sa kanya. Ngunit napagpasyahan na niyang tuparin ang hiling ng kanyang ina na mamuhay ng masaya at masaganang buhay.
Kinaumagahan ay tinawag si teju ng isa sa mga servent para sa almusal. Ang amoy ng lahat ng masasarap na pagkain na papunta sa butas ng ilong niya ay nagdala ng Laway sa kanyang bibig. Nakita niya si mrs. Si Kundra kasama si karan ay nasa upuan, naghihintay sa kanya. Umupo siya sa tabi ni mrs. Kundra.
Mrs Kundra - " baby, how was your sleep ?? . You must be hungry. I don't know about your favorite dishes so I asked chief to make all karan's favorite , guessed kids probably have same choice."
Teju -" Tita ! Mayroon akong pampalasa at tangy na dila , at dito lahat ng pagkain ay masyadong mura . Walang pampalasa, walang mantika . Tanging amoy ang masarap ".
Mrs. Kundra -" oh!! Don't worry . Ipapagawa ko kay chief kung ano ang gusto mo".
Teju -" no... wag mo na po problemahin si tita. For today I'll manage with this" . (Nagmake face)
Karan -" mas gusto mong kumain ng oily food kaya parang lobo ang mukha mo". (Sa tono ng panunukso)
Teju - " gusto mo bang makita ang susunod na araw ng umaga !" (Karan dialogue).
pagkakataon na nakikinig siya sa dialogue na ito mula sa bibig ng ibang tao at higit pa sa isang babae. At sorpresa dahil si karan ay hindi nagpapakita ng anumang tono ng galit sa halip ay mukhang isang bata na tinutukso pabalik. Inaasahan ni Mrs. Kundra na mag-iinit ang kanyang anak. Bago ito sa kanya at sa malikot niyang isipan ay alam na niya ang sagot sa likod nito. Binigyan lang ni Karan si teju ng nagbabala na tingin . Nagsalita siya..
Mrs. Kundra - " karan behave. Bago lang siya sa pamilya namin at iniisip ko ang pagpasok niya sa college namin. Kapatid mo siya, mabait ka sa kanya".
Karan - " hindi ko siya kapatid . I never allow this ".
Mrs Kundra- " then make her your wife. I am okay with anything. I'll be happy whether being her mother or mother in law ".
Hindi na kumibo si Karan sa pagkakataong ito, huwag na lang pansinin ang kanyang ina at bumalik para tapusin ang kanyang almusal (sana maintindihan niyo na ang guwapo nating lalaki ay nahulog na sa ating cute na prinsesa ngayon lang namalayan ). Umubo si Teju para akitin ang atensyon nila at nang makuha niya ay sinabi niyang..
Teju - " tita , ibibigay ko sa iyo ang aking mga akademikong ulat mula sa aking nakaraang kolehiyo."
Naging maayos ang natitirang almusal. Pumunta si Karan para sa kanyang kolehiyo at bumalik si Teju sa kanyang silid upang ayusin ang mga bagay sa kanyang bagong silid.
*********