CHAPTER 27 -EIGHT YEARS
AFTER THE LONG walk, natapos na rin ang kaalibadbaran ni Int. Napatingin ako sa kaniya at sobrang lawak na lawak ang ngiti nito at napasipol-sipol pa ito nang nahuli niya na nakatingin ako sa kaniya. Sinamaan ko siya ng tingin.
"Independent ka na di ba? Dapat ikaw na ang nagpunta sa hall, bweset ka. Kinancel ko pa ang schedule ko for today para lang samahan ka. " yumakap ito sa akin at nanlambing.
"Mahal mo po kasi ako." Nginiwian ko siya. "Masuka ka. " He looked at me habang yakap-yakap pa rin ako at sumimangot. "Denial pa, ako lang Naman ang matino mo na kapatid" bagot na tinignan ko siya.
"Lahat na naging kapatid ko ganyan ang sinabi, pero kabaliktaran naman ang laman ng bituka!" Humiwalay siya sa yakap sa akin at tinalikuran ako. Ayon, nagdrama. Napailing na lang ako. Tumahimik kasi at parang dinamdam ang sinabi ko.
"Miss, mamayang hapon po ng 5:00pm ay may dinner meeting po kayo with one of the Lacoste Empire," ini-off ko ang phone ko matapos kong basahin ang enimail sa akin ni Dosques, ang babae kong secretarya at half sister ni Int sa ina.
Hindi na ako nag-abala na magreply dahil alam naman ng secretarya ko na hindi ako mahilig sa reply. Basta nai-send na niya sa akin, ayos na ang lahat.
Napatingin ako sa gawi ni Int, medyo malayo-layo na ang distansya nito at may kinakausap na sa selpon nito. Nagtagal pa ito ng ilang minuto sa kakausap ng kung sino sa kabilang linya. Bakas sa mukha nito ang inis.
Tinaasan ko siya ng kilay nang huminto siya sa tapat ko. "Oh? Anyare sa itsura mo? May problema ka?" Mabilis nagbago ang ekspresyon na nakapunta sa mukha nito ng ngiti at pilyong nakatingin sa akin kaya mas pinagtaasan ko pa siya ng kilay.
"Pahiram ng baril," may himig na nahihiya pa itong sabihin sa akin. Napatingin pa ako saglit sa gilid kung may tao na malapit sa amin, at kung may nakarinig man, masisira ang pagiging 'ulirang ate' ko sa batang ito. Hindi dahil malapit na itong lumaya sa pagiging menor de edad, 'teka kailangan pa naging kulungan ang pagiging menor de edad?,' ay hahayaan ko na itong gumamit ng mga mapanganib na bagay. Lalo pa't nag-aaral pa ito, at kung magdadala man ito ng mga bagay na bawal sa kanya, matatanggal ito sa trabaho, mawawalan ng allowance at sweldo at macoconvict pa talaga.
"Gusto mo barilin kita? Anong gagawin mo sa baril ah? Sinong pagkakagamitan mo?" Pinagkrus ko ang mga braso ko at inirapan ko ito ng may tumawag na naman sa selpon nito. Bahagyang lumayo pa ito sa kaniya at tanging 'k' at 'g' lang ang naririnig na tugon nito sa kabilang linya.
Humarap ito sa akin matapos ang tawag at lumawak ang ngiti. "Wag na lang po ate, solve na ang problem ko. Una na ako ah" in just like that, nawala siya. Iniwan ako. Pinahintay niya ako sa hall dahil sa registration niya tapos ganito lang iiwanan ako. Di ko nga namalayan na may tinatago itong motor sa tabi at yon ang ginamit. Kumaway pa ito ng dumaan sa gawi ko. Nag-uusok ang ilong ko sa inis. Ang batang yon talaga. Di ko na talaga yon sasamahan kapag sinabi nito na nais nang bumoto sa susunod na eleksyon.
"Juice?" Hinarap ko ang taong nag-alok sa akin ng juice para akong natulos na kandila ng mamukhaan ko kung sino ito. Bagong ligo ito at mapula-pula ang labi. Nakasuot lamang ng simpleng sando at maong shorts.
Ngunit mas gusto kong mainis at hindi ko masabi ng maganda ang feature nito ngayon. Sana naboxer na lang ito kung balak ihayag ang katawan diba? Maraming nakatingin sa kanya at basang-basa sa mga mata nila na pinagnanasahan nila siya.
Ang subdivision na nilagyan ng bahay namin ay bukas ngayon araw, kaya ang hall ay siyang pinatutunguhan ng mga tao na narito sa villa. Kahit ang tagalabas ay narito kaya maraming nakatingin rito sa kaniya.
"Ibigay mo sa iba, di ko yan kailangan" mataray na sambit ko at agad siyang tinalikuran. Hindi ko makita ang naging ekspresyon niya. Mas nangingimbabaw sa akin ang tinding inis sa kaniya. Naglakad-lakad ako patungo sa bahay ko. Malapit lang kasi ang bahay ko mula rito.
Hindi pa ako nakakalayo nang may humablot na sa braso ko at hinila palapit sa kaniya kaya napalapita ako sa kaniya ng Hindi inaasahan at ang isang kamay niya ay ikinalingkis niya sa bewang ko.
Sadyang gulat na gulat pa ako. Hindi ko inaasahan na magiging ganito kami kalapit sa isa't-isa.
