chapter 17

Limang oras bago

Papunta si Karan sa resturant nang makatanggap siya ng tawag mula kay Anusha. Sinagot niya ang tawag at mula sa kabilang linya ay may boses ng lalaki.

"Ito ba si karan?" Tanong ng lalaki.

" Oo, ito si karan Kundra. Sino ang nagsasalita at bakit kasama mo ang phone ng kaibigan ko?" balik tanong ni Karan.

"Sir, naaksidente ang kaibigan mo at nasugatan ng husto. We checked her phone and find your number in important contacts so call you to inform this." Sagot ng lalaking iyon.

" Ano, paano nangyari ito. Nasaan siya?" Nagpapanic na tanong ni Karan.

" Sir , we are taking her in hospital. I'll send you the location. Please come soon " sabi ng lalaking iyon at pinatay ang tawag.

Nagmamadaling umalis si Karan sa kanyang tahanan. Papunta na siya nang matanggap ang lokasyon.

" I have to go to teju , she must waiting for me pero mas kailangan ako ni Anusha ngayon. Pero ang problema dito sa location. Napakalayo dito , aabutin ako ng almost 2 hours kahit mag drive ako ng full speed. . I think maiintindihan ni teju kung kelan ko sasabihin sa kanya ang sitwasyon. I should text her to go back home para hindi na siya maghintay" sabi nito nilabas ni karan yung phone niya sa bulsa " shit man ! nakalimutan ko. para i-charge ang phone ko. Ano bang dapat kong malaman, malulungkot si teju pero nanganganib ang buhay ni Anusha " nag-isip si karan at nagpasyang puntahan muna si Anusha dahil mahalaga ito sa oras na iyon.

Nakarating siya sa ospital sa loob ng dalawang oras at nagtanong sa receptionist para sa ward ni Anusha. Nasa labas na siya ng kwarto ni Anusha at bubuksan na sana niya ang pinto nang marinig niya ang boses ng dalawang taong nag-uusap sa loob ng kwarto ay kilalang-kilala niya ang mga boses. Boses iyon ni Anusha at ng kanyang ina. But he was curious, he got informed that she is injured than how can she speak fluently kaya lumapit siya sa pinto at nagsimulang makinig sa usapan nila.

"Baby, sa tingin mo ba pupunta si karan para sayo?" tanong ng mama ni Anusha.

" Yes mom, I know him. He still is same na mahilig tumulong sa mga nangangailangan. At ex girlfriend niya ako, paanong hindi siya darating " confidential na sabi ni Anusha.

"Ngunit paano ang babaeng iyon Tejaswi ?" Tanong ng kanyang ina.

" Ngayon, narinig ko si karan na may kausap sa telepono. Sinabi niya kay Tejaswi na nagpalipas siya ngayong gabi kasama ang kanyang kasintahan kaya kapag siya ay umalis na mag-isa , siya mismo ang makakaintindi na hindi siya ang taong mahal ni karan. At siguraduhin mo, kapag dumating si karan you have to do acting like I am badly injured kaya karan stay here for longer" sabi ni Anusha.

" Kung mahal mo siya bakit mo siya unang nakipaghiwalay at ngayon ginagawa ang lahat ng dramang ito para maibalik siya ?" Tanong ng mama niya.

"Nay, hindi naman sa mahal ko si karan , alam mo naman muntik nang mapahamak ang acting ko Cary at hindi rin ako nakakakuha ng kontrata para sa magazine pero may pera pa si karan at sa hinaharap siya ang magiging may-ari ng Kundra empire kaya pumunta ako dito para sa pera niya. Ako Akala ko madali lang siyang bitag pero wala akong alam dito so called teju and when I heard he is going to propose her today, how could I let this happen. So I have to plan all this" sagot ni Anusha at Nagsimulang magtawanan ang mag-ina ngunit napatigil sila nang makarinig sila ng tunog ng pagpalakpak, napalingon sila at nabigla nang makita si karan na nakatayo doon.

"Salamat sa Diyos, ipinagtapat mo ang lahat gamit ang iyong sariling bibig. Huminto ako sa pagmamahal sa iyo sa nakalipas na dalawang taon ngunit hindi kailanman kinasusuklaman kita ngunit mula ngayon ay galit na galit ako sa iyo hanggang sa kaibuturan" naiinis na sabi ni karan at umalis na para sa kanyang tahanan dahil kailangan niyang linisin. bagay sa teju din.

Bumalik siya sa kanyang tahanan ngunit nang hindi niya makita si teju sa kanyang silid ay pumunta siya sa kanyang silid ng kanyang ina at hinanap ang sulat na iniwan ni teju para kay mrs. Kundra. Binasa niya ang sulat at agad na umalis papuntang airport. It's already 4:30 am , he drove in his full speed but still reached to airport 10 minutes late. Nag-check siya at na-inform na ang flight papuntang Europe ay nag-take off 5 minutes ago.

Natumba siya, nagsimula nang tumulo ang mga luha niya, umiiyak siya ng mapait walang pakialam sa mga taong dumadaan sa kanya at nakatingin sa kanya ng kakaiba. Ang tanging bagay na pinapahalagahan niya sa mga oras na iyon ay ang kanyang mahal, ang kanyang teju, ang kanyang babaeng iniwan siya. Hindi pantay ang paghinga niya.

"Bakit ka umiiyak? Para kang tanga at pangit" narinig ni karan ang isang boses, boses na gusto na niyang marinig. Lumingon si Karan at nakitang nakatayo doon si teju. Tumayo siya ng maayos at tumakbo papunta sa kanya at walang sabi-sabing niyakap siya ng mahigpit na para bang mawawala ang pagkakahawak niya ay tatakbo na naman si teju palayo sa kanya. After hug her for 5 min humiwalay siya sa pagkakayakap at tinignan ang mukha niya.

"I'm sorry, akala ko iniwan mo ako. Alam kong kasalanan ko ang lahat. I'm sorry. I wanted to tell you this , teju I love you and will always love you. Please never even think about leave me , I'll mamatay ka na. Bawal mo akong iwan. Tejaswi prakash simula ngayon girlfriend na kita. " sabi ni Karan at niyakap ulit siya.

"Napakasama mo, nangako ka sa akin na hindi mo na ako sasaktan ulit pero sinira mo ang pangako mo. Alam mo ba kung gaano mo ako nasaktan. Tinukso mo ako, pinagtatawanan, pinaiyak ng maraming beses, demonyo ka. sa likod ng gwapo mong itsura pero ewan ko ba kung bakit ako nahulog sa devil na 'to. I love you too. Simula ngayon boyfriend ko na, devil boyfriend ko." Sabi ni Teju at hinalikan si karan. Hinalikan siya pabalik ni Karan.

Umuwi silang dalawa at ipinaliwanag ni karan ang lahat sa parehong mahalagang babae sa buhay niya. Siya ay masaya, masaya upang mahanap ang pag-ibig ng kanyang buhay. Masaya si Mrs. Kundra para sa kanilang mga anak. Normal na ang kondisyon ng kalusugan ni Mr. Kundra ngunit kailangan pa rin niyang manatili sa ospital ng 2-3 araw.