M E M O R I E S (8 years ago)
"Bakit ayaw mong lumapit sa akin? Hindi Naman ako apoy na parang mapapaso ka, okay?" Mahinhin na sambit ko na parang ilang-na ilang sya sa naging insidente namin kanina. Sino bang Hindi maiilang, kung yong tinuturing mong best friend nakita mong nakahubad?
Nangyari ito kaninang umaga, nakitulog ako sa bahay nila dahil medyo may problema pa sa bahay sa kabilang kwarto pa ako natulog sa bahay nila hindi ko naman inaasahan na ang paghuhubad ko lang sa banyo matapos magshower ang tatambad sa kanya. At may one way mirror pala roon na kung saan ay ang connect door sa kwarto nito sa banyo na pinasukan ko. Kakatapos ko lang maligo noon at hindi pa ako nakatapis dahil nasa gilid ng one way mirror pa ang sabitanan ng towel.
"Hindi ako lumalayo ano! At kung ang kanina man ang tinutukoy mo, walang panama Naman iyon sa mga babae na nakasama ko, mukhang may umbok lang yan sa iyo dahil sa fats!" Sa narinig ko sa kanya ay parang umusok ang magkabilang butas ng ilong ko. Anong karapatan nito na insultuhin ang katawan ko? Masswerte pa nga ito dahil sa laht ng lalake na may balak na manligaw sa kanya ay walang nakalampas at nakaagaw pansin sa kanya. At higit sa lahat walang ibang lalake na nakakita sa kahubdan nya.
Dahil malapit lang kami, at nasa kwarto niya ako, agad ko siyang itinulak pahiga sa kama at dinaganan. Mainit na ungol pa ang tumakas sa labi ko nang maramdaman ko ang kakaibang init na tumatama sa kaselanan at katawan namin kahit pinagigitnaan iyon ng mga damit namin pang-ibaba.
Tila parang lumakas pa ang munting ungol ko ng mapansin na parang bumubukol iyon. Mataman kong ibinaling ang attensyon sa mga mata niya at ang aking mga kamay ay dahan-dahan na hinaplos ang dibdib niya habang binibigyan siya ng nakakapang-akit na tingin. Kahit ang boses ko ay tila naninibago dahil sa sensasyon na nararamdaman ko. Hindi ko maramdaman na maasiwa sa sobrang lapit namin. Ibinababa ko ang ulo patungo sa leeg niya na bahagya niyang binigyan kalaayan para sa akin. "Talaga, walang panama ang katawan ko sa mga babaeng kasama mo?..." Dahan-dahan at mahinang sambit ko sapat lang na marinig ng kanyang tenga at mabugahan ng mainit na hininga ang kanyang leeg." Tres," napatakas ako ng ungol ng bahagya kong iginalaw ang aking balakang na naging dahilan na marinig ko ang munting pagmumura nito at nauungol.
Inilayo ko ang ulo ko leeg nya at itinukod ang kamay ko sa dibdib niya. " Hindi mo ba ako sasagutin?" Inalis ko ang kamay sa pagkakatukod sa dibdib nya at iniabot ang butones ng Aking blouse.
"A-anong ginagawa mo?" Finally, ngayon niya pa napag-isipan na magtanong. Ramdam ko ang kaba sa boses niya.
Matamis na ngiti ang binigay ko sa kanya. At dahan-dahan at isa-isa na tinanggal ang pagkakabutones roon hanggang sa naramdaman ko na lamang ang pagpigil niya sa kamay ko at paggalaw at pagbangon nito at niyakap ako. " You a tease, hindi mo dapat gawin yan. I have a records of being a playboy but that was before. Mas nirerespeto ko pa ang babae ngayon simula ng naging matalik na kaibigan Kita. At ayaw na ayaw ko na mangyari ang ginagawa ko sa mga naging babae ko dati. You are not worth for it. "
Hindi ko alam kung masasaktan ba ako sa sinabi nya dahil parang pinatunayan lang niya na walang panama ang katawan ko — he didn't see me as a woman. Kaibigan lang ba ang tingin niya sa akin? Ngunit ramdam ko na apektado siya sa ginawa ko.
Ang plano na patunayan ko sa kaniya na mas maganda ako sa ibang babae ay parang punyal lamang sa puso ko. Ang balak na pagtawanan ko lamang siya matapos ko syang tuksuhin ay naging malungkot na ngiti lamang galing sa akin. " You deserve nothing but respect. You're beautiful hindi lamang sa panlabas kundi pati na rin sa panloob na kalagayan. You can find a better man worth for your existence and that's not me "
Hindi ko mapigilan na mapangiti sa sinabi niya habang yakap-yakap niya ako. Ayos na sa akin ang mga salitang iyon. Respeto, siya ang unang lalake na nagsabi sa akin noon. Mula sa labi ng retired playboy ang mga salitang iyon , mula sa matalik kong kaibigan.
Pero nais kong magtanong kung nakikita niya ba ako bilang babae hindi bilang matalik na kaibigan lamang niya, ngunit hindi ako nagkaroon ng lakas sa balak niya. Tila napagod ako at napahilig na lamang sa balikat niya at bumibigat ang talukap ng mga mata ko at hinayaan na lamang akong lamunin ng antok na may ngiti sa mga labi.
E N D of 8 years past